Buradan sonrasını O’ nun seyrettiği boyuttan düşünelim, Haktan’ ı insanlar ya da kendiniz yerine koyarak…

Haktan mimikleri ile kucağıma çıkmak istedi ve istediği ona verildi. Kucağıma aldığımda, hemen not aldığım kalemleri gösterdi ısrarla. Verdim hemen onu da. Ancak akabinde diğerini de istedi, yine aynı ısrarla. Sonra iki kalemi de eline aldı ve kucağımdan indi. BEN’ i terk etti. Elindekiler onu biraz oyaladı. Bu oyalanma esnasında istediği ve isteklerine eriştiği makam olan BEN ile hiç ilgilenmedi. BEN yine orada, onun yanında olmama rağmen, istediğinde kendisiyle ilgilenecek, onunla oyun oynayacak, onu düşmelerden ve diğer tehlikelerden koruyacakken… Ama o elde ettiği, BANA göre basit ve değersiz, ona göre ise önemli 2 kaleme BEN’ den daha çok önem verdi ve BEN’ i unuttu. ( Haşr 19 – Mücadele 19 – Secde 14 – Casiye 34 – Furkan 18 – Taha 126 – Araf 51 – Enam 44 ) Ne zaman ki sıkıldı ya da başka bir şeye ihtiyacı oldu, o zaman geldi yine BANA…

Tıpkı biz insan… Küçük insan, ibret al Ey Nefis…! İstediğin şeyler kalıcımı? Geçici mi? Dikkat et! Kalıcı ise Rıza-i İlahi’ ye götürüyor ise ne ala… Ama geçici ise makam, şan, şöhret, mal, mülk, para, evlat, eş…vb. bir kere daha düşün… Yaşaman için en gerekli olanlardan yediğin yemeğin bile geçici, ta ki bir sonraki acıkmana kadar… Dolayısıyla İSTEDİĞİN’İ unutma. VEREN’İ unutma. VERECEK olanı unutma. SÜREKLİ olanı, kısa süreli-geçici olana tercih etme, bir salise bile…

Sonra kucağıma aldım ve bilgisayar koltuğunda dönmeye başladık. Ayaklarımla yeri ittim, BEN oturduğum yerde o kucağımda hızla döndük. Etraf, gördüğümüz her şey kayboldu. Dikkatle etrafa baktı. Her şey orada duruyordu aslında ama anlamsız kalmıştı. Sadece olduğunun bilgisi kalmıştı. Cismi yoktu. Görünen ve algılanabilen sadece O ve Ben kalmıştık. ALLAH ve KUL. ALLAH’ tan gelen KUL. ALLAH olmasa kul nasıl olacaktı ? Boşlukta, hiçbir nimet, rızık, vermese kul nasıl yaşayacaktı, var edildikten sonrada… Haktan benim tüm özelliklerimi taşıyan hücrelerimden olan sperm hücresinden oluştu. Daha sperm iken bile bu özellikler onda mevcuttu. Ancak bu özelliklere vakıf olmak ve kullanmak şöyle dursun, ne bu özelliklerden nede benden ve yapabileceklerinden haberi bile yoktu o zamanlar…. Gün geldi, BENim alemime uygun benim özelliklerimi yavaş yavaş açığa çıkarabilecek kıvama geldi de… Benden istedi de verince BENi unuttu… Oyalandı, sıkıldı, mutsuz oldu. Benden uzakken tehlikelere maruz durumdaydı da farkında bile değildi. Bu arada demin, sıkılınca bıraktığı kalemi almıştım ben bu yazıya devam etmek için. Sıkılınca gene geldi. Kucağıma çıkmak istediğini belli etti. Kolaylaştırdım kucağıma aldım. Gene yazdığım kalemi istedi. Onun istediği ile aynı işlevi görecek başka kalem verdim. İlle de bu istediğim olsun diye ağladı!

( Ne de bana benziyor! ALLAH’ tan belli bir amaçla kullanmak için ille de sınırlı bilgimizle faydası olacağını düşündüğümüz bir şeyi istiyoruz. İstiyoruz MUCİB – KERİM – LATİF kabul ediyor ve ALİM ismi ile belki aynı, belki daha faydalı başka şeyi veriyor. Bunu değerlendirip, neticeye ulaşmak ve şükretmek şöyle dursun, biz hala ille de o şeyi istekle meşgul olabiliyoruz. Bu belki iş, belki aş, belki eş…Hatta Rıza-i İLAHİ… Örneğin; ALLAH’ ım rızana ulaşıp katındaki en yüksek mevkiye gelebilmek için bana sürekli ve beni fazla oyalamayacak maddi imkan ver de, rahatlıkla seni tespih edeyim, hamd edeyim. Tefekkür edip Razı olacağın sana ulaşmış bir kul olayım diye kilitleniyoruz. Belki dünya meşgalesi içinde, nefisle yapılacak şiddetli mücadele ile, bozuk ortamdaki gerek yalanlarda, sahtekarlıklarla, ahde vefasızlıklarla mücadele ile helal kazanım için çabamakla, azalan rızkla imtihan edilme ile…vb. durumlarla Rıza-i İLAHİ’ ye ulaşmanın bizim için daha kolay ya da kısa yol olacağını düşünüp, hareket etmeden…Ne kadar biliyoruz da ? En doğru bu diye ille de onu istiyoruz…?! )

Herhalde gene sıkıldı ya da kucakta oturmak ona zor geldi ki inmek istedi. İnişini kolaylaştırdım. Ayakları yere (arza/kesrete) basınca gene ağlayarak inmemek istedi kucak (hakikat ilmi ile vahdet/şuur boyutu) istedi.!

E be insan ne istiyorsun? Biliyor musun ? ALLAH’ ı istiyorsun… Yolun kolaylaştırılıyor… Tam ulaşmışken ( o yolu görmüşken, ya da oradaki durum fark ettirilmişken ) oradaki sana göre hiçlik yani sadece kucakta oturma sana yetmiyor. Sıkılırım burada. Hiçbir şey yok. Ama aşağıda ( Belki aşağıların aşağısı esfele safiliyne ) oyalanacak çok şey var diyorsun. İnmek istiyorsun. Ama inmek yolunda da ALLAH’ tan ayrılmamalıyım diye üzülüp sıkılıyorsun. Bil ki aşağısı seni asla tatmin etmiyor, etmeyecekte. İşte aşağıdayken yukarı çıkmak istedin. İnerken, inmemek istedin. Yukarıda ( mecazi yukarı, kucak ) ise sadece ALLAH var. Dıştan bakılınca, orada oturan hiçbir şey yapmıyor gibi. Hiçlik gibi. Ama orada oturan yani hiçliğe razı olup yaşayan ve ALLAH’ ı gerçekten bilen ALLAH’ a ulaşmış oluyor ki; Artık Heplik oluyor Teklik oluyor….

“Hiçliğe razı olmayan, Hepliğe ulaşamıyor.”

***

Olay dönüyor dolaşıyor gene geliyor ALLAH ‘a… Ne muhteşem bir döngü. İstemekle malla başladık. Tatminsizlikle sıkıntı ile araya girdik. RAB nasip etti Mevlana gibi döndük. Her şey suretini kaybetti, Allah’ la kaldık. Bu bize zor geldi önceleri, aşağılara indik, tekrar nasip oldu yukarılara çıktık. Sonunda Hiç’ liğe vardık… İş işte burada, olay burada KARAR burada.

Ya hiçlikten korkup, göze alamayıp, Kuran’da bile uyarıldığın halde oyalanma yeri olan yerde, oyalayıcılarla oyalanacaksın, ya Hiçliğe razı olup Hepliğe kavuşacaksın. Verdiğin kararda sana kolaylaştırılacak. (Eğer sen verdiysen) Ve bu bilince varmış, bu imkan verilmiş ve hele ki kaderini kendinin belirlediğini düşünen kimseye denilecek; Sana bir uyarıcı gelmedi mi ? Sen uyarılmadın mı ? Peki akıl edenin aklını kullanacağı ve doğruyu bulacağı ömür sana gelmedi mi ? Öyleyse haydi seçiminden dolayı, yaptığının karşılığı olmak üzere gir…………………………!

Orası sana vaad olunan yerdir.

ALLAHUEKBER. Nasıl bir sistem! Nasıl bir düzen! Nasıl bir güç!

Bu arada gelelim Haktan’ a… Kucağımdan indikten sonra döndü dolaştı, benden ayrıldı, uzaklaştı. Gitti sehpanın kenarına vurdu, dişini kanattı, ağız burun kan içinde kaldı. Ağlıyor ve gene kimden yardım istiyor bilin bakalım…

SÜPHANALLAH, ELHAMDÜLİLLAH, ALLAHUEKBER ve LA İLAHE İLLAHU…

İsteyene, veririm… Tabi ki yardım etmeme izin verirse… Çırpınıp benden uzaklaşırsa, artık ne ağlamaya hakkı var, nede ağlaması bir şeyi değiştirebilir.

RAB’ bim bizleri hiçliğe Razı, O yola sabit yolcu ve Hepliğe vardırıp, daim olanlardan eylesin. ALLAH’ ı bulan neyi kaybeder ? ALLAH’ ı kaybeden neyi bulur?

Mert Kılıç
mslmert@gmail.com

Facebook'ta Paylas

“ALLAH’IN BERABER OLDUKLARI”

A-ÖN OKUMA

Tespit edebildiğimiz kadarı ile 21 ayette “ALLAH’IN BERABER OLDUKLARI” geçiyor. Kur’an’da geçen “Allah ….. ile beraberdir” ayetleri; Maiyet Sırrı ile ele alınmak durumundadır. O nedenle bu çalışmada bazı iman ve amel sahiplerinin “ALLAH’LA BERABER OLMA” sını içeren ayetlerin yanı sıra “MAİYET SIRRI” içeren ayetler de konuya dahil edilmiştir..

2- İNCELENECEK METİNLER: (3. Md.de bu metinlerden özet yapılmıştır)

İNSAN-I KAMİL kitabı SIFAT TECELLİSİ bahsi…

VELAYET KEMALATI: http://www.ahmedbaki.com/turkce/kitaplar/bilinc/bilinc08.htm

YAKİN: http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/yakin/index.htm

KURB http://www.ahmedbaki.com/turkce/kitaplar/gavs/gavs23.htm

YAKINLIK http://www.ahmedbaki.com/turkce/kitaplar/gavs/gavs24.htm

MUKARREB http://www.ahmedbaki.com/turkce/kitaplar/kendini/kendini24.htm

3- TANIM VE AÇILIMLAR:

SIFAT TECELLİSİ: MARDİYEDE YAŞANIR: “Mardiye”de, “Tecelli-i Sıfat” vardır. Yani, İlâhi vasıflarla tahakkuk etme hâli ki; bu ikisi arasındaki hâl, ancak yaşanarak farkedilir. Dilde bunu anlatmak çok zor bir şey!.. Çünkü biz, öyle bir şey düşünmemişiz, hayâl bile etmemişiz. Onun için bunlar böyle mecaz yollu anlatılır ama gerçeği ancak yaşanarak bilinir!.

VELAYETİ KÜBRA: “Mardiye”, sıfat mertebesidir, dedik. İlâhi vasıflarla vasıflanmış kişidir… “Mutmainne” ve “Râdiye”, “Velâyet-i Suğra”dır. “Mardiye”, “Velâyet-i Kübrâ”dır. Enbiyâ velâyetinin kemâlâtından hisse alınır. Bakâ Billah mertebesidir!. Bu mertebeden evvel kimsede İlmi Ledün olmaz!..

ARİF-İ BİLLAH: “Mardiye” makamında hâsıl olan ikinci mârifetin sahibine “Ârif-i Billah” derler. Yani, varlığındaki Allah`ın ilmi ile her şeye ârif olan Zât demektir “Ârif-i Billah”!… Bu, “Hakikat”ten sonra gelen Mârifet-i Billah`tır…

KURB: KURBİYET MERTEBESİ: RAHİMiyetin gereği olarak insan, hakikatini idrak eder, kendi özündeki ALLAH isimlerinden kaynaklanan kuvveleri keşfeder, bunları hissedip bunlara yakîn elde ederek “kurbiyet” mertebesine ulaşır!. Kurbiyet mertebesi-Allah Esmâ`sı özellikleriyle şuurlu tahakkuk mertebesidir.

KURBİYET KAVRAMINDA DAHİ AYRILIK MEVCUT: “- Ya Gavs. Kurb ehli kurbiyetlerinden dolayı yakınırlar, buûd ehlinin uzaklıktan şikâyetleri gibi…

Esasen bunun îzâh edilmesi ve anlaşılması oldukça güç bir husustur. Zirâ burada bahis mevzûu olan kimseler “yakîn” ehlidir. Ayn-el yakîn sahipleri.

“Yakîn” ile elde ettikleri bir kurb (yakınlık) sözkonusu!.. Ancak şuraya dikkat edelim; “Kurb” yani yakınlıktan söz ediyoruz, iki ayrı varlığın birbirine yakınlığından. Yani, Tekliğin müşâhedesi oluşmuş, fakat vehimdeki “benlik” kavramı kesin olarak kaybolmamış!.. Bir diğer ifade ile, Hakkel yakîn oluşmamış!.. Hakkel yakîn’in oluşması için, kişinin kendini Hak’tan ayrı bir varlık olarak düşünme hâli ortadan kalkar. Yâni “Zâtta fenâ” olma hâli diye târif edilen bir hâl ile ikilik kalkar.

İşte bu kişiler, ilmen olayın bütün sistemini bilirler. Olayın bu olduğunu da açık seçik müşâhede etmişlerdir. İşte bu noktada onları büyük bir üzüntü kaplar. Çünkü bir türlü bilinçlerini kaplayan “birimsel benlik” hissiyâtından, kavramından uzaklaşamamaktadırlar.

KURBİYET KAZANAN DAİMİ NAMAZI YAŞAMAKTADIR: Bu havâs`ın “ikâme” ettiği namazın ötesinde, bir de “has-ül havâs”, “mukarreb” denen, “Allah”a kurbiyet kazanmış, evliyânın ileri derecelilerinde yaşanan “daimî namaz” hâli söz konusudur.

KURBİYET SAHİBİ EKBERİYET SEYRİ İÇİNDEDİR: “Kurbiyet” sahipleri ise, “Ekber”iyet seyri içinde “haşyet” ile “seyri meallah”tadırlar. (Farkındayım çok tasavvufi oldu, ama bunların Türkçeleştirilmesi için başlı başına yeniden bir tasavvuf tabirleri kitabı yazmak gerek. Ona da şimdilik müsait değilim… Anlaşıldığı kadar! Anlayana… Üzgünüm! AH)

YAKİN: İLK BASAMAĞI TEFEKKÜR VE NAFİLELER: “Nâfilelerle” demek; bir takım faydalı, yararlı çalışmalarla demektir. Yani taban, en alt sınır olan çalışmalar “farz”lar, zaten kişinin kendini toparlayıp, kurtarabilmesi için zorunlu olan şeyler. Ama kişi, Allah’a yakîn elde etmek

istiyorsa, bunun dışında daha bir takım yararlı, faydalı çalışmalar yani “nâfileler” yapmak durumundadır. Farzları yerine getirmekle değil, fazladan yapılan nâfilelerle kişi yakîn elde edebilir.

“Tefekkür”, Allah’a yakînin ilk basamağıdır. Tefekkürü olmayanın yakîni oluşmaz!.

Allah’a yakîn elde etmek isteyen kişinin adım atacağı ilk basamak tefekkürdür. Yani, nâfile yapılan ibadetler, tefekkür basamağına basıldıktan sonra kişide tesirini göstermeye başlar. Tefekkür yoksa, zaten bir yere varılması mümkün değildir. Çünkü insanı hayvandan ayıran özellik, tefekkür özelliğidir.

YAKİYN AŞAMALARI: Bu meydana gelme birtakım yararlı çalışmalarla, “Kişi Allah`a öyle yakîn elde eder ki, Allah O`nun görür gözü, işitir kulağı, tutar eli, yürür ayağı olur” hükmü ortaya çıkacak; gözümüzde gören, kulağımızda işiten, dilimizde söyleyen, elimizde tutan, ayağımızda yürüyenin Allah olduğunu, “Ayn-el Yakîn” ve “Hakk-el Yakîn” yaşayacağız…

İşte bütün bunların neticesinde “Hilâfet sırrı” bizde zuhûr etmiş, “Halife” olduğumuzu önce ilm-el yakîn, sonra ayn-el yakîn, sonra da Hakk-el yakîn yaşama lütfuna ve şerefine ermiş bulunacağız.

“Mutmainne”de “İlmel Yakîn” hâsıl olur. Bu, “Râdiye”de “Aynel Yakîn”e döner. “Mardiye”de, “Hakkel Yakîn” hâsıl olur ve bu zâta “Arifi Billah” denir.

YAKİYN EHLİNİN HALİ: TEK`in nazarıyla TEK`ten “çok”a bakışı muhafaza edip, sürekli olarak piramitin tepesinden aşağıya bakarak varlıkları seyretmek, “YAKÎN EHLİ” nin hâlidir!. Korkudan, “yakîne” erenler, beridirler.. Yakîne erende sabır ne arar?..

ALLAH’A VUSLAT: İlâhi kudret ortaya çıktığı zaman “ölmeden evvel ölme” hâli “yakîn”e tekâbül eden şekliyle oluşur; ki bunun sonucunda kişi bilinci itibariyle var olan bir varlık olduğu idrâkına ererek, beden bağımlılığından kendini soyutlar; ki bunun sonucu da “mutmainne nefs” bilinci olarak velâyet hâlidir!. Böylece vehmî benliğin kendini, bedenmiş gibi kabûlü ortadan kalkar. İşte o zaman, “Allah`a vuslat” denilen hâl yaşanır…

MUKARREB: TAHKİKE ERMİŞ KİMSELERDİR: Tahkike ermişlerin ismi ise “müferridûn” veya “mukarrebun”dur ki; Allah “İSMİNDE” değil; ALLAH’IN AHADİYYETİNDE benlikleri yok olmuş; “el ân öyledir” sırrına binâen, Allah Bakîdir mânâsı yaşanır olmuştur… İşte bu yaşantı içinde olanlar, “İsm-i Âzâm” sırrına ermiş olanlardır ki;her nefeste “HU” diyenin mutlak bilinciyle yaşarlar…

Bu zevâtı kirâm, duâ edip de “Yâ ALLAH”, “YÂ HU” dedikleri zaman; “dillerinden söyleyen ben olurum”Hadîs-i Kudsî’si mânâsınca; dileyen kendi olur ve elbette kendi dileği de havada kalmaz, yerini bulur!..

NOKTASINDAKİ KUDRET AÇILANLARDIR: “Ulâikel Mukarrebûn”!.. “Allah” adıyla işaret olunanın esmâsının özelliklerini “Nokta”larındaki kudret ile seyir hâlinde olanlardır onlar! “Onlar senin kullarındır; ne dilersen onu yaparsın” diyerek.

KURBİYETİ YAŞAYAN, MUCİZELERE VESİLE KİŞİ: Allah`a Kurbiyet mertebesinde yaşayan {Allah`ın bazı kendine has isimlerinin mânâlarının bu yakınlık sebebiyle kendisinde açığa çıktığı} mucizelere vesile kişidir Mukarreb.

SABIR: Sabır, insanın hoşlanmadığı bir hal veya durumun zuhurunda, mecburen ona boyun eğerek, kabullenmesi, demektir.

GAFLET VE BELA ANINDA AÇIĞA ÇIKAR: Esasen, Sabır, Gâfilin kendini koruma mekanizmasıdır!… Biz genelde, nefsimize hoş gelmeyen şeyleri ŞER olarak görürüz.. Halbuki nefsimize hoş gelmeyen şeye sabredersek, o şer gördüğümüz şey bizim şuur boyutunda kendimizi daha iyi tanımamıza yol açmak için, âmiyâne tabirle yontulmamız için başımıza gelmiş bir BELÂ dır!.. Biz o andaki şartlarımıza GÖRE o olayı şer olarak, belâ olarak nitelendirirsek de daha sonraki bir aşamada onun nimet olduğunu fark edebiliriz..

NİMETİ VERENİ GÖREMEYENİN HALİDİR: Sabır da tahammül, katlanma vardır… Şükürde ise nimeti vereni görme vardır…

TEPKİSİZ KABUL VE BEKLEMEDİR: Sabır; tepki koymayıp olayın nasıl sonuçlanacağını beklemektir.

İHSAN: (Konu İHSAN-MUHSİN adlı daha evvelki dosyamızda ayetlerle işlendi)

VELAYETİ HASSA: HER DEVİRE, HER ÇAĞA GÖREVLİ OLARAK AÇIĞA ÇIKAN; BA’S OLUNAN RASULLERDİR: Velâyeti Hassa… Risâlet kaynağından açığa çıkan “hakikat”e “iman” edip, bunu yaşayarak “yakîn”e erenlerin (ikân); veya bunun da ötesi “kurb” yapılarında açığa çıkanların “velâyet”i… İnsanlık bir piramit gibi düşünülürse eğer, o piramidin zirvesindekiler “Rasûl”lerdir. Onlar, her devirde, insanlığa kendi “hakikat”lerini bildirmek işlevini açığa çıkaranlardır…

MÂİYET SIRRI: ( ALLAH’LA BERABER OLMA)

- Allah`ın, kulun her zerresini Esmâ`sıyla varetmesi hakikati.

- Meleklerin, kendilerindeki kuvvet ve kudretin Allah`ın kuvvet ve kudreti bilincini taşıdıkları realitesi.

- Tecelli-i Sıfat mertebesinde; Mardıye, Kurbiyet Ehli, Yakiyn Ehli, Mukarreb kimselerde açığa çıkan hal.

- “Ben kulumun görür gözü işitir kulağı olurum” müjdesinin yaşanması.

- ES SELAM isminin yaşanması sonucu yaratılmışlarda Kurb ve Yakiyn halinin açığa çıkması.

B- ÇÖZÜMLEME

1- AYETLERDE “ALLAH’IN BERABER OLDUKLARI” KİMSELER, FİİLLER, HALLER

A- SABREDENLER- DAYANANLAR:Es Sabur Esmasının açığa çıktığı, sabreden; dayanan kimselerle Maiyet Sırrı gereğince beraberdir. (Bakara- 153/249, Enfal-46/66)

B- TAKVA SAHİPLERİ; KORUNANLAR; MÜTTAKİLER: Allah Korunanlar, Takva sahipleri ile beraberdir. (Bakara- 194,Tevbe-36/123, Nahl-128)

C- BÜTÜN KULLAR (Her Kulun her zerresini esmasıyla var etmesi)

(Münafıklar-ikiyüzlüler) insanlardan gizleyebilirler ama Allah`tan asla! Oysa O beraberdi. (Nisa-108)

- Nerede olursanız O sizinle (hakikatinizin Esmâ ül Hüsnâ’sıyla varolması sonucu) beraberdir (Mâiyet sırrına işaret)! Allah yaptıklarınızı (yaratan olarak) Basîr’dir. (Hadid-4)

- Bundan daha az da olsalar, daha çok da olsalar; nerede olursa olsunlar mutlaka O, onlarla beraberdir (Esmâ`sıyla, “yok”ken var kıldığı için – Mâiyet sırrı)! (Mücadele- 7)

D- MELEKLER: Hani Rabbin melâikeye şöyle vahyetmişti: “Muhakkak ben sizinle beraberim (Allah melekle yan yana olmayacağına göre; anlatılmak istenen {tasavvufta mâiyet sırrı diye bahsedilen}: meleklerin, kendilerindeki kuvvet ve kudretin Allah`ın kuvvet ve kudreti bilincini taşıdıkları realitesine işaret olunmaktadır)… (Enfal- 12)

E- İMAN EDENLER: Kesinlikle Allah iman edenlerledir (kendinde açığa çıkan havl ve kuvvetin Allah’ın olduğunu yaşayanlarladır)! (Enfal- 19)

F- KURBİYETİ YAŞAYANLAR; SELAM İSMİ KENDİLERİNDE AÇIĞA ÇIKANLAR:

- “Umarım Rabbim beni kurbunda (mâiyet sırrının yaşandığı Tecelli-i Sıfat mertebesi. {İnsan-ı Kâmil, Sıfatların tecellisi bahsi; Abdülkerim Ceylî. A.H.}) olgunluğa erdirir.” (Kehf-24)

- “Korkmayın! Muhakkak ki Ben sizinle olarak işitir ve görürüm (mâiyet sırrı)” dedi. (Sahih Kudsi hadis: “……Ben kulumun görür gözü işitir kulağı olurum……”) (Taha- 46)

- Gözlerimiz olarak (gözetimimiz anlamına gelse de burada mâiyet sırrına işaret vardır) ve vahyimizle gemiyi yap…(Müminun- 27)

- Selâm`dır (yaratılmışlarda yakîn ve kurb hâlini oluşturup mâiyet sırrını açığa çıkartan), (Haşr-23)

G- RASÜLE TESLİM OLANLAR: Gevşemeyin ve siz üstünken, selm’e (barışa, Hak ile bâtılı uzlaştırmaya) çağırmayın! Allah sizinle Birliktedir! (Muhammed- 35)

- O, ikinin ikincisi (iki kişiden biri) idi! Hani onlar (Hz.Rasûlullah ve Hz.Ebu Bekr) mağarada idiler… Hani arkadaşına: “Mahzun olma, muhakkak ki Allah bizimle beraberdir (mâiyet sırrına işaret ediyordu)” diyordu…( Tevbe- 40)

H- ÇOĞUNLUK AZGINLIK, TAŞKINLIK, ZULÜMDE BİRLEŞMİŞKEN, RABBİNE DÖNENLER: Gözlerimiz olarak (mâiyet sırrına işaret bu ifade), vahyimizce gemiyi yap… Zâlimler hakkında (şefaat için) bana yönelme… Kesinlikle onlar boğulacaklardır! (Hud-37)

- Bunun üzerine Ona (Nuh`a) vahyettik ki: “Gözlerimiz olarak (gözetimimiz anlamına gelse de burada mâiyet sırrına işaret vardır) ve vahyimizle gemiyi yap… İş başladığında (sular yükseldiğinde) ve fırın kaynadığı (buhar kazanı mı vardı acaba) vakit, her eşi olandan bir çift ve onlardan, aleyhine daha önce hüküm verilmiş olanlar hariç ehlini, gemiye al. Zâlimler hakkında benimle muhatap olma! Kesinlikle onlar boğulacaklardır.” (Müminun-7)

İ- İHSAN SAHİPLERİ VE YAKİN EHLİ:Kesinlikle Allah, yakîn ehliyle (ihsan sahibi {Allah’a görüyormuşçasına yönelen}) elbette beraberdir! (Mâiyet sırrı.) (Ankebut- 69)

Kesinlikle Allah korunanlar ve muhsinlerle (Allah için yaşamakta olduğunun farkındalığında olanlarla) beraberdir. (Nahl- 128)

3- AYETLERDE GEÇEN ESMALAR VE BU ESMALARA YÜKLENEN ANLAMLAR:
http://www.ahmedhulusi.org/kuran/elesmaulhusna.htm

HÛ… “HÛ’vAllahulleziy la ilahe illâ HÛ”! İster vahiy yollu gelsin, ister bilinç yollu üzerine eğilinsin, algılanan her “şey”in hakikatinin derûnu… Öylesine ki; Ekberiyet tecellisi sonucu önce “haşyeti”, sonucu olarak da “hiç”liği yaşatır ve bu yüzden de O‘nun hakikatine erişilemez! “Basîretler ona ulaşmaz!” Mutlak bilinmezliğe ve kavranılmazlığa işaret ismidir! Nitekim “ALLÂH” dâhil tüm isimler “HÛ”ya bağlı geçer Kurân‘da! “HU ALLAHu EHAD”, “HU’ver Rahmanur Rahıym”, “Hu’vel’Evvelu vel’Ahıru vez’Zahiru vel’Batın”, “HU’vel Aliyyül Azıym”, “HU’ves Semiy’ul Basıyr” ve Haşr Sûresi‘nin son üç âyeti gibi! Bu arada şunu da bir diğer okunuş şekli itibarıyla fark ederiz ki, isimlerin öncesindeki “HÛ” ismi işaretiyle önce tenzih vurgulaması yapılır, sonra da söz edilen isimlerle teşbihe işaret edilir. Bu da hiçbir zaman gözden kaçırılmaması gereken bir işarettir.

ES SELÂM… Yaratılmışlara (beden ve tabiat kayıtlarından; tehlikeden; boyutlarının kayıtlarından) selâmet ihsan eden, yakîn hâlini oluşturan; iman edenlere “İSLÂM”ın hazmını veren; Dar’üs Selâm (hakikatimize ait kuvvelerin tahakkuku) olan cennet boyutu hâlinin yaşamını meydana getiren! Rahîm isminin tetikleyerek açığa çıkardığı isim-özelliktir! “Selâmün kavlen min Rabbin Rahıym = Rahîm Rab’den “Selâm” sözü ulaşır (Selâm ismi özelliğini Rableri olan Esmâ hakikatlerinden açığa çıkan yolla yaşarlar)!” (Yâsîn: 58).

EL MU’MİN… Algılananın ötesi olduğu farkındalığını oluşturandır Esmâ boyutu itibarıyla. Bu farkındalık, boyutumuzda “iman” olarak açığa çıkar. İman edenler şuurlarındaki bu farkındalıkla iman ederler; dünyamızda Rasûller; tüm varlıkta ise melekler dâhil! Bu farkındalık, bilinçteki aklın vehim esaretinden kurtulmasını sağlar. Vehim, kıyası kullanarak muhakeme yapan aklı saptırabilirken, iman karşısında güçsüz ve etkisiz kalır. Mümin isminin özelliğinin açığa çıkışı şuurdan bilince direkt yansır; dolayısıyla da vehim kuvvesi onun üzerinde tasarruf edemez.

ES SABUR… “Eğer Allâh insanları zulümlerinden dolayı sorumlu tutup sonucunu hemen yaşatsaydı; (arz) üzerinde hiçbir DABBE (insan değil insan bedeni) bırakmazdı! Fakat onları hükmedilmiş bir vakte tehir ediyor… Ecelleri geldiği vakit de ne bir saat geri kalırlar, ne de öne geçebilirler” (Nahl: 61) Her yaratılmış olanın amacına uygun işlevini yapmasını bekleyip, o işlevini tamamladıktan sonra sonuçlarını yaşatan. Zâlimin zulmüne müsaade etmesi, yani Sabûr özelliğini açığa çıkarması, hem zâlim hem mazlum yönünden yaşanacak işlevin tam hakkıyla yaşanması ve daha sonra da sonuçlarının oluşması içindir. Belânın büyüğünün açığa çıkması, zulmün büyüğünün oluşmasını gerektirir!

EL MÜHEYMİN… “Esmâ” mertebesinden açığa çıkanları kendi sistemi içinde koruyup sürdürendir (El hafizu ver Rakiybu ala külli şey)! Ayrıca, (emaneti) gözetip himaye eden, koruyan, emin, anlamlarına da gelir. “MÜHEYMİN”in türediği kök olan “el Emanet”in Kurân’daki fonksiyonel kullanılışı, semâların – arzın – dağların yüklenmekten imtina ettiği ve el Kurân’ın ikizi olan el İnsan’ın yüklendiği şeydir. Esas itibarıyla Esmâ mertebesi ilminin RUH adlı melek olarak şuuruna işaret eder. Ondan da yeryüzünde açığa çıkan insana yansır bu emanet! Yani, Hakikatinin, Esmâ özellikleri olduğu şuurunu yaşamak! Bu da Mümin ismiyle ortak çalışır. RUH adlı melek (kuvve) dahi, Esmâ mertebesinin sonsuz sınırsız özelliklerine imanın kemâliyle Hayy ve Kayyûm’dur! Çünkü o dahi “şe’n” olarak vücud sahibidir!

EL KUDDÛS… Yaratılmışlarda açığa çıkan özellik ve kavramlarla tanımlanmaktan, kayıtlanmaktan ve sınırlanmaktan berî! Tüm âlemleri Esmâ’sıyla “var” kılarken, onlarda açığa

çıkan özelliklerle tanımlanmaktan dahi berîdir.

EL ALİYM… “İlim” özelliği sebebiyle sınırsız sonsuz her şeyi ve her boyutu, her yönüyle Bilen!

EL BASIYR… Açığa çıkan Esmâ özelliklerini her an seyir ile onlardan çıkanları değerlendirip sonuçlarını oluşturan

EL AZİYZ… Karşı konulmaz güç sahibi olarak, dilediğini uygulayan! Tüm âlemlerde dilediğini karşı çıkacak güç olmaksızın yerine getiren. Bu isim Rab ismiyle paralel çalışan bir isimdir. Rab özelliği Azîz özelliğiyle hükmünü icra eder!

EL HAKİYM… İlminin kudretiyle açığa çıkmasını sebepler zincirine bağlayarak, nedenselliği oluşturan ve böylece kesret algılamasını oluşturan.

ER REŞİYD… Rüşde erdiren! Birimin hakikatini fark etmesinin sonucu olarak olgunlaşmasını yaratan ve yaşatan!

EŞ ŞEHİYD… Varlığıyla varlığının şahidi olan. Açığa çıkardığı Esmâ özelliklerinden varlığını seyredip açığa çıkanlara şehâdet eden! Şehâdet edilenin kendisinden gayrı olmadığını yaşatan.

C- SONUÇ:

ALLAH’LA BERABER OLMAK (Maiyet Sırrı) TEFEKKÜRÜ

Bir yandan tüm insanları ve varlığı kapsayan bir ifade ile “Şah damarınızdan daha yakınız” deniyor, bir yandan tüm varlığın aslı, varoluş başlangıcı olan meleki yapıya yönelik “Sizinle beraberim” deniliyor, diğer yandan farklı fiil ve düşünce mahallerinde de beraber olmak seklinde ifadeler kullanılıyor.

Bir yandan esfeli safilin aşağıların aşağısından ta alayı iliyyin yücelerin en yüce NOKTAsına kadar her yerde var olan yalnız O iken, ayriyeten bir de belli düşünce yada fiili ortaya koyanların yanında da O olduğu vurgulanıyor.

Bu zamana kadar OKUmaya çalıştıklarımızdan anlayabildiğimiz kadarıyla, ZATen Allah ismiyle tanımlanandan gayrisi yok hatta gayri kavramindan da münezzeh hatta Allah ismi dahi HU ya isaret HU ki idrak edilemeyen hakkında tefekkür edilemeyen bilinmezliğe işaret eden…

Baştan beri incelemekte olduğumuz ayetlerde ALLAH’LA BERABER OLMA kavramının birkaç boyutta kullanıldığını fark ediyoruz. Kullanım yerlerine göre durumu incelediğimizde; Maiyet Sırrına dair boyutsal anlatımı da kavramış olacağız.

İşte o boyutlar:

1- Hangi mahluk, hangi kul, her nerede olursa olsun varlığı Allah’la kaim olup; esma mertebesi gereğince “gölge varlık” hükmüyle “var” gözükmektedir. Cüzlerin özündeki HU olarak tedbirat ve tasarruf eden Allah’tır. Bu birinci anlam doğrultusunda HER VARLIĞIN ALLAH’LA BERABERLİĞİ; HAKİKATLERİNİN ESMA-İ HÜSNA İLE VAR OLUŞU;

ESMASIYLA YOKTAN VAR EDİŞİ ifade eder… Onlar farkında olsun ya da olmasın…

2- Meleklerdeki kuvvet ve kudret de onların Allah Bilinci taşımalarındandır. Melekleri hem dış alemde oluşumu açığa çıkarıcı unsurlar, hem de bizdeki kuvveler olarak değerlendirecek olursak; özü melek olduğu için her varlık, her an, her hali ile Allah’la beraberdir. Ayetlerde geçen münafıkların, iki yüzlülerin, zalimlerin her sakladıklarının Allah’ça bilinmesi de buradaki maiyeti vurgular. Bu maddeyi de GÖZETİM VE TASARRUF NOKTASINDA HER VARLIK ONUN HÜKMÜ ALTINDADIR HER AN diye özetleyebiliriz.

3- İman edenler; diğer varlıkların Allah hükmü altında oluşundan daha özel bir korunmuşluk ve tasarruf altına girmektedirler ki; Maiyet sırrının açılımı da bu iman ile başlar! İMAN EHLİNİN YÖNELİŞİ; MAİYETİ FARK ETTİRECEK İLK AÇIĞA ÇIKIŞTIR.

4- Her halükarda varligin kendisi O olmasi hasebiyle , belli mahaller yada zuhur yerleri veya ilminde seyrettigi ilmi suretlerle bazi isimleri izhar ettiginde ,yani tabir caizse hayalinde canlandirdiginda, yine kendi kendisiyle olusu söz konusu (sanki beraber)se ikilik anlayisindakiler icinde bir rahmet kapisi olarak acik tutulmus. Beraberdir kelimesiyle. İzhar olan bazı isimlerle kendini açığa çıkardığı ifade edilerek adeta henüz hakikati fark etmeyenlere de kapı açılmış. Sabreden, Takva ehlı ve Ihsan ehli ile beraberliği bu çerçevede düşünüyoruz.

Öte yandan Sabır, İhsan, Takva gibi; imanın gereği olarak ortaya konan hal ve davranışlar; mümin için özel bir korunmuşluk ve tahakkuk bahşeder ki; bu durum Allah’la Beraber olma diye ifade edilmiştir. Bize göre; sabrın, takvanın, ihsanın hakkını vererek yaşayan kimse; özel farkındalıklara ilerleyerek kendinde mevcut esma kuvveleri ile tahakkuk etme imkanı bulur. Yani bir anlamda dünyada cenneti belli boyutları yaşamak denen haldir bu. Sabrın; tepkisiz bekleme anlamı işte bu noktada çok mühimdir. O tepkisiz bekleme; saklı bir kudretin kendimizde açığa çıkışına zemin açmadır bir anlamda. (http://www.sufizmveinsan.com/sohbet/saklikudret.html)

Sabredenlerde Maiyetin bir başka vechesi ise nimeti görememe, değerlendirememe anında açığa çıkan durumdur. Burada ES SABUR esması çalışmaktadır ki; onun işleyişi hem zalim hem mazlum yönündendir. Her yaratılmış olanın amacına uygun işlevini yapmasını bekleyip, o işlevini tamamladıktan sonra sonuçlarını yaşatan Allah’tır… Zâlimin zulmüne müsaade etmesi, yani Sabûr özelliğini açığa çıkarması, hem zâlim hem mazlum yönünden yaşanacak işlevin tam hakkıyla yaşanması ve daha sonra da sonuçlarının oluşması içindir. Belânın büyüğünün açığa çıkması, zulmün büyüğünün oluşmasını gerektirir!

…
Ey iman edenler, hakikatinizin açığa çıkartacağı sabır (dayanma kuvvesi) ve salât (hakikatiniz olan Esmâ mertebesine yönelişin getirisi olan müşahede ile) yardım isteyin. Muhakkak ki Allah sabredenlerledir (Es Sabûr Esmâ’sıyla-mâiyet sırrı). (Bakara-153)

Ayetinde çok acık bir şekilde hakikatimizi idrak edip kavrayabilmek icin gerekli mücahedenin sabır ve salat ile yapılacağı vurgulanıyor, ve murada ermenin, müşahadenin Salat sürecindeki sıkıntılar ve zorluklar mücahede esnasında sabır kuvvesini kullanmayla gerçekleşeceği müjdesi veriliyor!!.

Bu maddeyi; SABIR- TAKVA- İHSAN FİİLİNİ YAŞAYANLARDA HÜKMÜNÜ AÇIKÇA ORTAYA KOYAN ODUR; BUNLARIN HAKKINI VEREN, MAİYETİ DAHA ÇOK SEZER VE HİSSEDER diye özetleyebiliriz.

5- Kurbiyet ve Yakiyn halini yaşayan, seçilmiş kimselerde maiyet KULUN GÖREN GÖZÜ TUTAN ELİ noktasında öne çıkmaktadır ki; o kullarda özel tasarrufu ile dilediğini

gerçekleştirmektedir. Maiyetin bu yönüne SEÇİLMİŞLERDE MUCİZELERE AYNA HAL VE YAŞAMLARLA GÖRÜLEN ALLAH’LA BERABERLİK diyebiliriz.

6- Toplumsal ortamda zulüm, haksızlık, isyan, azgınlık alabildiğine zirveye tırmanmışken özüne, Rabbine yönelerek itaat ve taat ile yaşayanlar; ayetlerde özel müjdelerle maiyet dahilinde sayılmışlardır. AHİR ZAMANDA BİR SUNNETI İHYA EDENE (DİNİN HAKİKATİNE AİT BİR GERÇEĞİ YAŞAMA ÇIKARANA) 100 ŞEHİT SEVABI VERİLİR hadisini de bu noktada anlıyoruz. Gelenek ve kültür sarmalı içinde debelenen çoğunluğun aksine; ÖZÜNE YÖNELENLER; ÖZEL BİR MAİYET İLE HEM KORUNMAKTA HEM DESTEKLENMEKTEDİRLER.

7- Maiyetin bize göre en can alıcı boyutunu en sonda değerlendirmeyi uygun gördük:

Bu boyut “RASULE TESLİM OLANLARDA AÇILAN MAİYET BOYUTU” dur ki; buradaki Rasul kavramı genel manada Hz. Muhammed Mustafa (sav) in bildirdiği hakikatler doğrultusunda yaşamayı ifade ettiği gibi özel bir anlamı da mevcuttur.

“Alemlerde Alem Suretlerince tasarrufu”nu sürdüren Allah; HER ÇAĞA, HER KAVME RASUL İRSAL ETTİĞİ GİBİ; EL’AN HER DEVRE HER TOPLUMA DA RASULLER BA’S ETMEKTEDİR!… “Ba’s Olunan Rasuller” ile “İrsal Olunan Rasuller “ gerçeği zihinlerde dengeye geldiğinde varılacak sonuç şudur:

HZ. MUHAMMED MUSTAFA (SAV) E YÖNELİK TESLİMİYETİN HAKİKATİ; KENDİ ÇAĞIMIZDA RİSALET İLMİNİ, ZÂTÎ İLMİ AÇIĞA ÇIKARAN, DEĞİŞMEZ GERÇEKLERİ AÇIKLAYAN KONUMUNDAKI ANA KAYNAĞI FARK ETMEK VE KAYITSIZ ŞARTSIZ ONDAN GELEN GERÇEKLERE, BİRİMSEL DEĞERLENDİRME KATMAKSIZIN UYMAK VE HAKKINI VEREREK YAŞAMAKTIR !…

Tasavvufun sır bahislerinden olan bu noktayı, ehli olanlar fark edecektir nasibince…

Bunu bu şekliyle değerlendirerek yaşayanlar; kanaatimizce Hz. Ebubekir’(sav)in Sevr mağarasında Efendimiz(sav)in ağzından duyduğu ve maiyetin zirvesi olan müjdeye muhatap olacaklardır Tasdikleri, Teslim oluşları ve de İdrakleri nispetinde: LA TAHZEN İNNALAHA MAANA= MAHZUN OLMA, KAYGILANMA, ÜZÜLME; ALLAH BİZİMLEDİR!…

Burada ikinci müjde “İKİNİN İKİNCİSİ” şeklinde yaşanan haldir… Bunun bize göre çok sırlı yönlerinden biri; BİRLİK GAYESİ İLE YÖNELDİĞİNİZ KAYNAKLA, İKİZ VARLIKMIŞÇASINA ALGI VE İDRAK PARALELLİĞİ VE GENİŞLEMESİ YAŞAMAKTIR… Bunu da ancak yaşayan bilir…

Çağının Resulünü fark edip ilmine taabi olanlar; Nuh(as) ve ashabının gemi yapımında Allah gözetiminde olmaları gibi bir maiyet altındadırlar aynı zamanda…

Gemi; şeriat ve sunnetullah doğrultusunda korunma ve yaşamayı, tufan; her an gelebilecek kötü etki ve tesirleri (içten- dıştan) ifade ediyor diye düşünürsek; böyle bir gözetimin ne büyük müjdeler içerdiği, nasıl bir kalkan ve sığınak oluşturduğu daha net fark edilecektir!..

Biz ALLAH’LA BERABER OLMAK; MAİYET SIRRI kavramından bunları anladık. Şüphesiz doğrusunu ALLAH VE RASULU VE DE EHLULLAH BİLMEKTEDİR…

Selam; Allah’la beraberliğini fark ederek yaşamaya çalışanlara olsun…. Maiyet Sırrını yaşamak; hazmıyla kolaylaşsın bizlere…

Diğer Bölümler : 1.Bölüm | 2. Bölüm | 3. Bölüm | 4. Bölüm | 5. Bölüm | 6. Bölüm | 7. Bölüm | 8. Bölüm

Mehmet Doğramacı
dogramacimehmet@gmail.com

Not : Yukarıdaki yazıda adı geçen ayetlerin numaralarına, metinlerine ve meallerine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Göksel Olaylar Ayetleri | Rüzgar Ayetleri | Tevekkül Ayetleri

Facebook'ta Paylas

Bu kavramları belli belirsiz geveledik uzun süre. Ama şunu fark ediyor musunuz? Bir MELEK tasvir ediyoruz; ezberlenilen kavramsal ölçülerle. Hayattan kopuk, realiteden uzak çıkarımlar yapıyoruz!

Kimse melek değil! Sen de, ben de, öteki de, idraki yüksek dediğin abi de, abla da! Hepimiz İnsanız! Kızar, küser, alınır, gocunur, kırılır hatta bazen pire için yorgan yakarız! Çünkü insanız! Meleki kuvvelerin sende açılması; melek oluvermen demek değil dostum! Bu boyutta hep insansın!

Tasavvuf bende neyi değiştirmeli, diye soracaksın. Sende hiçbir şey değişmeyecek, sadece dönüşecek! http://www.sufizmveinsan.com/sohbet/degisirmiyiz.html

Daha ileri giderek ezber bozacak şeyi söyleyeyim sana; Terkiplerimiz Ebediyen Değişmez biliyor musun? Sadece ana programımız içinde bize verileni daha iyi kullanmayı öğreniriz bazı çalışmalarla. Mehmet, ortaokuldan beri edebiyata düşkündü. Zerre kadar değişmedi, sadece edebiyat zevkini, dini araştırma zevkine dönüştürdü o kadar. Değişim yok, dönüşüm var!..

Onun için, sıkma kendini. Melek olmaya zorlama. İnsan ol. Kızdığında, erken uyanıp öfkeni kontrol edebiliyorsan. Kırıldığında, balıklama atladığın ateş denizinde, özür dileme simidine uzanabiliyorsan. Darbe aldığında, acı bedene tutunmadan, ne ettim ki başıma geldi, diye sükûnetle sorgulayabiliyorsan. Merak etme, epey iyi bir noktadasın!.. Ötesine Allah Kerimdir.

Kadir Süreci; uçuk değişim hayallerinden dönüşüm realitesine yöneldiğimiz; ayakların yere bastığı yeni süreçler doğursun derûnumuzdan!..

Selam Dua ve Muhabbetlerimle!

14.09.2009

Mehmet DOĞRAMACI

dogramacimehmet@gmail.com

Facebook'ta Paylas

İftara doğru hadis bahçesine girdik dostlarla. Güller kokladık. Farklı manalar derledik… Vaazlarda dinlediğimiz meşhur hadislere bir de vahdet penceresinden bakalım dedik. Buyurun bakalım;

ORUÇLUNUN AĞIZ KOKUSU ALLAH KATINDA MİSKTEN DAHA DEĞERLİDİR!

Oruçlunun ( KENDİNİ BEŞERİ DEĞERLENDİRMEDEN UZAK TUTANIN) Ağız Kokusu ( BEŞERİYETTEN UZAKLAŞMA SONUCU BİLİNCİNDE AÇIĞA ÇIKAN ENERJİ) Allah Katında ( DERÛNUNDA MEVCUT ŞUURSAL BOYUTTA) Miskten ( CEYLANDAN ÇIKARILAN YAĞ MİSKTEN- BEDEN HAYVANINDAN ÇIKAN DİĞER KUVVELERDEN) Daha Değerlidir (ŞUURSAL YAŞAMA İMKÂN SUNAN YEGÂNE POTANSIYEL KUVVEDİR)”

Koku; SURETSİZ- ŞEKİLSİZ-CİSİMSİZ BİR AÇIĞA ÇIKIŞ…. Oruç; Hakikatin suretsiz olduğu noktasına; Salt Şuura bizi taşır, anlamı da çıkabilir…

Kulumun diğer ibadetleri ( BEŞERİYET DEĞERLENDİRMELERİNDEN ÇIKMAKSIZIN, BENLİĞİNİ BASKILAMAKSIZIN YAPTIĞI YÖNELİŞLER) kendisi içindir (İÇİNDE BENLİK OLDUĞU İÇİN, ONLARLA SADECE RUBUBİYETİNİ TANIR) Oruç müstesna ( AÇLIKLA BENLİĞİ BASKILAYAN ORUÇ, FARKLI BİR GETİRİYE SAHİPTİR!) Onun ecri bana aittir ( DİĞER İBADETLERLE RUBUBİYET AÇILIMLARI ELDE EDEBİLİR, ULÛHİYETE DÖNÜK İDRAK VE AÇILIMLAR SADECE ORUÇLA KAZANILIR. ORUCUN GETİRİSİ; ŞUURSAL YAŞAMIN KİŞİYE AÇILMASIDIR.)

***

RAMAZAN AYI GİRDİĞİ ZAMAN CENNETİN KAPILARI AÇILIR, CEHENNEMİN KAPILARI KAPANIR VE ŞEYTANLAR DA ZİNCİRE VURULUR.

Ramazan ayı girdiği (KİŞİ; KUR’ANIN HAKİKATİNİ “OKU”MAYA; BEŞERİYETİNE GEM VURMAYA YÖNELDİĞİ) zaman, cennetin kapıları (ŞUURSAL YAŞAM YOLLARI) açılır, cehennemin kapıları (BEDENSELLİKTEN DOĞAN YANIŞLARA ÇEKEN YOLLAR) kapanır ve şeytanlar (BEDEN KAYDINDAN DOĞAN VEHİMLER- VESVESELER- HIRSLAR- TUTKULAR) da zincire vurulur.

…

Ezan okunurken, dostlardan biri, Ehlinin oruca dair vurgusu ile iftar edelim dedi:

İnsanlara “Oruç” ile “Samediyyet nurlarını yaşamak” teklif edilmiştir (AH)

Facebook'ta Paylas

Düşünen Beyinlere Hakikat Güneşinden pırıltılar yansıtan eserler AHAD standında sizleri bekliyor….

AHAD Feshane Kitap Çadırında….

Tlf: 0542 766 71 48 (Yılmaz Kartal)

İMZA GÜNLERİ:

Mehmet Doğramacı ,

15 EYLÜL SALI KADİR GECESİ AKŞAMI

Facebook'ta Paylas

(http://www.nytimes.com/2008/12/07/magazine/07wwln-essay-t.html?_r=2&scp=3&sq=Mohammed%20prophet&st=cse’den çevrilmiştir. 5 Aralık 2008’de yayımlanmıştır.)

Çeviren: Esin Tezer

‘’ Rasûlullah’ın “Nokta“sından “Arş“ına, oradan da melekî kuvveler ile beynine ve dolayısıyla bilincine inzal olan Kurân-ı Kerîm; “nokta”dan açığa çıkması sebebiyle, tüm “Evrensel Sistem ve Düzen”in işleyiş mekanizmasını, “Sünnetullah” ismiyle işaret ederek anlatır. Zira her birim kendi “Nokta“sının projeksiyonu olarak vardır ve hepsi aynı Sistem ve Düzen’e tâbidir! Önceki yazılarımda da vurguladığım gibi, gökten, uzaydan bir yerden ciltli veya ciltsiz kitap veya sayfalar inmemiş; Rasûl veya Nebilerin hakikat “nokta”larından bilinçlerine “bilgi” inzal olmuştur. ‘’ AHMED HULÛSİ, !YENİLEN ’den

Yirmi yıldan fazla süredir Abdülkerim Suruş, İran’ın önde gelen halk entelektüellerinden biri oldu. İslami teoloji ve mistisizmde uzmanlaşan Suruş, Ayetullah Humeyni tarafından nihayetinde teokratik devleti karşısına alacak İran üniversitelerinin “İslamlaştırılması” için seçilmişti. Farklı düşünmesinin bedelini ödedi. Huzur sağlamak için kurulan yasa dışı örgütler ve diğer hükümet destekli unsurlar İran’daki geniş katılımlı derslerini bastı. Dövüldü ve neredeyse öldürülecekti. Entelektüellerin rock yıldızları olarak görüldüğü bir ülkede Suruş, dini çoğulculuğa ve demokrasiye verdiği açık destek yüzünden saygı gösterildi ya da hakarete uğradı. Şimdilerde çok önemli bir adım daha attı. Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri’nde o üniversiteden bu üniversiteye dolaşarak, İran’ın imamlık kurumuna şok dalgaları gönderiyor.

Skip to next paragraph

En yakın tartışma bundan yaklaşık sekiz ay önce, Suruş’un Hollandalı bir gazeteciyle İslam’ın en hassas konularından Kur’an-ı Kerim’in ilahi kaynağıyla ilgili konuşmasından sonra başladı. Müslümanlar uzun zamandır kutsal kitaplarının Tanrı tarafından Peygamber Hz. Muhammed aracılığıyla kelime kelime indirildiğine inandı. Fakat Suruş; röportajında, Kur’an’ın “risalet deneyimi” olduğuna dair alternatif düşüncesini açığa çıkardı. Bana, peygamberin “Kur’an’ın hem alıcısı hem de üreticisi olduğunu ya da, vahyin hem öznesi hem de nesnesi olduğunu” anlattı. Suruş, “Kur’an’ı okuduğunuzda, bir insanın sizle konuştuğu hissine kapılırsınız, yani; kelimeler, betimler, kurallar ve düzenlemelerle benzer tüm şeyler insan zihninden gelmektedir” dedi ve ekledi: “Bu zihin, tabii ki, Tanrı’nın ilhamı ve kutsallıkla boyanmıştır”.

İnternet sayesinde Suruş’un sözleri yayıldıkça, İran’ın Ayetullahları da savaşa dâhil oldu. Onların reddiyelerinde, imamlar Kur’an’ın şu ayetlerini öne sürdü: “Bu sana (Yâ Muhammed) indirdiğimiz mübarek bir kitaptır” (Sad / 29). Bu ayetleri, Tanrı’nın vahiy edici ve Muhammed’in alıcı olduğunu göstermiyor mu diye sordular. Ayrıca Muhammed’in vahiy gelmesi için sabırsızlandığına ve 300’den fazla durumda peygamberin etrafındakilere şu ya da bunu yapmasını söylemesinin emredildiğini ileri sürdüler. Argümana göre, bu emirler peygamberin zihninden ya da kalbi dışında başka bir yerden geldiğini göstermekteydi. Suruş; karşılık olarak, peygamberin papağan olmadığını söylüyor. Suruş bana, peygamberin daha çok kendisi için bal üreten bir arıya benzediğini ve bu bal üretme mekanizmasının Tanrı tarafından ona verildiğini ifade etti. Bu “Kur’an’ın kendi örneğidir” diyor Suruş, ve şu ayeti getiriyor: “Rabbin, arıya vahyetti: ‘Dağlardan, ağaçlardan, insanların yaptıkları çardaklardan evler edin. Sonra her türlü meyvelerden ye, Rabbinin sana kolaylaştırdığı yollara gir. İşte o arının karnından değişik renkli bir şerbet çıkıyor; onda insanlar için şifa vardır. Şüphesiz bunda tefekkür eden bir kavim için önemli bir âyet vardır.” (Nahl / 68)

Suruş, Müslüman Luther olarak tanımlanıyor. Fakat Protestan reformcunun aksine kutsal kitaplar hakkında harfi harfineci (literalist) değil. Onun çalışması 19’ncu yüzyıl Alman bilim adamlarının İncil’i orijinal bağlamında anlamaya çalışanlarınkine benziyor. Tipik bir örnek: Kur’an’da yer alan ya da Muhammed’e atfedilen hırsızın elinin kesilmesi ya da zina edenin taşlanması ifadeleri, peygamber dönemine ait çalışan kuralları ve düzenlemeleri bildirir. Bugünün Müslümanları, eğer ellerinde daha insancıl yollar varsa; aynı adımları izlemek zorunda değiller.

Suruş’un son görüşleri İran’ın güçlü muhafazakâr kanadında hoş karşılanmadı. Bazıları onu, ölümle cezalandırılabilecek sapkınlıkla suçladı. İran’ın dini başkenti Kum’da son çalışmalarıyla ilgili protestolar düzenlendi. Ancak İran’ın en büyük lideri Ayetullah Ali Hamaney, beklenmedik şekilde tartışmanın büyütülmemesi için uyarıda bulundu. Hamaney, “ülkenin zihnini bulandırmak” için “felsefe ya da sahte-felsefe” yapanlara “küfürle suçlamak ya da öfkelenmek” yerine argümanlarını çürütecek “dini gerçekler” ile karşılanması gerektiğini söyledi.

İran’da bugün, hükümet karşıtları laik bir devletin kurulması savunuculuğunu yapıyor. Suruş’un kendisi de cami ve devletin, dinin yararına ayrılması gerektiğini söylüyor. O dinden özgürlüğü değil, dinin özgürlüğünü arıyor. Yani daha farklı ve potansiyel olarak daha etkin bir ajanda için konuşuyor. Ortaçağ İslami mistiği Rumi, (Mevlana Celaleddin Rumi) bir zamanlar “eski bir aşk sadece yenisi içinde eritilebilir” diye yazmıştı. Liderlerinin gücü ellerinde ilahi bir görev olarak tuttuğu derinlikli dini bir toplumda, toplumu çoğulculuğa ve demokrasiye yönlendirmek için dini karşı bir argüman gerekebilir. Suruş, İslam adına konuşanlara, onların kelimelerini kullanarak meydan okuyor.

(Muhammed Ayetullah Tabar George Washington Üniversitesi’nde Elliott Uluslararası İlişkiler Okulu’nda yardımcı öğretim görevlisidir.)

Facebook'ta Paylas

Kitap okurlarının büyük çoğunluğunu etkisi altına alan bir alışkanlık var. Biz Türk okurları olarak genellikle yeni aldığımız kitabın önce “İçindekiler” kısmına, sonra rastgele sayfalarına bakar, baştan değil dikkatimizi çeken yerden okumaya başlarız. “Önsöz” veya “Giriş” adı ile hazırlanan bölümler ise çoğumuza sıkıcı gelir ve çabucak geçilir. Oysa kitabı anlamanın anahtarları ve maksadı çözümlemeyi kolaylaştıran işaretler o bölümde mevcuttur.

…

Evrensel kitabımız Kur’an- ı Kerim’e yapılmış hizmetler noktasında bir milat olacağına gönülden inandığımız kıymetli bir çalışma kısa süre önce internet ortamında yayına girdi. ALLAH İLİMİNDEN YANSIMALAR, “B” KAPSAMINDA KUR’ANA BAKIŞ adı verilen bu çalışma ile ilgili olarak çok kapsamlı bir ön bilgi takdim edildi. http://www.ahmedhulusi.org/kuran/ veya http://www.sufizm.gen.tr/ahmed-hulusi/

ANLAMAK İÇİN ÖN BİLGİ başlığı ile hazırlanan bu kısmı, diğer eserlerin önsözlerine yaptığımız gibi, bir okuyuşta geçmiş isek; doğrusu ciddi kayıplar içinde olduğumuzu düşünüyorum.

Neden mi?

1- Bu ön bilgi sıradan bir kitap için değil, Kur’an-ı Kerim için hazırlanmış!

2- “Anlamak için” kaydı konmuş ise, bu kısım anlaşılmadan yapılan çalışmanın ruhuna nüfuz edilmesi, doğru anlaşılması mümkün değil, demektir…

Kendi adıma bu ön bilgiyi okurken, şimdiye kadar tasavvuf adına okuduklarımızın çok ince bir hatırlatmasından öteye yeni bir bakışa, yeni bir idrake davet edildiğimizi hissederek hem sevindim, hem de anlayabilecek miyiz acaba kaygısı ile karışık yoğun heyecanlar duydum.

Kur’an-ı Kerim’le ilgili böylesi bir çalışma ortaya konmuş ise, Allah Kelamına, sahasında ilk ve tek olma hüviyeti taşıyan bir yaklaşımla bakış açısı getirilmiş ise; bizlerin hem anlama hem de anlatma vazifemizin bir vefa borcu olduğunu düşünüyorum…

Bendeniz, bu makalemde “Ön bilgide şu kısımlarda şöyle denmek istenmiştir” diyerek bir açıklama çabasına girişecek değilim. Bunu yapmak için kendimi ehil görmediğim gibi, doğrusu ön bilgiyi tam olarak anladığımı da, çözdüğümü de söyleyemem. Bu sebeple Fatiha ve Bakara açıklamalarına henüz geçemedim…

Ön bilgide dikkatle değerlendirilmesi gereken noktaları, kavramları, dönüştürücü söylem ve işaretleri kendi penceremden dikkatlerinize arz etmek istiyorum. Dikkat çekilen bu noktalara yoğunlaşarak düşünmemizin, bizden üst idraklerle fikir alış- verişinde bulunmamızın son derece önemli olduğunu vurgulamak istiyorum. İşte, ön bilgiden bizim nazarımıza takılanlar:

1- HAKİKAT BİLGİSİ ve SÜNNETULLAH AÇIKLAMASI: Hakikat bilgisi oluşu yönüyle Kur’an’da neler var?… Sünnetullah Bilgisi olması itibarıyla nelere işaret ediliyor? Kur’an’ı anlama ve ona yaklaşımda ihmal edilmemesi gereken iki ana eksen olarak düşündüğüm bu kavramların Kur’an nazarından değerlendirilmesi ve kendimizde içselleştirilerek idrakine ihtiyaç var.

2- B HARFİ İLMİ ve EL AHAD-US SAMED İLMİ: B sırrı, B gerçeği, B bakışı çerçevesinde geniş bilgiler edindik şimdiye kadar. B bakışını kendimizde oturttuk mu, elbette tartışılır. Henüz B yi dahi tam hazmedememişken karşımıza yeni bir kavram çıkıyor: EL AHAD- US SAMED İLMİ…

Bizce bu çalışmanın ruhunu saklayan bir kavram bu. Ve gündeme yeni düşen bir kavram. Fatiha’nın başında yer alan Besmele’nin B si ile okumaya başlıyor, İhlas Suresi ile Kur’an’ı tamamlıyoruz. Okunası kitap Kur’an’ın, inzal sırasına göre en sonunda bulunan İhlas suresinin hakiki anlamına işaret eden EL AHAD- US SAMED kavramı; Kur’anın ruhunu okuyanın ulaşacağı zirve kemalat noktası olsa gerek!

Böylesi bir kavram gündeme getirilmiş ise üzerinde yürüdüğümüz idrakin bizi hangi hedefe doğru yaklaştırdığı, bir kez daha ciddiyetle düşünülmeli, derin derin tefekkür edilmeli…

3- GÖZLÜĞÜN İKİ CAMI: “El Ahad us Samed” ilmi gündeme geldiğinde ilk etapta bu kavramı B ilminin bir üst boyutu diye düşünmek istemiştim. Ne var ki, çok dengeli ve çok hassas hazırlanan bu açıklamaya daha bir dikkatle eğildiğimde Kur’an’a bakışta iki gözlük camından birinin B ilmi, diğerinin El Ahad us Samed ilmi olduğunu gördüm. Acaba bunu yaşamak nasıl olur? Burada anlatılmak istenen ne? Bu tanımlamayla nasıl bir düşünce boyutunda olmamıza işaret ediliyor? Bunun farkındalığı bize ne kazandıracaktır?

Demek ki B bakışı da “El Ahad us Samed” bakışı da iki gözden teki görmek gibi dengeli ve sağlıklı kullanılmadıkça esas idrake erişilemiyor. O nedenle EL AHAD- US SAMED ilmini anlamaya çalışırken, B ilminden bağımsız ve ayrı görmeksizin değerlendirmek, ama bu yeni camı iyice netleştirmek gerekiyor.

4- “B”İSMİLLAHİRRAHMANİRRAHÎM, BAŞLI BAŞINA BİR SÛRE HÜKMÜNDEDİR: Kur’an ilimleri konusunda yazanlar, konuşanlar, ihtisas ortaya koyanlar; bir tefsir paradoksu olarak “BESMELE AYET Mİ, DEĞİL Mİ?” tartışmasını asırlardır sürdüre gelirken, Besmelenin başlı başına bir sure olduğu uyarısı oldukça çarpıcı. Bu cümlenin üzerinde uzun süre konuşup yazılacağını düşünüyorum.

5- İNSAN, YARATILIŞ ÖZELLİĞİ DOLAYISIYLA ÖLÜMSÜZDÜR! “ÖLÜMÜ TADAR” VE ÇEŞİTLİ “BÂ’S” AŞAMALARINDAN GEÇEREK SONSUZA DEK YAŞAMINA DEVAM EDER!

Bu cümledeki ÇEŞİTLİ BA’S AŞAMALARINDAN GEÇMEK kavramı derin derin düşünülmeye, kıyamet ve mahşerle ilgili bilgilerimizi tazelemeye yönelmemiz gerektiğini düşündürdü bize. Ölümden sonra bir kere diriliş yaşanacak şeklindeki alışılmış bilgiyi sarsan bu nokta, çeşitli açılardan yeniden değerlendirilmeli.

6- HÛ: Açıklamanın muhtelif yerlerinde geçen HU kavramını, tasavvufi kavramlardan bir kez daha incelememiz şart. “HU”; ve “HU” nun ilminde esma seyri ile işaret edilen özelliklerini seyredişi konusu, elimizin altındaki eserleri genel bir tekrarla gözden geçirmemiz gerektiği uyarısını hissettirdi bize.

7- “CEZA”, YAPILANIN KARŞILIĞI YA DA ANLATIMIMIZLA SONUCU ANLAMINDADIR: Arapçada “ceza” kelimesi salt “karşılık” anlamında iken, geleneksel etkilerle, cenneti ödül, cehennemi ceza gibi sunan yaklaşım Kur’an tefsir ve meallerine de sirayet etmişti. Bunun sonucu olarak yukarıdan bir ödül ve kayırma- torpil anlamlarına, yukarıdan bir kahır ve kızgınlık anlamlarına kayılıyor, otomatikman yol Tanrıya çıkıyordu.

Bu çalışmada “ceza” kelimesinin salt “karşılık” oluşuna sadık kalınması, peşi sıra yaptıklarımızın, düşündüklerimizin, ürettiklerimizin karşılığını alma gibi bir gerçeği kabulü kolaylaştırıyor. Zaten işin ruhu da budur, malumunuz.

Bu eksende Kur’ana yaklaşım; Tanrısala çeken Deccal etkilerinin önünü keseceği gibi, Sünnetullah bilgisi doğrultusunda kulluğun hakkını verme yönündeki gayretleri de artıracaktır.

8- KURÂN, “ULÜL ELBÂB” İNDİNDE, “TEKLİF” GÖRÜNÜMÜNDE “TESPİT”TEN İBARETTİR! Bu çalışmanın ruhunu kavramada bize göre en çarpıcı cümlelerden biri de bu. Klasik dini yaklaşımın Kur’ana EMİR- YASAK penceresinden bakışı dayatması, B anlamıyla düşününce TEKLİF olduğu gerçeği bize öğretilmişken şimdi ise TESPİT olduğu, bunun da Kur’an tabiri ile ULUL ELBAB olan bilinçlerce anlaşılabileceği zikrediliyor.

Kur’ana yaklaşımda TEKLİF ve TESPİT bakışı arasında ne gibi farklar var?…

ULUL ELBAB kimlerdir, gerçekten yoğunlaşarak düşünmemiz gerekiyor.

9-”KİTAP”, “HAKİKAT’İ VE SÜNNETULLAH’I İÇEREN BİLGİ” ANLAMINADIR. Kitap kavramı Kur’anda çok farklı anlatımlar halinde geçmesine karşın, bizler zihinsel bir geriye ket vurma ile bunu, “Cilt arasına sıkıştırılmış sayfalar bütünü” olarak anlıyoruz ne yazık ki!..

Basitçe, ama uyanık bir düşünce ile şunu fark ederiz ki; ayetler içinde kitap kelimesi geçmesine rağmen inzali esnasında, Rasülullah (sav) ın sağlığında Kur’an bir Mushaf, bir Kitap değildir! Mushaf haline getirilme ve çoğaltma işlemleri Hz. Muhammed (sav) in ebedi yaşam boyutuna irtihalinden sonradır.

Buna göre Kitap kavramına Mushaf anlamı vermememiz gerektiğini fark ediyorduk. Ancak kitap nedir, henüz çözmüş değildik. İşte bu açıklama, Kitabın iki boyutlu bilgi; hakikat ve sünnetullah bilgisi olduğunu tespit ediyor.

Buna göre içinde kitap kavramı geçen; “Kitapta İbrahim’i de hatırla” “Meryem’i de kitapta an” gibi ayetleri farklı bir mana ufkundan değerlendirmemiz için bu açıklama ile göremediğimiz alanlara yoğun bir ışık tutulduğunu düşünüyorum.

…

Başta ifade ettiğimiz gibi, ALLAH İLMİNDEN YANSIMALAR, “B” KASPAMINDA KUR’ANA BAKIŞ adıyla yayınına başlanan çalışmanın daha iyi değerlendirilmesi için ANLAMAK İÇİN ÖN BİLGİ adlı makalede dikkatimizi çeken noktaları sizlere takdim ettik.

Düşünen beyinlerin, kendini arayanların, Allah’a talip olanların bunları ve bizim göremediğimiz hususları çok daha geniş perspektiflerle değerlendireceğini ümit ediyoruz.

Kur’anı açıklama ve anlamada bir milat olduğuna inandığımız bu çalışma, klasik algı kalıplarından çıkarak hakikati değerlendirmeye vesile olacağı gibi, yakın ve uzak gelecekte Kur’an ilimlerine hizmete adanacak genç beyinler için bir referans, bir mihenk, bir ölçüt olarak hak ettiği yeri bulacaktır.

Allah ilmini, düşünen beyinlere ulaştırmada senelerdir yoğun bir çalışma ve gayret ortaya koyan, eserlerini karşılıksız paylaşan Üstad Ahmed Hulusi’ye en derin şükranlarımızı arz ederken, yayınına başlanan bu eser vesilesi ile önümüzdeki günlerde ağırlıklı uğraşımızın, Kur’an-ı Kerim olmasını, bunun bizlere hazmıyla kolaylaşmasını şahsım ve siz değerli dostlarım adına Rabbul Alemiynden niyaz ediyorum.

Mehmet DOĞRAMACI

10.11.2008

Facebook'ta Paylas