- Kestir biraz, diyor.

- Ama burası mescid, olur mu?

- Burası en emin yer, burası gönlümüz, burası bizden içre biz. Niçin olmasın?

Biraz kendimden geçmişim. Ne kadar sürdü bilmiyorum ama Yatsı ezanına doğru uyandırılıyorum. Abdest tazelemek için Babü’s- Selamdan lavabolara doğru geçiyorum. Döndüğümde Mescid-i Haram ışıl ışıl. Büyük spotlar altında Beytullahın siyah örtüsü ve o alnında kuşaklanan altın sırmalı şerit ruha sevinçler saçan bir armoni oluşturuyor. Siyah ve sarı bu kadar mı birbirini tamamlarmış, hayran hayran izliyorum.

Yatsıya bu defa Rukn-u Yemani cihetinde duruyorum. Namazdan sonra gözlerim onu arıyor.

Arka saflardan geliyor usul usul. Tavaf epeyce genişlediği için gerilere diz çöküp Rukn-u Yemani’ye yöneliyoruz.

BEYTULLAHTAN GÖNÜLE

Kabe’nin dört cenahından ilhamla Ehl-i Beyti konuşuyorduk. Aslında gönül denen o emin, o muhteşem saraya sığınmanın, özümüzde mevcut Beytullahla bütünleşmenin yollarını konuşuyoruz. Ehl-i Beytten de anladığımız; Gönül Ehli. Yani gönülce yaşamın ana unsurları. Neyi, nasıl düşünür, nasıl hisseder, nasıl uygularsak gönülce bakışın engin huzuruna kavuşuruz?.. Arayışımız bunun için. Yoksa Kabe’nin dört cenahını sadece dört zat ile sınırlamak değil niyetimiz. Zaten konuştuklarımız da zat adı altında hakiki manalar!..

Kabe’de Rasülullah’ın selamladığı, hürmet gösterdiği, öptüğü yegane cenah; Hacer-i Esved. Bir ikinci köşe de Rukn-u Yemani. Kabe örtüsünün sanki bıçakla kesilmişçesine çok az açıldığı bu yeri de selamlıyor ve öpüyor tavaf edenler. Rasülullah burayı selamlamış, burada RABBENA DUALARI nı okumuş.

Birinci cenahta kapıdan ilham alıp Hz. Ali (k.v) ile açılan manaları, ikinci cenahta Fatıma annemizle doğan idrakleri konuştuk. Şimdi 3. cenahı konuşacağız. Yanımdaki zat Rukn-u Yemani’yi göstererek başlıyor:

- 3. ve 4. cenahın kesiştiği yer bura. Yemen köşesi; Rukn-u Yemani. Neler düşünürsün?

- İki cenahı birleştirip konuşacağız sanıyorum. 3. cenahı başlı başına konuşmayacak mıydık?

- Hasan’ı Hüseyin’den, Hüseyin’i Hasan’dan ayırabilir misin?.. Rasülullah onları dizlerine oturtup severmiş. Onun için iki cenahı bir köşede buluşturup konuşalım.

Eyvallah, diyorum.

İKİ CENNET REYHANESİ

Hasan ve Hüseyin’i anlat bana dediğimde çocuksu bir tebessüm kaplıyor simasını ve başlıyor:

- Onları dizine oturtmuş Efendimiz. Karşılıklı severmiş. Ve ashaba şöyle buyurmuş: “Bunlar

benim dünyada öpüp kokladığım iki reyhanemdir. Ya Rab! Ben bunları seviyorum, sen de sev! Bunları sevenleri de sev!”

- Hasan ve Hüseyin’i biz de seviyoruz, diyorum.

Biraz önce yüzüne yayılan nurlu tebessüm hüzne dönüşüyor. Titrek sesle devam ediyor:

- Efendimiz onları severken Cebrail (as) göründü, elinde sarı ve kırmızı iki gömlek vardı. Ya Muhammed! Onların ikisi de şehit olacak, sarıyı Hasan’a, kırmızıyı Hüseyin’e getirdim. Giydir onları!

- Tam severken gelen habere bak!

- Bize göre kötü ve korkunç. Ama Rasülullaha göre iki goncanın da şehadet haberi bu! Ona göre müjdenin hası, ona göre goncanın gül olup açması!

Gözlerinden yaşlar süzülüyor. Birden içimi kaplayan hüznün kalbimi titrettiğini hissediyorum. Duygusal paylaşımlara girişecekken yine kesiyor:

- Rukn-u Yemani’ye, Kabe’ye bak. Bana bakmayacaksın. Kaç kere dedim. Gözünü ayırma Kabeden, bağını çözme gönülden, hitaba kulak ver, seslenince özünden!..

RAHMANDAN RAHİME, CELALDEN CEMALE

- Ali ile Rahmani boyutu, Fatıma ile Rahimiyyet boyutunu anlamaya çalıştık. Hasan ve Hüseyin neyi temsil ediyor?

- Bana sormayacaksın, soru da cevap sende, kendinde bulacaksın o manayı.

Hasan ve Hüseyin’in hayatlarından ilhamla sesli düşünüyorum:

- Hz. Hasan’ınn belden yukarısı, Hz.Hüseyin’in de belden aşağısı Rasülullaha benzermiş. İlginç değil mi?..

- İlginç değil. Gayet doğal. Yüzleri de çok benzerdi. Ama birinin belden yukarısına, ötekinin belden aşağısına benzemesi manidar. Düşün, bir şeyler bulursun sen.

- Şöyle düşündüm. İnsanın belden yukarısında kalp, sine ve beyin mevcut. Yani belden yukarısı daha çok ilim, akıl, şefkat, merhamet, kısaca gönül sembolü.

- Belden aşağısı?..

- Belden aşağısında da hemen akla gelen; ayaklar! Ayak; kudret sembolü. Ayağa kalkıyorsanız kudretlisinizdir. İkame etmek derken dahi ayakta durmaya işaret var !

- Şimdi dönelim gül goncalarına. Hasan belden yukarıda Rasulullaha benziyordu değil mi?..

- Evet!

- Nasıl bir hale, duruşa sahip Hasan?..

…

Hz. Hasan’ın hayatına dair bildiklerim sayfa sayfa akıyor zihnimden. Hepsini özetlemek gerek. Hikayeden çok, satır arasında mevcut karakteri okuyabilirsem, ondan yansıyan manayı kavramış olacağım.

- Hz. Hasan oldukça Halim. Yumuşak, şefkatli, merhametli bir zat. O bu haliyle Razı olmuş mümin duruşunu hatırlatıyor. Razı olmuş, iç dünyasındaki kavgayı bitirmiş, herkesle barışık, sulh ve birliği yansıtan bir zat.

- Yani?..

- O sanki Efendimizin CEMAL boyutunu almış!..

- Zaten hadis var. “Bu benim oğlum seyyiddir. Ümit edilir ki Allahu Teala onun vesilesiyle ümmetimden iki tarafın arasını bulur.” Nasıl arasını bulmuş anlat bakalım. İslam tarihinden hatırlıyorsundur.

…

Hasan ve Hüseyin’in hayatı denince derin bir acı, yoğun bir üzüntü kaplıyor her yanımı. İnsanın hatırlamak istemeyeceği sahneler. Dayanabilirsem özetleyeceğim.

- Hilafet Hz. Ali’nin vefatından sonra Hz.Hasan’a geçmiş. Kufe ahalisi Hz. Hasan’a biat etmiş. Diğer yandan Şam’da da Muaviye halife!.. Bu durum tabii ki gerginlik oluşturacak.

- Nasıl çözülmüş peki?

- Kufe’den güçlü bir ordu ile yola çıkmış Hz. Hasan. Diğer yandan da kalabalık bir kitle ile Muaviye!.. Karşılaştıkları anda, Arapların dört dâhisinden biri olan Muaviye, ince politika ile Hz. Hasan ordusunda fitne çıkarmış. Ordu içindeki ayrışmalar ile durumun kötüye gittiğini, fitnenin ayaklanıp ayrılık oluşacağını ve kan akacağını sezen Hasan Efendimiz Muaviye’ye teslim etmiş hilafeti.

- Niçin direnmemiş?

- Hadis var ya, fitne anında iki büyük grubu barıştıracak, kan akmasına mani olacak demiş Efendimiz. O yüce Rasülün öngördüğünü icra etmiş.

- Sonra?

- Sonra kendisi Medine’ye dönmüş. Burada ikamet etmiş.

- Medine halkı kınamamış mı onu?

- Kınamışlar, hatta “Sen başımızı yere eğdirdin, bizim utancımızsın” diyerek çok ileri gidenler bile olmuş. Ama o şöyle demiş: AR; NARDAN HAYIRLIDIR !..

- Yani?

- (DÜNYADA) UTANÇ; (AHİRETTE) ATEŞTEN (CEHENNEMDEN) DAHA HAYIRLIDIR!

…

Bu sözü uzun uzun düşünüyorum. Utanç pahasına barışçı olmak!.. Aşağılanma pahasına ümmetin selametini istemek! Hakkı olandan vazgeçmek, kendinden çok başkalarını düşünmek. Çok büyük, çok erdemli, çok yüce bir davranış!.. Diğerkâmlığın, fedakârlığın zirvesi bu!

- Hasan, Hakikat boyutunda seyretmiş olayı. Onun için Razı olmuş ezelde Efendimiz tarafından bildirilen sahnedeki rolüne.

- Eyvallah!

- Kendi programında mevcut Cemali, Rızayı, Şefkati, Sulhu açığa çıkararak kulluğunu icra etmiş değil mi?..

- Evet!

- Nasıl tanırız kendi programımızı?

- Sana nelerin kolaylaştığına bak ve tereddütsüz onları icraya koyul.

- Etraf ne der kaygısına düşmeden değil mi?..

- Kabeye bakan, gönle yönelen etraf görmez ki zaten.

- Eyvallah!

Hz. Hasan’ın ortaya koyduğu rıza halinin neticelerini düşünüyorum. Büyük bir savaş, dehşet bir fitne duraklamış. Ne yazık ki saltanat düşkünlerinin hırsı hiçbir zaman bitmeyeceği için yine de rahat verilmemiş Hz. Hasan’a.

- Ölümü nasıl Hz. Hasan’ın?..

- Zehirlenmiş! 40 gün hasta yatmış. Başta kardeşi Hüseyin olmak üzere Medine’liler ne kadar zorladılarsa da kendini zehirleyeni söylememiş. Örtmüş hep.

- Kimmiş zehirleyen?..

- Muhtemelen Muaviye tarafı ile irtibatlı olan karısı!..

- Niçin söylememiş?.. Söylese de şöyle iyi bir ceza alsaydı bunu yapan!

- Kaderini okuyanın sebeplerle işi olmaz ki!.. Kudretten seyreden Hikmete bakmaz ki!.. Kaderini okuyan; kaderine koşar!

…

……..

Vakit gece yarısına doğru ilerliyor. Gündüz ki kadar olmasa da tavaf edenlerin azaldığı söylenemez. Daha geç vakitleri bekliyorum. Hacer-i Evsedi öpmek, Ruknu Yemaniyi selamlamak için. Ama yoğunluk 24 saat sürecek gibi geliyor. Ben Hz. Hasan’ı anlatırken yoğun bir tefekkürle gözlerini kapatıyor. Göz kapaklarını araladığı bir anda:

- Vefatı ve defni nasıl?

- Sormasan olmaz mı? Dayanamıyorum.

- Anlat, diye üsteliyor. Anlatıyorum:

- Vefat etmeden önce Hz. Aişe annemize haber salmış. İzin verirse dedem Rasulullah’ın yanına gömüleyim demiş. Annemiz izin vermişler. Ama ne yazık ki Emevilerin Medine valisi karşı çıktığı için, Baki kabristanına defnedilmiş.

- Başka ne gibi özellikleri var Hasan’ın?

- Neleri yok ki?..15 kere hac yapmış. Hem de yürüyerek gitmiş Medine’den Mekke’ye… 47 yıllık ömre 15 hac sığdırmak! Sonra çok hayırsever. Çok cömert. Malını öyle bir dağıtırmış ki; iki kere elinde hiçbir şey kalmayasıya fakir düşmüş.

- Vecizelerinden, öğütlerinden hatırladığın var mı?

- Onu da siz lütfetseniz.

Biraz düşündükten sonra ilim hakkındaki sözünü naklediyor: “İlim için çalışınız! Ezber zorunuza gidiyorsa yazınız. Yazdıklarınızı evlerinize de taşıyınız!”

- Yazdıklarını eve götürmeyi iki türlü anladım.

- Nasıl, aç bakalım.

- Yazdıklarını, ilmini gönlüne yerleştir, hazmet ve uygula birinci anlam. İkincisi de dışarıda kendin bir şeyler okuyup öğrenmişsen bunu eşinle, çocuklarınla, akrabanla, komşunla da paylaş!

- Güzel…

Biraz da Hüseyin’i konuşalım diyor ayağa kalkarken.

- Madem ki Hüseyin ayaklanmanın, kıyamın, direnişin, ikamenin sembolü, onu ayakta konuşacağız. Boş boş ayakta durmayalım gel girelim tavafa.

GÖKLERİN VE YERİN SÜSÜ

Saat gecenin 02 sini gösterirken tekrar tavafa dahil oluyoruz. Gündüz ki kadar olmasa bile akış hız kesmiyor. Ama biraz daha rahat dönüyoruz şavtları. Son şavtta Rukn-u Yemanide duruyoruz. Diz çöküp altın halkalara tutunarak açıyor Hüseyin bahsini:

- Hüseyin hakkında Kerbela’ya işaret eden hadis var değil mi?..

- Evet Rasulullah önceden bildirmiş.

- Hasan’ı öğrendik, Hüseyin hakkında neler doğar gönlüne?..

Kabenin 3. vechine ellerimi dayıyorum. Örtüden yayılan koku misk ü amber gibi. Avuçlarımı açıp ellerimi yapıştırdım Kabeye!

- Hüseyin, Hasan gibi infak ehli. O da bulduğunu dağıtmış etrafa. Paylaşımı zirvede yaşamış. Babası Hz. Ali’nin bedeni kuvveti sanki Hüseyin’e geçmiş!

- Sadece bedeni kuvveti mi?

- Kudret ve İradesi de. Elbette ilmi de.

- Başka?..

- Rasülullah CELAL yüzünü Hüseyin’den göstermiş ümmete. Sorgulayan, nebevi düsturlar çerçevesinde hesap soran ve İslam adına demir yumruk olunması lazımsa o yönüyle de öne çıkan bir mücahid Hüseyin!

- Yani şeriatin, kulluk boyutunun hakkını vermede oldukça hassas değil mi?..

- Elbette.

- Rasülullah GÖKLERİN VE YERİN SÜSÜ demiş Hüseyin’e… Bunu nasıl anlarsın?..

- Bilmem, pek bir şey gelmiyor aklıma.

…

Yanımızdan bizi sıkıştırarak geçişiyor müminler. Sıkışmak yada ezilmek gibi bir kaygımız yok. Ehl-i Beyt sırrını açan zat Rukn-u Yemaniyi çocuğunu okşayan bir baba gibi okşayarak şöyle diyor:

- Süs; güldür. Gül, aşkın sembolü! Gül, kırmızı. Gül; Rasülullahın özü! Kırmızı gül demetleri yayılır Hüseyin’in yüreğinden. Yayılır da ümmete şehadet ve kıyam bilinci baki kalır!.. Gül; Muhammedi bahçenin en hoş çiçeği. Semanın ve arzın, bilinç katmanları ile bedeni kuvvelerin birleştiği, kişinin tek noktaya odaklandığı yerdedir Gül. Beşeriyetin insaniyetle bütünleştiği anda doğar Şehadet. İşte o zaman açar gönül gülleri.

…

Şimdi bir başka dünyadayız. Bir yanıyla kan ve gözyaşı, diğer yanıyla kıyam ve şeriat! Bir yanıyla cennet gülleri, diğer yanda yürekten sızan kanla tazelenen yara! Söz Kerbela’ya geldi dayandı. Şimdi o anlatıyor:

- Şam’da hüküm süren saltanat odaklı hilafet, Medine’de yaşayan Hüseyin’e huzur vermeyecektir. Kendisine yönelik komploları duyunca ailesi ve sevenleri ile birlikte emin yere; Mekke’ye göç eder Hüseyin. Burası emindir, en azından burada cana kastedilmez diye düşünür.

- Rahat bırakırlar mı peki?

- Bırakmazlar. Birkaç defa hacı kılığında suikastçılar yollanır Hüseyin’i öldürmek için! Bunlar yakalanır, kurtulur ama artık burada da eminliğe darbe vurulacağını sezmiştir.

- Ne yapar peki?..

- Sevenlerini, ileri gelenleri toplar ve onlara bir konuşma yapar:

“ Korkarım ki biz buradayız diye gözünü hırs bürüyenler Kabe’nin, Mescidi Haramın izzetine, eminliğine de kast edecekler! Bizim yüzümüzden Beytullaha halel gelmesin! Biz buradan ayrılıyor ve şehadete yürüyoruz!”

İleri gelenler, yapma, gitme dedilerse de Hüseyin: “ Korkmayın! Şehadetimizi biliyoruz. Dedem Rasülullahın hadislerinden biliyoruz. Biz zulme rıza göstermeme, haksızlığa baş kaldırma geleneği başlatmak için gidiyoruz” der ve ailesi, çocukları, ehlibeyt sevenleri ile yola çıkar!

Kerbela denen mevkide kalabalık bir ordu kendisini kuşatmaya alır. Biat et, baş eğ çağrılarına karşı çıkar. Günlerce susuz ve çaresiz kaldıktan sonra çemberin iyice daraldığı günlerde bir gece vakti çevresindekileri toplar ve :” Bizim sonumuz malum! Sizler bizimle kalmak zorunda değilsiniz. Size kırılmayız. İsteyen yurduna dönebilir.” Der.

Bu sözler üzerine çoğunluk tekrar bağlılık gösterirken, bir kısım menfaat ehli gece oradan ayrılır. Ertesi gün ailesiyle birlikte Şehadet şerbetini içer Hüseyin!..

Saltanata, arza egemen olmak isteyen ego kökenli hırslara baş kaldırmaktır Hüseyni duruş! Egona başkaldırırsan erersin Şehadete!..

…

O bunları kâh gözyaşları kâh iştiyak dolu bir imani heyecanla anlatırken Rukn-u Yemani hakkında zihnimde şimşekler çakıyor.

RUKNU YEMANİ; NİÇİN AÇIK?

- Rukn-u Yemani kısmında Kabe örtüsü neden açık?

- Kıblenin henüz Mescidi Aksaya dönük olduğu günlerde Rasülullah namazı buraya dönerek eda etmiş. Buraya dönünce Kabe ve Kudüs aynı doğrultuya geliyor ve aynı anda ikisine de yönelmiş oluyor.

- Aksa; en uzak demek. Harem de en mahrem, en içsel. Yani bu tavrı; insanın varacağı en uzak algı ile en iç hissedişin birliği diye düşünebilir miyiz?.. Uzak boyutlarla, dışarıdaki geniş alanla; afakla, içte olanın, enfüsün bütünleşmesi diyebilir miyiz?..

- Deriz de Hüseyin ve Hasan’ın fonksiyonunu unuttun!..

- Haaa o da şu; Hasan’la öne çıkan Rıza, Hüseyin’le öne çıkan İkame hali bizde birleşirse Ruknu Yemaniye yöneliş kemal bulur diye düşündüm.

- Ama asıl düşündüğün bu değildi, daha basit bir imaj yakalamıştın?..

Hayret gene içimi okudu. Evet, yakalamış ama söylememiştim. Şimdi vakti geldi:

- Rukn-u Yemanide Kabe örtüsü bıçakla kesilip oyulmuş, yaralanmış gibi.

- Yani?..

- Hasan ve Hüseynin şahadetini söyler gibi…

- Daha başka?..

- Razı bir kul olmanın, şeriatin hakkını vermenin; göze alınması çetin bir mücadele ve hal olduğu!.. .Ölümü, sınırsız vermeyi göze alanların hakiki kul olacağı!…

…

Bu ifadelerimle mest olduğunu seziyorum. Ruknun bir başka boyutunu açıyor:

- Yemen’e dönük bu köşe! Yemen deyince neler gelir akla?..

Bunu ondan dinlemeliyim. Siz buyurun nolur diye ısrar ediyorum. Açıklıyor:

- “Rabbim bana Yemen tarafından bir delikanlı suretinde göründü” diyor Efendimiz. Bir de büyük velilerden Üveys El Karani (ks) Yemen’li… Bunları da unutmayalım. Ve düşünelim tabii Yemen’le işaret edileni.

…

A’MADA SEYRETTİK ALEM İÇRE ALEMİ

Rukn-u Yemaniden Hacer-i Esvede geliyoruz. Hacer-i Evsedi öpmek artık kolay. Çünkü yoğunluk epeyce azalmış. Öpüyor ve başımı sokuyorum cennetten gelen taşa. Tavaf seline kendimizi bırakıp Makam-ı İbrahim karşısında kıyama duruyoruz.

- Gözlerini yum, diyor.

- Ama namazda göz yummak caiz değil, secde mahallini görmeliyim.

- Gözlerini yum ve ben aç diyene kadar da açma!

Gözlerimi yumuyorum. Tavaf selinden yayılan dönüş hışırtısı, etraftan gelen sesler ve kalabalığın etkisi bir anda kalkıyor omuzlarımdan. Aç dediğinde gözlerimi açıyorum. Ama her yer alabildiğine karanlık.

- Şimdi salata dur!

- Ama kıbleyi göremiyorum, ne yana duracağım?..

- Sus, dış gözünle değil, kalp gözünle göreceksin şimdi. Yönler, köşeler, cenahlar bitti artık. Yüzünü ne yana dönersen kıble orası şimdi!..

Baştan ayağa üşüyorum. Yapayalnız ve alabildiğine karanlıktayım. Sonra birden alev alev sıcaklık sarıyor her yanımı. Ne düşünce, ne hayal, ne akıl, ne aşk, sanki hepsi nötrlendi şimdi. Tekbir aldığımda madde kayıtlarından sıyrılmış, hafiflemiş gibiyim. Sanki ayaklarım yerde değil. Dış gözle görmekten geçtim. Ya içimde hissettiklerim? Hepsi durdu. Bambaşka bir şey oldu.

Eda ettiğim iki rekat salattan selamla çıktığımda yine Makam-ı İbrahim önündeyiz. Yanımdaki zat son sözlerini söylüyor:

- Buraya kadardı. Ben gidiyorum. Bunu al, beni hatırlarsın!

Başımı döndüğümde yok artık. Gitmiş. Göremiyorum. Elimde yeşil bir mendil. Çevresi kırmızı işlemeli bir küçük ve nazenin bir hatıra.

Anlıyorum. Kimdi, niçin geldi?.. Anlıyor ve tam sevinçten uçuyorken yan taraftan bir çocuk el atıyor mendile. Pakistanlı bir hacının çocuğu. 4-5 yaşlarında. Kendi lisanınca onu bana ver, dercesine çekiştiriyor. O bana muhteşem bir hatıra diyecek oluyorum, sonra vazgeçip veriyorum.

Zat gitmekle kalmıyor, hatırası da gidiyor.

Benliğimle, nefsimle sevdiğim, övünç duyduğum ne varsa alınıyor bu yolda.

Kabe’ye bakıyorum tekrar tekrar! Hacer annenin tevekkülü, İbrahim babanın feragati, İsmail atanın teslimiyeti dökülüyor zemzem çeşmesinden!…

Kana kana içiyorum…

Ab-ı hayat niyetine…

Mehmet Doğramacı
dogramacimehmet@gmail.com

Hoş beşten sonra aklına takılan, ruhunu sıkan konuyu açtı:

- Dualarım kabul olmuyor azizim! Okumadığım vird, çekmediğim zikir kalmadı ama olmuyor! Allah bazılarına yağdırıyor, bazılarına kıstıkça kısıyor diyeceğim ama, bu da isyan olur, tövbe tövbeee… Aklım ermedi bu işe…

Arkadaşı onu anlamlı gözlerle süzdükten sonra söze girdi:

- Benim evde emektar bir PC var. Ama, hiç şikayetim yok. Ne istedimse veriyor bana. Hangi konuyu arasam buluyorum netten, ne yazmak istesem, ne düzenlemek istesem alabiliyorum. Kullanmasını bilirsen, en sıradan PC bile derya be kardeşim…

İçinden “Bilişim işlerine çok daldı, aklı fikri işinde, ben ne diyorum o ne diyor, ya sabır!” diye hafifçe kızarken arkadaşı devam etti:

- Mesela word programı. Ben sadece düz yazı yazardım. Meğer ne çok fonksiyonu varmış wordun. Geçen gün benim ilkokula giden oğlana sordum. Dizgi- Mizanpaj dahi yapılıyormuş wordde. Soracaksın azizim, PC’n varsa çekinmeyecek, en iyi nasıl kullanırım diye soracaksın…Elindeki PC yi kullanmayı öğreneceksin…

Çaylar keyifle içilirken bizimki duramadı patladı:

- Ya, ben duam kabul olmuyor, kafamda sorunlar bitmiyor diyorum sen PC diyorsun! Bu kadar da dünyaya tapılmaz ki arkadaş. İçin dışın bilgisayar olmuş senin.

Gevrek bir kahkaha patlattı bilişimci. Peşinden de kahvecinin çırağına seslendi:

- Çayları tazele oğlum, muhabbet var, şenlik varrrr!

İkinci bardaklar gelirken devam etti:

- Şu bizim müşterileri de anlamam hani. Ya Hu, bilgisayar alırlar, yanında kullanım kılavuzu veririz, garanti veririz, servis hizmeti daim var, evlerinde çözebilecekleri basit arızalar için olmadık kişilere avuç dolusu para dökerler. Gene de verim alamazlar bilgisayarlarından.

Bizimki biraz düşüncelere dalsa da aynı yerde idi:

- Bak azizim. Anladık, işini seviyorsun, iyi de biliyorsun. Bana caka satmayı bırak da derdimle ilgilen!.. Ne zikirler yaptım, ne virdler okudum, ne nafileler kıldım. Olmuyor, olmuyor, olmuyor!… Bir yerde bir şey eksik ama ne, bilmiyorum… Dışarı bakıyorum, ben kadar ibadeti olmayan cennet yaşıyor, bense her gün azaptayım, niye?…

Dostu bu defa aheste aheste devam etti:

- Vallahi beni başkalarının bilgisayarları hiç ilgilendirmiyor. Kim neye sahip, işlem hızı yüksek mi, son teknoloji mi, onunla da işim olmaz. Ben elimdeki bilgisayardan en yüksek verimi almaya çabalıyorum, şükür alıyorum da…

Bizimki bu defa tırnaktan kızdı ve patladı:

- Konuya gel konuya!… Allah niye bana vermiyor?… Neyim eksik?.. İbadetse ibadet, hayırsa hayır, iyilikse iyilik, daha ne?!

Bilişimci, gene aynı üslupla devam etti:

- Bilgisayarım arızalandı mı ben imalat hatası aramak kolaycılığına başvurmuyorum. Çünkü bu üretilmiş, testlerden geçmiş, olması gereken tüm programlar yüklenmiş, yani bana tastamam teslim edilmiş. Bozukluk varsa sonradan, gene benden sebep olmuştur, derim.

Arkadaşı bozulmaya başladığını açıktan belli ediyordu:

- İstersen ben kalkayım sen başkalarının kafasını ütüle, bilgi- işlem konferansı ver ha?

Bilgisayar diliyle konuşan onu sakinleştirdi

- Kızma Cancağızım. Az sabret hele. Şu konuyu bir bitireyim. Ne diyordum?

- Benden sebep olmuştur arıza dedin.

- Hay ömrüne bereket. Evet, PC lerde arıza genelde kullanıcı hatasından oluşur. Rastgele yerlerden program indirirler, her önüne geleni uzman gibi dinlerler, dediklerini PC lerine yüklerler. Sonra da programlar çorba olur…Bilgisayar kasılır, yavaşlar, istenen verimi vermez…

Bizimki kendi sorusundan vazgeçti ve istemeye istemeye arkadaşının dilinden konuşmaya çalışarak lafa karıştı:

- Başka neden işlemez bilgisayar?

- Asıl sebep virüsler, trojanlar, spamlardır… İnternet kullanıyorsan, korunma programların yoksa, rast gele her siteye de giriyorsan, fark etmesen de virüs akar makinene… Onları zahiren göremezsin. Derinlemesine analiz yaparsan hepsi bir bir sökülür… Sökülünce de kullanım rahatlar, istediğini alırsın… Ama virüs nerede, neyi kasıyor, onu da anlamak bilgi işidir. Anlamazsan programcıya kızar, kasayı yumruklar, lanetler okursun!…

Son çaylar biterken iyice sıkılan bizimki müsaade istedi:

- Bana müsaade çay için teşekkürler.

Arkadaşı:

- Müsaade senin. Yalnız şunu unutma! Verdiğin komut bilgisayarında gerekli veriyi çekmiyor, istediğin programı çalıştırmıyorsa mutlaka virüs vardır azizim… Bunun için kimseye kızmaya gerek yok. Derinlemesine bir analiz, iyi bir antivirüs her şeyi çözer… Tıkır tıkır işler olur bilesin, diye hatırlatmayı unutmadı!…

Bizimki bilişim marketten çıkarken derin bir ohhh çekti. Bir yandan da söyleniyordu:

- Ne olacak? Sonradan görme!… Nefesinin koktuğu günleri biliriz… Herif ukala ukala akıl satıyor. Aklı fikri bilgisayar olmuş. Ben ne diyorum o ne diyor?.. Başka telden çalıyor!…

Mehmet DOĞRAMACI

dogramacimehmet@hotmail.com

03.11.2009

NIÇIN DUA, NASIL DUA?..

Dostum; dua konusunda epeyce yorum, degerlendirme yapıldı. Dagarcıgındakilere ilave degil de farklı pencereden bakalım istiyorum.
Duayı sadece “elleri birlestirip Rabbinden bir seyler istemek” diye düsünmek, bu muhtesem, sırlı mekanizmayı o noktaya indirgemek içime sinmiyor. Isteklerin karsılanması diye görmek de sırrı fark etmeye yetmez. Hadise, Ayete bir daha bakalım derim.

DUA MÜMININ SILAHIDIR! Vurulmak istenen bir hedef var, ona kilitleniyor, 12 den vurup gayeye eriyorsun! Zahir manadan öze inelim. Hadiste silah kelimesi SILAH olarak geçiyor. Oysa silahı ifade eden baska kelimeler de var Arapça’da. Burada özellikle SILAH kullanılmıs. Niye ki?…

Silah; SALAHA kökünden. Hani sulh – selamet derkenki sulh ile aynı kök! Sulh; barıs, anlasma. Ötede kimse yok ki anlasma yapasın! Kimle sulh? Özünle, Kendinle, Rabbinle! Dua; iç dengeni kuran, Hakikatinle barıstıran mekanizma! Zahir manaya baglı düsünecegim dersen silah niyetine de alabilirsin. Benligi vuracagın iyi bir silahtır Dua!

DE KI; DUANIZ OLMASA RABBIM SIZE NE DIYE DEGER VERSIN? Düsünülesi bir ayet.
Dua ile deger kazanmamız ilginç! Ötede biri yoksa deger veren kim? Kur’anda
Allah-Ilah-Rab kelimelerinin özel manalar için seçildigini biliyoruz. Deger veren; Rabbim.
Yani; duanın hakkını verirsem özümdeki Rabbani kuvveleri degerlendirebilecek, onları açıga çıkararak Öz Degerimi; Yaratılıs Gayemi, Halife Sırrını fark edecegim!
…
Basa dönersek, el açmadan da öte nasıl dua edelim? Acizane, FIILI DUA bizi asıl gayeye tasımada çok etkin diye düsünüyorum. Fiili Dua ne? Bize kolaylasanlara bakıp; Hakkın Rızası, Rasülullah’ın Sefaati için KULLUGUMUZUN HAKKINI VERECEK GAYRETE, HIZMETE AZAMI ÖLÇÜDE KOSMAK, ADANMAK!

Dua hakkında söylenecek söz çok! “Kullugu icra ederken el açmayı, istemeyi unutursam ne olur?” diye sorabilirsin mesela! Bunu da ileriki günlerde konusalım insallah.

BIR DUADIR YASAMAK

Fiili Duanın; Rızaya daha çabuk götürecegini zikretmistik. Kullugun hakkını vermek bunun temel dinamigi. Fiili Dua için önce kendini fark etmek; yaratılısça kendine kolaylasanları belirledikten sonra insanlıgın hayrına olmak üzere o özelliklere yogunlasmak esas.
“Iyi ama, herkesin kabiliyeti aynı degil, sessiz- kendi halinde kalanlarımız da var, onlar ne yapsın? ” diyebilirsiniz. Islam; Kolaylık Dini. Fiili Duada ilmi, kabiliyeti az olanın da ortaya koyacagı sey çok. Hadis-i Serif genis bir alan açıyor: “ Ya Ögreten, ya Ögrenen,ya Dinleyen, yada Bunları Seven ol! Besincisi olma, helak olursun! ”

Rasülullah(s. a. v) kabiliyete göre halleri sıralamıs, açık kapı bırakmayarak dört gruptan birinde yer alanın kârını, hariçte kalanın hüsranını, helakini isaret etmis. Kendimize kolaylasanın hakkını vermek için geceyi gündüze katarken; el açıp dua etmeyi unutursak ne olur? O konuda su hadis özel bir mustu: “Rabbinin yolunda gayretle çalısana Allah, istedigini verdigi gibi istemeyi unuttuklarını da bahseder!.. ”
…
Peki ne isteyelim? Kendimize isteyebilecegimiz ne varsa isteyelim ama bana Rasülullah’ın kusandıgı hâl sırlı geliyor: Dogarken Ümmetim, Yasarken Ümmetim, Mi’racta Ümmetim dedi, hep Insanlık için istedi! O hali okuyabilen Hak Dostları kendilerine bir sey isteyememis. Kendinden geçen, benligi oda veren kendine isteyebilir ki ?..

Allah’ım! Rasülullah’ın Ümmeti neyi istiyorsa en güzeliyle onlara ihsan eyle!..

RABBINI SEYIR

“O gün bir takım aydınlık yüzler vardır; Rablerini seyrederler” (Kıyame- 22, 23) RABBINI SEYIR konusuna takılmıstı. Sufi; ANda yasardı. O gün bugündü. Öyleyse nasıl seyredebilirdi? Yazlık ayakkabı almak üzere magazaya ugradı. Seçimini yaptı keyifle.
Çıkarken magazada oturan bir ihtiyar seslendi:

- Ayakkabın oldu, sevindin!
- Eeee evet, hosuma gitti tabii, dedi kekeleyerek. Ihtiyar devam etti:
- Benlik dolu bir sevinç! Nefsini bir güzel yemledin. Simdi iyice azar, ejderha kesilir!..

Neler söylüyordu, dervis mi, meczup mu, kimdi? Ihtiyar içini okurcasına devam etti:
- Bir de Rabbini Seyretmek ha?… Sen kiiiiim Rabbini Seyir kiiiim?..

Beyninden vurulmusa döndü. “Nolur devam et, Rabbimi nasıl seyrederim?” dedi.
- Çocuga ayakkabı alacagız. Paran var mı?..

Var, dedi. Spor ayakkabısı alıp çıktılar. Asagı mahalledeki gecekonduya gelince kapıdan seslendi ihtiyar: “Kızıııım oglanı dısarı yolla! ” . Küçük çocuk elinde topu ile kosarak geldi.

Paketi açıp: “ Al bunlar senin” dediler. Sevinçten havalara zıpladı çocuk. Geri dönerken ihtiyar sordu:
- Gözlerine baktın mı? Simasını seyrettin mi?..
- Evet gördüm, pırıl pırıldı sevinçten.
- Ona ayakkabı verirken ki sevincin mi daha çok, kendine alırkenki mi?
- Onu görünce içimi degisik bir sevinç, tatmadıgım bir huzur kapladı.
- Gördügün Rabbinin Vechiydi! Gözlerinde gülümseyen Allah’tı! Okuyupezberlemeyle varılır sanırsın! VERMEKLE VARILIR ALLAH’A! MÜMINLE KAFIRINFARKI IMAN; MÜMINLE MÜNAFIGIN FARKI INFAKTIR!.. Infak ettikçe Rabbini Seyredersin!..

MIHENK TASI

Kuyumcuların kullandıgı bu siyah tas; üzerine sürülen altının degeri, ayarı konusunda sasmaz bir ölçüdür.

Hakikat yolunda yürürken bir takım haller seyredecek, söylemler isiteceksiniz. Yeri gelecek; dînî yorumlarda bakıs farklılıkları görecek; “Kim dogru söylüyor, kimin çizdigi yol Hak?” diye tereddüt geçireceksiniz. Baskasında degil kendi içinizde yasayacaksınız bazı açmazları. Bu durumda ne yapalım?..

Bütün madenleri, bütün cevherleri sevin ve yararlanın!.. Ama aradıgınız altın ise; pırıl prıl paslanmaz Hakikat ise; altın diye sunulan görüs, hâl, bakıs ve söylemleri alın elinize ve sürün mihenk tasına!.. O size neyin Hak, neyin Sırat-ı Müstakim çizgisine uygun oldugunu söyleyecektir. Hakikat yolunun Mihenk Tası ne mi? Cevabı Kur’an versin: “Le kad kane leküm fi Rasulillahi üsvetün hasenetün limen kâne yercüllahe velyevmel ahıra ve zekerallahe kesîra” (Ahzab-21) “Yemin ederim ki, muhakkak ki sizin için; Allah’ave Ahirete ümit besleyip de Allah’ı çokça Zikredenler için Allah’ın Resulünde pekgüzel bir örnek vardır!”

Kur’an-Sünnet elimizde ise; biricik örnek, yegâne ölçü Rasülullah(a. s)! Mihenginiz O olduktan sonra endiseye mahal yok. Yeter ki duygusallıkla demire altın islevi yüklemeye kalkısmayın! Yeter ki madeninizi degil mihenginizi ölçü alın!

NEYI AYIKLIYORUZ?

- Annem pirinç ayıkladı.
- Ali Dayı tarlada zehirli otları ayıkladı.
- Montaj sefi çekim hatalarını film üzerinde ayıkladı…
…
Bunlar normal ve alıstıgımız seyler. Dün duydugum bir ayıklama ile saskına döndüm:
Hadislerdeki Kadına Siddet ve Asagılama içeren ifadeler ayıklanacakmıs. Hatta buhadisler artık kitaplarda geçmeyecekmis!…

Kadına siddete, asagılamaya hiçbir mümin taraftar olamaz!… Siz bunun altındaki bütün sebepleri tahlil ettiniz de suç hadislerde mi kaldı?…

Kendinize gelin Efendiler! Rasülullah’ın hadislerinde yanlıslık görmek, Onun bazı sözlerinden utanmak, huzursuzluk sebebi saymak öyle mi? Silkelenin ve kendinize gelin!…

Ya Rasülallah biz seni çok seviyoruz! Anlayamadıgımız, derununa varamadıgımız bazı hadislerini anlamamız için bizden Sefaatini esirgeme Ya Rasülallah!

Muhammedi muhabbetle zihni, fikri açılanlardan eyle bizi.

HAZIR MISIN?

Tasavvuf; Benlikten Arınma, Sistemi Okuma, Allah Ahlakı ile Ahlaklanmadır diye konusuyor, müzakere ediyoruz. Bunlar iyi konusulursa iyi yasamıs oluruz gibi bir zehaba kapıldıgımızın farkında mısınız?

Gerçek hiç de öyle degil! Konusmakla, anlamakla is bitmiyor. Ya nasıl dönüyor çark?..
Benlikten arınmak mı istiyorsun ? Kisilik adına sahiplendigin, önemsedigin ne varsa yara alacak! Makam, itibar, bilgi, uzmanlık, kariyer vb. deger(!)lerine darbe vurulacak, hazır mısın?

Tevazu mu istedigin? Gururunu oksayan her sey biçilecek. Bilirken bilmez, anlarken anlamaz, öndeyken geride görüntüsü vermek durumunda kalacaksın. Hatta tevazuun cehalet sanılacak da çevrendekiler basına ögretmen kesilecek. Katlanabilecek misin?

Allah Ahlakı? Söylemesi kolay, ama yasamı ? Zalimle Mazluma, Cahille Alime, Zenginle Fakire Allah’ça bakmak, yorumsuz seyretmek öyle mi? Millet hırsızı, katili, düzenbazı kötülerken sen tutup; “Onların varlıgı da sistem geregi” diyeceksin öyle mi? Yürek ister!..

***

Unutma; her istedigin; o mananın zıddı bir sınav sahnesi ile gelecek. Deneyimlemen,anladıgını yasayabilmen için!.. Bil ki; Hakikat ucuz degil. Ucuz olsa Yunus söyle der miydi?

“Dervislik olsaydı tac ile hırka / Biz de alır idik otuza kırka”

MUTLULUK NEDIR ?

- Isler bir açılsa degme keyfime. Ama nerede, piyasa ölü kardesim!
- Emekli olup çocukları da evlendirdim mi benden mutlusu yok!
- Sınavı bir kazansam, beni kimse tutamaz.
- Bir türlü yüzüm gülmedi, hep çile, hep dert.
- Çevrem beni bir anlasa, daha mutlu olacagım.

Mutluluk nedir sorusuna aldıgım cevaplar aynı eksende dönüyor. Isler yoluna girerse, idealler gerçeklesirse, çevre anlayıs gösterirse, basarılı olunursa mutlu oluyor insanlar.

Acaba mutluluk bu mu? Mutluluk her seyin tıkırında gitmesi mi?

Dünyanın en mutlu insanı kim sizce? Süphesiz Alemlerin Efendisi Hz. Muhammed (s. a. v) Dogmadan yetim, 6 yasında anneden, 8 yasında dededen mahrum. Tebliginin Mekke’de ki 13 yılı Iskence, Boykot, Dıslanma, Tehdit… Medine’deki 10 yılı Savas ve Açlık!..

Bu nasıl mutluluk Allah Askına?!…
Ne dersiniz, mutluluk anlayısımızda bir sakatlık mı var?!..
Yoksa mutluluk daha farklı bir sey mi?..

KOPYALA AMA YAPISTIRMA!

Beynin çalısma mekanizmasına göre insan; yeni karsılastıgı olay, kisi yada fiilleri eski birikimlerinden kopyalama suretiyle degerlendirir. Birikimlere kıyas etmek degerlendirmenin önünü açtıgı kadar, idraki geriye de hapsedebilir! Bu durumda kıyas; anlamaya yardımcı olmak yerine kalın bir perdeye dönüsür. Yanlıs yargılar, süpheler, dedikodu, suizan ve hatta iftira- bühtan derecesine varan azaplar bundan dolayı yasanır. En agır bedel ise Hakikatten gafil olmaktır.

Tarih; insanların kopyala, yapıstır kolaycılıgı sebebi ile hakikati anlasılamayan olay, kisi ve fiiller mezarlıgıdır.

Kopyala, yapıstırla degerlendirmek, karsıdakine degil degerlendirene perde çeker! Kıyas mekanizmasını isletirken yeni dogusları- yeni olusları fark edebilme yürekliligi gösterenler; azabı saadete, kötüyü iyiye, narı nura, cehennemi cennete dönüstüreceklerdir. Etraftan yardım almak, eskiden kopya etmek yerine SADECE ALLAH diyerek Hakikatine yönelenler sıradan insanların MUCIZE- KERAMET dedigi, aslında gayet dogal olan isleyis boyutlarını kesfetmisler.

Kopyalayın ama, her zaman yapıstırmayın. Gaflet, üzerinize bir yapısırsa sıyrılmak hiç de kolay degildir. Yeniyi, HASBUNALLAH- SÜBHANALLAH diyerek yorumsuz seyredenlere selam olsun!

BİLSE!..

- Geçmisteki fiilleriyle bugününü olusturdugunu bilse “Içim acıyor, insanlardan darbe aldım” diyerek kimseyi suçlamayacaktı…

- Sistemin yerli yerince isledigini, mekanizmada haksızlıgın muhal oldugunu bilse, “Bana haksızlık yaptılar” diye üzülerek geceler boyu depresyona girmeyecekti.

- Basarı ve Yapmak kavramlarının benlik- sirk koktugunu bilse “Basaramadım, yapamadım” diye sorumluluklar altında ezilerek yıkılmayacaktı.

- Gayret edenin himmet bulacagını, marifetin iltifata tabi oldugunu bilse “Dünya; torpildünyası, gariplere fırsat verilmiyor” demeyecekti.

- Adandıgı seyin sadece Allah olması gerektigini bilse, vuran kisiler görülse de asıl vuranın isleyisini inkar ettigi sistem oldugunu bilse “Beni en yakınlarım ardımdan vurdu,oysa onlara ömrümü adamıstım” diye kimseye sitem etmeyecekti.

- Her birimin sadece kendi idrakini ortaya koydugunu, kimsenin kimseye anlayıs gösterme zorunlulugunun olmadıgını bilse, “Esim ve çocuklarım bile beni anlamadı” diye çöküntüye ugramayacaktı.

- Her yıkılısın yeniden insa oldugunu bilse, yalnızlıga itildiginde AHADIYET ve SAMEDIYET kapısında oldugunu bilse, “Yapayalnız, kimsesizim” diyerek perisan olmayacaktı.

***

“Bildigimi bilseydiniz…” buyurdu Rasülullah! Bilseydik Ona Ümmet olmakta, Rabbimize Kullukta ihmal gösterir miydik?…

SOHBET EDER MİSİNİZ?

Sözlü Kültürden geliyoruz. Yazılı ana kaynaklarımız az. Konusmayı, dertlesmeyi seviyoruz. Belki de bu yüzden kitap okumak bizim gibi toplumlarda fazla ilgi görmüyor.

Hakikat Yolunun öncelikli metodu; sohbet. Erkam’ ın Evindeki sohbetlerle teblige baslıyor Rasülullah (s. a. v). Daha sonra Mescid-i Nebevi’de sürüyor halkalar. Ashab- Sahabe kelimesinin bir anlamının da SOHBET EDENLER demek oldugunu biliyor muydunuz?

Rasülullah’ı dinlerken: “Basımızın üzerinde kus varmıs da uçuverecekmis gibi dikkat kesilirdik” diyor Sahabe. Kelâma kulak verenler; Kemâle erisiyor! Ne var ki günümüz insanına dinlemekten çok, bildigini satmak daha sevimli geliyor.

Televizyonla baslayıp, bilgisayar- internetle devam eden enformatik bombardıman; sohbeti katletti!.. Kitaplarınız, internetiniz, yazısmalarınız olabilir. Ama mutlaka sohbet etmelisiniz! Sadece ilmin degil; hâlin, yasantının, feyzin yansımasıdır sohbet. Kelâm etmeseniz de bir araya gelmeli, görüsmeli, kucaklasmalısınız. Yüregin yürekle, beynin
beyinle takviye edildigi manevi sarj dinamosudur sohbet meclisi. Yunus, sohbetle açılan sırları söyle fısıldar:
Sohbet cânı semirtir, hem âsıkın ömrüdür Sohbet Çalab’ın emriyle, erenin himmetidir.

***

Kim ki bir dem sohbet ola, müftî-müderris mât ola Bir ilâhî devlet ola, ondan içen oldu bâki.

SIRLI BIR METOT

Insanların çogunlugu sıkıntı dönemlerinde kisilere basvurur. Kiside çare aramak; çözüm bekleyen isler için hatırlı kimseler devreye koymak, genellikle benimsenen islevsel bir metot. Kınamıyorum, bu da Sunnetullah dahilinde dogal bir vakıa.

Dikkât çekmek istedigim; sırlı bir yöntem! Ne var ki çok az insan bunu kesfedip uygularken çogunluk perdeli kalıyor.

Kisilerle sorununuz mu var? Çözüm isteyen isler çıkmaza mı girdi? Yakın çevrenizde bazı arkadaslarınızla gerilim mi yasadınız? Hayati bir konuda, düzeyli bir referans mı lazım?

Bos verin! Alısılmıs yöntemleri atın kenara! Kimseye açılmayın! Kimseden yardım istemeyin! Sabredin, Tevekkül edin, Razı olarak Seyredin! Teslim olun sunnetullahın akısına! Illa açmak lazımsa; kutlu vakitlerde gözyaslarıyla imzalı mektuplar yazın Rabbinize!.. O sizi dinleyecek ve mutlaka cevabın en güzelini verecektir!

Delil mi? Bıçaktan kurtulan Ismail; çölde zemzem bulan Hacer; Zindandan Saraya yürüyen Yusuf! Ve iskenceyle çıkarıldıgı Mekke’ye Fetihle dönen Efendimiz Hz. Muhammed (s. a. v)!..

“Sadece sana kulluk eder, sadece senden yardım dileriz” (Fatiha-4-5) sırrını fark eden; sebepleri asıp müsebbibe yönelen; kisilere degil SADECE AMA SADECE ALLAH’AYASLANANLARA SELAM OLSUN!..

ÜMMETİM

Alemlerin Efendisi (s. a. v) için söylenmis çok bilinen bir söz: “Dogarken Ümmetim, yasarken Ümmetim, Mi’racta Ümmetim, ölüm anında Ümmetim dedi. Mahserde de Ümmetim diyecek!”

Bu sözü hiç düsündünüz mü?.. Ümmet; genis kitle demek! Kur’an, kuslar ve diger hayvanlar için de ümmet tabirini kullanır. Terim anlamını genisleterek düsünürsek YARATILMISLARIN TAMAMI; ÜMMET diyebiliriz!..

Niçin Efendimiz “ümmetim” diyor? Her güzel seyi niye ümmetine istiyor? Ömrünü ümmete hakikâti fark ettirmeye adaması neden ?..

Kisisel Gelisim, NLP ya da Farkındalık seminerlerinde çokça söylenen bir olgu; Mutluolmak istiyorsanız MUTLU ETMEYE ÇALISINIZ! Hakiki Mutluluk VERMEKTIR! Hakikihuzur PAYLASMAK ve BASKALARI IÇIN KOSMAKTIR!..

“ Ya Rabbi bana ver! ” sözüne kıyasla “Rabbim ümmete, insanlıga, baskalarına bol bol ver! ” diye dua etmeyi Ümmet kavramı çerçevesinde çok anlamlı buluyorum!..

“Kendim için istiyorsam namerdim” sözünü samimiyetle söyleyenlere, Ümmete adanmayı yasam ilkesi olarak seçenlere, istenecek BENi bir kenara iterek Biz kavramındaki Biri fark edenlere, kendisi dısındakileri kendinden gayrı görmeyenlere; Ümmetim diyen Rasül’ ün izinde yürüyenlere selam olsun!..

NASİP

Adam kölesi ile sehre iner pazar yapmak için. Ezan okununca köle namaz için müsaade ister ve camiye girer. Saatler geçip de çıkmayınca Efendisi içeri seslenir:

- Heyyy! Niçin gelmiyorsun seni dısarı salmayan mı var?

- Evet efendim bırakmıyor.

- Kim o bırakmayan?

- Seni içeri almayan kuvvet beni de dısarı bırakmıyor efendim!…

***

Hakikat yolunda fark ettiginiz bazı gerçeklerden sonra insanların ugrastıgı sorunlar, halleri, gidisatları size garip gelecek. Dertleri, sorunları kolayca çözümlenecekken niçin göremiyorlar diye üzüleceksiniz. Tavsiye ve destek için canhıras biçimde gayret edeceksiniz.

Öneriler güzel. Sabrı ve Hakkı tavsiye de farz! Aman dikkat, her sey nasiple! Sakın sistemi zorlamayın!.. Unutmayın ki; içeri almayan da O, dısarı salmayan da!…

Içeri girmeyenler de en az girenler kadar güzel diyebiliyorsanız ne mutlu size!..

ETRAF SENSİN!…

Yakın görüstügünüz yada hayatta karsınıza çıkan kisileri hiç düsündünüz mü?
Sevdikleriniz de var, begenmedikleriniz de. Hatta is icabı beraber olmak zorunda kaldıklarınız da. Elinizde olsa bazısı ile yüz yüze gelmek bile istemezsiniz, ama nedense sürekli karsınıza çıkarlar, kopamazsınız! Düsündünüz mü sebebini ?..

Bir süre önce tanıstıgım iki sahsı düsündüm. Biri olgunluk, tevazu, hilm, askla dolu tecrübeli bir gönül insanı. Digeri coskun, hareketli, nefsiyle mücadele azminde, alabildigine delikanlı! Bu ikisi neden karsıma çıktı ?!..

Geldigim nokta; Ikisini de ben dogurdum! Biri ulasmayı arzuladıgım maneviyatın, digeri geride bıraktıgım hallerin somutlasmasından baskası degil! Inanın böyle!.. Ister negatif, ister pozitif görün, sizinle olanlar sizden baskası degil! Kimi olumsuzluklarınızın, kimi bastırılmıs güdülerinizin, kimi ideallerinizin, kimi gayelerinizin, kimi asmanız gerekenlerin sahsilesmis örnekleri! Çekim yasası geregince siz çektiniz onları! Kendinizi tanıyın diye!

Etrafımdakiler; benim! Etrafımı benimsiyor, dogurduklarımı seviyorum!
Çünkü kendimi seviyorum!…

AİT OLMAK MI ?..

Sehirlerarasımola yerinde çaylarını yudumlarken aidiyet duygusunun insan için olmazsa olmazlıgından bahis açıldı.

Herkes sırayla aidiyetlerini dile getirdi:
- Benim için memleket mühim! Hemserilerimi görmezsem rahat edemem.

-Ailem her seyim! Onlar için yasarım.

-Sevdigime canım feda! Her seyim O benim.

-Isime asıgım! Beni hayata baglar isim.

-Akrabalar ve es- dost olmadan asla! Bunalıma girerim çevrem olmazsa.

-Bilimsellige tutkunum! Bilimsel olanın haricindekiler açmaz beni.

Aykırı çıkıslarıyla bilinen pat diye girdi söze:
-Kelepçeleriniz, prangalarınız mübarek olsun! Sırat Köprüsünde ayaga dolanan kancalar varmıs hani?! Kancalarınızı sevdiniz demek?..

Ötekiler bozuldu. “Nasıl yani, aidiyetlerimiz kötü mü? ” dediler. Bizimki devam etti:
-Rasulullah (s. a. v) nereye aitti? Sizin gibi aidiyetleri var mıydı? Neden “dünyaMIZ” yerine “dünyaNIZ” demeyi tercih etti?..

Kalkıs anonsu duyulurken ekledi:
Mola yerine yapısan; otobüsü kaçırır! Dünya; Ebediyet Yolcusunun molasından baska bir sey degil!..

NEREDE, NASIL, KİMİNLE ?..

Tasavvufla ilgilenenler temel kavramları bilir, bakıs açılarını onlarla genisletirler. Mertebe, Esma, Batini Mana, Sünnetullah vb konular ana eksen. Bunları tabii ki bilecek, tefekkür edecegiz. Dikkat çekmek istedigim; tasavvufun nerede, nasıl, kiminle yasanacagı?..

Bu is sadece okumak, yazmak ve sohbet olsaydı yüzlerce Veysel Karani, binlerce Mevlana, sayısız Yunus’lar seyrederdik! Çok azlar degil mi?

Bu is; yasamdır efendim, kavram edebiyatı degil!.. Nasıl yasanır? Sizde, sizinle, simdi!

Talep ettiginiz idraki ve çevrenizde gelisenleri paralel baglarla düsünün! Idrak;çilesiyle, nimet; belasıyla geliyor! Kuliste senaryo tekrarı kolay! Sahne performansı hiç de öyle degil! Kavramlarla erilse; Veliler çile çekmez, oturur kavram ezberlerdi!

Ötede degil; evinizde, isyerinizde canlı sahnelerle gelecek talep ettikleriniz! Özetalipseniz, öz çıkana dek yontulacak, sıkılacaksınız! “Rabbin kalemle yazmayı ögretendir” sırrını isteyen; yontulacak ki kalem olsun! Kalemsiz yazılmaz, okunmaz!

Yontulmaya, sıkılmaya razıysanız su gerçegi hiç unutmayın:
Binanın saglamlıgı; teknik raporla resmiyet, depremle hakikat kazanır!

Deprem basladıgında ayakta kalanlardan olmanızı niyaz ederim.

TERSİNİ HESABA KATIN!

Insan; neyi çözümlerse çözümlesin, yeterince çözemedigi unsur yine kendisi! “Kalıp düsünce ve algılarından kurtulduk” dedigimizde bile kalıplar var, fark edemedigimiz!

Fikir üreteni; o fikri en iyi yasayan olarak kabul de bir kalıp! Biri, ilmin vazgeçilmezliginden bahsetse; Onu alim sayar çogunluk. Biri “Hedefe varmak için rehber lazım” dese; iyi rehber oldugu zannı uyanır! Kim neyi dillendiriyorsa onu en iyi O yasar diye kabul ederiz. Acaba öyle mi? Geçenlerde bir psikolog tersini söyledi:

- Kisinin yogunlastıgı seye dikkat edin! Gündemde tuttugu konu; zaafı yada dinmemis özlemi olabilir! “Ego kötüdür”, diyenin suur altında güçlü bir ego, “Tevazu olmazsa olmaz” diyenin derununda kibir ve hükmetme arzusu uyuyor olabilir!..

Bu ilginç tespit sunları düsündürdü:
- Kimseyi gözünde idollestirme, beserdir!
- Tâbi olacagın sey Ilimdir; Alim degil!
- “Insan; dilinin altında saklıdır. Konusturun ne oldugunu söylesin!” (Hz. Ali)
Zaafın bilinsin istemiyorsan, susabildigin kadar sus!

HARİKA BIR ANTİVIRÜS

Beyninde bir dizi sorunla daralmıs, hiçbir seye odaklanamaz olmustu. Ne duygusunu ne de aklını kullanabiliyordu. Insanlar, iliskiler, gelismeler gönlünü kilitliyordu, bilgisayarı bozan virüs gibi.

Iyi bir antivirüs olsa, gönlüme yüklesem, benligim temizlense diye iç geçirdi. Sonra güldü kendi kendine; bilgisayara antivirüs yüklenirdi ama suura ne yüklenebilirdi ?..

…
Uykuya daldı. Rüyasında tarihi bir bedestendeydi. Yazılım satan dükkana gitti ayakları.

Nur yüzlü satıcı:
- Antivirüs arıyorsun degil mi?
- Evet, dedi heyecanla. .

Bir dizi program çıkarıp tanıttı:
- Bak bu RIYAZAT. Müthis temizler. Kullanımı zor. Herkes kaldıramaz! Su ILIM. Pahalı degil ama gayret, sebat ister. Bosluk affetmez.

Daralmıstı:
- Ucuz, zahmetsiz bir sey yok mu?

Adam anladı, gülümseyerek:
- Var! Verdiklerimin çogu suuruna yükleyemedi. Kaldırmadı kapasiteleri. Dene istersen.
Ücret istemem. Hediyem olsun.

Dükkandan sevinçle çıkarken ambalajdaki yazıya baktı:
< Bu program; IMAN- EDEPSALIH AMEL- HALIS NIYET- FEDAKARLIK ile desteklenerek kullanılırsa bilinci tüm virüslerden temizler. Hiçbir hakkı mahfuz degildir. Bolca kopyalanabilir. >

Etiketi açıp programın adını okudu:
SEVGI!..

NEYİ ISKALADIK

Kanuni’yi elestirdik Hürrem’e tutuldu diye. “Cihan padisahında sevebilecek kocaman bir yürek varmıs, hükümranlık otoritesine kalbini feda etmemis” diyemedik!
…

Kays, Leyla için çöllere düstü. Mecnun dediler. Mecnun deli demekti. Sevmek delilikti!
Mecnun olmasa edebiyat arsivleri, ölümsüz eserler kimi referans alacaktı, görülmedi!..
…
Yusuf (as) öne çıktı da Züleyha kerih görüldü! Evrensel bir sahsiyetin yogrulmasında
Züleyha’ nın payını önemsemedik! Züleyha’ yı; saldıran, nefis kölesi bir kadın saydık!..
…
Ferhat dagları delerek su getirmisti Sirin için. Hayat veren bengisunun özden fıskırması için Sirin sevgilinin askı; motor güç idi. O gücü göremedik!..
…
Alemlerin Efendisi Hümeyra’ sını seviyordu. Gece Medine sokaklarında kosuya çıkacak kadar! Onun içtigi yerden içecek, yedigi yerden yiyecek kadar. Efendimiz Onun hücresinde kanatlandı ukbaya! Ravza; Aise’ nin hücresi! Islam Tarihi okuduk ama okuyamadık Hz. Muhammed (sav) ile Aise-i Hümeyra askını!..
…
Sevgiyi ıskaladık dostlar!..
Akıl, mantık, realite dedik ıskaladık sevgiyi!…
Sevebilecek cesaret sahiplerine selam olsun!
Ask olsun!..

SESLER

Her fiil ve düsünce, anında kayda geçip SERIÜL HISAB geregi karsılık almak üzere kader planımızda yerini alır. Kisi, tugla örercesine yarınını bina eder. Kah mayın döser, kah diken eker, kah gül diker kendi levh-i mahfuzuna!..

Tuhaflık su ki; mayın patladıgında kim dösedi diye kızar etrafa! Bahçesini dikenler sarınca komsu bahçıvana öfke kusar! Güller açtıgında saskına döner!..

Yasam; özdeki sesler arasında tercihtir. Akıl- Mantık kısıtlı açıları ile seslenirken Nefis- Ego, “Senden iyisi yok, yürü aslanım” diye yalakalasır! Ikisi de hakikati yansıtmaktan uzaktır.

Bir üçüncü ses var içimizde; VICDAN! Yalan söylemez, torpil geçmez! Onun sesiyle rota alanlar; sasırmaz! Kader bestesini vicdan notasından okuyan; daimi salat yasar!

Vicdan nedir mi diyorsun? Vicdan; Özündeki Allah!.. Allah; yalandan beri ve adil! Üzülmek, yıkılmak ve de ziyana ugrayanlardan olmak istemiyorsan kulak ver o sese!

Dinle ve derhal geregini yap! Yaltaklanan egona, ukala aklına prim vermeden!
Allah’ı dinlemezsen ne mi olur?
Aklından bile geçirme!..

SEVMEK; BENZEMEKTİR!

Imam Malik (rh. a) Medine Ekolünün; Rasülullah ögretisine sıkı sıkıya baglı Sünnet Ekolünün öncüsü. Günlük hayatta ve yorumlarında önceligi; Hadisler!
Bir ziyafete davet edilir. Yemegin sonunda kavun ikram edilir. Herkes büyük olarak Imamın baslamasını beklerken o yerinden kalkar, kapıya yönelir. Ziyafet sahibi: “Ya Imam bir kusur mu ettik, ne oldu ki ?” diye sorar.

Imam: “Rasülullah’ın kavun- karpuz yeme adabını henüz bilmiyorum. Hadislere bakacagım, O nasıl yemisse öyle yemeliyim. Sevgimin geregi bu! ” buyurur.
…

Hz. Ömer (r. a) umre yapıyor. Hacer-i Evsede gelince mırıldanır: “Ey Kara Tas!.. Rasulullahı seni öperken görmeseydim vallahi yüzüne bakmazdım. Madem o öptü, ben de öpüyorum! ”

***
Iki muhtesem sevgi- baglılık örnegi okudunuz! Efendimizin bildirdiklerini bilim tasdik edince seviniyoruz. Ya henüz bilimin kesfedemedikleri? Ya küçük ayrıntı sandıklarımız? Nasıl davranacagız?..

Iman; bütünlüktür, parçalanma kabul etmez! Ask; kendinden geçip, O olmaktır! Iman ve sevginizin icabı olarak sorun kendinize; YASANTIM, BAKISIM NE KADAR ONA BENZIYOR?

Sevmek ; benzemektir! Binlerce salavat olsun Sevgilime!

HILFUL FUDUL ÖLDÜ MÜ?

Kız çocuklarını diri diri gömen, riba, tefecilik, ihtikar vb akla hayale gelmedik asagılık davranıslarla esfel- i safilinde yasayan Mekke müsrik toplumunda dahi hayırlı bir olusum vardı: Hılful Fudul Cemiyeti. Yani ERDEMLILER BIRLIGI, FAZILETLILER DAYANISMASI.
Faziletli insanlar çesitli kabilelerden bir araya gelir; iyilik- güzel ahlak örneklerini yasatmaya gayret ederlerdi. Allah Rasülü (s. a. v) 30 lu yaslarda bu cemiyete aktif olarak katılmıstır.

Yıllar sonra Medine’de eski günleri yad edenler sorar: “Müsriklerdeki hılful fudule ne dersiniz Ya Rasülallah ? ” Efendimiz beklenmeyen bir cevap verir: “ O cemiyet bugün de olsa tereddütsüz aralarında yer alırdım!.. ”

***

Toplumsal çözülme ve çöküntünün hızlandıgı su dönemde halimizden sikayet ederek güya çözüm arıyoruz. Karanlıga lanet okuyanlar degil, ısık yakanlar, yakmaya davrananlar aydınlanacak.

Kendi görüsümüze uygun olusumlarda yer almak kolaycılık degil mi? Ahlak, çevre, egitim, saglık, yardımlasma gibi ortak degerler adına, yasam tarzlarını benimsemediklerimizle de bir araya gelebilir miyiz?

Bana kalırsa böylesi birliktelik; Sünnet !
Fazilet ve ahlak adına genis yelpazeli olusumları hayata geçirenlere, çagdas Hılful
Fudulleri canlandıranlara selam olsun!..

KESTİRME BIR YOL

Hakikat; hayli gayret- emek ister. Okumak, arastırmak, kainata ve özüne yorumsuz nazar etmek gerektigi gibi zikir ve riyazatlar da elzemdir. Bu yola bas koyanların ifadesine göre Vahdet ikliminden koku almak en az bir 20 seneye yayılan süreç!.. “ Iyi ama bunun kısa yolu yok mu?” diyeceksiniz!…

Alternatif bir yol elbette var. Hem yogun bir emek de istemiyor. Yapılacak sey oldukça basit. “Ben yapabilir miyim?” tereddüdüne düsmeyin. Lazım olan potansiyel hepimizde fazlası ile mevcut. Harcadıkça çogalan, paylastıkça artan, verdikçe misli misli geri dönen biricik sey o!..

Deve çobanını Üveys El Karani, Celaleddin Hocayı Mevlana, Oduncu Dervisi Yunus Emre’ ye dönüstüren o ulvi pırıltı!… Açıga çıktıgında tüm mahlukatın dize geldigi yegane olgu!

Nefreti, düsmanlıgı, hasedi, kırgınlıgı eriten; dikeni gül eyleyen sihirli formül. Ne mi?…

SEVMEK!… Sevebilir miyiz?.. Benligi bir yana koyup “Yaratılanı Yaratandan Ötürü Sevme” sırrına erebilir miyiz? Kalabalık bir kesret dünyası degil sevmeniz gereken. Tek bir Zatı çok sevin; ötekiler anında size sevgili kesilecekler!.. Kimi mi?…

HZ. MUHAMMED (s. a. v)i… Evrenin Kalbini sevin, bütün kalpler sizin olsun. Kainatın öz cevherine yönelin, bütün mücevherler sizin olsun!

Seni Seviyoruz Ya Rasülallah!
Sevenler adedince salat u selam sana!

RÜYADA ONU GÖRMEK!

“Rüyada beni gören; hakikaten beni görmüstür. Çünkü seytan benim suretimegiremez!” hadisini hiç tefekkür ettiniz mi? Rüya için mi söylendi sadece? Tefekkür
edelim!
“Insanlar uykudadır, ölünce uyanırlar! ” hadisi dünya hayatının özü. “ Içinizden bir rasülgönderen Odur! ” (9/128) “ Rasül göndermedikçe kimseye azap edecek degiliz” (17/15)

ayetleri Risalet islevinin kıyamete kadar daim oldugunun delili! Hadisi okuyalım:
“ Rüyada ( dünya hayatında) beni gören ( Risalet islevimle Sünnetullah hakikatini açan, yasayan bir zata erisen) hakikaten beni görmüstür! ( Ondan yansıyan ilim-hal bendendir! ) Çünkü seytan benim suretime giremez! (Beseriyet; hakikatime perde çekemez! O zatın beseriyetine takılıp sakın mesajından perdelenmeyin!)

…

Benzer isaretleri çok önceden okuyan Kaygusuz Abdal’ ı dinleyelim:
Maksud cihana gelmekten / Kisi Rabbin bilmekmis
Rabbini bilmekten murad; / Evliyasın bulmakmıs!
Evliyaya gönül vermek; / Rengine boyanmakmıs!
***
Biz böyle okuduk. Dogrusunu Allah ve Rasülü bilir!
Dünya hayatında yolu bir Hak Dostuna ugrayıp, geregince nasiplenenlere selam olsun!

BALARISI

- Vahyi nasıl isitiriz, diye sordu halkaya yeni katılan genç. Herkes kendince yöntemler saydı. Hiçbiri genci tatmin etmis görünmüyordu. Grubun en tecrübelisi söze girdi: “ Vahyi biz duyamayız, balarısı duyar!.. ”

Herkes saskındı. Devam etti:
- “Rabbin balarısına vahyetti”(Nahl-68) yi arı mucize hayvan, bal süper gıda diye anlarsan hava alırsın! Kur’an ne biyoloji kitabı, ne de gıda rehberi! Deli etme insanı!

Celalini Cemal takip eder, inciler döktürürdü. Yine öyle oldu:
- Arı ne yapar? Bal. Kendi için? Hayır, insanlık için! Renk ayırmaksızın çiçek dolasır. Kraliçeye sadık, kovana baglı! Ne anladınız ?!..

Biri çekinerek sıraladı:
1- Arı gibi insanlık için yasayacagız. Ego için degil.
2- Kesretteki manalardan özler toplayıp, Vahdet mayası yoguracagız.
3- Gönül kovanına baglı, Rehbere sadık çalısacagız. Böylece vahyi isitiriz!..

“Işte bu! ” dedi keyifle.İşareti ile ikram faslı açıldı. Bal serbeti dolu kaseler içilirken balarısının vahiy alısı, Rasülullah’ın bal serbeti sevmesi ayrı bir boyutta konusuluyordu.