Sufizm.gen.tr -Düşünebilen Beyinlere.

BAKARA

139-) Kul etühaccunena fiyllahi ve HUve Rabbuna ve Rabbükum* ve lena a’maluna ve lekum a’malükum* ve nahnü leHU muhlisun; De ki: “Allah hakkında bizle mi tartışıyorsunuz? O, Rabbimiz ve Rabbinizdir! Bizim yaptıklarımız bize, sizin yaptıklarınız (-ın sonuçları da) sizedir. Biz O’na ihlâsla yönelenleriz.”

YUNUS

22-) “HU”velleziy yüseyyiruküm fiyl berri vel bahr* hatta iza küntüm fiyl fülki ve cerayne Bihim Bi riyhın tayyibetin ve ferihu Biha caetha riyhun asıfün ve caehümül mevcü min külli mekanin ve zannu ennehüm uhıyta Bihim, deavullahe muhlisıyne lehüd diyn* lein enceytena min hazihi le nekûnenne mineş şakiriyn;
“HÛ” ki sizi karada ve denizde seyrettirmekte… Hatta siz gemideyken; gemiler, içindekileri sakin bir rüzgâr ile akıp götürdükleri sırada bundan mutlularken; onlara fırtına gelip çatar, dalgalar her taraftan onları vurur! Onlar da dalgalarla kuşatıldıklarını ve büyük tehlikede olduklarını düşündüklerinde, tüm oluşumun Allah’ın kudret elinde olduğuna inanmış olarak dua ederler: “Andolsun ki eğer bizi şundan kurtarırsan, kesinlikle şükredenlerden olacağız.”

ANKEBUT

65-) Feiza rakibu fiyl fülki deavullahe muhlisıyne lehüd diyn* felemma neccahüm ilel berri iza hüm yüşrikûn; Gemiye bindikleri vakit, inançlarını sırf O’na yönlendirerek Allah’a dua ederler… Onları karaya (çıkarıp) kurtarınca, bir de bakarsın onlar şirk koşuyorlar

LUKMAN

32-) Ve iza ğaşiyehüm mevcün kezzuleli deavullahe muhlisıyne lehüd diyn* felemma neccahüm ilel berri feminhüm muktesıd* ve ma yechadü Bi ayatiNA illâ küllü hattarin kefur; Onları kara bulutlar gibi bir dalga kapladığında, inançlarını sadece O’na hâlis kılarak Allah’a dua ederler… Onları karaya (çıkarıp) kurtardığımızda, onlardan bazısı orta yolu tutar. İşaretlerimizi çok gaddar ve çok nankör olandan başkası bile bile inkâr etmez.

ZÜMER

2-) İnna enzelna ileykel Kitabe bil Hakkı fa’budillahe muhlisan lehüd diyn; Muhakkak ki biz sana O BİLGİyi Hak olarak (hakikatin olan Esmâ boyutundan açığa çıkardık) inzâl ettik! O hâlde Din’i, (varlıktaki sistem ve düzenin mutlak hâkimi-hükümranı olarak) Allah’a kulluğunun farkındalığıyla yaşa!

11-) Kul inniy ümirtü en a’budAllahe muhlisan lehüd diyn; De ki: “Kesinlikle hükmolundum ki, sistem ve düzeninde O’ndan başka etken görmemek üzere Allah’a kulluk edeyim.”

14-) Kulillahe a’büdü muhlisan lehu diyniy; De ki: “Sistem ve düzeninde O’ndan başka etken görmemek üzere Allah’a kulluk edeyim…”

YUSUF

24-) Ve lekad hemmet Bihi ve hemme Biha* levla en rea burhane Rabbih* kezâlike linasrife anhüssue velfahşa’* innehu min ıbadinel muhlesıyn; Andolsun ki (o kadın) Onu arzulamıştı… Rabbinin burhanı olmasaydı (aklı duygusuna hâkim olmasaydı Yusuf da) ona meyletmiş gitmişti! Biz böylece Ondan kötülüğü (nefsanî duyguları) ve şehveti uzak tuttuk! Çünkü O, ihlâslı kullarımızdandır.

HİCR

39-) Kale Rabbi Bima ağveyteniy le üzeyyinenne lehüm fiyl Ardı ve leuğviyennehüm ecmeıyn;
(İblis) dedi ki: “Rabbim! Bende açığa çıkan Esmâ’n sonucu azdırman yüzünden, yemin ederim ki, arzda (bedenli yaşamlarında) onlara (suçları; Sünnetullah’a göre perdelilik oluşturan fiilleri) süsleyeceğim ve onları toptan azdıracağım.”

40-) İlla ıbadeke minhümül muhlesıyn; “Onlardan ihlâslandırılmış kulların müstesna!”

MERYEM

51-) Vezkür fiylKitâbi Musa* innehu kâne muhlesan ve kâne Rasûlen Nebîya; Gelen BİLGİ içinde Musa’yı da hatırlat (zikret)… Muhakkak ki O muhlas (Allah’a kulluğunun farkındalığında olan, seçilmiş) idi; Rasûldü, Nebiydi.

MÜMİN

65-) “HU”vel Hayyü la ilahe illâ HUve fed’uhu muhlisıyne lehüd diyn* elHamdu Lillahi Rabbil alemiyn; “HÛ”dur El Hayy! Tanrı yoktur; sadece “HÛ”! Dini O’na has kılarak, O’na yönelin artık! Hamd, âlemlerin (insanların) Rabbi Allah’a aittir.

SAFFAT

39-) Ve ma tüczevne illâ ma küntüm ta’melun; Yaptıklarınızın sonucundan başka bir şey yaşamazsınız!

40-) İlla ıbadAllahil muhlesıyn;Allah’ın ihlâsa (samimiyete, sâfiyete) erdirilmiş kulları (azaptan) müstesna.

71-) Ve lekad dalle kablehüm ekserul evveliyn; Andolsun ki onlardan önce, ilk nesillerin çoğunluğu da (Hakikatten) sapmıştı!

72-) Ve lekad erselna fiyhim münziriyn; Andolsun ki onların da içinde uyarıcılar irsâl ettik. 73-) Fenzur keyfe kâne akıbetül münzeriyn; O uyarılanların sonu nasıl oldu bir bak!

74-) İlla ıbadAllahil muhlesıyn; Sadece Allah’ın ihlâsa (samimiyete, saflığa) erdirilmiş kulları bunun dışında kaldı.

127-) Fekezzebuhu feinnehüm lemuhdarun; Onu (İlyas’ı) yalanladılar! Muhakkak ki onlar zorunlu huzura çıktılar!

128-) İlla ıbadAllahil muhlesıyn; Sadece Allah’ın ihlâsa (samimiyete, saflığa) erdirilmiş kulları müstesna.

158-) Ve cealu beynehu ve beynel cinneti neseba* ve lekad alimetil cinnetü innehüm lemuhdarun;
O’nunla (Allah ile) cinler (normal insan duyularının algılayamadığı bilinçli varlıklar) arasında bir bağ oluşturdular! (Onlara Allah dûnunda tanrısallık atfettiler)… Andolsun cinler de bilir ki, muhakkak onlar muhdarîndir (zorunlu olarak huzurda hazır tutulacaklardır)!

159-) SubhanAllahi amma yesıfun; Allah onların vasıflandırmalarından münezzehtir!

160-) İlla ıbadAllahil muhlesıyn; Sadece Allah’ın ihlâsa (samimiyete, saflığa) erdirilmiş kulları müstesna (gerisi “muhdarîn” olarak anlatılan sınıftandır).

167-) Ve in kânu le yekulun;Muhakkak ki (o müşrikler) şöyle de diyorlardı: 168-) Lev enne ındeNA zikren minel evveliyn; “Eğer bizim yanımızda da atalarımızdan bize ulaşmış bir bilgi olsa idi…”

169-) Lekünna ıbadAllahil muhlesıyn; “Elbette biz de Allah’ın ihlâsa (samimiyete, saflığa) erdirilmiş kulları olurduk.”

SAD

82-) Kale feBi ızzetiKE le uğviyennehüm ecmeıyn; (İblis) dedi ki: “İzzetine (karşı konulmaz gücüne) yemin ederim ki, onların hepsini şaşırtıp (kendilerini beden kabul ettirerek, bedenin zevkleri peşinde koşturarak; hakikatlerini oluşturan ruhun konusundan) saptıracağım.”

83-) İlla ıbadeKE minhümül muhlesıyn; “Ancak onlardan ihlâsa erdirilmiş (hakikatlerini yaşattığın) kulların müstesna.”

BEYYİNE

5-) Ve ma ümiru illâ liya’budullahe muhlisıyne lehüd diyne hunefae ve yukıymusSalâte ve yü’tüzZekâte ve zâlike diynülkayyimeh; Oysaki onlar, Hanîfler olarak Dini O’na (yalnız Allah’a) hâlis kılarak Allah’a kulluk yapmalarından, salâtı ikame etmelerinden ve zekâtı vermelerinden başka bir şeyle emir olunmadılar… İşte budur Din-i Kayyım (geçerli hak din-sistem)!