Mehmet Doğramacı

(Yasin Suresi “özde anlama” çalışması… Bu çalışma ne bir tefsir, ne bir te’vil, ne de bir ayet yorumudur. “Kur’an’ı sana inzal olur gibi oku”, uyarısı; “Kur’an İnsanın İkiz Kardeşi” Nebevi Gerçeği çerçevesinde sadece bir yaklaşım denemesidir.)

37-) GECE DE ONLAR İÇİN BİR İŞARETTİR! ONDAN GÜNDÜZÜ (IŞIĞI) ÇEKERİZ DE HEMEN ONLAR KARANLIK İÇİNDE KALIRLAR.

Bu ayetten itibaren ÇİFTER anlatımlar görüyoruz. Yani ÇİFTLERİN YARATILMASI diye önceki ayette işaret olunan açığa çıkışa ilişkin misaller geliyor önümüze geceye- gündüze, güneşe- aya ait tasvirlerle.

Çiftler kavramının YARATMA kelimesi ile gelişi; bize göre İNSANIN KENDİ HAKİKATİNE dair derin bir uyarı!… Bunun açıklamasını konu sonuna bırakıp gece- gündüz kavramlarını tahlil edelim.

Gece; bilinen anlamından daha özde düşünülürse insanın Düşünce Boyutu, gündüz düşüncelerin suretlere bürünerek açığa çıktığı Fiiller Boyutudur. Gece; salt, açığa çıkmamış Esma Manaları; gündüz suretlerle kendini gösteren Ef’al Alemi.

Bu ikisinin birbirini kovalaması ve takip etmesi; düşüncelerimizin fiillerimizi, fiillerimizin düşüncelerimizi sürekli biçimde besleyerek bir dönüşümün hayatımızı inşa ettiğini işaret ediyor. Bir başka deyişle; içinde yer aldığınız ortam; dış dünya; sizin iç dünyanıza; iç dünyanız sizin dış dünyanıza tesir ederek yaşam oluşmakta ve sürmektedir. Bu nedenle; güzel düşünmek, olumlu bakmak, temiz niyetler beslemek ne kadar önemli ise; yaşam alanını temiz insanlar ve güzel mekânlardan seçmek de en az o kadar önemlidir.

Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerinin “Güzel gören güzel düşünür; güzel düşünen hayatından lezzet alır” sözü dışla için birbirine tesirinin beliğ bir ifadesidir. “Bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim” vecizesi dış alemin içimize etkisini çarpıcı biçimde belirlerken; “Kardeş sen düşünceden ibaretsin, gül düşünür gül olursun, diken düşünür diken olursun” (Mevlana) ifadesi de düşünce boyutumuzun hayatımızı inşada ana mihver olduğunun işaretidir. Aslında bu ayetten alınacak asıl ibret de bizce budur.

Şöyle ki; ayetteki vurucu ifade “Gündüzün gecenin içinden çekilip alınması” “Gecenin bir işaret oluşu”… O halde çözümlemede esas yaklaşım noktamız gündüzden ziyade gece olacak.

Aslolanın “Allah a’madadır” gerçeğince geceden de öte karanlık olduğunu biliyoruz. Gündüz ve gündüzün temel dinamiği ışık ise; geçici- fani bir durumdur!… Uzayın karanlık oluşu; ışığın sanal bir oyundan öte olmayışı da bunun delili. Ehlinin son sohbetlerinden birinde “Dışarıda ışık yoktur. Mekân ve zaman da yoktur. Bunlar beyinde oluşur” mealindeki ifadesi de realiteyi bir başka noktadan okumayı ima ediyor sanki.

Gündüz, yani suretlerin göründüğü âlem ve onları gösteren ışık oyunu; asıl gerçeğin yanında sadece vehmî bir durumdur ki; sinema perdesine yansıyan sahneler kadar geçici ve bir o kadar asıldan uzaktır.

Geceden gündüzün; ışığın çekilip alınması ve karanlığa gömülmek ne demek? İlk planda bu tasvir ürkütücü bir olumsuzluk hissi veriyor olsa da bir müjde, bir yeni açılım, bir yeni seyir ufku aslında. Nasıl mı?…

Yasin Suresine girerken bu surenin İNSAN yani HALİFETULLAH olgusunun bizde nasıl ve ne şekilde açılacağını anlattığını ifade etmiş; bunun oluşumunda KUR’AN’IN İKİZ KARDEŞİMİZ oluşunu fark etmekle olayın başladığını, ŞEHRİN ÖTE YANINDAN GELEN ADAM diye tasvir olunan misalde işaret edilen sıralı yaşam süreçleri ile bu idrakin geliştiğini vurgulamıştık. İşte o açılım sürecinin önemli bir aşaması da bizden gündüz ışığının çekilip karanlığa gömülmemizdir!

Az daha mı açalım?..

Bu süreç kendine açılmadan evvel bütün yaşamı, bütün değerlendirmeleri, bütün düşünceleri, bütün hareketleri gündüze; yani DIŞSAL ALEME göre olan kişi; ciddi bir dönüşümle İÇSEL ALEMine dönmekte yada dön-dü-rül-mek-te-dir!… O güne değin değerlendirmeleri KALABALIKLARA GÖRE olan insan; bundan böyle kendi sorgulama süreçlerine açılmaktadır. Bir anlamda topluma, çevreye, yakınlara, genel- geçer kabul ve değerlere göre bakış açısından sıyrılmakta; ALLAH’A GÖRE değerlendirme ve tefekkürlere girişmekte, “İnsan gibi düşünülen Tanrı sanısından; Allah gibi düşünen insan anlayışı”na geçmektedir. Bu süreç karanlığa, yani suretsizliğe, yani düşünce evrenine açılma sürecidir.

Gecenin Allah işareti olarak zikredilmesi ise insanın hakikati ile yüzleşmesinin gece diye betimlenen düşünceye-sorgulamaya dayalı ilme yönelişle gerçekleşeceğinin ifadesi. Kısaca, özüne dönen kimse için dışarının sanal ışıltılarıyla oyun ve oyalanma dönemi bitmiş; aslolan karanlığa; a’maiyete, kalbe dönüş başlamıştır.

Bu dönüşle bakalım daha neler fark edilir?

38-39-40) GÜNEŞ DE KENDİ YÖRÜNGESİNDE AKAR GİDER! AZÎZ, ALÎM`İN TAKDİRİDİR BU! AY`A GELİNCE, ONA KONAK YERLERİ TAKDİR ETTİK… NİHAYET KADİM URCUN (KURUYUP İNCELEN ESKİ HURMA DALI) GİBİ GÖRÜLÜR. NE GÜNEŞ, AY`A YETİŞİR; NE DE GECE GÜNDÜZÜ GEÇER! HER BİRİ AYRI YÖRÜNGEDE YÜZERLER.

Bu defa güneş ve aya dair seyirleri okuyoruz. “Güneş aklı, ay duyguyu temsil eder” dense de, “yakıcı gerçeği” güneş, o “gerçeğin vehmi yansıması”nı ay temsil eder.

Bir anlamda güneş “asıl ben”, ay “gölge benlik”tir. Güneş; “yaşam enerjisi”; ay; insanda çeşitli “çekim etkileri ile duygusal haller yaşatan ayna”dır.

İnsanın Yasin Suresine konu olan süreçte fark edeceği şey güneşin yada ayın üstünlüğü değil; bu ikisiyle kendinde neler oluştuğu, nasıl bir sistem işlediğidir. O nedenle; güneş; kendi yörüngesinde akmakta olan birimsel aklı, ay; çeşitli evrelerden geçerek kişinin bilinç denizinde med- cezir oluşumlarını tetikleyen, duygusal çalkantılar oluşturan nefsaniyete dönük beşeri yanı temsil eder.

Güneşin Aziz ve Alim’in takdiri ile kendi yörüngesinde akması; akla-ilme- gerçeğe dönük değerlendirmelerin AZİZ esması ile tetiklenen baskılama- zorlama- fitne- imtihan süreçleri ile geliştiğinin işareti. AZİZ den hemen sonra ALİYM esmaının gelişi; her sınav ve egoya dönük baskılama evresinin insanda İLMİ BİR GERÇEĞİ su yüzüne çıkararak hakikat güneşiyle ayan beyan yüzleşmesinin temsili.

Güneşi birimsel akıl olarak ele aldığımızda; insanın kendine yöneldiği bu süreçte birimsel aklın her şeyi kapsamadığı, sınırsız- sonsuzu çözmede yetersiz kaldığı; belli bir yörüngeye mahkûm olduğu fark edilir diye de düşünebiliriz. Hakikaten insan bu aşamalarda kendi aklının da ötesinde ve üstünde akıllar, üst bilinçler olduğunu görmekte, ister gönüllü ister mecburen olsun kendi acziyetini kavramaktadır.

…

Ayın çeşitli menziller, konak yerleri geçerek eski- kuru hurma dalına dönüşmesi ise; vehmî benliğin çeşitli seyir ve idrak yolculuklarından sonra kendi varlığının aslında hiç var olmadığını, faniliğini fark edişi diye anlamak mümkün.

Güneşin yörüngesi ve müstekar kelimesinden mülhem istikrarı olmasına karşın ayın menzilleri olması ve halden hale geçişi; hakikatin, özbene ait açılımın istikrarla devamlılık gösterdiğini; ama gölge benliğin aşama aşama eridiğini fısıldamaktadır.

Tasavvufi hayat bir tanıma göre; vehmi benliğin tükeniş evresidir. İşte ayın kuru hurma dalına dönüşmesi diye mecazen anlatılan; beşeri duygu ve değerlerin tükenişi, gerçekle yüzleştikçe hepsinin birer birer boşa çıkmasıdır!

Ne güneşin aya ne de ayın güneşe yetişememesi, gündüzün geceyi gecenin gündüzü geçememesi, her birinin belli bir yörüngede akması ise; güneş- ay, gece- gündüz ikili sistemi ile açıklanan oluşumu fark eden insanın gerek içsel ve gerekse dışa dönük yaşam anlayışında belli bir kudretle ayağa kalkışıdır.

Bu hitap, adeta farkındalığa ermiş insandan çıkmaktadır. Adeta o insan duyguları ve aklına güçlü bir eminlikle şöyle demektedir:

“Her ikinizin de yeri bende bellidir. Hiçbirinizi öne geçirmiyorum. Aklımı da duygumu da yerli yerince kullanacak ve değerlendireceğim!… Ben ne DUYGUSALım ne de çok AKILCI…Gündüzün geceye müdahalesine; yani dışsal dünyanın içsel alemime nüfuz edip beni etki altına almasına izin vermiyorum. Düşüncemi ben inşa ederim!… Düşüncelerimle dış dünyamı yanlı ve bireysel değerlendirmeye de izin vermiyorum… Evren ve dünya sadece benden ibaret değil. O halde her şeyi yerli yerince görecek ve hakkınca değerlendireceğim. Yani HAKKIN HAKKINI BÜRÜNDÜĞÜ SURETE GÖRE VERECEĞİM.”

***

Çiftler kavramının YARATMA kelimesi ile gelişi; bize göre İNSANIN KENDİ HAKİKATİNE dair derin bir uyarıdır demiştik en başta konuya girerken.

HALEKA kelimesi ile gelen YARATMA; bir anlamda VAR OLMAYANI VAR GÖSTERME demektir. CEALE kelimesi ile gelen OLUŞTURMA ise asıl hakikate dikkat çeker.

( http://okyanusum.com/yollarkalbecikarken4.html )

Kur’an HALİFE kavramını CEALE ile kullanırken; İnsana- beşere, dünyaya dair anlatımlar HALEKA ile gelir… Bundan şimdilik kısaca anlamamız gereken; Haleka kelimesi ile geçen işaretlerde boğulmamak, geri çekilip, tepeden bakarak, arka planı görmektir. Gündüz ve geceye, ikisine de ayrı ayrı varlık atfederek bakan anlayışın ne derece kör olduğu; dünyanın dışından bakıldığında bu ikisinin de geçici oluşumlar olduğunun görülmesi ile fark edilir.

O nedenle Haleka kelimesi ile gelen Çiftli anlatımlarda çiftlerden her birine takılarak değerlendirme yapmak değil; daha üstten, daha tepeden bakışla o çiftin işleyişinde saklı Teki görmektir hüner!..

Çiftli anlatımlardan sonra insana halife oluşunu hatırlatan bir diğer işareti okuyalım şimdi.

41-42-43-44) BİZİM ONLARIN ZÜRRİYETLERİNİ O DOPDOLU GEMİLERDE YÜKLENİP TAŞIMAMIZ DA ONLAR İÇİN BİR İŞARETTİR! ONLAR İÇİN ONUN MİSLİ, BİNECEKLERİ ŞEYLERİ YARATMIŞ OLMAMIZ! EĞER DİLESEK ONLARI SUDA BOĞARIZ DA, NE İMDATLARINA YETİŞEN OLUR VE NE DE KURTARILIRLAR! ANCAK BİZDEN BİR RAHMET OLARAK VE YALNIZCA BELLİ BİR SÜRE NASİPLENMELERİ İÇİN ÖMÜR VERMEMİZ HARİÇ.

Bu ayetlerde geçen gemiye iki türlü anlam verilmiş eserlerde. “Genetik kotlarımızın nesilden nesile aktarımı”. Bir de “anne rahminde ceninin korunarak dünyaya gelişi”. Her iki anlamda madde planında şüphesiz doğrudur. İnsanlık nesli genetik kodlar taşıyan DNA sarmalı aracılığı ile çağlara aktarılmaktadır. Gen sarmalları korunmuş birer gemi gibi taşır insana ait özellikleri. Bozulmaksızın, hasara uğramaksızın…

Mana ve idrak planında gemi; alem suretlerince idare olunan; bilinç katmanlarıdır. Her çağda her dönemde Nefs Mertebeleri diye de işaret olunan İDRAK KATMANLARI yani ALEMLER var olacaktır, kendine özgü özellik ve bakış açılarını korumak suretiyle.

Buna göre her idrak; bir idrak gemisi içinde yaşamını sürdürerek bilinç denizinde üzerine düşen işlevi yerine getirerek yol almakta!

Gemi kavramını Nuh (as) kıssasına bağlayarak düşünecek olursak; gemi diye işaret olunanın; İNSANLIK ŞUURU yani HALİFELİĞİNİ FARK ETMİŞ neslin, seçilmiş, süzülmüş, korunmuş neslin devamının sağlanması olduğunu görürüz.

Hz. Nuh (as) Risaletin ilk açığa çıktığı mahalli sembolize eder. Risaletin ilk açığa çıktığı mahal; çeşitli çiftleri değerlendirerek Muhammedi yaşama adım atmak üzere dağa; belli bir bedensel bilince yerleşmiş, oradan hayatiyetini sürdürmüştür.

Binilecek geminin yaratılması; mevcut bedenlerimiz ve onlarda hakim olan bilinçlerimizdir bir bakışa göre. Binilecek gemileri insan karakterlerinin tâbi olduğu BURÇLAR diye de okumamız mümkün.

İnsanlığını fark edecek olanlar, belli idrak grupları içinde taşınmaktadırlar. Said neslinin Şaki neslinin kendi genleri ve kendi alem suretleri ile devamı el’an yürürlüktedir. Her idrak grubu gemisinde taşınacaktır belli bir süre. Sonra ömür denen süreç tükenecek ve her birim asıl gerçekle yüzleşecektir, mazerete, özre, bahaneye yer olmaksızın.

Muhammedi İdrak- Halifelik Şuuru- İnsanlık; Kulluk Şuuru da onun temsilcileri eliyle korunmuş ve aktarılmıştır. Kısacası; gemiler içinde taşınıyor olmak başlı başına bir lütuftur değerlendirebilene.

Tasavvufi Hakikate Yönelmek; kaptanı Muhammedi Zatlar olan Hilafet Gemisinde yerini almaktır, değerlendirebilene!…

…

Gemiler içinde zürriyetlerin aktarımı olayı, Yasinin buraya kadar hitaplarında açıklandığı şekilde hakikatle yüzleşen insana bir şey daha söylemektedir:

Yaşamına ve düşüncelerine dikkat et! El’an yaşadıkların da düşündüklerin de gemiye yükleniyor, bir gün karşına çıkmak üzere seriül hisab ve zül intikam kaydına giriyor. Ve aynı zamanda senden üreyecek neslin; yani bundan sonraki fiil ve idraklerinin de mayası böylelikle oluşuyor!…

Bize göre bu ayetlerin can damarı da burası!

Her fiil ve düşüncemizin yarınımıza seriül hisab kaydı vermesinden çok daha mühim olan; o anlayış ve yaklaşımımızın tüm hayatımızı etkileyecek bir tohum, bir maya oluşudur!

Bilgisayar sürücülerine yazılanı silmek belki kolaydır. Temizlenebilir, format atılabilir. Ne var ki harddiske işlenen, muhafaza edilmekte ve tüm işleyiş sistemini her an etkilemektedir. Buradaki olay, “Dedesi koruk yemiş torunun dişi kamaşmış”, “Bir alimden bir zalim oluşurmuş” şeklinde dışa atılarak değerlendirilecek kadar basit bir olay da değildir. Her an, her halimiz; ana çekirdeğimize, DNA mıza, bilinç merkezimize işlenmektedir, sonraki anların inşasında mutlak yönlendirici olmak üzere! Üzerinde derin derin düşünülesi sarsıcı bir gerçektir bu, anlayabilene!…

…

Harddiske, ana belleğe işlenenlerin kullanımında dahi ilahi bir lütufa kapı aralandığı, bir rahmet olarak; ister yanlış ekilsin ister doğru ekilsin düşünce ve fiilleri dönüştürme fırsatı yani bir “ömür” verildiği ayetin son ifadelerinde öne çıkıyor. Bu insanın sevinçten havalara zıplamasını gerektiren büyük bir müjdedir…

O halde her an derunumuza inecek tarzda kodlama yapıldığı gerçeği fark edilmişse; her an, ne ektiğini ne ettiğini sorgulayacak mekanizmaları devreye alabilecek uyanıklıkta olmak da çok önemli bir husustur.

O nedenle sistem içinde işlevleri açıklanan ve tavsiye edilen TEVBE- İSTİĞFAR- TEVEKKÜL- İHSAN- İNFAK- HELALLİK vb mekanizmalar çok iyi değerlendirilmelidir. Değerlendirilmelidir ki; ileriye dönük kodlamalarda, ileriye dönük gemiye yüklemelerde doğru ve Hakça davranılmış olsun!…

…

O gemide çeşitli idrak tohumlarının yerini almasından sonra kendi içimizde yaşanacak arınmalar, saflaştırmalar acaba nasıl cereyan eder?…

Bunu da önce cehennem, sonra da cennet tasvir eden, gelecek ayetlerde okuyalım inşaAllah!

[ ... ] Sürecek [ ... ]

Mehmet Doğramacı

dogramacimehmet@gmail.com

Mehmet Doğramacı

(Yasin Suresi “özde anlama” çalışması… Bu çalışma ne bir tefsir, ne bir te’vil, ne de bir ayet yorumudur. “Kur’an’ı sana inzal olur gibi oku”, uyarısı; “Kur’an İnsanın İkiz Kardeşi” Nebevi Gerçeği çerçevesinde sadece bir yaklaşım denemesidir.)

30-) HÜSRAN ŞU KULLARA! KENDİLERİNE BİR RASÛL GELMEYE GÖRSÜN, HEP ONUN BİLDİRDİĞİYLE ALAY EDERLERDİ.

“Şehrin uzak tarafından koşup gelen adam”ın açtığı sürecin benlik ve bilince ait eski binaları yıkacak bir açılım olduğunu 28-29. ayetlerden anlamış idik. 30. ayette de o sürecin nasıl ve nelere dayanarak başladığı anlatılıyor.

Şöyle ki; hüsran yıkım demektir. Hitabı hep içeriden okumaya gayret ettiğimiz için HÜSRAN ŞU KULLARA hitabını HÜSRAN BAZI TUTKULARA, ALIŞKANLIKLARA diye ele alacağız. Kulluk; bir yönüyle kölelik olduğu için, kölesi olduğumuz, kulluk ettiğimiz bazı alışkanlıklar, perdeler, şartlanmalar, yargılar, değerler; Rasülün hitabı alındıktan sonra yıkılmaya mahkum olacaklardır!..

O yıkımın nasıl bir sebep- sonuç silsilesi içinde açığa çıkacağı da ayette işaret edilmiş. Rasülün hitabı ile “alay” söz konusu. İşte bu alay ve kınama; yıkım sürecinin ne yönde ilerleyeceğini gösteriyor. Biraz açalım…

“KİŞİ KINADIĞINI YAŞAMADIKÇA CAN VEREMEZ” hadisi hatırımızda kalsın. Risaletle bildirilen hakikat size açıldığı anda; geçmişte veya şimdide hor, hakir, yanlış, eğri gördüğünüz hallerle yüzleşme dönemine girersiniz. Bu bir manada sizde SERİÜL HISAB ve ZUL INTIKAM mekanizmalarının hız kazanması demektir. Ve en başlarda belirttiğimiz gibi lehinizedir, arınmanız içindir…

Siz Risalet bilgisi ile size gelen hakikati sindiremediniz ve “Olmaz, olamaz böyle şey” dediniz değil mi?.. İşte o olamaz dediğinizi yaşatacak sürecin tasavvufa yönelmekle başlayacağını unutmayınız!..

Çünkü “olmaz”larınız, “asla”larınız, “yapamam, bana uymaz”larınızın hepsi birer perdedir. Her mahalde hakkı seyrinize set çekerler. İşte bu perdenin yırtılması, ilk etapta kınadığınız şeylerin aşama aşama önünüze gelmesi ile olur. Tasavvufi hayata girmeden önce her şeyi düzgün giden insanların bu yönelişle birlikte kiminin işinde iflası, kiminin şehrini terke mecbur kalışı, kiminin aile hayatının sarsılması işte hep o hitaba karşı “alaylar ile yüzleşme” serisinden başka bir oluşum değildir.

İmtihan ve Fitne kavramının özü anlaşılırsa; ister alay ister hor görme biçiminde gelişsin; yaşanan sürecin “İLMİN STAJI” olduğu müşahede edilir. İmtihanla kendi potansiyelini görür ve sonuçlarını yaşarsın!.. (Fitne yani imtihan, senin, ilminle ne derece yaşayabildiğini fark etmen içindir!.. Sanma ki imtihan, başkalarının seni mükafatlandırması ya da cezalandırmasıdır!.. A.H)

Olaylara böyle bakmak yanış ve azaplara çok değişik bir boyuttan seyir hali açar kişiye.

Hüsran; yıkım, kayıp, zarar, üzüntü demek olsa da bu; beden ve bedeni değerler için geçerlidir.

Hemen işin müjde yönünü haber verelim; bilincin üzüntü ve yıkım gördükleri; şuur için yeniden inşanın ta kendisidir!..

Bu yıkım döneminde kayıplar yaşayan bilince; 31. ayette bir teselli, 32. de de diğer bir açılımla yeni ufuklar gösteriliyor. Okuyalım…

31-) GÖRMEDİLER Mİ Kİ ONLARDAN ÖNCE NİCE KUŞAKLAR HELÂK ETTİK Kİ; GİDENLERİN HİÇBİRİ GERİ DÖNMEYECEK ONLARA!

Çeşitli hüsranlar yaşanırken bilinç ve ego feryat ederek: “Bitiyorsun sen. Yıkılıyorsun. Her şeyin elinden çıkıyor. Mahvolacaksın. Gel yol yakinken dön hemen!..” şeklinde vehimler pompalamaya başlar. Kişi bu esnada aklı ve ilmi kullanabilirse; iki şeyi görecektir:

1- Hayatta gelişim için sürekli biçimde bazı şeylerin elden çıkması gerektiği.

2- Eskiler rafa kalkmadan yeni idrake erişmenin mümkün olmadığı.

Daha önce nice kuşaklar helak ettik, hiçbiri geri dönmedi ifadesi; “Çocukluğundan itibaren bir dizi değişim yaşadın ey insan, eskiden inandıklarının bazılarına şimdi inanmaz oldun, bazılarında da ne kadar kısıtlı düşündüğünü fark ettin, yani şu anına gelene kadar inandığın bazı şeylerden geçerek geldin, onlar sana geri de dönmeyecek” gerçeğini ifade etmekte.

Bir başka anlamda SİSTEMDE DEĞİŞMEYEN TEK ŞEYİN DEĞİŞİM OLDUĞU çarpıcı biçimde dile gelmekte…

Öyle değil mi?.. Liseye başladığımızda ilkokul gözüyle bakmıyoruz hayata. Üniversite bitince lise idrakimizin ne kadar basit kaldığını seyrediyoruz. Tıpkı bunun gibi; şimdilerde bizi yakan o benliğe dair yıkımlar tamamlandığında da hüzünlü bir gülümseme ile şöyle diyeceğiz: NE KADAR DA SAFMIŞIM. DİN ADINA NELERE İNANMIŞ, NE YOLLARA SAPMIŞIM?!…

Buradaki helakin TOPLUMSAL KUŞAKLAR dan ziyade İDRAK KUŞAĞI olduğunun delili; kuşak için ayette KARN ifadesinin kullanılmasıdır. Karn; Yansımalarda ANTEN, yani algılama aracı olarak çevrilmiştir. Bu da bize, bu değişim süreçlerinde HEM ALGIMIZIN HEM DE ALGILAMA VE DEĞERLENDİRME ARAÇLARIMIZIN DEĞİŞECEĞİNİ fark ettirmekte…

Değişim sürecinin başlamasına paralel olarak, bir başka olay daha devreye girmektedir ki; bu da hem ahretimiz, ebedi yaşam boyutumuz, hem de şu anımız için kıymetli bir gelişmedir. Ne olduğunu ayetten değerlendirelim.

32-) ELBETTE HEPSİ, TOPTAN ZORUNLU HAZIR BULUNACAKLAR.

Hiçbir algının ve eski idrakin geri dönmeyeceği ayeti; sürekli biçimde ileriye dönük gelişimi vurgularken HEPSİ TOPTAN HAZIR OLACAKLAR ifadesi ilk planda çelişik gibi geliyor, anlaşılamıyor.

“Hazır bulunma”da kullanılan kavram “MUHDARUN” dur. Bu da “zorunlu biçimde bir huzura çıkışı” ifade eder. Zorunlu huzura çıkma deyince aklımıza gelen şey, ya bir yetkili makama çıkma yada mahkeme edilme değil mi?…

Tanrısal düşüncelerden arınma gayretimiz olduğu için biz buradaki huzura çıkmayı etkin makama sunulma değil de MAHKEME; SORUŞTURMA, KOVUŞTURMA, DURUŞMA diye ele alacağız. (Elmalılı Hamdi Yazır’ın görüşü bu yöndedir.)

Kişinin hakikatle yüzleşmesi esnasında duruşma ve soruşturma yaşaması ne demek?…

Tüm kuvveleri ile o duruşmada hazır olmak ne demek?..

Bunun da içe ve dışa dönük iki yönü var azizim:

1- Sana açılan yeni bilgi ile sen kendi kendini sorgulayacak, kendini hesaba çekecek, vicdan yargıcının huzuruna çıkacaksın her gece seccadende yada her an yönelişlerinde…

2- Sana yeni bilgi ve değerlendirme açıldığı süreçte etrafındaki bütün insanların bir sorgulama ve kovuşturma açtıklarını hayretle müşahede edeceksin!… Sanki herkes başkalarını bırakacak da senin dürüstlüğünü, doğruluğunu, ilmini, halini sorgulamayı görev edinecekler…

Her iki süreç de çok zevklidir bilir misin?…

Aman Allah’ım, o seccadede sabaha kadar günahlarınla yüzleşip gözyaşlarına boğulmak nasıl bir zevktir, doyamazsın!.. Ağlamak bu kadar da mı huzur verirmiş, der gene hayretlere düşersin öylesi el açtığın, kul olarak acziyetini yanaklarında damla damla hissettiğin saatlerde.

Ya dışarıdakiler?.. Zevkli midir?.. Bütün mahalle, bütün şehir üstüne üstüne gelir adeta. Kimsenin hali görünmez de yakın çevrenin biricik gündemi sen olursun… Hakkında dedikodular mı çıkmaz, iftira mı olmaz, zanlar mı üretilmez, ooooooo neler neler…

Beden epey acısa da, içten içe kanasa da bunun zevki bambaşkadır. Negatifini gönüllü üstlenir seni candan (!) sevenler. Günahlarını birer- ikişer bölüşürler her gün, hatta paylaşamazlar bazen de oyuncak çekiştiren çocuklar gibi itişirler birbirleriyle…

İşte sen gerek içte gerek dışta yaşadığın bu toplu yüzleşmelerle tüm mazini, içini dışını, saklını açığını önünde bulursun. Duruşmalar biraz uzasa da değil mi ki bu bir arınma süreci, aşama aşama her dosyadan beraat ederek yürürsün özgürlüğe. Her beraat ve geçişte kendinden daha bir emin ve daha bir hafiflemiş olarak…

…

Bazı yüksek idrakler için DURUŞMA SÜRECİ ömür boyudur! Hatta bazıları için ölümden sonra da sürer bu süreç.

Bak, hala Mevlana- Şems aşkı hakkında zanlar üretilmiyor mu? Yunus, Kaygusuz, Pir Sultan, Hallac, Cüneyd, Beyazid, İbn Arabi gibi zatlar hakkında hala ileri geri konuşulmuyor mu?…

Bir yönüyle MOLLA KASIM’LA YÜZLEŞME mekanizmasıdır bu. Evet, Molla Kasım’ların karşımıza gelişi sıradan bir süreç değil, sisteme ait bir mekanizmadır. (http://www.sufizmveinsan.com/sohbet/mollakasim.html)

***

Bu duruşma süreçlerini sana yaşatan aslında senin hakikate yönelişinle beynini ve ruhunu teslim alanlardır. Nereden mi çıkardık?

LEDEYNA MUHDARUN diye geçiyor bu hazır olma hali… KATIMIZDA HAZIR OLACAKLAR… Burada konuşan BİZ kalıbıyla kimler?… (Ricali Gayb ve Divan konuları ile Tasarruf mekanizması okunursa bu süreçte sizi kimler ele alıyor anlarsınız.)

Bunlar yaşanırken kulluk acziyeti, beşer zafiyeti nedeniyle içinizde hafif burukluklar olabilir. Kolay değildir kayıpları, kaçışları, kınanmayı bilince sindirmek. İşte onun hazmını kolaylaştıracak misaller geliyor şimdi…

33-) ÖLÜ ARZ DA ONLAR İÇİN BİR İŞARETTİR! ONU DİRİLTTİK, ONDAN ÜRÜNLER ÇIKARDIK DA ONDAN YİYORLAR…

Sen şimdi sürekli “Elimden bir şeyler gidiyor, sahip olduklarım kayboluyor, sürekli biçimde yeniliyorum, yıkılıyorum” sanıyorsun ya. Bak Rabbimiz sana içinde bulunduğun dünyadan bir misal veriyor:

YER DE SENİN İÇİN İŞARET. KIŞIN ÖLÜR, YAZIN DİRİLİR. HER ÖLÜMÜ, YENİ MEYVEYE DİRİLİŞİDİR ASLINDA.

Ve cancağızım sen de oluşacak kayıplara böyle bak. Her yıkım bir inşa, her kayıp bir kazanım aslında.

Ayette ölü arzı, ölü beden diye de okuyabiliriz. Ölmeden diriliş yok demek ki. Bedenin yaşadığı her ölüm, şuurun yaşadığı bir diriliş aynı zamanda. Öyle ki uzun süre gıdalanacağın idrak meyveleri, şimdilerde elinden çıkanların tohumundan yeşerecek!..

Yeşerecek mi? Yooo, yeşermiş yetişmiş bile. Bak ayete:

34-) ORADA HURMA AĞAÇLARINDAN, ÜZÜMLERDEN BAHÇELER OLUŞTURDUK, ORADA PINARLAR FIŞKIRTTIK.

Hurma ağaçlarından bahçeler… Üzümlerden bahçeler…

Konu idrak olursa nasıl anlarız?..Hurma; beyni ve aklı; Üzüm; gönlü ve hissiyatı simgeler. Hurma yani akılla çeşitli çözümlemeler yapılırken; üzümden elde edilen şarap (aşk) ile kendinden (benlikten) geçme yaşanmaktadır. Olayın cennet halinde yaşandığı hatırdan çıkarılmaz ise; çeşitli yanışlara paralel olarak yeni idrak meyveleri derlenecek, bunların bir kısmından aklî TEFEKKÜRLER bir kısmından da sezgisel DOĞUŞLAR deneyimlenecek demektir.

Tefekkür ve Doğuşlardan elde edilecek olan da bahçeden pınarlar fışkırması diye tasvir edilmiş. Bu çalışmalar sonucu özümüzden bize akacak pınar LEDÜNNÜ İLİM ve MÜŞAHEDE olsa gerek…

35-) ONUN GETİRİSİNDEN VE ELLERİNİN ÜRETTİKLERİNDEN YESİNLER DİYE… HÂLÂ ŞÜKRETMEZLER Mİ?

Bu oluşum; lehimizedir dedik en acı sahnelerde dahi… İşte ayet, tüm bu süreçlerin bizim gelişimimiz için olduğunu çok açık biçimde bildiriyor. Tefekkür ve Doğuşlardan ve de aynı zamanda ellerimizle ürettiklerimizden yemek?..

Önceki ayette tefekkür ve doğuşu açtık da ellerimizle ürettiklerimizden yemek ne demek?.. Hakikat yolunda gerek zikir gerek riyazat gerekse nafileler biçiminde yaptığımız tüm çalışmalar; beden cehenneminden şuur cennetine geçişi kolaylaştıracak devrelerdir. Hakkı verildiğinde birebir değil bire on, bire yüz, bire bin getirilerle döner bize karşılığı. Eğer değerlendirebilirsek… Eğer olayı benliğimize mal etmez, kayıp gibi görmez, ukalalık etmez, haddimizi bilirsek!… Layıkı vechile değerlendirebilirsek…

Yaşanan imtihan ve bela süreçleri; ellerimizle (akıl ve duygu ile) ürettiğimiz kınamalar, alaylar dahi bize yeni meyveler sunar. Nasıl mı?.. Bela süreçleri ile yaşadığınız şey; idrak bahçenizin ökse ve ayrık otlarından temizlenmesinden, daha gür yayılasınız diye dallarınızın budanmasından başkası değildir. (http://www.sufizmveinsan.com/sohbet/nasilcalisir.html)

36-) SUBHAN’DIR; ARZIN (BEDENİN) OLUŞTURDUKLARINDAN, NEFSLERİNDEN (BİLİNÇLERİNDEN) VE DAHA BİLMEDİKLERİ ŞEYLERDEN BÜTÜN ÇİFTLERİ (GEN SARMALLARINI) YARATAN!

Tüm bu açığa çıkış aşamaları objektif olarak okunduğunda, yorumsuz dışarıdan bakarcasına seyredildiğinde, benlik gözlüğünden değil; kalp ufuklarından bakıldığında insan; kendinde hükmünü icra edenin türlü şekillerde zuhur ettiğini görmektedir.

Bedenselliğinden açığa çıkan hayvani haller ile bilincinin türlü suretlerle önüne gelişini seyretmektedir. Zaten bir duruşma süreci yaşayan; bir bir gerek hayvani ve gerekse beşeri boyutunun ürünleri ile yüzleşirken, deruni bir gerçeği daha fark eder ki; Sübhan olan Allah; zıtların birbirini itme ve çekmesiyle harika bir sistem işletmektedir evrende, iç evrenimizde, evren içre evrenlerde.

Bir anlamda insan kendinde oluşanların sistematiğini okudukça evrensel planda da aynı sistem ve düzenin işlediğini hissedebilmekte, bu hissedişe geldiğinde de acziyetini itiraf ile SÜBHAN ı tesbih etmektedir.

İlerleyen ayetlerde ÇİFTLERİN YARATILMASI olayını hem mikro hem de makro planda değerlendirerek daha net biçimde okuyacağız inşaAllah.

[ ... ] Sürecek [ ... ]

Mehmet Doğramacı

dogramacimehmet@gmail.com

A-ÖN OKUMA

Tespit edebildiğimiz kadarı ile 44 ayette “HASENE” ve onun çoğulu “HASENÂT” kavramı geçiyor. Bu çalışmada 44 ayetin hepsi değerlendirilmiş, ancak okumanın uzamaması için kavramların benzer manalarla geçtiği bazıları AYETLER bölümümüze alınmamıştır.

Hasene kelimesini İHSAN-MUHSİN kavramlarından hatırladığımız gibi, HASAN- HUSEYİN- TAHSİN- AHSEN- HÜSNÜ- HÜSNİYE- HESNA- HÜSNA isimlerinin de bu kökten olduğunu zikredelim.

Görelim ne imiş HASENE?!..

1-AYETLER:

BAKARA

201-) Ve minhum men yekulü Rabbena atine fiyddünya haseneten ve fiyl ahırati haseneten vekına azaben nar;
Onlardan kimi de: “Rabbimiz, bize dünyada da hasene (Esmâ’nın güzelliklerini yaşamayı) ver, sonsuz gelecek sürecinde de hasene (nefsimizdeki Esmâ’nın güzellikleri) ver; (ayrı düşmenin) ateşinden bizi koru” derler.

NİSA

40-) İnnAllahe la yazlimü miskale zerretin, ve in tekü haseneten yudaıfha ve yü’ti min ledünHU ecran aziyma;
Şüphesiz Allah kimseye zerre ağırlığınca bile zulmetmez! Bir iyilik yapılmışsa onu kat kat arttırır ve ledünnünden azîm bir mükâfat verir.

85-) Men yeşfa’ şefa’aten haseneten yekün lehu nasiybün minha* ve men yeşfa’ şefa’aten seyyieten yekün lehu kiflün minha* ve kânAllahu alâ külli şey’in mukıyta;
Kim bir iyiliğin oluşması için vesile olursa, o iyilikten bir hissesi olur… Kim de kötü bir olaya vesile olursa, onda bir payı olur… Allah her şeye Mukît’tir.

ENÂM

160-) Men cae bil haseneti felehu aşru emsaliha* ve men cae Bisseyyieti fela yücza illâ misleha ve hüm la yuzlemun;
Kim bir iyilikle gelirse, ona getirdiğinin on misli vardır… Kim de bir kötülükle gelirse, ancak onun misliyle karşılığını yaşar! Onlar zulme uğratılmazlar.

ARAF

94-) Ve ma erselna fiy karyetin min Nebîyin illâ ehazna ehleha bil be’sai veddarrai leallehüm yeddarraun;

Biz (hangi) bölge halkına bir Nebi irsâl ettiysek, mutlaka onun halkını (kendini beğenmişliklerinden uzaklaştırmak için) sıkıntı, hastalık ile kuşattık; belki içtenlik ve alçak gönüllülükle yönelirler (diye).

95-) Sümme beddelna mekanes seyyietil hasenete hatta afev ve kalu kad messe abaened darraü ves serraü feahaznahüm bağteten ve hüm la yeş’urun;
Sonra içine düştükleri sıkıntıyı iyilik ile değiştirdik… Nihayet refaha erip (mal, evlatça) çoğaldılar ve (bu defa): “Babalarımıza da sıkıntı ve refah dolu günler gelmiştir (bunda alınacak bir ders olamaz)” dediler… Biz de onları, ne olup bittiğini fark etmeden yakaladık!

156-) Vektüb lena fiy hazihid dünya haseneten ve fiyl ahireti inna hüdna ileyKE, kale azabiy usıybu Bihi men eşa’* ve rahmetiy vesiat külle şey’* feseektübüha lilleziyne yettekune ve yü’tunez Zekate velleziyne hüm Bi ayatina yu’minun;
“Bize hem şu dünyada güzellik yaz hem sonsuz gelecek yaşamında… Doğrusu biz sana yöneldik”… Buyurdu ki: “Azabımı, kime dilersem ona isâbet ettiririm… Rahmetim her şeyi kapsar! Onu, korunanlara, zekâtı verenlere ve işaretlerimizdeki hakikate iman edenlere yazacağım.”

HUD

3-) Ve enistağfiru Rabbeküm sümme tubu ileyHİ yümettı’küm metaan hasenen ila ecelin müsemmen ve yü’ti külle ziy fadlin fadlehu, ve in tevellev fe inniy ehafü aleyküm azâbe yevmin kebiyr;
“(Yanlış ve kusurlarınız için) bağışlanma isteyin Rabbinizden! Sonra O’na tövbe edin ki, ömrünüz tamamlanana kadar sizi güzel bir şekilde yaşatıp, her erdemli kişiye lütfunu (ilim ve irfanlarının hak ettiğini) versin… Eğer yüz çevirirseniz, sizin için o büyük sürecin azabından korkarım.”

114-) Ve ekımıs Salâte tarafeyin nehari ve zülefen minel leyl* innel hasenati yüzhibnes seyyiat* zâlike zikra liz zakiriyn;
Gündüzün iki tarafında ve geceden zülfelerde (gündüze yakın saatlerinde) salâtı ikame et… Muhakkak ki hasenat (Hakikatini yaşamak-kişiden açığa çıkan güzel yaşantı), seyyiatı (hakikati örtme ve nefsaniyetten kaynaklanan suçların getirisini) giderir… Bu, idrak sahiplerine bir öğüttür.

RA’D

22-) Velleziyne saberubtiğae vechi Rabbihim ve ekamus Salâte ve enfeku mimma razaknahüm sirran ve alaniyeten ve yedreune bil hasenetisseyyiete ülaike lehüm ukbeddar;
Yine onlar Rablerinin vechini (cennet yaşamı olan rabbanî kuvvelerin açığa çıkışı yaşamını) arzulayarak, sabrettiler (mevcut şartlarına); salâtı ikame ettiler ve kendilerinde açığa çıkardığımız yaşam gıdasından gizli ve açık olarak bağışta bulundular… Yaptıkları yanlışları (arkasından yapacakları) güzel fiillerle yok ederler… İşte onlarındır geleceğin vatanı!

NAHL

30-) Ve kıyle lilleziynettekav ma zâ enzele Rabbüküm* kalu hayra* lilleziyne ahsenu fiy hazihid dünya hasenetün, ve le darul ahireti hayr* ve le nı’me darul müttekıyn;
Allah’tan korunanlara: “Rabbiniz ne inzâl etti?” denildi… “Hayır” dediler… Şu dünyada güzel davrananlara güzellikler vardır… Gelecekteki vatan ise elbette daha hayırlıdır… Muttakilerin vatanı ne güzeldir!

41-) Velleziyne haceru fillahi min ba’di ma zulimu le nübevviennehüm fiyd dünya haseneten, ve leecrul ahireti ekber* lev kânu ya’lemun;
Zulmedildikten sonra Allah’ta muhacir olanlara gelince; elbette onları dünyada güzel bir yere yerleştireceğiz… Gelecekteki mükâfatı ise elbette çok büyüktür. Eğer bilselerdi!

75-) DarebAllahu meselen abden memluken la yakdiru alâ şey’in ve men razaknahu minna rizkan hasenen fehuve yünfiku minhu sirran ve cehra* hel yestevun* elHamdu Lillah* bel ekseruhüm la ya’lemun;

Allah (şöyle) bir misal veriyor: Bir şeye gücü yetmeyen köle ile, kendisini bizden güzel bir yaşam gıdası ile beslediğimiz ve ondan, gizli ve açık başkalarına bağışta bulunan kişi… Bunlar hiç eşit olur mu? Hamd, Allah’a aittir! Hayır, onların çoğunluğu bilmezler.

122-) Ve ateynahu fiyd dünya haseneten, ve innehu fiyl ahireti lemines salihıyn;
Biz Ona dünyada güzellikler verdik… O, sonsuz gelecek yaşamda da sâlihlerdendir.

125-) Ud’u ila sebiyli Rabbike bil hikmeti velmev’ızatil haseneti ve cadilhüm billetiy hiye ahsen* inne Rabbeke HUve a’lemu Bimen dalle an sebiyliHİ ve HUve a’lemu bil mühtediyn;
Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel öğüt ile davet et… Onlarla en güzel şekilde mücadele et… Muhakkak ki Rabbin, “HÛ” yolundan sapanı daha iyi bilir (O)… Daha iyi bilir “HÛ”, doğru yola erenleri!

FURKAN

70-) İlla men tabe ve amene ve amile amelen salihan feülaike yübeddilullahu seyyiatihim hasenat* ve kânAllahu Ğafuren Rahıyma;
Ancak tövbe eden, iman eden ve imanın gereğini uygulayan müstesna! Allah, onların kötülüklerini iyi niteliklere dönüştürür… Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir

NEML

89-) Men cae bil haseneti felehu hayrun minha* ve hüm min fezeın yevmeizin aminun;
Kim güzel vasıflarıyla geldi ise, onun için ondan daha hayırlısı vardır… Onlar o süreçte korkulası şeylerden güvendedirler.

KASAS

53-) Ve iza yütla aleyhim kalu amenna bihİ innehül hakku min rabbina inna künna min kablihİ müslimiyn;
Onlara bildirildiğinde: “Biz O’na iman ettik… Muhakkak ki O, Rabbimizden Hak’tır… Doğrusu biz O’ndan önce de, Rabbimize teslim olmuşluğumuzun farkındaydık!” dediler.

54-) Ülaike yü’tevne ecrehüm merreteyni Bima saberu ve yedreune bil hasenetisseyyiete ve mimma rezaknahüm yünfikun;
İşte onlara sabrettikleri için bunun karşılığı iki kere verilir… Bunlar, kötülüğü güzel davranışla yok ederler ve beslediğimiz yaşam gıdalarından karşılıksız bağışlarlar.

84-) Men cae bil haseneti felehu hayrun minha* ve men cae Bisseyyieti fela yüczelleziyne amilüsseyyiati illâ ma kânu ya’melun;
Kim güzellikleriyle (açığa çıkardığı Esmâ kemâlâtıyla) gelirse, onun için ondan daha hayırlısı vardır… Kim de kötülük ile (kendini toprak olacak beden kabullenerek yaşamanın getirisi olan davranışlarla) gelirse, yaptığı kötülüklerin sonuçlarından başka bir şeyle karşılaşmaz!

AHZAB

21-) Lekad kâne leküm fiy Rasûlillahi üsvetün hasenetün limen kâne yercullahe vel yevmel ahıre ve zekerAllahe kesiyra;
Andolsun ki, Rasûlullah’ta sizin için mükemmel bir örnek yaşam vardır! Allah’ı ve sonsuz geleceği umanlar ve Allah’ı çok zikredenler (hatırlayanlar) için!

FUSSİLET

34-) Ve la testevil hasenetü ve les seyyietü, idfa’ billetiy hiye ahsenü feizelleziy beyneke ve beynehu adavetün keennehu veliyyün hamiym;
İyilik, kötülük ile eşdeğer olmaz! Sen en güzel olan ile (kötülüğü) uzaklaştır… O takdirde görürsün ki, seninle düşmanlığı olan kimse, sanki sımsıcak bir dosttur!

ŞURA

23-) Zâlikelleziy yübbeşşirullahu ıbadeHUlleziyne amenu ve amilus salihat* kul la es’elüküm aleyhi ecren illel meveddete fiyl kurba* ve men yakterif haseneten nezid lehu fiyha hüsna* innAllahe Ğafurun Şekûr;
İşte bu, Allah’ın, iman edip imanın gereğini uygulayan kullarına müjdelediğidir… De ki: “Sizden yakınlığın sevgisi dışında, bu tebliğim nedeniyle bir karşılık istemiyorum”… Kim bir güzellik kazanırsa, onda, onun için bir güzellik de biz arttırırız! Muhakkak ki Allah Gafûr’dur, Şekûr’dur.

2- TANIM VE AÇILIMLAR:

(Bu bölüme alınan tanımlarda “Yansımalar”a ek olarak “B Meal”den de istifade edilmiştir.)

HASENE; çoğulu HASENÂT. Bu kelimelere verilen anlamlar:

- İyilik, Güzellik, Hayır.

- Pozitif, Hakka ait şey

- Ölüm ötesinde de geçerliliği olan iyilik; arınma, yakin, ihsan hali

- Rabbani bir özellik.

- İlahi özellikler, nübüvvet.

- Güzel vasıflar.

- Müşahade, yakiyn

- İyilik, iyi nitelik, meleki amel.

- Hz. Rasûlullah’ın yakınlarını sevmek; yakınlık.

- Hakikatini yaşamak- Kişiden açığa çıkan güzel yaşantı.

- Esmâ`nın güzelliklerini yaşamak.

- Nefsimizdeki Esmâ`nın güzellikleri.

- Kişinin açığa çıkardığı Esmâ kemâlâtı.

B- ÇÖZÜMLEME

1- AYETLERDE HASENE VE HASENAT

BİZDE MEVCUT ESMANIN GÜZELLİKLERİNİ YAŞAMAYI (BEDEN CEHENNEMİNDEN KURTULARAK ŞUUR CENNETİNE GEÇMEYİ) GETİRECEK TÜM FİLLER:

- Onlardan kimi de: “Rabbimiz, bize dünyada da hasene (Esmâ’nın güzelliklerini yaşamayı) ver, sonsuz gelecek sürecinde de hasene (nefsimizdeki Esmâ’nın güzellikleri) ver; (ayrı düşmenin) ateşinden bizi koru” derler. (Bakara-205)

- Bir şeye gücü yetmeyen köle ile, kendisini bizden güzel bir yaşam gıdası ile beslediğimiz ve ondan, gizli ve açık başkalarına bağışta bulunan kişi… Bunlar hiç eşit olur mu? Hamd, Allah’a aittir! Hayır, onların çoğunluğu bilmezler.(Nahl-75)

ŞUUR BOYUTUNDAN KAT KAT AÇILIMLAR GETİRECEK FİİLLER:

- Bir iyilik yapılmışsa onu kat kat arttırır ve ledünnünden azîm bir mükâfat verir. (Nisa-40)

- Kim bir iyilikle gelirse, ona getirdiğinin on misli vardır… Kim de bir kötülükle gelirse, ancak onun misliyle karşılığını yaşar! Onlar zulme uğratılmazlar. (Enam- 160)

Kim güzellikleriyle (açığa çıkardığı Esmâ kemâlâtıyla) gelirse, onun için ondan daha

- hayırlısı vardır…(Kasas-84)

- Kim bir güzellik kazanırsa, onda, onun için bir güzellik de biz arttırırız! Muhakkak ki Allah Gafûr’dur, Şekûr’dur. (Şura- 23)

ÖZÜNE SAMİMİYETLE YÖNELENLERE VERİLECEK OLAN DÜNYEVİ VE UHREVİ LUTUFLAR:

- “Bize hem şu dünyada güzellik yaz hem sonsuz gelecek yaşamında… Doğrusu biz sana yöneldik”… (Araf- 156)

- Şu dünyada güzel davrananlara güzellikler vardır… (Nahl-30)

- Allah’ta muhacir olanlara gelince; elbette onları dünyada güzel bir yere yerleştireceğiz… (Nahl-41)

- Biz Ona dünyada güzellikler verdik…(Nahl-122)

- Kim güzel vasıflarıyla geldi ise, onun için ondan daha hayırlısı vardır… Onlar o süreçte korkulası şeylerden güvendedirler. (Neml-89)

TEVBENİN HAKİKATİNİ YAŞAYANLARA ARMAĞAN EDİLEN İDRAK VE HAL:

- Sonra O’na tövbe edin ki, ömrünüz tamamlanana kadar sizi güzel bir şekilde yaşatıp, her erdemli kişiye lütfunu (ilim ve irfanlarının hak ettiğini) versin… (Hud-3)

- Ancak tövbe eden, iman eden ve imanın gereğini uygulayan müstesna! Allah, onların kötülüklerini iyi niteliklere dönüştürür… Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir. (Furkan-70)

SALATI İKAME EDENLERE; GÜNAHLARININ SİLİNMESİ, GÜZELLİKLERİN ARTIŞI ŞEKLİNDEKİ LÜTUFLAR:

- Gündüzün iki tarafında ve geceden zülfelerde (gündüze yakın saatlerinde) salâtı ikame et… Muhakkak ki hasenat (Hakikatini yaşamak-kişiden açığa çıkan güzel yaşantı), seyyiatı (hakikati örtme ve nefsaniyetten kaynaklanan suçların getirisini) giderir… Bu, idrak sahiplerine bir öğüttür. (Hud-114)

BİR YANLIŞIN PEŞİNDEN HEMEN SONRA ORTAYA KONURSA, YANLIŞIN GETİRİLERİNİ SİLEN İYİLİKLER:

- Yaptıkları yanlışları (arkasından yapacakları) güzel fiillerle yok ederler… İşte onlarındır geleceğin vatanı! (Ra’d- 22)

- Bunlar, kötülüğü güzel davranışla yok ederler ve beslediğimiz yaşam gıdalarından karşılıksız bağışlarlar. (Kasas- 54)

İÇTENLİKLE ORTAYA KONDUĞUNDA SADECE İÇ DÜNYAMIZI DEĞİL, DIŞ DÜNYAMIZI DA GÜZELLEŞTİREN, DÖNÜŞTÜREN FİİLLER:

- İyilik, kötülük ile eşdeğer olmaz! Sen en güzel olan ile (kötülüğü) uzaklaştır… O takdirde görürsün ki, seninle düşmanlığı olan kimse, sanki sımsıcak bir dosttur! (Fussilet- 34)

2- AYETLERDE GEÇEN ESMALAR VE BU ESMALARA YÜKLENEN ANLAMLAR: http://www.ahmedhulusi.org/kuran/elesmaulhusna.htm

EL HAFİYZ… Âlemler içindekilerin varlığının korunması için onların gerekenlerini oluşturan.

EL MUKİYT… Hafîz isminin özelliğinin oluşması için gerekli olan maddi veya manevî olarak

nitelendirilen alt yapıyı oluşturup meydana getiren.

ER REZZAK… Hangi boyutta veya ortamda olursa olsun açığa çıkan birimin yaşamının devamı için gereken her türlü gıdayı veren.

EL ĞAFÛR… Allâh Rahmetinden asla ümit kesilmemesi gereken. Gerekli arınmayı yaptırtarak Rahîmiyetin nimetlerine erdiren. Rahîm ismini tetikleyen!

EŞ ŞEKÛR… Verdiği nimeti çoğaltmak için o nimeti değerlendirten. Birimde verilen nimeti hakkıyla değerlendirerek “daha”sına açılmayı oluşturan. “Kerîm” isminin özelliğini tetikler. Bu ismin özelliğinin kapalı kalması ise, birimi kendisine ulaşana karşı kapanmayı; o nimeti değerlendirmek yerine başka yönlere dönerek o nimetten perdelenmeyi yaşatır. Bu da “nankörlük” yani verileni değerlendirmemek olarak tanımlanır. Verilenin gerisinden mahrum kalma sonucunu doğurur. Nimetin ardı kesilir!

ER RAHIYM… Âlem sûretleri ile kendini seyir edendir! Bilinçli varlıkları, hakikatlerine erdirmek suretiyle; seyretmekte ve Esmâ’sı özellikleriyle yaşatmakta olanın, kendisi olduğu farkındalığıyla yaşatandır. “Ve kâne bil mu’miniyne Rahıyma = Hakikatine iman etmişlere Rahîm’dir” (Ahzab: 43). Cennet diye işaret edilen yaşamın kaynağıdır. Melekî boyutun “var”lığını oluşturandır.

C- SONUÇ:

HASENAT TEFEKKÜRÜ

SALİH AMEL kavramını geleneksel, rivayete dayalı bilgi kalıpları ile “belli başlı ameller” şeklinde anladığımız gibi Hasene ve Hasenat kelimeleri geçince de “bildik iyilikler “ şeklinde okumak, bir alışkanlık refleksi olarak kene misali düşüncemize yapışıyor.

Kur’an-ı Kerime eksenli, Rasülullah (sav) merkezli din anlayışı ile Yansıyanları değerlendirdiğimizde ise dışa dönük anlatım ve yaşam biçimlerinin, açılmak istenen mana yanında çok sığ, çok kısır kaldığı gözlediğimiz acı bir gerçek…

Ayetlerden HASENE- HASENAT kavramını bu gözlükle okuduğumuzda karşımıza harika açılımlar çıkıyor. Hasene kavramı bağlamında şunları yeni seyirler olarak not ediyoruz:

Hakikatini yaşamayı niyete alan kimseden açığa çıkan güzel davranışlardır hasene. Bu çok önemli. Rast gele her müslümanın yaptığı bildik iyilikler değil, körü körüne tapınırcasına, dışsal bakış açıları ile ortaya konan fiiller değil, HAKİKATİNİ YAŞAMAK, ESMA KEMALATINI KENDİNDE AÇMAK üzere yönelenlerden açığa çıkanlardır Hasene.

Hasenede amaç; dışarıya, başkasına fayda vermekten öte; kişinin kendi özüne açılmasıdır. Klasik iyilik anlayışı ile, ayrı(!) birimlere yönelik fayda yaklaşımı içinde, benlik dimdik ayakta olarak yapılan fiiller; hasene kavramının ruhundan uzaktır!…

Köprüden önce son çıkıştır Hasene: Sistem; seriül hisab, zül intikam mekanizmaları ile üretilen fiil ve düşüncelerin sonucunu yaşatırken, bu acı bir realite olarak önümüzde iken; samimiyetle özüne yönelenler ve yerinde kullanmasını bilenler için; son bir çıkış kapısı, Tevbe-i Nasuh ve İstiğfar mekanizmaları ile daima mevcuttur.

Ayetlerden okuduğumuz ve bize müjde olarak gelen şey; Hasenenin günahı silmesi, bununla da kalmayıp yeni idrakler bahşetmesidir!..

Bazı ayetlerde, adeta deftere yanlış yazdığımız yazılar için bir silgi gibi zikredilmesi, üzerinde çok çok düşünülesi, ayrıntıları ile kullanılası bir mekanizmadır.

( Tekke Kültürü ile yoğrulan Anadolu’da, yanlış yapanın, evinden bir lokma da olsa sadaka vermesi, meğer nerelere dayanıyormuş!)

Hasenenin; samimiyetle ortaya konduğunda DIŞ DÜNYAMIZI DA DEĞİŞTİRME İMKANI VEREN BİR DÖNÜŞTÜRÜCÜ OLUŞU ise hayli dikkate değer!

***

Bütün bunlardan farklı olarak, kaynaktan yansıyan son bilgiler ışığında Hasene kavramından bizim anladığımız şu:

Öz noktamızı, Şuurumuzu, bizdeki Halife boyutunu açığa çıkarmak, beden ve beşer yanımızı şuurun emrine vermek; şeytanı secde ettirmek üzere; sahip olduğumuzu vehmettiklerimizden vermemiz, programlı biçimde riyazatlarımız, salatın, zikrin hakikatine yönelik gayretlerimizin tamamı hasene kapsamındadır!…

Rabbena âtina fid dünya haseneten…. diye başlayan duayı bu idrakle okumak ve yaşamak nasibimiz olsun….

Doğrular; Ehlinden, yanlışlar beşer yanımızdandır.

Şüphesiz en doğrusunu Allah, Rasülü ve de Ehlullah bilir.

Diğer Bölümler : 1.Bölüm | 2. Bölüm | 3. Bölüm | 4. Bölüm | 5. Bölüm | 6. Bölüm | 7. Bölüm | 8. Bölüm | 9. Bölüm | 10. Bölüm | 11. Bölüm

Mehmet Doğramacı
dogramacimehmet@gmail.com

Not : Yukarıdaki yazıda adı geçen ayetlerin numaralarına, metinlerine ve meallerine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Göksel Olaylar Ayetleri | Rüzgar Ayetleri | Tevekkül Ayetleri

(Allah’a güzel borç vermek)

A-ÖN OKUMA

Tespit edebildiğimiz kadarı ile 6 ayette “KARZ-I HASEN” kavramı geçiyor.

B- ÇÖZÜMLEME

C- SONUÇ:

Diğer Bölümler : 1.Bölüm | 2. Bölüm | 3. Bölüm | 4. Bölüm | 5. Bölüm | 6. Bölüm | 7. Bölüm | 8. Bölüm | 9. Bölüm | 10. Bölüm

Mehmet Doğramacı
dogramacimehmet@gmail.com

Not : Yukarıdaki yazıda adı geçen ayetlerin numaralarına, metinlerine ve meallerine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Göksel Olaylar Ayetleri | Rüzgar Ayetleri | Tevekkül Ayetleri

A-ÖN OKUMA

Tespit edebildiğimiz kadarı ile 19 ayette “İSTİĞFAR” kavramı geçiyor. Yer yer TEVBE kavramı ile bağlantısı olsa dahi bu çalışmaya TEVBE ayetleri (86 adet) dâhil edilmemiştir.

Her ne kadar Türkçede tevbe ve istiğfar aynı kavram gibi ele alınsa da Arap Gramerinin bilinen kaidesi (İSİM FARKLI İSE MANA DA FARKLIDIR) gereğince İstiğfarın daha özel bir anlamı olsa gerek. Görelim, neler yansır Allah İlminden!?….

B- ÇÖZÜMLEME

C- SONUÇ:

Diğer Bölümler : 1.Bölüm | 2. Bölüm | 3. Bölüm | 4. Bölüm | 5. Bölüm | 6. Bölüm | 7. Bölüm | 8. Bölüm | 9. Bölüm

Mehmet Doğramacı
dogramacimehmet@gmail.com

Not : Yukarıdaki yazıda adı geçen ayetlerin numaralarına, metinlerine ve meallerine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Göksel Olaylar Ayetleri | Rüzgar Ayetleri | Tevekkül Ayetleri

“ALLAH’IN BERABER OLDUKLARI”

A-ÖN OKUMA

Tespit edebildiğimiz kadarı ile 21 ayette “ALLAH’IN BERABER OLDUKLARI” geçiyor. Kur’an’da geçen “Allah ….. ile beraberdir” ayetleri; Maiyet Sırrı ile ele alınmak durumundadır. O nedenle bu çalışmada bazı iman ve amel sahiplerinin “ALLAH’LA BERABER OLMA” sını içeren ayetlerin yanı sıra “MAİYET SIRRI” içeren ayetler de konuya dahil edilmiştir..

2- İNCELENECEK METİNLER: (3. Md.de bu metinlerden özet yapılmıştır)

İNSAN-I KAMİL kitabı SIFAT TECELLİSİ bahsi…

VELAYET KEMALATI: http://www.ahmedbaki.com/turkce/kitaplar/bilinc/bilinc08.htm

YAKİN: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/yakin/index.htm

KURB http://www.ahmedbaki.com/turkce/kitaplar/gavs/gavs23.htm

YAKINLIK http://www.ahmedbaki.com/turkce/kitaplar/gavs/gavs24.htm

MUKARREB http://www.ahmedbaki.com/turkce/kitaplar/kendini/kendini24.htm

3- TANIM VE AÇILIMLAR:

SIFAT TECELLİSİ: MARDİYEDE YAŞANIR: “Mardiye”de, “Tecelli-i Sıfat” vardır. Yani, İlâhi vasıflarla tahakkuk etme hâli ki; bu ikisi arasındaki hâl, ancak yaşanarak farkedilir. Dilde bunu anlatmak çok zor bir şey!.. Çünkü biz, öyle bir şey düşünmemişiz, hayâl bile etmemişiz. Onun için bunlar böyle mecaz yollu anlatılır ama gerçeği ancak yaşanarak bilinir!.

VELAYETİ KÜBRA: “Mardiye”, sıfat mertebesidir, dedik. İlâhi vasıflarla vasıflanmış kişidir… “Mutmainne” ve “Râdiye”, “Velâyet-i Suğra”dır. “Mardiye”, “Velâyet-i Kübrâ”dır. Enbiyâ velâyetinin kemâlâtından hisse alınır. Bakâ Billah mertebesidir!. Bu mertebeden evvel kimsede İlmi Ledün olmaz!..

ARİF-İ BİLLAH: “Mardiye” makamında hâsıl olan ikinci mârifetin sahibine “Ârif-i Billah” derler. Yani, varlığındaki Allah`ın ilmi ile her şeye ârif olan Zât demektir “Ârif-i Billah”!… Bu, “Hakikat”ten sonra gelen Mârifet-i Billah`tır…

KURB: KURBİYET MERTEBESİ: RAHİMiyetin gereği olarak insan, hakikatini idrak eder, kendi özündeki ALLAH isimlerinden kaynaklanan kuvveleri keşfeder, bunları hissedip bunlara yakîn elde ederek “kurbiyet” mertebesine ulaşır!. Kurbiyet mertebesi-Allah Esmâ`sı özellikleriyle şuurlu tahakkuk mertebesidir.

KURBİYET KAVRAMINDA DAHİ AYRILIK MEVCUT: “- Ya Gavs. Kurb ehli kurbiyetlerinden dolayı yakınırlar, buûd ehlinin uzaklıktan şikâyetleri gibi…

Esasen bunun îzâh edilmesi ve anlaşılması oldukça güç bir husustur. Zirâ burada bahis mevzûu olan kimseler “yakîn” ehlidir. Ayn-el yakîn sahipleri.

“Yakîn” ile elde ettikleri bir kurb (yakınlık) sözkonusu!.. Ancak şuraya dikkat edelim; “Kurb” yani yakınlıktan söz ediyoruz, iki ayrı varlığın birbirine yakınlığından. Yani, Tekliğin müşâhedesi oluşmuş, fakat vehimdeki “benlik” kavramı kesin olarak kaybolmamış!.. Bir diğer ifade ile, Hakkel yakîn oluşmamış!.. Hakkel yakîn’in oluşması için, kişinin kendini Hak’tan ayrı bir varlık olarak düşünme hâli ortadan kalkar. Yâni “Zâtta fenâ” olma hâli diye târif edilen bir hâl ile ikilik kalkar.

İşte bu kişiler, ilmen olayın bütün sistemini bilirler. Olayın bu olduğunu da açık seçik müşâhede etmişlerdir. İşte bu noktada onları büyük bir üzüntü kaplar. Çünkü bir türlü bilinçlerini kaplayan “birimsel benlik” hissiyâtından, kavramından uzaklaşamamaktadırlar.

KURBİYET KAZANAN DAİMİ NAMAZI YAŞAMAKTADIR: Bu havâs`ın “ikâme” ettiği namazın ötesinde, bir de “has-ül havâs”, “mukarreb” denen, “Allah”a kurbiyet kazanmış, evliyânın ileri derecelilerinde yaşanan “daimî namaz” hâli söz konusudur.

KURBİYET SAHİBİ EKBERİYET SEYRİ İÇİNDEDİR: “Kurbiyet” sahipleri ise, “Ekber”iyet seyri içinde “haşyet” ile “seyri meallah”tadırlar. (Farkındayım çok tasavvufi oldu, ama bunların Türkçeleştirilmesi için başlı başına yeniden bir tasavvuf tabirleri kitabı yazmak gerek. Ona da şimdilik müsait değilim… Anlaşıldığı kadar! Anlayana… Üzgünüm! AH)

YAKİN: İLK BASAMAĞI TEFEKKÜR VE NAFİLELER: “Nâfilelerle” demek; bir takım faydalı, yararlı çalışmalarla demektir. Yani taban, en alt sınır olan çalışmalar “farz”lar, zaten kişinin kendini toparlayıp, kurtarabilmesi için zorunlu olan şeyler. Ama kişi, Allah’a yakîn elde etmek

istiyorsa, bunun dışında daha bir takım yararlı, faydalı çalışmalar yani “nâfileler” yapmak durumundadır. Farzları yerine getirmekle değil, fazladan yapılan nâfilelerle kişi yakîn elde edebilir.

“Tefekkür”, Allah’a yakînin ilk basamağıdır. Tefekkürü olmayanın yakîni oluşmaz!.

Allah’a yakîn elde etmek isteyen kişinin adım atacağı ilk basamak tefekkürdür. Yani, nâfile yapılan ibadetler, tefekkür basamağına basıldıktan sonra kişide tesirini göstermeye başlar. Tefekkür yoksa, zaten bir yere varılması mümkün değildir. Çünkü insanı hayvandan ayıran özellik, tefekkür özelliğidir.

YAKİYN AŞAMALARI: Bu meydana gelme birtakım yararlı çalışmalarla, “Kişi Allah`a öyle yakîn elde eder ki, Allah O`nun görür gözü, işitir kulağı, tutar eli, yürür ayağı olur” hükmü ortaya çıkacak; gözümüzde gören, kulağımızda işiten, dilimizde söyleyen, elimizde tutan, ayağımızda yürüyenin Allah olduğunu, “Ayn-el Yakîn” ve “Hakk-el Yakîn” yaşayacağız…

İşte bütün bunların neticesinde “Hilâfet sırrı” bizde zuhûr etmiş, “Halife” olduğumuzu önce ilm-el yakîn, sonra ayn-el yakîn, sonra da Hakk-el yakîn yaşama lütfuna ve şerefine ermiş bulunacağız.

“Mutmainne”de “İlmel Yakîn” hâsıl olur. Bu, “Râdiye”de “Aynel Yakîn”e döner. “Mardiye”de, “Hakkel Yakîn” hâsıl olur ve bu zâta “Arifi Billah” denir.

YAKİYN EHLİNİN HALİ: TEK`in nazarıyla TEK`ten “çok”a bakışı muhafaza edip, sürekli olarak piramitin tepesinden aşağıya bakarak varlıkları seyretmek, “YAKÎN EHLİ” nin hâlidir!. Korkudan, “yakîne” erenler, beridirler.. Yakîne erende sabır ne arar?..

ALLAH’A VUSLAT: İlâhi kudret ortaya çıktığı zaman “ölmeden evvel ölme” hâli “yakîn”e tekâbül eden şekliyle oluşur; ki bunun sonucunda kişi bilinci itibariyle var olan bir varlık olduğu idrâkına ererek, beden bağımlılığından kendini soyutlar; ki bunun sonucu da “mutmainne nefs” bilinci olarak velâyet hâlidir!. Böylece vehmî benliğin kendini, bedenmiş gibi kabûlü ortadan kalkar. İşte o zaman, “Allah`a vuslat” denilen hâl yaşanır…

MUKARREB: TAHKİKE ERMİŞ KİMSELERDİR: Tahkike ermişlerin ismi ise “müferridûn” veya “mukarrebun”dur ki; Allah “İSMİNDE” değil; ALLAH’IN AHADİYYETİNDE benlikleri yok olmuş; “el ân öyledir” sırrına binâen, Allah Bakîdir mânâsı yaşanır olmuştur… İşte bu yaşantı içinde olanlar, “İsm-i Âzâm” sırrına ermiş olanlardır ki;her nefeste “HU” diyenin mutlak bilinciyle yaşarlar…

Bu zevâtı kirâm, duâ edip de “Yâ ALLAH”, “YÂ HU” dedikleri zaman; “dillerinden söyleyen ben olurum”Hadîs-i Kudsî’si mânâsınca; dileyen kendi olur ve elbette kendi dileği de havada kalmaz, yerini bulur!..

NOKTASINDAKİ KUDRET AÇILANLARDIR: “Ulâikel Mukarrebûn”!.. “Allah” adıyla işaret olunanın esmâsının özelliklerini “Nokta”larındaki kudret ile seyir hâlinde olanlardır onlar! “Onlar senin kullarındır; ne dilersen onu yaparsın” diyerek.

KURBİYETİ YAŞAYAN, MUCİZELERE VESİLE KİŞİ: Allah`a Kurbiyet mertebesinde yaşayan {Allah`ın bazı kendine has isimlerinin mânâlarının bu yakınlık sebebiyle kendisinde açığa çıktığı} mucizelere vesile kişidir Mukarreb.

SABIR: Sabır, insanın hoşlanmadığı bir hal veya durumun zuhurunda, mecburen ona boyun eğerek, kabullenmesi, demektir.

GAFLET VE BELA ANINDA AÇIĞA ÇIKAR: Esasen, Sabır, Gâfilin kendini koruma mekanizmasıdır!… Biz genelde, nefsimize hoş gelmeyen şeyleri ŞER olarak görürüz.. Halbuki nefsimize hoş gelmeyen şeye sabredersek, o şer gördüğümüz şey bizim şuur boyutunda kendimizi daha iyi tanımamıza yol açmak için, âmiyâne tabirle yontulmamız için başımıza gelmiş bir BELÂ dır!.. Biz o andaki şartlarımıza GÖRE o olayı şer olarak, belâ olarak nitelendirirsek de daha sonraki bir aşamada onun nimet olduğunu fark edebiliriz..

NİMETİ VERENİ GÖREMEYENİN HALİDİR: Sabır da tahammül, katlanma vardır… Şükürde ise nimeti vereni görme vardır…

TEPKİSİZ KABUL VE BEKLEMEDİR: Sabır; tepki koymayıp olayın nasıl sonuçlanacağını beklemektir.

İHSAN: (Konu İHSAN-MUHSİN adlı daha evvelki dosyamızda ayetlerle işlendi)

VELAYETİ HASSA: HER DEVİRE, HER ÇAĞA GÖREVLİ OLARAK AÇIĞA ÇIKAN; BA’S OLUNAN RASULLERDİR: Velâyeti Hassa… Risâlet kaynağından açığa çıkan “hakikat”e “iman” edip, bunu yaşayarak “yakîn”e erenlerin (ikân); veya bunun da ötesi “kurb” yapılarında açığa çıkanların “velâyet”i… İnsanlık bir piramit gibi düşünülürse eğer, o piramidin zirvesindekiler “Rasûl”lerdir. Onlar, her devirde, insanlığa kendi “hakikat”lerini bildirmek işlevini açığa çıkaranlardır…

MÂİYET SIRRI: ( ALLAH’LA BERABER OLMA)

- Allah`ın, kulun her zerresini Esmâ`sıyla varetmesi hakikati.

- Meleklerin, kendilerindeki kuvvet ve kudretin Allah`ın kuvvet ve kudreti bilincini taşıdıkları realitesi.

- Tecelli-i Sıfat mertebesinde; Mardıye, Kurbiyet Ehli, Yakiyn Ehli, Mukarreb kimselerde açığa çıkan hal.

- “Ben kulumun görür gözü işitir kulağı olurum” müjdesinin yaşanması.

- ES SELAM isminin yaşanması sonucu yaratılmışlarda Kurb ve Yakiyn halinin açığa çıkması.

B- ÇÖZÜMLEME

1- AYETLERDE “ALLAH’IN BERABER OLDUKLARI” KİMSELER, FİİLLER, HALLER

A- SABREDENLER- DAYANANLAR:Es Sabur Esmasının açığa çıktığı, sabreden; dayanan kimselerle Maiyet Sırrı gereğince beraberdir. (Bakara- 153/249, Enfal-46/66)

B- TAKVA SAHİPLERİ; KORUNANLAR; MÜTTAKİLER: Allah Korunanlar, Takva sahipleri ile beraberdir. (Bakara- 194,Tevbe-36/123, Nahl-128)

C- BÜTÜN KULLAR (Her Kulun her zerresini esmasıyla var etmesi)

(Münafıklar-ikiyüzlüler) insanlardan gizleyebilirler ama Allah`tan asla! Oysa O beraberdi. (Nisa-108)

- Nerede olursanız O sizinle (hakikatinizin Esmâ ül Hüsnâ’sıyla varolması sonucu) beraberdir (Mâiyet sırrına işaret)! Allah yaptıklarınızı (yaratan olarak) Basîr’dir. (Hadid-4)

- Bundan daha az da olsalar, daha çok da olsalar; nerede olursa olsunlar mutlaka O, onlarla beraberdir (Esmâ`sıyla, “yok”ken var kıldığı için – Mâiyet sırrı)! (Mücadele- 7)

D- MELEKLER: Hani Rabbin melâikeye şöyle vahyetmişti: “Muhakkak ben sizinle beraberim (Allah melekle yan yana olmayacağına göre; anlatılmak istenen {tasavvufta mâiyet sırrı diye bahsedilen}: meleklerin, kendilerindeki kuvvet ve kudretin Allah`ın kuvvet ve kudreti bilincini taşıdıkları realitesine işaret olunmaktadır)… (Enfal- 12)

E- İMAN EDENLER: Kesinlikle Allah iman edenlerledir (kendinde açığa çıkan havl ve kuvvetin Allah’ın olduğunu yaşayanlarladır)! (Enfal- 19)

F- KURBİYETİ YAŞAYANLAR; SELAM İSMİ KENDİLERİNDE AÇIĞA ÇIKANLAR:

- “Umarım Rabbim beni kurbunda (mâiyet sırrının yaşandığı Tecelli-i Sıfat mertebesi. {İnsan-ı Kâmil, Sıfatların tecellisi bahsi; Abdülkerim Ceylî. A.H.}) olgunluğa erdirir.” (Kehf-24)

- “Korkmayın! Muhakkak ki Ben sizinle olarak işitir ve görürüm (mâiyet sırrı)” dedi. (Sahih Kudsi hadis: “……Ben kulumun görür gözü işitir kulağı olurum……”) (Taha- 46)

- Gözlerimiz olarak (gözetimimiz anlamına gelse de burada mâiyet sırrına işaret vardır) ve vahyimizle gemiyi yap…(Müminun- 27)

- Selâm`dır (yaratılmışlarda yakîn ve kurb hâlini oluşturup mâiyet sırrını açığa çıkartan), (Haşr-23)

G- RASÜLE TESLİM OLANLAR: Gevşemeyin ve siz üstünken, selm’e (barışa, Hak ile bâtılı uzlaştırmaya) çağırmayın! Allah sizinle Birliktedir! (Muhammed- 35)

- O, ikinin ikincisi (iki kişiden biri) idi! Hani onlar (Hz.Rasûlullah ve Hz.Ebu Bekr) mağarada idiler… Hani arkadaşına: “Mahzun olma, muhakkak ki Allah bizimle beraberdir (mâiyet sırrına işaret ediyordu)” diyordu…( Tevbe- 40)

H- ÇOĞUNLUK AZGINLIK, TAŞKINLIK, ZULÜMDE BİRLEŞMİŞKEN, RABBİNE DÖNENLER: Gözlerimiz olarak (mâiyet sırrına işaret bu ifade), vahyimizce gemiyi yap… Zâlimler hakkında (şefaat için) bana yönelme… Kesinlikle onlar boğulacaklardır! (Hud-37)

- Bunun üzerine Ona (Nuh`a) vahyettik ki: “Gözlerimiz olarak (gözetimimiz anlamına gelse de burada mâiyet sırrına işaret vardır) ve vahyimizle gemiyi yap… İş başladığında (sular yükseldiğinde) ve fırın kaynadığı (buhar kazanı mı vardı acaba) vakit, her eşi olandan bir çift ve onlardan, aleyhine daha önce hüküm verilmiş olanlar hariç ehlini, gemiye al. Zâlimler hakkında benimle muhatap olma! Kesinlikle onlar boğulacaklardır.” (Müminun-7)

İ- İHSAN SAHİPLERİ VE YAKİN EHLİ:Kesinlikle Allah, yakîn ehliyle (ihsan sahibi {Allah’a görüyormuşçasına yönelen}) elbette beraberdir! (Mâiyet sırrı.) (Ankebut- 69)

Kesinlikle Allah korunanlar ve muhsinlerle (Allah için yaşamakta olduğunun farkındalığında olanlarla) beraberdir. (Nahl- 128)

3- AYETLERDE GEÇEN ESMALAR VE BU ESMALARA YÜKLENEN ANLAMLAR:
http://www.ahmedhulusi.org/kuran/elesmaulhusna.htm

HÛ… “HÛ’vAllahulleziy la ilahe illâ HÛ”! İster vahiy yollu gelsin, ister bilinç yollu üzerine eğilinsin, algılanan her “şey”in hakikatinin derûnu… Öylesine ki; Ekberiyet tecellisi sonucu önce “haşyeti”, sonucu olarak da “hiç”liği yaşatır ve bu yüzden de O‘nun hakikatine erişilemez! “Basîretler ona ulaşmaz!” Mutlak bilinmezliğe ve kavranılmazlığa işaret ismidir! Nitekim “ALLÂH” dâhil tüm isimler “HÛ”ya bağlı geçer Kurân‘da! “HU ALLAHu EHAD”, “HU’ver Rahmanur Rahıym”, “Hu’vel’Evvelu vel’Ahıru vez’Zahiru vel’Batın”, “HU’vel Aliyyül Azıym”, “HU’ves Semiy’ul Basıyr” ve Haşr Sûresi‘nin son üç âyeti gibi! Bu arada şunu da bir diğer okunuş şekli itibarıyla fark ederiz ki, isimlerin öncesindeki “HÛ” ismi işaretiyle önce tenzih vurgulaması yapılır, sonra da söz edilen isimlerle teşbihe işaret edilir. Bu da hiçbir zaman gözden kaçırılmaması gereken bir işarettir.

ES SELÂM… Yaratılmışlara (beden ve tabiat kayıtlarından; tehlikeden; boyutlarının kayıtlarından) selâmet ihsan eden, yakîn hâlini oluşturan; iman edenlere “İSLÂM”ın hazmını veren; Dar’üs Selâm (hakikatimize ait kuvvelerin tahakkuku) olan cennet boyutu hâlinin yaşamını meydana getiren! Rahîm isminin tetikleyerek açığa çıkardığı isim-özelliktir! “Selâmün kavlen min Rabbin Rahıym = Rahîm Rab’den “Selâm” sözü ulaşır (Selâm ismi özelliğini Rableri olan Esmâ hakikatlerinden açığa çıkan yolla yaşarlar)!” (Yâsîn: 58).

EL MU’MİN… Algılananın ötesi olduğu farkındalığını oluşturandır Esmâ boyutu itibarıyla. Bu farkındalık, boyutumuzda “iman” olarak açığa çıkar. İman edenler şuurlarındaki bu farkındalıkla iman ederler; dünyamızda Rasûller; tüm varlıkta ise melekler dâhil! Bu farkındalık, bilinçteki aklın vehim esaretinden kurtulmasını sağlar. Vehim, kıyası kullanarak muhakeme yapan aklı saptırabilirken, iman karşısında güçsüz ve etkisiz kalır. Mümin isminin özelliğinin açığa çıkışı şuurdan bilince direkt yansır; dolayısıyla da vehim kuvvesi onun üzerinde tasarruf edemez.

ES SABUR… “Eğer Allâh insanları zulümlerinden dolayı sorumlu tutup sonucunu hemen yaşatsaydı; (arz) üzerinde hiçbir DABBE (insan değil insan bedeni) bırakmazdı! Fakat onları hükmedilmiş bir vakte tehir ediyor… Ecelleri geldiği vakit de ne bir saat geri kalırlar, ne de öne geçebilirler” (Nahl: 61) Her yaratılmış olanın amacına uygun işlevini yapmasını bekleyip, o işlevini tamamladıktan sonra sonuçlarını yaşatan. Zâlimin zulmüne müsaade etmesi, yani Sabûr özelliğini açığa çıkarması, hem zâlim hem mazlum yönünden yaşanacak işlevin tam hakkıyla yaşanması ve daha sonra da sonuçlarının oluşması içindir. Belânın büyüğünün açığa çıkması, zulmün büyüğünün oluşmasını gerektirir!

EL MÜHEYMİN… “Esmâ” mertebesinden açığa çıkanları kendi sistemi içinde koruyup sürdürendir (El hafizu ver Rakiybu ala külli şey)! Ayrıca, (emaneti) gözetip himaye eden, koruyan, emin, anlamlarına da gelir. “MÜHEYMİN”in türediği kök olan “el Emanet”in Kurân’daki fonksiyonel kullanılışı, semâların – arzın – dağların yüklenmekten imtina ettiği ve el Kurân’ın ikizi olan el İnsan’ın yüklendiği şeydir. Esas itibarıyla Esmâ mertebesi ilminin RUH adlı melek olarak şuuruna işaret eder. Ondan da yeryüzünde açığa çıkan insana yansır bu emanet! Yani, Hakikatinin, Esmâ özellikleri olduğu şuurunu yaşamak! Bu da Mümin ismiyle ortak çalışır. RUH adlı melek (kuvve) dahi, Esmâ mertebesinin sonsuz sınırsız özelliklerine imanın kemâliyle Hayy ve Kayyûm’dur! Çünkü o dahi “şe’n” olarak vücud sahibidir!

EL KUDDÛS… Yaratılmışlarda açığa çıkan özellik ve kavramlarla tanımlanmaktan, kayıtlanmaktan ve sınırlanmaktan berî! Tüm âlemleri Esmâ’sıyla “var” kılarken, onlarda açığa

çıkan özelliklerle tanımlanmaktan dahi berîdir.

EL ALİYM… “İlim” özelliği sebebiyle sınırsız sonsuz her şeyi ve her boyutu, her yönüyle Bilen!

EL BASIYR… Açığa çıkan Esmâ özelliklerini her an seyir ile onlardan çıkanları değerlendirip sonuçlarını oluşturan

EL AZİYZ… Karşı konulmaz güç sahibi olarak, dilediğini uygulayan! Tüm âlemlerde dilediğini karşı çıkacak güç olmaksızın yerine getiren. Bu isim Rab ismiyle paralel çalışan bir isimdir. Rab özelliği Azîz özelliğiyle hükmünü icra eder!

EL HAKİYM… İlminin kudretiyle açığa çıkmasını sebepler zincirine bağlayarak, nedenselliği oluşturan ve böylece kesret algılamasını oluşturan.

ER REŞİYD… Rüşde erdiren! Birimin hakikatini fark etmesinin sonucu olarak olgunlaşmasını yaratan ve yaşatan!

EŞ ŞEHİYD… Varlığıyla varlığının şahidi olan. Açığa çıkardığı Esmâ özelliklerinden varlığını seyredip açığa çıkanlara şehâdet eden! Şehâdet edilenin kendisinden gayrı olmadığını yaşatan.

C- SONUÇ:

ALLAH’LA BERABER OLMAK (Maiyet Sırrı) TEFEKKÜRÜ

Bir yandan tüm insanları ve varlığı kapsayan bir ifade ile “Şah damarınızdan daha yakınız” deniyor, bir yandan tüm varlığın aslı, varoluş başlangıcı olan meleki yapıya yönelik “Sizinle beraberim” deniliyor, diğer yandan farklı fiil ve düşünce mahallerinde de beraber olmak seklinde ifadeler kullanılıyor.

Bir yandan esfeli safilin aşağıların aşağısından ta alayı iliyyin yücelerin en yüce NOKTAsına kadar her yerde var olan yalnız O iken, ayriyeten bir de belli düşünce yada fiili ortaya koyanların yanında da O olduğu vurgulanıyor.

Bu zamana kadar OKUmaya çalıştıklarımızdan anlayabildiğimiz kadarıyla, ZATen Allah ismiyle tanımlanandan gayrisi yok hatta gayri kavramindan da münezzeh hatta Allah ismi dahi HU ya isaret HU ki idrak edilemeyen hakkında tefekkür edilemeyen bilinmezliğe işaret eden…

Baştan beri incelemekte olduğumuz ayetlerde ALLAH’LA BERABER OLMA kavramının birkaç boyutta kullanıldığını fark ediyoruz. Kullanım yerlerine göre durumu incelediğimizde; Maiyet Sırrına dair boyutsal anlatımı da kavramış olacağız.

İşte o boyutlar:

1- Hangi mahluk, hangi kul, her nerede olursa olsun varlığı Allah’la kaim olup; esma mertebesi gereğince “gölge varlık” hükmüyle “var” gözükmektedir. Cüzlerin özündeki HU olarak tedbirat ve tasarruf eden Allah’tır. Bu birinci anlam doğrultusunda HER VARLIĞIN ALLAH’LA BERABERLİĞİ; HAKİKATLERİNİN ESMA-İ HÜSNA İLE VAR OLUŞU;

ESMASIYLA YOKTAN VAR EDİŞİ ifade eder… Onlar farkında olsun ya da olmasın…

2- Meleklerdeki kuvvet ve kudret de onların Allah Bilinci taşımalarındandır. Melekleri hem dış alemde oluşumu açığa çıkarıcı unsurlar, hem de bizdeki kuvveler olarak değerlendirecek olursak; özü melek olduğu için her varlık, her an, her hali ile Allah’la beraberdir. Ayetlerde geçen münafıkların, iki yüzlülerin, zalimlerin her sakladıklarının Allah’ça bilinmesi de buradaki maiyeti vurgular. Bu maddeyi de GÖZETİM VE TASARRUF NOKTASINDA HER VARLIK ONUN HÜKMÜ ALTINDADIR HER AN diye özetleyebiliriz.

3- İman edenler; diğer varlıkların Allah hükmü altında oluşundan daha özel bir korunmuşluk ve tasarruf altına girmektedirler ki; Maiyet sırrının açılımı da bu iman ile başlar! İMAN EHLİNİN YÖNELİŞİ; MAİYETİ FARK ETTİRECEK İLK AÇIĞA ÇIKIŞTIR.

4- Her halükarda varligin kendisi O olmasi hasebiyle , belli mahaller yada zuhur yerleri veya ilminde seyrettigi ilmi suretlerle bazi isimleri izhar ettiginde ,yani tabir caizse hayalinde canlandirdiginda, yine kendi kendisiyle olusu söz konusu (sanki beraber)se ikilik anlayisindakiler icinde bir rahmet kapisi olarak acik tutulmus. Beraberdir kelimesiyle. İzhar olan bazı isimlerle kendini açığa çıkardığı ifade edilerek adeta henüz hakikati fark etmeyenlere de kapı açılmış. Sabreden, Takva ehlı ve Ihsan ehli ile beraberliği bu çerçevede düşünüyoruz.

Öte yandan Sabır, İhsan, Takva gibi; imanın gereği olarak ortaya konan hal ve davranışlar; mümin için özel bir korunmuşluk ve tahakkuk bahşeder ki; bu durum Allah’la Beraber olma diye ifade edilmiştir. Bize göre; sabrın, takvanın, ihsanın hakkını vererek yaşayan kimse; özel farkındalıklara ilerleyerek kendinde mevcut esma kuvveleri ile tahakkuk etme imkanı bulur. Yani bir anlamda dünyada cenneti belli boyutları yaşamak denen haldir bu. Sabrın; tepkisiz bekleme anlamı işte bu noktada çok mühimdir. O tepkisiz bekleme; saklı bir kudretin kendimizde açığa çıkışına zemin açmadır bir anlamda. (http://www.sufizmveinsan.com/sohbet/saklikudret.html)

Sabredenlerde Maiyetin bir başka vechesi ise nimeti görememe, değerlendirememe anında açığa çıkan durumdur. Burada ES SABUR esması çalışmaktadır ki; onun işleyişi hem zalim hem mazlum yönündendir. Her yaratılmış olanın amacına uygun işlevini yapmasını bekleyip, o işlevini tamamladıktan sonra sonuçlarını yaşatan Allah’tır… Zâlimin zulmüne müsaade etmesi, yani Sabûr özelliğini açığa çıkarması, hem zâlim hem mazlum yönünden yaşanacak işlevin tam hakkıyla yaşanması ve daha sonra da sonuçlarının oluşması içindir. Belânın büyüğünün açığa çıkması, zulmün büyüğünün oluşmasını gerektirir!

…
Ey iman edenler, hakikatinizin açığa çıkartacağı sabır (dayanma kuvvesi) ve salât (hakikatiniz olan Esmâ mertebesine yönelişin getirisi olan müşahede ile) yardım isteyin. Muhakkak ki Allah sabredenlerledir (Es Sabûr Esmâ’sıyla-mâiyet sırrı). (Bakara-153)

Ayetinde çok acık bir şekilde hakikatimizi idrak edip kavrayabilmek icin gerekli mücahedenin sabır ve salat ile yapılacağı vurgulanıyor, ve murada ermenin, müşahadenin Salat sürecindeki sıkıntılar ve zorluklar mücahede esnasında sabır kuvvesini kullanmayla gerçekleşeceği müjdesi veriliyor!!.

Bu maddeyi; SABIR- TAKVA- İHSAN FİİLİNİ YAŞAYANLARDA HÜKMÜNÜ AÇIKÇA ORTAYA KOYAN ODUR; BUNLARIN HAKKINI VEREN, MAİYETİ DAHA ÇOK SEZER VE HİSSEDER diye özetleyebiliriz.

5- Kurbiyet ve Yakiyn halini yaşayan, seçilmiş kimselerde maiyet KULUN GÖREN GÖZÜ TUTAN ELİ noktasında öne çıkmaktadır ki; o kullarda özel tasarrufu ile dilediğini

gerçekleştirmektedir. Maiyetin bu yönüne SEÇİLMİŞLERDE MUCİZELERE AYNA HAL VE YAŞAMLARLA GÖRÜLEN ALLAH’LA BERABERLİK diyebiliriz.

6- Toplumsal ortamda zulüm, haksızlık, isyan, azgınlık alabildiğine zirveye tırmanmışken özüne, Rabbine yönelerek itaat ve taat ile yaşayanlar; ayetlerde özel müjdelerle maiyet dahilinde sayılmışlardır. AHİR ZAMANDA BİR SUNNETI İHYA EDENE (DİNİN HAKİKATİNE AİT BİR GERÇEĞİ YAŞAMA ÇIKARANA) 100 ŞEHİT SEVABI VERİLİR hadisini de bu noktada anlıyoruz. Gelenek ve kültür sarmalı içinde debelenen çoğunluğun aksine; ÖZÜNE YÖNELENLER; ÖZEL BİR MAİYET İLE HEM KORUNMAKTA HEM DESTEKLENMEKTEDİRLER.

7- Maiyetin bize göre en can alıcı boyutunu en sonda değerlendirmeyi uygun gördük:

Bu boyut “RASULE TESLİM OLANLARDA AÇILAN MAİYET BOYUTU” dur ki; buradaki Rasul kavramı genel manada Hz. Muhammed Mustafa (sav) in bildirdiği hakikatler doğrultusunda yaşamayı ifade ettiği gibi özel bir anlamı da mevcuttur.

“Alemlerde Alem Suretlerince tasarrufu”nu sürdüren Allah; HER ÇAĞA, HER KAVME RASUL İRSAL ETTİĞİ GİBİ; EL’AN HER DEVRE HER TOPLUMA DA RASULLER BA’S ETMEKTEDİR!… “Ba’s Olunan Rasuller” ile “İrsal Olunan Rasuller “ gerçeği zihinlerde dengeye geldiğinde varılacak sonuç şudur:

HZ. MUHAMMED MUSTAFA (SAV) E YÖNELİK TESLİMİYETİN HAKİKATİ; KENDİ ÇAĞIMIZDA RİSALET İLMİNİ, ZÂTÎ İLMİ AÇIĞA ÇIKARAN, DEĞİŞMEZ GERÇEKLERİ AÇIKLAYAN KONUMUNDAKI ANA KAYNAĞI FARK ETMEK VE KAYITSIZ ŞARTSIZ ONDAN GELEN GERÇEKLERE, BİRİMSEL DEĞERLENDİRME KATMAKSIZIN UYMAK VE HAKKINI VEREREK YAŞAMAKTIR !…

Tasavvufun sır bahislerinden olan bu noktayı, ehli olanlar fark edecektir nasibince…

Bunu bu şekliyle değerlendirerek yaşayanlar; kanaatimizce Hz. Ebubekir’(sav)in Sevr mağarasında Efendimiz(sav)in ağzından duyduğu ve maiyetin zirvesi olan müjdeye muhatap olacaklardır Tasdikleri, Teslim oluşları ve de İdrakleri nispetinde: LA TAHZEN İNNALAHA MAANA= MAHZUN OLMA, KAYGILANMA, ÜZÜLME; ALLAH BİZİMLEDİR!…

Burada ikinci müjde “İKİNİN İKİNCİSİ” şeklinde yaşanan haldir… Bunun bize göre çok sırlı yönlerinden biri; BİRLİK GAYESİ İLE YÖNELDİĞİNİZ KAYNAKLA, İKİZ VARLIKMIŞÇASINA ALGI VE İDRAK PARALELLİĞİ VE GENİŞLEMESİ YAŞAMAKTIR… Bunu da ancak yaşayan bilir…

Çağının Resulünü fark edip ilmine taabi olanlar; Nuh(as) ve ashabının gemi yapımında Allah gözetiminde olmaları gibi bir maiyet altındadırlar aynı zamanda…

Gemi; şeriat ve sunnetullah doğrultusunda korunma ve yaşamayı, tufan; her an gelebilecek kötü etki ve tesirleri (içten- dıştan) ifade ediyor diye düşünürsek; böyle bir gözetimin ne büyük müjdeler içerdiği, nasıl bir kalkan ve sığınak oluşturduğu daha net fark edilecektir!..

Biz ALLAH’LA BERABER OLMAK; MAİYET SIRRI kavramından bunları anladık. Şüphesiz doğrusunu ALLAH VE RASULU VE DE EHLULLAH BİLMEKTEDİR…

Selam; Allah’la beraberliğini fark ederek yaşamaya çalışanlara olsun…. Maiyet Sırrını yaşamak; hazmıyla kolaylaşsın bizlere…

Diğer Bölümler : 1.Bölüm | 2. Bölüm | 3. Bölüm | 4. Bölüm | 5. Bölüm | 6. Bölüm | 7. Bölüm | 8. Bölüm

Mehmet Doğramacı
dogramacimehmet@gmail.com

Not : Yukarıdaki yazıda adı geçen ayetlerin numaralarına, metinlerine ve meallerine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Göksel Olaylar Ayetleri | Rüzgar Ayetleri | Tevekkül Ayetleri

İftara doğru hadis bahçesine girdik dostlarla. Güller kokladık. Farklı manalar derledik… Vaazlarda dinlediğimiz meşhur hadislere bir de vahdet penceresinden bakalım dedik. Buyurun bakalım;

ORUÇLUNUN AĞIZ KOKUSU ALLAH KATINDA MİSKTEN DAHA DEĞERLİDİR!

Oruçlunun ( KENDİNİ BEŞERİ DEĞERLENDİRMEDEN UZAK TUTANIN) Ağız Kokusu ( BEŞERİYETTEN UZAKLAŞMA SONUCU BİLİNCİNDE AÇIĞA ÇIKAN ENERJİ) Allah Katında ( DERÛNUNDA MEVCUT ŞUURSAL BOYUTTA) Miskten ( CEYLANDAN ÇIKARILAN YAĞ MİSKTEN- BEDEN HAYVANINDAN ÇIKAN DİĞER KUVVELERDEN) Daha Değerlidir (ŞUURSAL YAŞAMA İMKÂN SUNAN YEGÂNE POTANSIYEL KUVVEDİR)”

Koku; SURETSİZ- ŞEKİLSİZ-CİSİMSİZ BİR AÇIĞA ÇIKIŞ…. Oruç; Hakikatin suretsiz olduğu noktasına; Salt Şuura bizi taşır, anlamı da çıkabilir…

Kulumun diğer ibadetleri ( BEŞERİYET DEĞERLENDİRMELERİNDEN ÇIKMAKSIZIN, BENLİĞİNİ BASKILAMAKSIZIN YAPTIĞI YÖNELİŞLER) kendisi içindir (İÇİNDE BENLİK OLDUĞU İÇİN, ONLARLA SADECE RUBUBİYETİNİ TANIR) Oruç müstesna ( AÇLIKLA BENLİĞİ BASKILAYAN ORUÇ, FARKLI BİR GETİRİYE SAHİPTİR!) Onun ecri bana aittir ( DİĞER İBADETLERLE RUBUBİYET AÇILIMLARI ELDE EDEBİLİR, ULÛHİYETE DÖNÜK İDRAK VE AÇILIMLAR SADECE ORUÇLA KAZANILIR. ORUCUN GETİRİSİ; ŞUURSAL YAŞAMIN KİŞİYE AÇILMASIDIR.)

***

RAMAZAN AYI GİRDİĞİ ZAMAN CENNETİN KAPILARI AÇILIR, CEHENNEMİN KAPILARI KAPANIR VE ŞEYTANLAR DA ZİNCİRE VURULUR.

Ramazan ayı girdiği (KİŞİ; KUR’ANIN HAKİKATİNİ “OKU”MAYA; BEŞERİYETİNE GEM VURMAYA YÖNELDİĞİ) zaman, cennetin kapıları (ŞUURSAL YAŞAM YOLLARI) açılır, cehennemin kapıları (BEDENSELLİKTEN DOĞAN YANIŞLARA ÇEKEN YOLLAR) kapanır ve şeytanlar (BEDEN KAYDINDAN DOĞAN VEHİMLER- VESVESELER- HIRSLAR- TUTKULAR) da zincire vurulur.

…

Ezan okunurken, dostlardan biri, Ehlinin oruca dair vurgusu ile iftar edelim dedi:

İnsanlara “Oruç” ile “Samediyyet nurlarını yaşamak” teklif edilmiştir (AH)

“ALLAH’IN SEVMEDIKLERI “

A-ÖN OKUMA

1- AYETLER: Tespit edebildiğimiz kadarı ile 23 ayette “ALLAH’IN SEVMEDİKLERİ” zikrediliyor. Bazı ayetlerde bir evveli bir sonrası da alındı daha net anlaşılsın diye…

2- İNCELENECEK METİNLER:

ZALİM: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/zalim/index.htm

ZULÜM: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/zulum/index.htm

NANKÖR: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/nankorluk/index.htm

NİFAK: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/nifak/index.htm

UCUB: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/ucub/index.htm

BENCİL: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/bencil/index.htm

SAPMA: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/dalalet/index.htm

KÜFÜR http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/kufur/index.htm

B- ÇÖZÜMLEME

1- YANSIMALARDA “ALLAH’IN SEVMEDIKLERİ” KAPSAMINDA GEÇEN KIMSELER, HALLER, ÖZELLİKLER: (Ayetlere verilen manalardan derlendi)

A- SAVAŞ, DÜŞMANLIK, ÖLDÜRME VE KARŞI KARŞIYA GELME DURUMLARINDA HADDİ AŞANLAR:

- Sizi öldürmek amacıyla savaşanlarla siz de Allah için savaşın. Haddi aşmayın. Muhakkak Allah haddi aşanları sevmez. (Bakara-190)

B- ARZDA FESAD ÇIKARANLAR-BOZGUNCULUK YAPANLAR:

- O dönüp gittiği zaman arzda fesat çıkarmaya, insanın ürününü ve neslini mahvetmeye koşar. Allah fesadı sevmez.(Bakara- 205)

- “Allah’ın sana verdiklerinden, gelecek yurdunu (kazandıracaklarını) iste, dünyadan da nasibini unutma! Allah sana ihsan ettiği gibi, sen de ihsan et! Yeryüzünde bozgunculuk yapma! Muhakkak ki Allah bozgunculuk yapanları sevmez!” (Kasas- 77)

C- RİBA YİYENLER:

- Riba yiyenler, şeytan (cin) çarpmış kişi nasıl ayağa kalkarsa öylece kalkarlar. Bu onların, ribayı alışverişle aynı tutmalarından ileri gelir. Oysa Allah alışverişi helal kıldı, ribayı haram. (Alışverişte aldığının karşılığı ödenir; riba ise verilen borcun çeşitli miktarlarda fazlasıyla karşılığının alınmasıdır. Riba, karşılıksız yardımlaşma “infak” anlayışının tam zıddıdır.) Artık her kim Rabbinden gelen öğüt ile ribadan vazgeçerse, geçmişi ona aittir, hakkındaki hüküm ise Allah’ındır. Kim de döner riba alırsa, işte onlar ateş ehlidir. Onlar orada sonsuza dek kalırlar.

- Allah ribayı (gelirini) mahveder, sadakayı (gelirini) ise arttırır!.. Allah, suçlarında ısrar eden nankörlerin hiçbirini sevmez. (Bakara-275-276)

D- NANKÖRLER VE SUÇLARINDA ISRAR EDENLER:

- Allah, suçlarında ısrar eden nankörlerin hiçbirini sevmez. (Bakara-275-276)

- Muhakkak ki Allah iman edenlere sahip çıkar! Muhakkak ki Allah hiçbir hain (emanete ihanet eden) ve nankörü (verileni değerlendirmeyeni) sevmez! (Hac-38)

E- KÂFİRLER- RASÜLE TABİ OLMAKTAN YÜZ ÇEVİRENLER- HAKİKATİ İNKÂR EDENLER:

- De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız bana tâbi olun; ki Allah sizi sevsin ve suçlarınızı bağışlasın. Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.” De ki: “Allah’a ve Rasûle itaat edin!”… Eğer yüz çevirirlerse, muhakkak Allah hakikati inkâr edenleri sevmez.(A.İmran- 31-32)

F- ZALİMLER- AFFEDEMEYENLER, BARIŞA YANAŞMAYANLAR:

- “Hakikatine” iman edip bunun gereği olan çalışmaları yapanlara gelince; onların yaptıklarının getirisi tamı tamına verir. Allah zâlimleri sevmez!(A.İmran-57)

- Eğer size bir yara (-nın ızdırabı) dokunuyorsa, o topluluğa da bir benzeri dokunmuştur. Böyle günler, devridaim olurlar insanlar arasında. İman edenlerin Allah’ça bilinmesi (varlığındaki Esmâ mertebesince açığa çıkarılanın sonucunun meydana getirilmesi) ve hakikate hayatları pahasına şehâdet edenlerin oluşması içindir. Allah zulmedenleri (nefslerinin veya başkalarının hakkını vermeyenleri) sevmez.(A.İmran- 140)

- Bir kötülüğün karşılığı, onun benzeri bir kötülüktür! Kim affeder ve barışırsa, onun ecri Allah’ın üzerinedir… Muhakkak ki O, zâlimleri sevmez. (Şura- 40)

G- KİBİRLENENLER- KİBİRLERİ SEBEBİYLE İNSANLARA İHSANDA BULUNMAKTAN GERİ KALANLAR:

- Allah’a kulluk edin ve hakikatiniz olana hiçbir şeyi şirk koşmayın (hiçbir varlığa tanrılık pâyesi vermeyin)! Ana-babanıza, yakınlarınıza, yetimlere, yoksullara, yakın komşulara ve uzak komşulara, yol arkadaşınıza, yolda kalmışlara ve eliniz altındakilere ihsanda bulunun. Muhakkak Allah kibirlenip övünenleri sevmez. (Nisa- 36)

- “Kibirlenerek insanlardan yüzünü çevirme ve yeryüzünde kendini beğenerek yürüme! Muhakkak ki Allah, elindekilerle gururlanan kibirli hiçbir kimseyi sevmez!”(Lukman-18)

- Arzda (bedeninizde-dış dünyanızda) ve nefslerinizde (iç dünyanızda) size isâbet eden hiçbir musîbet yoktur ki, bizim onu yaratmamızdan önce, bir kitapta (ilim boyutunda takdir edilmiş) olmasın! Muhakkak ki bu Allah üzerine çok kolaydır!

- (Bunu bildiriyoruz) ki elinizden kaçana üzülmeyesiniz ve size verdiği ile de sevinip şımarmayasınız! Allah çok övünen kibirli hiçbir kimseyi sevmez! (Hadid- 22,23)

H- İHANET EDENLER; İHANET EDENLERİ SAVUNANLAR- MÜNAFIKLAR:

- Nefslerine ihanet edenleri savunma! Muhakkak ki Allah nefsine ihanet suçuna ısrarla devam edeni sevmez (Nisa- 107)

- (Münafıklar-ikiyüzlüler) insanlardan gizleyebilirler ama Allah’tan asla! Oysa O beraberdi (tasavvufî anlayışla mâiyet sırrı-Allah’ın, kulun her zerresini Esmâ’sıyla varetmesi hakikati) onlarla gece boyu, Allah’ın hoşlanmadığı şeyleri kurgularlarken. Allah yapmakta olduklarına Muhît’tir! (108)

- Şayet bir topluluğun ihanetinden endişen varsa, anlaşmayı geçersiz saydığını önceden onlara bildir! Muhakkak ki Allah ihanet edenleri sevmez. (Enfal- 58)

- Muhakkak ki Allah iman edenlere sahip çıkar! Muhakkak ki Allah hiçbir hain (emanete ihanet eden) ve nankörü (verileni değerlendirmeyeni) sevmez! (Hac-38)

İ- MAZLIMLAR HARİÇ, KÖTÜ SÖZLERİ GÜNDEMDE TUTANLAR:

- Zulme uğrayan dışında, kötü sözün açıktan konuşulmasını sevmez Allah! Allah Semî’dir, Alîm’dir.( Nisa- 148)

J- İNANÇLARI SAPTIRMAYA ÇALIŞANLAR:

- Yahudiler, “Allah’ın eli bağlıdır” dediler… Söyledikleri kendilerinde açığa çıktı, kendi elleri bağlandı ve lânetlendiler! Bilakis, Allah’ın iki eli de açıktır; dilediğince bağışlamaya devam ediyor! Andolsun ki, Rabbinden sana inzâl olunan, onlardan çoğunun inkâr ve tuğyanını (isyan ile haddini aşmayı) arttırır! Onların arasına kıyamet sürecine kadar düşmanlık ve nefret duygusu yerleştirdik! Her ne zaman savaş için bir ateş yaksalar, Allah onu söndürdü… (Gene de) yeryüzünde bozgunculuğa koşarlar… Allah inançları saptırma peşinde koşanları sevmez. (Maide- 64)

K- ALLAH HÜKÜMLERİNİN AKSİNE HÜKÜMLER ÇIKARARAK, HEVA VE HEVESİNE TABİ OLARAK HADDİ AŞANLAR:

- Ey iman edenler!.. Allah’ın sizin için helal ettiği pak rızıkları haram kılmayın ve haddi aşmayın (Allah’ın helal kıldığını haram kabul ederek)! Muhakkak ki Allah haddi aşanları sevmez.(Maide-87)

L- İSRAF EDENLER:

- Çardaklı ve çardaksız bahçeleri, hurmaları, yemişleri muhtelif ekinleri, zeytinleri ve narları, müteşabih ve gayrı müteşabih olarak inşa eden “HÛ”dur… O’nun ürünlerini meyve verdiğinde yeyin; hasadının gününde ise onun hakkını verin (zekât)… İsraf etmeyin, çünkü O, israf edenleri sevmez. (En’am- 141)

- Ey Ademoğulları her secde mahallinde zinetinizi giyin… Yeyin, için (bunları değerlendirin), israf etmeyin (gereksiz şekilde kullanmayın)… Çünkü O, israf edenleri (elindeki nimetleri gereksiz yere kullananları) sevmez! (Araf- 31)

M- DUADA ACZİYET VE YÖNELİŞİN HAKKINI VERMEYENLER:

- Rabbinize yalvararak ve derûnunuzla dua edin… Muhakkak ki O, haddini aşanları sevmez. (Araf- 55)

N- BENLİKLERİ İLE YAŞAYANLAR:
- İlâh olarak düşündüğünüz Ulûhiyet sahibi BİR’dir! Sonsuz gelecek yaşamlarına iman etmeyenlere gelince, onların şuurlarını inkâr kaplamıştır ve güçlü bir benlikle yaşamaktadırlar (benliklerini şirk koşanlar)! (Nahl-22)

- Elbette ki Allah gizlediklerini de, açığa çıkardıklarını da bilir… Muhakkak ki O, benlikleriyle yaşayanları sevmez. (Nahl-23)

O- ŞIMARANLAR, TAŞKINLIK YAPANLAR, ZENGİNLİKLE AZGINLAŞANLAR:

- Muhakkak ki Karun, Musa’nın kavminden idi de onlara haddi aşıp zulmetti… Ona öyle hazineler vermiştik ki onların anahtarları güçlü bir gruba ağır gelirdi… Hani yurttaşları ona dedi ki: “Şımarma, muhakkak ki Allah şımarıp taşkınlık gösterenleri sevmez.” (Kasas- 76)

P- İMANININ GEREĞİ FİİLLERi YAPMAYANLAR- HAKİKATİ İNKÂR EDENLER:

- Kim küfür (inkâr) eder ise, onun inkârı kendi zararınadır… Kim de imanın gereğini uygularsa, kendi nefsi için hazırlamış olur (yaptıklarının karşılığını).

- (Allah,) iman edip imanın gereğini uygulayanlara kendi fazlından karşılık versin diye… Muhakkak ki O, hakikat bilgisini inkâr edenleri sevmez!(Rum- 44,45)

2- BAZI TANIM VE AÇILIMLAR (Yansımalar’dan ve Kavramlar’dan)

(Dünyada ve Bedende) FESAT ÇIKARMAK-BOZGUNCULUK YAPMAK: Varoluş amacına uygun olmayan şekilde hareket etmek.

RİBA: Alışverişte aldığının karşılığı ödenir; riba ise verilen borcun çeşitli miktarlarda fazlasıyla karşılığının alınmasıdır. Riba, karşılıksız yardımlaşma “infak” anlayışının tam zıddıdır.

KÂFİR: Gerçeği örten… Gerçeği değerlendiremeyen… Allah gerçeğini örten… Kendin veya karşındakinin ötesinde yönelecek bir varlık düşünen… Hz. Muhammed aleyhisselâmın açıklamış olduğu, “Tanrı yoktur sadece Allah vardır” gerçeğini örten… Sanki Tanrı varmış gibi yaşayıp ötedeki veya ötendeki tanrıya tapanlara, bu yüzden gerçeği örten ve inkâr eden… Allah’ın inzâl ettiği ile hükmetmeyen… İçinde yaşadıkları evrensel “Sistem”i “Oku”yamadıkları için kendi ayaklarıyla sonsuz bir azâba doğru yürümekte olan… “Kozası” dışındaki gerçekten “gaflet” hâlinde yaşayan… İnsanlık içinde en fazla yardıma muhtaç kişi… İstidracı ortaya koyan… Arzı , benliği kadar; sonu ise cehennem olan…

ZALİM- ZULMEDEN: Gerçeğin hakkını veremeyen… Nefsinin hakikatini bilmeyen… Nefsine zulmeden… Hâkimi Mutlak’ı, değerlendiremediği için; kendini, O’nun dışında varsayarak, şirk koşmak sûretiyle; “nefs”inin hakikatinden perdelenip, kendine zulmeden..

Nefslerinin veya başkalarının hakkını vermeyen!

NANKÖR: İlmin gereğini yaşamayandır!. Bu kelime kendisine verileni değerlendirmeyip, eline geçeni tepen, kadir kıymet bilmeyenler için kullanılır.

NİFAK: “Ya olduğun gibi görün; ya da göründüğün gibi ol” diyen Mevlâna Celâleddin, ikiyüzlülüğün ne kadar yanlış olduğunu idrak ettirmek istemiştir. İnsanların hakkında başka türlü düşündüğü halde yüzüne başka davranan gönlünde nifak taşımaktadır. Nifaksa şirkten bir cüzdür! Güvenmediğin insanla aynı mekânda bulunmamak, münafıklıktan çok daha evlâdır.

MÜNAFIK: İki yüzlü.

HADDİ AŞMAK: Allah’ın haram kıldığını helal, helal kıldığını haram saymak…. Sünnetullaha uymamak… Cezalandırmada ilahi sınırları aşmak…

İSRAF: Elindeki nimeti gereksiz yere kullanan. (İSRAF-MÜSRİF dosyamızda ayetlerle incelendi)

KİBİR-UCUB: Kişinin “Mutlak Kudret” sahibi yanı sıra kendini var kabul etmesi hâli… Varlığındaki ilâhi sıfatlardan gelen büyüklüğü müşahede edememe ve yaşayamama sonucunu doğuran kendisinde bir varlık, kuvvet ve kudret görme hâli…

“İlâhi sıfatların birimden zuhûru ile yaşanan hâl”den (Kendindeki kemâl sıfatlarının zuhuru olan Adn Cennet’nden) mahrum bırakan kendini beğeniş…

Sonu gelmeyen-git gide artan-benliği kuvvetlendiren-kişiyi kendini bir birim olarak görme hâlinde sâbitleyen ve neticesi de hüsran olan kendini beğenme…

3- “ALLAH’IN SEVMEMESİ” NE DEMEK? Tasavvuf gözlüğümüzün B HARFİ İLMİ ve AHADUSSAMED İLMİ camlarından değerlendirecek olursak; ALLAH’IN SEVMEDİKLERİ ifadesi ile ötede bir tanrının beride bazı kulları sevmemesinin kast edilmediğini hemen sezeriz. O halde ne kast ediliyor?…

Sevmek ve Sevmemek kavramlarında İKİLİK- ŞİRK var ise; Özde bulmak gerekiyor ise bu kavramı nasıl anlayacağız?…. İşte kilit nokta burası!…

Konuyu paylaştığımız dostlardan ilhamla ALLAH’IN SEVMEMESİ konusunda özet yaklaşımlar:

1- Allah’ça vasıfların örtüldüğü, Allah’ın örtünmeyi dilediği, kendini örtünerek seyrettiği mahaller.

2- Farklılık boyutunda birinin diğerine olan üstünlüğü gibi değil de, daha ziyade aşikar olanın olmayana göre düşünelim. Yani; esmaların bir birimde daha az, daha zayıf zuhura çıkışı bir nevi onun sevilmemesi mecazı ile anlatılmış. Ama bu olay gene Onun dilemesi ile…

3- Fıtraten şuursal farkındalıkla değil de bedensel bilinçle yaşayanlar…

4- Bedenî bilinçlerini Kalbî Şuurlarının hükmü altına verecek imana henüz sahip olmayanlar.

5- Gönle giremeyenler!…. Özellikle dünyada bir ALLAH EHLİ; VELİ KULA RASTLAYAMAYIP SADECE KENDİ KALIBI İÇİNDE YAŞAYANLAR, GENİŞLEYEMEYENLER….

Yada bir veliye düşmanlık edenler, ona tavrı alanlar, gerçeğe sırt dönenler.

6- Miknatis Demiri sever, Altin,Gümüs, Bakir madenini ise hic sevmez, Demiri cezbesiyle delicesine kendine cekerken, Altin ve Gümüsü yada Bakiri yanina getirseniz orali bile olmaz,hic reaksiyon göstermez..

Altin’in cennet madeni ,Demirinse cehennem madeni oldugundan bahseden bir hadis hatirima geldi,Resulullahin Demir takilara onay vermeyip Gümüsü tavsiye ederken Altinin da erkeklerce Cennette kullanilacagindan bahsettigi..
Anladigim kadariyla sevmek bizim anladigimiz sekilde bir sevgi tazahürü degil bir seyin fitratina yada frekansina uygun olan bir baska seye karsi olusan cekim gücü yada cazibesi, peki Allah ismiyle tanimlanan sonsuz ve sinirsizlik kavramlarindan (Tanrisal özellikler) da münezzeh olanin dengi benzeri muhatabi varmiki!?, yoksa, sevmesi nasil olurki!?..
Fakat mademki Allah sevgisinden bahsediliyor,o halde dikkatimizin sevgi tanimlamasiyla bir özellige yada olusuma cekilmesi hatta cezbedilmesi icin bu ifade kullanilmis olamaz mi ?, eger öyleyse,Allahin sevmemesi de tam ziddi olarak bu sevmenin getirdigi güzellikler ve özelliklerle yasamdan mahrum olmayi gerektirirki ,fitratinda sevmek yada sevilmek olanlarin korunmalari icin nasil düsünmeleri ve hangi fiileri ortaya koymalari gerekir ki sevilmemekten yani O MUAZZAM;MUHTESEM,MÜKEMMEL, özellikleri yasamaktan mahrum kalmasinlar.
Bu özellikleri yasamak ALLAHIN SEVMESI yasayamamak da SEVMEMESI olarak ifade edilmis ,elbette takdirlerinde olana kolaylastirilacaktir.Allah indinde ise ne Altinin bir degeri var ne Gümüsün ne de Demirin, bu degerler bizim icin ..
Kimyasi Altin olanlar Cennetini ,Demir olanlar Cehennemini yasayacak,biz aramizda yasadiklarimizi degerlendirirken, bunlar Allahin sevdikleri bunlarda sevmedikleri diye tasnife gidecegiz, Oysa ilminde seyrettiklerinden GANI olarak ,kendi kendineligini yasamaya devam edecek.

Birde tetikleme sistemiyle bakarsak olaya belli isimlerin özelliklerinden meydana gelen fiiler yada düsünceler bir baska Ismin manasinin kuvveden fiile cikmasini tetikliyorsa Kuranda gecen sevilmeyenlerin ortaya cikardiklari düsünce yada fiilerinin sevilmeme diye bahsedilen daha dogrusu BIZIM SEVMEDIGIMIZ yani ortaya ciktiginda sonucunu pismanlik icinde yasayacagimiz ISMIN özelliklerini tetikler ve geregini yasatir..
Bir anlamda sevgide belli isimleri tetiklemeyle yasaniyor sevgisizlikte, her iki kavramin kökeni özümüzdeki ESMA mertebesine dayaniyor.
Sevilen, Hakikatiyle yakine erenler, sevilmeyenlerde mahrum olup uzaklasanlardir.

Musluk neyi akitirsa onun rengine bulanir. Seversen sevilirsin ,sevmezsen sevilmezsin ..seven de sensin sevmeyen de …suyu akitirsan muslugundan elbette sende islanirsin .yok acmaz kapali birakirsan bir gün gelir suyun bozulur,kokar,ne sen icebilirsin nede baskalari….ne sen o Suyu seversin ne de o Su seni.
“Cennete iman ile girilir,birbirinizi sevmedikce tam iman etmis olmazsiniz,birbirinizi sevmek icin aranizda selami yayiniz..”(Hadis)
Demek birbirimizi sevmek varligimizdaki iman nurunu yada Ismini tetikliyor sonucu cennet ve Allahin sevmesi ifadesinin ta kendisi,ayrica birbirimizi sevmeyi tetikleyecek olan isimde SELAM..selami yayabilirsek yani cennet vari güzellikleri birbirimizle paylastikca aramizda sevgi kuvveden fiile cikacak o da MÜMIN ismini tetikleyip hakikatimizi yasamamiza vesile olacak…
Veya tam tersi yukarda tavsiye edilenler ES gecilecek Kur’an da gecen Allahin sevmedigi fiil ve düsüncelerle mahrumiyet ve uzaklik yasanacak..
Somut bir örnek istersek; Bir VELI’nin kendisinden uzaklastigi kisi Allahin sevmedigi kisi demektir.. zira sevginin alameti velayeti yasamaktir,VELInin uzaklasmasi o kisinin velayet nurlarindan mahrum olmasini gerektirir.
VELInin tutar eli yürüyen ayagi gören gözü isiten kulagi,vesair özellikleri ALLAHtir.
Niyazimiz Resulullah sevdasiyla sonsuza kadar yasamak , BIR VELI NIN GÖNLÜNE GIRIP, KALBINE TERS DÜSMEMEKTIR..

(Ufkumuzu açan bu açıklamalarından dolayı fikirlerini paylaşan dostlara teşekkür ediyoruz.)

C- SONUÇ;

TAKVA- İHLAS- İHSAN- İNFAK- TESLIMIYET- TEVEKKUL- SABIR- SEYIR- ALLAH RASULUNE TABI OLMA- ALLAH RIDVANINA TABİ OLMA- ADİL OLMA- BİRLİĞİ BÜTÜNLÜĞÜ KORUMA- ALLAH YOLUNDA GAYRET kavramlarını hayata geçirirsek ALLAH’IN SEVDIKLERInden oluyor, Cennet yaşıyoruz nasibimizce…..

Yok eğer bizde;

ZULUM- İSRAF- İSYAN- PERDELİLİK- KENDI AKLI İLE RASULUN HAKİKAT İLDMİNE KAFA TUTMA- KUR’ANIN VE RASULULLAH’IN ÇİZDİGİ ALLAH SINIRLARINA UYMAMA- NİFAK- KİBİR- NİMETE NAKÖRLÜK- HADDİ AŞMA- BOZGUNCULUK- RİBA YEME- BENLİK GİRDABINDA YAŞAM açığa çıkıyorsa işte o zaman ALLAH’IN SEVMEDİKLERİ kavramının çevrelediği Cehennemde yanmaya başlıyoruz….

Çok söze gerek yok….

Düşün ve Titre!….

Mehmet Doğramacı
dogramacimehmet@gmail.com

Not : Yukarıdaki yazıda adı geçen ayetlerin numaralarına, metinlerine ve meallerine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

1.Bölüm | 2. Bölüm | 3. Bölüm | 4. Bölüm | 5. Bölüm | 6. Bölüm | 7.Bölüm

Göksel Olaylar Ayetleri | Rüzgar Ayetleri | Tevekkül Ayetleri

“İSRAF”

1.Bölüm | 2. Bölüm | 3. Bölüm | 4. Bölüm | 5. Bölüm

A-ÖN OKUMA

1- AYETLER: Tespit edebildiğimiz kadarı ile 17 ayette İSRAF ve MÜSRİF kökenli kelimeler geçiyor. Bazı ayetlerde bir evveli bir sonrası da alındı.

2- ESERLERDE “İSRAF”:

Dosttan Dosta

- Yaşam, üzülerek israf edilmiyecek kadar değerli sermayedir.

- Yaşam üzülmek suretiyle israf edilmemesi gereken, son derece değerli ve değerlendirilmesi zorunlu bir şeydir.

Cuma Sohbetleri

- Bir adam yemeğini yemiş, sofrada bir dilim ekmek bırakmış; ona, ne müsrif insan, diyoruz.

Yalnız o adam değil, hepimiz istisnasız müsrifiz, iflâstayız! Çünkü, içinde yaşadığımız anları, ölümden sonraki hayatta bize yararlı olacak şekilde değerlendiremiyoruz.

Ne kadar büyük bir yanlıştır ki, zikri veya ibadeti sadece câmiye ve seccadeye tahsis etmişiz. Onun dışında kalan zamanın hepsini de dedikoduya gıybete ayırmışız!.

- Cuma günü yatağından kalkıp sabah namazını kıldıktan sonra, namazı kıldığın yerde oturup hiç olmazsa beş dakika düşüneceksin: “Şu geçen Cuma namazından bu Cumaya kadar, bu bir haftamı ben nasıl değerlendirdim, hangi kazançlı işleri yaptım, ne kadar zamanımı da israf ettim? Bu arada, ne kadar insanı da aldattım?. Menfaat sağlamak için ne davranışlar yapıp, ne yalanlar söyledim?. Bu arada neleri kaybettim?. Dünyada bırakıp gideceğim ve bir daha benimle hiç alâkası olmayacak şeyler için ne kadar zaman harcadım?..”

Bilincin Arınışı

Bu arınmanın tam zirvesindeki “Hanîf” Nebi ve Rasûl, Muhammed Mustafa Aleyhisselâm’dır.

Öğülmüş, yüceltilmiş, ve “ıstıfa”dan “arınmış saf” gelen “Mustafa” ismi ile, tam arınmış; vehmi varlık kabullerinden tümüyle arınmak sûretiyle Allah’ın varlığını müşahede etmiş ve dolayısıyla her hangi bir tanrıya tapınmanın yersiz ve gereksiz olduğunu idrâk etmiş kişi… Onun için de diyor ki:”Lailahe illâ Allah” “Tanrı yoktur; sadece Allah”!…

Yani, insanlar kelimei tevhidin derinliklerindeki şu anlamla uyarılmak isteniyor: “Tanrıya tapınarak ömrünüzü heba etmeyin!.. Ömrünüzü israf etmeyin!..

Siz, ötede bir tanrı varsayıyorsunuz!.. Oysa ne ötede bir tanrı var, ne de sizin “ben” dediğiniz O’ndan ayrı bir varlık!. Bu, “bâtıl”dır; aslı, gerçeği olmayan boş bir var kabul ediştir!. Gerçekte asla böyle bir şey yok!… Bir tanrı, bir de siz diye bir ikilem kesinlikle sözkonusu değil!.

Lâilahe illallah” = “Tanrı yok, yalnızca Allah”

Evrensel Sırlar

Daima yeniye açık ol !… Hiç bir konuda önyargılı olma !.. Gerçeğini ve sistem içindeki yerini tesbit edemeden hiç bir şey hakkında hüküm verme !.. İnsanları yargılamak, onların dedikodusunu yapmak sûretiyle zamanını sakın israf etme !..

Hz. Muhammed’in Açıkladığı Allah

“Sen, «ALLAH»ın yeryüzündeki hâlifesi olarak yaratıldın… «ALLAH»ın bütün isimlerinin mânâları ile bezendin…

Şimdi kendini bu madde dünyasında bulman hasebiyle, sonunda çürüyüp yok olacak bir beden olarak düşünme; ve böyle düşünmek suretiyle «nefsine zulmetme»!… Kendindeki güçleri «israf» etme…

B- ÇÖZÜMLEME

YANSIMALARDA “İSRAF” “İSRAF EDEN KİMSE; MÜSRİF” TANIMLARINDAN ÖRNEKLER: (Ayetlere verilen manalardan derlendi)

İSRAF:

- Yaptıklarımızdaki aşırılıklar (A.İmran- 147)

- Henüz büyüme çağında iken yetimin malını yemek! (Nisa- 6)

- Allah’ın verdiklerini değerlendirememek!… (Maide- 32)

- Ürünlerden, kazançlardan, ele geçenlerden zekat vermemek! (En’am- 141)

MÜSRİF:

- Elindeki nimetleri gereksiz yere kullanan. (Araf- 31)

- Allah sınırlarını aşanlar. (Özellikle karşı cinse değil de tatmin için kendi cinsine yönelen) (Araf- 81)

- Sıkıntı anında dua ve niyazla Allah’a yönelip sıkıntı geçince beşeriyete düşüp Allah’ı unutan. (Yunus-12)

- Yeryüzünde zorbalık eden. (Yeryüzü ARZ diye geçiyor, bu da beden. Ayette zorba Firavun diye geçmiş. Öyleyse BEDENSEL BOYUTTA YAŞAYARAK KENDİNE ZULMEDEN DE MÜSRİF) (Yunus- 83)

- Allah Rasullerınin, Nebilerinin bildirdiği gerçeklere sırt dönenler. (Enbiya-9)

- Yetkilerini aşıp insanları yanlışa yönlendiren, düzeltici olmak yerine bozgunculuğu seçenler. (Şuara- 151-152)

- Hakikat üzere olan gerçeği tebliğ eden Rasüllere tabi olmadığı gibi, onlara tavır alan, uğursuz sayan, zulmetmeyi niyete alan… (Yasin- 18,21)

- Hakikat sermayesini israf eden, çok yalancı… (Mümin- 28)

- Her çağda her topluma ba’s edilen Rasulleri inkar eden, kuşkusu hiç dinmeyen ve böylece sapıtan. (Mümin- 34)

- Kendileri için açığa çıkmış, ba’s olmuş Rasulu inkarı sebebiyle bilinci kilitlenen. Kibirli, zorba, Allah İşaretleri hakkında mücadele içinde, karşı duruş içinde olduğu için gazaba uğrayacak olan. (Mümin-35)

- Sonsuz gelecek yaşamı fark edemeyen. Dünyaya ömrünü harcayan, bedensellikle yaşayan. (Mümin-43)

- Hakikatindeki kuvveleri israf eden! (Şuurca-Kalpçe değil, Bedensel Bilinç kısıtlılığı ile yaşamayı seçen) (Zuhruf- 5)

- Üstünlük taslayarak benliğinde tanrısallık vehmeden, bundan dolayı hakikatindeki kuvveleri boşa harcayan. (Duhan- 31)

- Nefsinin hakikatini yaşamak yerine ömrünü bedensellik yolunda harcamış olan. (Zümer- 53)

- Allah’ın Rahmetinden ümit kesen. (Zümer- 53)

- Tevbe edenlere Mağfiret kapısının açık olduğuna ikna olamayan, günahı karşısında karamsarlığa düşen. (Zümer- 53)

- Ceza vermede Allah sınırlarını aşan. (İsra- 33)

- Elindeki nimetleri karşılıksız bağışlamada ölçüyü aşmayan, cimriilik de etmeyen, dengeli yaşayan. (Furkan- 67)

C- SONUÇ;

Yukarıda ayetlerden çıkan tanımlamaları derin derin düşünmeliyim…

Müsrifliğe düştüğüm hallerim neler? İsraf etmeyenlerden olmak için bakışımı, yaşamımı ve idrakimi yeniden gözden geçirmeliyim?!….

Her bir mana üzerine çok şey söylenebilir. Ama beni derinden etkileyen acı gerçek şu oldu:

HER ÇAĞDA, HER TOPLUMA BA’S OLAN RASULLERİ (RİSALET İLMİNİ YAYAN, KITABIN HAKIKATINI İNSANLIĞA AÇAN) MAHALLERİ TANIYAMAMAK!!!!… ONLARA SIRT DÖNMEK… DAHA FECİSİ; ONA VE ONDAN YAYILANA TAVIR ALMAK!…

BU; BAŞLI BAŞINA İKİ ŞEYİ ANINDA OLUŞTURUP DEVREYE SOKUYOR :

1- BİLİNCİN KİLİTLENMESİ…

2- DÖNÜŞÜ OLMAYAN GAZABA UĞRAMAK…

Kendi çağımda Risalet Gerçeğini yayan Rasulu tanıdım mı?… Haydi diyelim, duydum, haber aldım, acaba gereği gibi değerlendirebiliyor muyum kaynaktan yayılanı?…

….

Yorum yapamayacağım….

Derin derin Düşünmeliyim….

Mehmet Doğramacı
dogramacimehmet@gmail.com

Not : Yukarıdaki yazıda adı geçen ayetlerin numaralarına, metinlerine ve meallerine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Göksel Olaylar Ayetleri | Rüzgar Ayetleri | Tevekkül Ayetleri

“İHLAS“

1.Bölüm | 2. Bölüm | 3. Bölüm

A-ÖN OKUMA

1- AYETLER: Tespit edebildiğim kadarı ile 18 ayette İHLAS ve türevleri (muhlis-muhles-muhlısıyn-muhlisun) geçiyor. Bazı ayetlerde bir evveli bir sonrası da alındı.

2- ESERLERDE “İHLAS“:

Dosttan Dosta

- İkân, ihlas “OKU”makla başlar.

- İhlâs “OKU”madan, “Allah” adıyla işaret olunanı bulamazsın!

- İhlas ârifibillahın aynasıdır… Ârifibillah orada hakikatini seyreder.

Gavsiye Açıklaması, Bilincin Arınışı, Hz. Muhammed (sav) in Açıkladığı Allah, Sistemin Seslenişi eserlerinden İHLAS SURESİ anlamları okunmalı ki İhlas kavramı neye işaret ediyor kavrayabilelim!…

B- ÇÖZÜMLEME

1- YANSIMALARDA “İHLAS” “İHLAS SAHİBİ; MUHLİS” TANIMLARINDAN ÖRNEKLER: (Ayetlere verilen manalardan derlendi)

İHLAS:

- Tüm oluşumun Allah’ın kudret elinde olduğuna inanmış olarak dua etmek! (Yunus 22)

- İnançlarını sırf Ona halis kılarak; yönlendirerek Allah’a dua etmek. (Bakara-139, Ankebut- 65, Lukman-32)

MUHLİS:

- Din’i, (varlıktaki sistem ve düzenin mutlak hâkimi-hükümranı olarak) Allah’a kulluğunun farkındalığıyla yaşamak! (Zümer-2)

- Sistem ve düzeninde O’ndan başka etken görmemek üzere Allah’a kulluk eden kimse. (Zümer-11,14)

- Kendisinden kötülük (nefsani duygular) ve şehvet (Allah tarafından) uzak tutulmuş kimse. (Yusuf- 24)

- Şeytanda açığa çıkan bedence yaşam ve suçları; Sünnetullaha göre perdelilik oluşturan filleri süslü görme ile azdırılmışlık hallerinden korunmuş kimseler… (Hicr-39,40)

- Allah’a kulluğunun farkındalığında olan, seçilmiş kimse. (Meryem- 51)

- Tanrı yoktur, sadece Hu, gerçeğini fark ederek Dini sadece Ona has kılarak yönelen kimse! (Mümin-65)

- Samimiyet ve Safiyete erdirilmiş kullar. (Saffat 40)

- Zorunlu olarak huzura getirilen ;Muhdarin sınıfı (Cinler ve onların etki altına aldıklarının) dışında kalan, korunacak olan kullar! (Saffat- 158-160)

- Kendilerini beden kabul etmeleri sonucu asıl özlerinden sapanların aksine; Allah tarafından hakikatleri yaşatılan kullar. (Sad- 82,83)

- Hanîfler olarak Dini O’na (yalnız Allah’a) hâlis kılarak Allah’a kulluk yapmakla, salâtı ikame etmekle ve zekâtı vermekle emrolunanlar… Din-i Kayyım (geçerli hak din-sistem)i idrak etmiş ve yaşayan kullar. (Beyyine-5)

C- SONUÇ;

Yukarıda ayetlerden çıkan tanımlamaları derin derin düşünmeliyim… Ne kadar ihlaslıyım? Muhlislere ne kadar benziyor bakışım, yaşamım ve idrakim?!….

Yorum yapamayacağım….

Düşünmeliyim….

Not : Yukarıdaki yazıda adı geçen ayetlerin numalarına, metinlerine ve meallerine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Göksel Olaylar Ayetleri | Rüzgar Ayetleri | Tevekkül Ayetleri