AYETLER:

BAKARA

245-) Menzelleziy yukridullahe kardan hasenen feyudaıfehu lehu ad’afen kesiyreten, vAllahu yakbidu ve yebsut* ve ileyhi türceun;
Kimdir o kişi ki, Allah’a güzel bir ödünç versin de karşılığını defalarca katlanmış olarak geri alsın? Allah kabz eder veya bast eder (tutar, sıkar, daraltır veya açar, genişletir, yayar)… O’na döndürülmektesiniz!

MAİDE

12-) Ve lekad ehazAllahu miysaka beni israiyl* ve beasna minhümüsney aşere nekıyba* ve kalAllahu inniy meaküm* lein ekamtümüs Salate ve ateytümüz Zekate ve amentüm Bi rusuliy ve azzertümuhüm ve akradtümullahe kardan hasenen leükeffirenne anküm seyyiatiküm ve leüdhılenneküm cennatin tecriy min tahtihel enhar* femen kefere ba’de zâlike minküm fekad dalle sevaes sebiyl;
Andolsun ki Allah, İsrailoğullarının sözünü aldı… Onlardan on iki temsilci bâ’settik… Allah şöyle buyurmuştu: “Ben muhakkak sizinleyim… Salâtı ikame ettiğiniz, zekâtı verdiğiniz, Rasûllerime iman edip onlara yardımcı olduğunuz; Allah’a karz-ı hasen ile borç verdiğiniz takdirde, kötülüklerinizi sizden silerim; elbette sizi altlarından nehirler akan cennetlere koyarım… Bundan sonra sizden kim hakikati inkâr ederse, gerçekten yolun ortasından sapmıştır.”

HADİD

11-) Men zelleziy yukridullahe kardan hasenen feyuda’ıfehu lehu ve lehu ecrun keriym;
Kim ki, Allah’a karz-ı hasen (güzel bir ödünç) versin de, Allah da onu, katlayarak ona artırsın! Onun için cömert bir ecir de vardır.

17-) I’lemu ennAllahe yuhyiyl’Arda ba’de mevtiha* kad beyyenna lekümül’ayati le’alleküm ta’kılun;
İyi bilin ki Allah, ölümünden sonra arzı diriltir! Aklınızı kullanasınız diye size işaretleri açık-seçik beyan ettik.

18-) İnnel mussaddikıyne velmussaddikati ve akredullahe kardan hasenen yuda’afu lehüm ve lehüm ecrun keriym;
Muhakkak ki sadaka veren erkekler ve sadaka veren kadınlar ve Allah’a güzel bir ödünç verenler var ya, onlara kat kat artırılır… Onlar için cömert bir bedel de vardır.

TEĞABÜN

14-) Ya eyyuhelleziyne amenu inne min ezvaciküm ve evladiküm ‘aduvven leküm fahzeruhüm* ve in ta’fu ve tasfehu ve tağfiru feinnAllahe Ğafurun Rahıym;
Ey iman edenler! Muhakkak ki eşlerinizden ve evlatlarınızdan (onların içinden) sizin için düşman vardır! Bundan ötürü onlardan korunun! Eğer affeder, vazgeçer ve bağışlarsanız, muhakkak ki Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.

15-) innema emvaluküm ve evladuküm fitnetun, vAllahu ‘ındeHU ecrun ‘Azıym;
Mallarınız ve evlatlarınız sizin için yalnızca sınav objesidir! Allah (a gelince), O’nun indîndedir büyük ecir.

16-) Fettekullahe mesteta’tum vesme’u ve etiy’u ve enfiku hayren lienfüsiküm* ve men yuka şuhha nefsihi feülaike hümül müflihun;
Öyleyse, olabildiğince Allah’tan (yaptıklarınızın sonucunu yaşatacağı için) korunun; algılayın ve itaat edin ve kendi hayrınıza olarak infak edin! Kim benliğinin cimriliğinden/ihtirasından korunursa, işte onlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir!

17-) İn tukridullahe kardan hasenen yuda’ıfhu leküm ve yağfir leküm* vAllahu Şekurun Haliym;
Eğer Allah’a (Esmâ’sıyla var olmuş ihtiyaç sahiplerine) güzel bir ödünç verirseniz, verdiğinizi size katlayarak arttırır ve sizi mağfiret eder… Allah Şekûr’dur, Halîm’dir.

18-) ‘Alimul ğaybi veşşehadetil’Aziyzül Hakiym;
Gayb ve şehâdetin Âlim’idir, Azîz’dir, Hakîm’dir.

MÜZZEMMİL

19-) İnne hazihi tezkiretün, femen şaettehaze ila Rabbihi sebiyla;
Muhakkak ki bu bir tezkiredir (hatırlatıp düşündürtme)! Dileyen Rabbine (erdiren) yol edinir!

20-) İnne Rabbeke ya’lemu enneke tekumu edna min sülüseyilleyli ve nısfehu ve sülüsehu ve taifetun minelleziyne me’ake, vAllahu yukaddirulleyle vennehar* ‘alime en len tuhsuhu fetabe ‘aleyküm fakreu ma teyessere minelKur’ân* ‘alime en seyekûnu minküm merda ve aharune yadribune fiyl’Ardı yebteğune min fadlillahi ve aharune yukatilune fiy sebiylillâhi, fakreu ma teyessere minhu, ve ekımusSalâte ve atuzZekâte ve akridullahe kardan hasena* ve ma tukaddimu lienfüsiküm min hayrin teciduhu ‘ındAllahi huve hayren ve a’zame ecra* vestağfirullah* innAllahe Ğafurun Rahıym;
Muhakkak ki Rabbin senin gecenin üçte ikisinden daha azında, yarısında veya üçte birinde kalktığını biliyor… Seninle beraber olanlardan bir grubun da! Geceyi ve gündüzü Allah takdir ediyor! (Allah) onu asla değerlendiremeyeceğinizi bildi de tövbenizi kabul etti… Kurân’dan kolaylaşanı okuyun (idrak edin)! (Allah) bilir ki, sizden hastalar, arzda dolaşıp Allah’ın lütfundan talep eden kimseler ve Allah yolunda savaşan kimseler olacaktır. Artık O’ndan kolaylaşan kadarını okuyun; salâtı ikame edin (yönelişi kaîm kılın müşahede ile), zekâtı verin ve Allah’a güzel bir ödünç verin… Kendiniz için (önceden) hayırdan ne takdim ederseniz, Allah indînde onun çok daha büyük ve hayırlısını bulursunuz. Allah’tan mağfiret dileyin! Muhakkak ki Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.

AYETLERDE KARZ-I HASEN

KARZ-I HASEN; ALLAH’A VERİLEN BORÇ KATLANARAK KARŞILIKLA KİŞİYE DÖNER:
Kimdir o kişi ki, Allah’a güzel bir ödünç versin de karşılığını defalarca katlanmış olarak geri alsın? (Bakara-245) Kim ki, Allah’a karz-ı hasen (güzel bir ödünç) versin de, Allah da onu, katlayarak ona artırsın! (Hadid-11) Allah’a güzel bir ödünç verenler var ya, onlara kat kat artırılır…(Hadid-18) Allah’a (Esmâ’sıyla var olmuş ihtiyaç sahiplerine) güzel bir ödünç verirseniz, verdiğinizi size katlayarak arttırır. (Teğabün-17) Allah’a güzel bir ödünç verin… Kendiniz için (önceden) hayırdan ne takdim ederseniz, Allah indînde onun çok daha büyük ve hayırlısını bulursunuz.( Müzzemmil-20)

KARZ-I HASEN GÜNAHLARIN SİLİNMESİNE VESİLEDİR:
Allah’a karz-ı hasen ile borç verdiğiniz takdirde, kötülüklerinizi sizden silerim;(Maide-12)

KARZ-I HASEN MAĞFİRETE (Bağışlanmaya) VESİLEDİR:
Allah’a (Esmâ’sıyla var olmuş ihtiyaç sahiplerine) güzel bir ödünç verirseniz, verdiğinizi size katlayarak arttırır ve sizi mağfiret eder…(Teğabün-17) Allah’a güzel bir ödünç verin… Kendiniz için (önceden) hayırdan ne takdim ederseniz, Allah indînde onun çok daha büyük ve hayırlısını bulursunuz. Allah’tan mağfiret dileyin! Muhakkak ki Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir. (Müzzemmil-20)

KARZ-I HASEN, ÖTEDE BİR YAPIYA DEĞİL, KENDİMİZEDİR!
Allah’a güzel bir ödünç verin… Kendiniz için (önceden) hayırdan ne takdim ederseniz, Allah indînde onun çok daha büyük ve hayırlısını bulursunuz. (Müzzemmil-20)

AYETLERDE GEÇEN ESMALAR VE BU ESMALARA YÜKLENEN ANLAMLAR:
http://www.ahmedhulusi.org/kuran/elesmaulhusna.htm

EL- KERİYM: Öylesine cömert ki, kendisini inkâr ile açığa çıkanlara dahi sayısız nimetlerini bağışlamakta. “OKU”mak yani “İKRA” ancak O’nun keremiyle bir birimde açığa çıkabilir. Her birimin hakikatinde yer almakta.

EL KABIDZ… Tüm birimleri, onları oluşturan “Esmâ”sıyla hakikatleri yönünden kudret eliyle tutup hükmünü icra eden! İçe dönüklüğü yaşatan.

EL BASIT… Açıp yayan. Boyutsallıkları ve derin görüşü oluşturan.

EL HALİYM… Açığa çıkan bir olaya ani ve fevrî tepki vermeyip, açığa çıkış amacı doğrultusunda değerlendirmeye alan.

EL AZİYM… Açığa çıkmış Esmâ özelliği olan hiçbir birimin, azametini kavrayamayacağı muhteşem büyüklük.

EL ĞAFÛR… Allâh Rahmetinden asla ümit kesilmemesi gereken. Gerekli arınmayı yaptırtarak Rahîmiyetin nimetlerine erdiren. Rahîm ismini tetikleyen!

EŞ ŞEKÛR… Verdiği nimeti çoğaltmak için o nimeti değerlendirten. Birimde verilen nimeti hakkıyla değerlendirerek “daha”sına açılmayı oluşturan. “Kerîm” isminin özelliğini tetikler. Bu ismin özelliğinin kapalı kalması ise, birimi kendisine ulaşana karşı kapanmayı; o nimeti değerlendirmek yerine başka yönlere dönerek o nimetten perdelenmeyi yaşatır. Bu da “nankörlük” yani verileni değerlendirmemek olarak tanımlanır. Verilenin gerisinden mahrum kalma sonucunu doğurur. Nimetin ardı kesilir!

KARZ-I HASEN TEFEKKÜRÜ

Bu tefekkürümüze has olmak üzere incelenecek metin ve kavram tanımlamalarına girmedik. Çünkü KARZ-I HASEN denilince İslam Alimlerince bugüne değin anlaşılan şeyler; “İyilikler, sadakalar, infaklar çerçevesinde fiillerdir”…Bunlar doğru olmakla birlikte işin hakikatinin daha farklı olduğunu hissediyoruz.

Tasavvuf bilgilerimizle Karz-ı Hasene baktığımızda da şu ana kadar, “KARŞILIK BEKLEYEREK İBADET EDENLERİN”, yani avamın algısına özgü bir kavrama işaret edildiğini görüyoruz.

Kaynaktan yansıyan yeni bilgiler ve açılımlar ışığında konuyu değerlendirmenin daha yerinde olacağını düşündük. Özellikle de tefekkürümüzde yeni boyutlar açan ŞUUR BOYUTU; ÖZ BOYUT; HALİFETULLAH YANIMIZ; İNSAN YANIMIZ ve BEDENÎ; HAYVANİ BOYUT; BEŞER YANIMIZ ayrımı bu kavramı değerlendirmemizde yeni bir ışık oldu. Işık tutanlara şükründe aciziz.

Nedir Karz-ı Hasen?… Nedir Allah’a Borç Vermek?!.. Karsımızdaki bir birime verilen borç gibi değerlendirilebilir mi? “Malikel mülk” yani Mülkün sahibi olan ,dolayısıyla borç- alacak- verecek gibi beşeri kavramlardan beri olan Allah ismiyle isimlendirilen indinde tüm kavramların düşmesi ,bizi otomatik olarak bazen Allah ismiyle de işaret edilen ama O nun, bizim de varlığımızı oluşturduğu aslimiz olan ESMA mertebesi düzeyinden değerlendirmemizi gerektirir, zira borç alacak bir muhatabımız bu anlamda söz konusu olamaz, olsa olsa KENDI HAKIKATIMIZ olan ESMA mertebemizle yani SUURumuzla B’ilincimizin temas‘i,iletişimi, yakinlasmasi Birbirine AYN olmasi yani bilincin kendini ayri zannettiği varlığının aslini teşkil eden esma mertebesi oldugu farkindaligi söz konusu olabilir.

ALLAH’IN SEVDİKLERİ- ALLAH’IN SEVMEDİKLERİ- ALLAH’IN BERABER OLDUKLARI tefekkürlerimizdeki düşünce metodumuzla Karz-ı Hasene yaklaşalım. Müzzemmil- 20. Ayet ışığı tutmuş aslında: KARZ-I HASEN KENDİMİZDEN KENDİMİZE!..

Biz, tasavvuf okumaya çalışanlar bu KENDİMİZDEN KENDİMİZE tabirini çok kullanırız da işleyiş mekanizmasını ve hakikatini yine de anladığımız söylenemez. Bunu da son bilgiler ışığında açmak gerek!..

“BİRBİRİNİZE DÜŞMAN OLARAK İNİN ! (7-24)” ayeti ile Adem’e yapılan hitap; uzun yıllar “ADEM VE EŞİ HAVVA” olarak yanlış düzlemde, dışsal değerlendirildiğinden; öteleyerek anlama illeti beynimize kene gibi yapışmış!…

İnsanın eşi diye işaret olunan dışarıda dişi bir insan değil; Onun Hakikat yanına eş olarak yaratılan BEDENi, HAYVAN yanıdır. Cennetten (Esmaları ile tahakkuk ve tasarruf etme halinden) çıkma, arza inme diye anlatılan olayda BİRİBİRİNE DÜŞMAN OLARAK aşağı boyuta düşen; beden kaydına giren ikili yapı; ŞUUR ile BİLİNÇtir…

İnsan, kendi içinde sürekli olarak bedenle özün savaşını yaşar. İnsanlığın kahir ekseriyetinde bu savaşı beden kazanmakta, neticesi hem dünyada hem de ahrette cehennem yaşamı olarak açığa çıkmaktadır… İstisna denecek kadar az bir seçkinler zümresi ise, bu bitmeyen savaşı ısrarla Şuurun kazanması yönünde tekniklerle sürdürecek ve cennet yaşamına kapı açacak nasibi ölçüsünde!..

İşte Karz-ı Hasen kavramını bu noktadan ele alırsak; Şuur boyutunda; Öz boyutta kendi esmalarımızı değerlendirmek üzere; bedenimize, bilincimize biraz da zorlanarak yaptırdığımız eğitimler, uygulamalar ve imanımızın gereği olarak ortaya koyduğumuz fiillerin ALLAH’A BORÇ VERME diye misallendirildiğini görürüz..

Bu anlayisla bakarsak olaya; Esma mertebesine yönelik yakiyn amacli yönelis ve bu yöneliste devreye sokulan her türlü tetikleme unsurlari ,fiilleri aynen misliyle hatta birkac misliyle(bana bir adim yaklasana BEN on adim yaklasirim)bilincte karsiligini göreceginden borc verme kavramiyla anlatilmaya calisilmis,olabilir.

Allaha yada özümüze ,Esma boyutumuza yönelik yaptigimiz hertürlü gayretlerimizin kesinlikle kaybolmayacagi ,mutlaka karsiligi verilecegi yada yasanacagi vurgulanmis oluyor BORC kavramiyla, zira sirf VERMEK fiili kullanilsaydi geriye dönüsü kesinlik kazanmayan bir veris olurdu ki bu, kisinin bu yolda yürümesine tesvik degil bilakis güvensizlige tesvise düsüren kelam olurdu .

***

Ayrica DARDA olan ve tam teslimiyetle Allaha sığınmış bir kuluna yapilan yardim da Allaha borc vermek olarak nitelendirilebileceğini göz ardı etmeyelim… Dışarıya, başkasına gibi görünün bu durum da aslında Özümüze yöneliktir.

***

Borcun karşılığı birebir iken, ayetlerde “MİSLİYLE- KAT KAT- CÖMERTÇE ECİR” kavramları da dikkat çekici!.. Hemen hatırımıza şu hadis geliyor: “KULUMUN DİĞER İBADETLERİ KENDİSİ İÇİNDİR. ORUÇ MÜSTESNA. ORUÇ BENİM İÇİNDİR! ONUN ECRİNİ BEN VERECEĞİM!”

“Orucun ecrini ben vereceğim” şeklinde dile gelen hitap; Şuur boyutumuzun; Zati boyutun bu ibadete ecir, karşılık oluşturduğunun açıklanmasıdır.

Tasavvuf ehli, zikir, tefekkür, okuma yanı sıra ORUÇ ibadetine ayrı bir değer vermiştir. Oruç; doğrudan doğruya Öz boyuttan karşılık bulur!.. Yani bedensel boyuta yaptırdığımız bazı uygulamalar, riyazatlar doğrudan doğruya Şuursal boyuttan açılımlar getirir, hem de misli ile getirir demektir bu! Oruç kavramını İMSAK (Tutmak- Sakınmak- Vazgeçmek- Baskılamak) diye düşünürsek, oruçla kastedilenin sadece açlık değil, bedenin açlıkla kontrolü ve onun beraberinde gelişen hem fiilde hem düşüncede yaşanması gereken ciddi bir disiplin olduğu fark edilecektir.

Kısaca özetlersek; Vehmi benliğinizden, sahipliklerinizden, beşeri düşünce ve değerlendirmelerinizden verecekleriniz otomatik olarak şuursal boyutun derinliklerinden ecirlerle size dönecektir.

***

Beden- Şuur beraberliği ve işaret edilen, ecir noktasında yeni açılan şu gerçeği de zikredelim: ŞUUR BOYUTUNDA AÇILIMLAR ELDE ETMEK SADECE DÜŞÜNCE- İLİM- TEFEKKÜR-OKUMA İLE OLACAK İŞ HİÇ DEĞİLDİR. ŞUURSAL AÇILIMLAR; MUTLAK SURETTE BEDENİ BOYUTUN KONTROL VE HÜKÜMRANLIK ALTINA ALINMASI İLE MÜMKÜNDÜR!..

Gece namazına kalkarken gel gitler yaşayan bizler; günün birinde bedenimize, bir köleye emredercesine “KALK NAMAZA” dediğimizde anında kaldırabilir hale gelirsek; işte o zaman hayvani boyutun esareti son bulmaya başlamış demektir.

Gece uykudan güç kalkan, yemeğe oturunca iştahını frenleyemeyen, canının çektiğini almak, gözünün değdiğine sahip olmak isteyen ve bunlardan hala vazgeçemeyen bizler iyi bilelim ki; özlediğimiz HALİFE BOYUTU YAŞAMI sadece düşünce ile açılmayacak, mutlak surette bu bedeni, şuur önünde secde ettirmemiz gerekecektir. Başkaca da yolu yoktur.

Başkaca yolu olmadığı gerçeğini tarihsel süreç içinde öze erenler şu veciz cümle ile zikretmişler: MÜCAHEDE OLMAKSIZIN MÜŞAHEDE MÜMKÜN DEĞİLDİR!..

Bedeni, beşeri anlamda yoğun gayret ortaya konmadıkça Özden seyir ve müşahede imkansızdır.

KARZ- I HASEN; Şuur boyutundan rızıklanmak üzere Beden boyutundan verilen, vazgeçilen tüm halleri ve bu uğurda yapılan çalışmaları içerir. Ecri MAĞFİRETtir. Ecri ŞÜKÜRdür. Ecri RAHİM esması gereğince yeni idraklere, fark edilmemiş gerçeklere, açılmamış sırlara, yaşanmamış yaşamlara açılmaktır!..

***

Karz-ı Hasen geçen ayetlerde EŞ ŞEKUR esmasının varlığı; bu çalışmaların bizi NİMETİ HAKİKİ MANADA DEĞERLENDİRMEYE taşıyacağını, ER RAHİM, EL KERİYM esmaları, bunun bize çok yeni idrakler- yaşamlar bahşedeceğini; EL HALİYM esmaı; sukunet ve güzel değerlendirmenin bizde açılacağını, EL ĞAFUR esması, istiğfar ve mağfiretin hakikatinin Karz-ı Hasenin hakkını vermekle bizde oluşacacağını işaret ediyor.

EL KABİDZ ve EL BASİT esmaları da, bedeni boyutta yaşanan sıkmaların hakikatini idrak eder ve gerekli korunmayı sağlarsak, EL BASİT gereğince boyutsal genişlikler elde edileceğini işaret ediyor. (Bedeni boyuta uygulayacağımız sıkma ve disiplinin, şuursal boyutta genişlik getireceği demektir bu)

EL AZİYM esması ile de daha önce şahit olmadığımız bir azamet ve muhteşemlikte açılımlar vereceğini işaret ediyor…

***

Bir başka açıdan “En güzel borç vermeyi” , Allah ismiyle de tanimlanan ESMA mertebesinin ,arzda aciga cikmis en mükemmel mahallerine (Veli kullara) teslim-i nefs ederek borc vermek de kasdedilmis olabilir mi acaba ? Bir gönle borc vermek, pardon girmek her seyden ala imis!..“

***

ALLAH’A GÜZEL BORÇ; BEDENSEL YANINIZDAN; ŞUURSAL YANINIZA YATIRIM YAPMAKTIR!.. KARŞILIĞI TAHMİN EDİLEMEYECEK ŞEKİL VE BİÇİMLERLE DÖNECEKTİR Bİ İZNİLLAH…

Allah’a güzel borç vermek ve .ESMA B’ANKA’SI nda borclari tahsil etmek cümle Resulullah sevdalilarina hazmiyla birlikte kolaylastirilmis ola.

Bunlar okuyabildiklerimiz.

Hatalar beşeriyetimizden, gerçekler ehlindendir.

Doğrusunu Allah, Rasülü ve de Ehlullah bilmektedir.

Allah’a Güzel Borç Verenlere Selam Olsun!…

1-AYETLER:

BAKARA

198-) Leyse aleykum cünahun en tebteğu fadlen min Rabbikum* feiza efadtüm min Arafatin fezkürullahe ındel Meş’aril Haram* vezküruHU kema hedakum* ve in kuntum min kablihı le minaddalliyn;
(Hac süresi içinde) Rabbinizin fazlından istemenizde bir suç yoktur. Arafat’tan hep birlikte akıp dönerken, Meşari Haram’da (Müzdelife) Allah’ı zikredin. O’nu, hidâyetinin sizde açığa çıktığı kadarıyla zikredin. Muhakkak ki bundan önce siz (hakikatten) sapmışlardandınız.

199-) Sümme efıydu min haysü efadanNasu vestağfirullah* innAllahe Ğafurun Rahîym;
Sonra herkesin topluca döndüğü yerden siz de dönün ve (yetersizliklerinizden dolayı) istiğfar edin. Şüphesiz ki Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.

ALİ İMRAN

17-) EsSabiriyne ves Sadikıyne vel Kanitiyne vel münfikıyne vel müstağfiriyne Bil eshar;
(Onlar) sabredenlerdir, sadıklardır, kanitlerdir (kulluğunun idrakıyla boyun eğmişlerdir), (muhtaçlara) bağışlayanlardır, seher vakti eksikliklerinden dolayı istiğfar edenlerdir.

134-) Elleziyne yünfikune fiys serrai ved darrai vel kazımiynel ğayza vel afiyne aninNas* vAllahu yuhıbbul muhsiniyn;
Onlar ki, bollukta ve darlıkta Allah için karşılıksız bağışta bulunurlar, kızdıklarında öfkelerini kontrol ederler, insanların kusurlarını affederler. Allah ihsan edenleri sever.

135-) Velleziyne iza faalu fahışeten ev zalemu enfüsehüm zekerullahe festağferu li zünubihim* ve men yağfiruz zünube illellah* ve lem yusırru alâ ma fealu ve hüm ya’lemun;
Onlar utanılacak bir iş yaptıklarında veya (Allah’tan perdelenerek) nefslerine zulmettiklerinde; Allah’ı düşünüp yaptıkları yanlış, kusur dolayısıyla istiğfar ederler. Suçları da Allah’tan başka kim bağışlayabilir (ki)! Onlar yaptıkları yanlışlarda ısrarlı değillerdir.

NİSA

63-) Ülaikelleziyne ya’lemullahu ma fiy kulubihim fe a’rıd anhüm ve ızhüm ve kul lehüm fiy enfüsihim kavlen beliyğa;
İşte onlar, Allah’ın kalplerindekini bildiği kişilerdir. Onun için sen söylediklerine aldırma ve onlara öğüt ver ve nefsleri hakkında içlerine işleyecek açıklıkta söz söyle.

64-) Ve ma erselna min Rasulin illâ li yütaa Bi iznillah* ve lev ennehüm iz zalemu enfüsehüm cauke festağferullahe vestağfere lehümür Rasulü levecedullahe Tevvaben Rahiyma;
Biz her Rasûlü, kendilerine Allah’ın izniyle itaat edilmeleri için irsâl ettik. Eğer onlar nefslerine zulmettiklerinde sana gelselerdi de Allah’tan bağışlanma niyaz etselerdi, Rasûl de onlar için istiğfar dileseydi, elbette Allah’ı Tevvab ve Rahîm bulacaklardı.

110-) Ve men ya’mel suen ev yazlim nefsehu sümme yestağfirillahe yecidillahe Ğafuren Rahiyma;
Kim bir suç işler ya da nefsine zulmederse (benliği yüzünden-benliğini Allah’a şirk koşarsa); sonra (suçunu idrak edip) Allah’a istiğfar ederse, Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir (bağışlayıcıdır ve rahmetinden kaynaklanan güzellikleri yaşatandır)…

MAİDE

73-) Lekad keferelleziyne kalu innAllahe salisü selasetin, ve ma min ilâhin illâ ilâhun vahıd* ve in lem yentehu amma yekulune leyemessennelleziyne keferu minhüm azabün eliym;
Andolsun ki: “Allah, üç’ün üçüncüsüdür” diyenler de hakikati inkâr edenlerden olmuşlardır! Tanrısallık kavramı geçersizdir, Ulûhiyet sahibi TEK’tir!.. Söylemekte olduklarından vazgeçmezler ise, onlardan hakikati inkâr edenler, elbette acı veren azabı yaşayacaklardır!

74-) Efela yetubune ilellahi ve yestağfiruneHU, vAllahu Ğafurun Rahiym;
Hâlâ Allah’a tövbe edip, bağışlanmaları için yalvarmayacaklar mı? Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.

ENFAL

32-) Ve iz kalullahümme in kâne haza hüvel hakka min ındike feemtır aleyna hıcareten mines Semai evi’tina Bi azâbin eliym;
Hani, “Ey Allahım… Eğer bu senin indînden Hakk’ın kendisi ise, (o takdirde) gökten üstümüze taşlar yağdır! Yahut bize acı bir azap ver” demişlerdi.

33-) Ve ma kânAllahu liyüazzibehüm ve ente fiyhim* ve ma kânAllahu müazzibehüm ve hüm yestağfirun;
Hâlbuki sen onların içindeyken Allah onlara azap vermezdi (sen âlemlere rahmet olarak irsâl edilmiştin)… Ayrıca, istiğfar edenler de varken, Allah onlara azap edici değildir.

TEVBE

113-) Ma kâne linNebîyi velleziyne amenu en yestağfiru lil müşrikiyne velev kânu üliy kurba min ba’di ma tebeyyene lehüm ennehüm ashabül cahıym;
Ne en-Nebi’ye ne de iman edenlere, akraba dahi olsalar; ateş ehli oldukları açıkça belli olduktan sonra şirk koşanlar için bağışlanma dilemeleri olur şey değil (zira “Allah şirki mağfiret etmez”)!

114-) Ve ma kânestiğfaru İbrahiyme li ebiyhi illâ an mev’ıdetin veadeha iyyah* felemma tebeyyene lehu ennehu adüvvün lilhahi teberrae minhü, inne İbrahiyme le Evvahün Haliym;
Babası için İbrahim’in istiğfarı, ancak ona verdiği bir söz yüzünden idi… Onun bir Allah düşmanı olduğu açıkça kendisine belli olunca, ondan uzaklaştı… Muhakkak ki İbrahim ince kalpli ve hilm sahibiydi.

NEML

46-) Kale ya kavmi lime testa’cilune Bisseyyieti kablel haseneti, levla testağfirunAllahe lealleküm turhamun; (Sâlih) dedi ki: “Ey kavmim! İyilikten önce kötülüğü niye acele istiyorsunuz? Merhamet görmeniz için Allah’a istiğfar etseniz iyi olmaz mı?”

MÜ’MİN

55-) Fasbir inne va’dAllahi hakkun vestağfir lizenbike ve sebbih Bi Hamdi Rabbike bil aşiyyi vel ibkâr;
Sabret! Muhakkak ki Allah’ın vaadi haktır! Yanlışların için istiğfar et! Akşam ve sabah Rabbinin hamdi olarak tespih et!

ZARİYAT

16-) Ahıziyne ma atahüm Rabbühüm* innehüm kânu kable zaâlike muhsiniyn;
Rablerinin kendilerine verdiğini alıcılar olarak (içten dışa çıkış olarak)! Muhakkak ki onlar bundan önce muhsindiler.

17-) Kânu kaliylen minel leyli ma yehceun;
Geceden az bir bölümde uyurlardı.

18-) Ve bil eshari hüm yestağfirun;
Seherlerde istiğfar ederlerdi.

19-) Ve fiy emvalihim hakkun lissaili vel mahrum;
Onların mallarında talep eden ve sıkıntıda olan için bir hak vardı.

20-) Ve fiyl Ardı ayatun lilmukıniyn;
İkân sahiplerine arzda (bedende) işaretler vardır!

21-) Ve fiy enfüsiküm* efela tubsırun;
Nefslerinizde! Hâlâ (fark etmiyor) görmüyor musunuz?

YUSUF

97-) Kalu ya ebanestağfirlena zünubena inna künna hatıiyn;
(Yusuf’un kardeşleri) dediler ki: “Ey babamız… Bizim için suçlarımızın bağışlanmasını dile… Doğrusu biz hata edenler olduk.”

98-) Kale sevfe estağfiru leküm Rabbiy* inneHU “HU”vel Ğafurur Rahıym;
(Yakup) dedi ki: “Sizin için Rabbimden bağışlanma dileyeceğim… Muhakkak ki O, Gafûr’dur, Rahîm’dir.”

MERYEM

46-) Kale erağıbün ente an alihetiy ya İbrahiym* lein lem tentehi le ercümenneke vehcürniy meliyya;
(Babası) dedi ki: “Sen benim tanrılarımdan yüz mü çeviriyorsun, İbrahim? Yemin ederim ki eğer vazgeçmezsen, seni mutlaka taşlatarak öldürürüm… Uzun müddet benden uzak kal!”

47-) Kale Selâmun aleyke, se estağfiru leke Rabbiy* inneHU kâne Biy hafiyya;
(İbrahim) dedi ki: “Selâm üzerinde olsun. Senin için Rabbimden mağfiret dileyeceğim. Muhakkak ki O, bana çok ikramda bulunandır” dedi.

48-) Ve a’tezilüküm ve ma ted’une min dunillahi ve ed’u Rabbiy asa ella ekûne Bi duai Rabbiy şakıyya;
“Sizden de, sizin Allah dûnundaki yöneldiklerinizden de uzaklaşıp; Rabbime dua ediyorum. Rabbimin yönelişi ile mutsuz sona ermeyeceğimi umarım.”

49-) Felemma’tezelehüm ve ma ya’budune min dunillahi vehebna lehu İshaka ve Ya’kub* ve küllen cealna Nebîya; (İbrahim) onlardan ve onların Allah dûnundaki yöneldiklerinden uzaklaşınca, Ona İshak’ı ve Yakup’u hibe ettik… Hepsini Nebi oluşturduk!

MÜNAFİKUN

5-) Ve iza kıyle lehüm te’alev yestağfir leküm Rasûlullahi levvev ruusehüm ve raeytehüm yesuddune ve hüm mustekbirun;
Onlara: “Gelin, Rasûlullah sizin için mağfiret dilesin” denildiği vakit, başlarını çevirdiler; sen onların kendini beğenmiş benlik sahipleri olarak yüz çevirdiklerini görürsün.

6-) Sevaun ‘aleyhim estağferte lehüm em lem testağfir lehüm* len yağfirAllahu lehüm* innAllahe la yehdilkavmel fasikıyn;
Onlar için mağfiret dilemen yahut dilememen onlara birdir! Allah onları asla mağfiret etmez! Muhakkak ki Allah inancı bozuklar topluluğunu hakikate erdirmez!

NUH

10-) Fekultüstağfiru Rabbeküm inneHU kâne Ğaffara;
Dedim ki: “Rabbinizden mağfiret dileyin… Muhakkak ki O, Gaffar’dır.”

MÜMTEHİNE

5-) Rabbena lâ tec’alna fitneten lilleziyne keferu vağfir lena Rabbena* inneke entel Aziyzül Hakiym;
“Rabbimiz! Hakikat bilgisini inkâr edenler için bizi sınav objesi kılma! Bizi mağfiret et Rabbimiz! Muhakkak ki sen Azîz’sin, Hakîm’sin.”

2- İNCELENECEK METİNLER: (3. Md.de bu metinlerden özet yapılmıştır)

KAVRAMLARDA İSTİĞFAR

http://www.allahvesistemi.org/ahmedhulusidekavramlar/kavramlar/istigfar/index.htm

İSLAM ANSK.DE İSTİĞFAR

http://www.sevde.de/islam_Ans/islam_ans.htm

3- TANIM VE AÇILIMLAR:

İSTİĞFAR NEDİR? Sonsuz, sınırsız kuvvet, kudret, ilim içinde bir hiç olduğunu fark ediş… Var oluş kemâlâtına yakışmayan fiîlinden (veya düşüncenden) dolayı bağışlama talebi… Kelime değil; bir hal… ( “Estağfirullah” demek değil; mânâsını bilerek ve hissederek hâlinden pişmanlık duyma ve üzülme…) Yanlış bir fiîli yapmaktan dolayı özür dileme… Günlük olaylar içinde, var oluş gayemizin hakkını şuûrlu bir biçimde edâ edememekten dolayı yapılan hatalı hareketlerin ardı sıra özür dileme… Hatalarını, cehâletini, Allah’ın emrinde haddi aşmasını; lâtifeyle, ciddî olarak, bilmeyerek veya kasten yaptığı yanlış hareketlerini itiraf edip bağışlanma dileme… Kalbinin örtülmesi neticesinde duyulan üzüntüden, içine girilen kapanıklıktan, zâtı ilâhî’nin müşahedesinden perdelenmekten dolayı özür dileme… Hakkı, hakkıyla müşahede edememenin getirdiği sıkıntı ile; bu durum hissedildikçe özür dileme… İnsanın yeryüzünde “HALİFETULLAH” olarak yaşaması gerekirken, bu kemâlâtı yaşamasını engelleyen davranışlar ortaya koyarak hayatını sürdürmesini fark edip-o idrakla özür dilemesi… Bağışlanmadığı taktirde, “Halifelik” yüceliğine yakışmayan ilkel beşerî değerlendirmeler batağında boğulur gideceğini fark edip bu yüzden merhamet edilmesi ve var oluş kemâlimin gereğini yaşama yolunu kolaylaştırılmasını talep etme…

Azîm olan Arşın Rabbi Allah’ı tenzih edip, rahmet ve merhametinin gerektirdiklerine ve her iyi olana mazhar kılması ve her günahtan selâmete çıkarmasını talep…. İnsanın hakikatinin gereğini yaşayamaması; beşerîyetinin getirdiği düşüncelerle, duygularla, şartlanmalarla, tabiatının oluşturduğu güdüsel hareketlerle; ve şartlanmalardan ileri gelen değer yargılarıyla hayatı değerlendirmesi; ve bunun sonuçları olarak ortaya çıkan bütün fiîllerden dolayı özür dilemesi…

İNSAN-I KAMİLİN İSTİĞFARI: Sonsuz-sınırsız olan varlığın mânâlarını, sonsuz-sınırsız şekilde ortaya koymaktaki aczini yani yetersizliğini hissediş hâli… Sonsuz-sınırsız varlığın mânâlarını, “kulluğunun gereği olarak ortaya koymakta aciz” olduğunu ve “O yüce Varlığın Âlemlerden Ganî”lik vasfını itiraf etme…

ADEM’İN İSTİĞFARININ BİZDE YAŞANMASI: Yeryüzünde Halife olarak zâhire çıkarıldığı için, hilafetinin bilinci içinde, yaptığını ÖTEDEKİNE mal etmeyip; öteye atmayıp; faili hakiki olarak kendindekini görmek… Ve yaptığını nefsinin hakikatine bağlayarak; yaptığı gerçeği örtme işi dolayısıyla; nefsinin hakkını yemiş olarak, kendisine zulümde bulunduğunu idrâk etme…(Bu idrâkın bize açılması, hissedilmesi ve yaşantımızda yer alması, Âdem’in istiğfarının bizim tarafımızdan paylaşılmasıdır)

İSTİĞFARDA ALLAH İNDİNDEN BAĞIŞLANMA DİLEMEK: Beşerî kusurların örtülerek, hakikat nurlarının “nefs”inde ortaya çıkmasını talep etmek…

TEVBE VE İSTİĞFAR FARKI: Tövbe, bir büyük suçtan sonra; ortaya konulan fiîlden duyulan pişmanlık ve geri dönüş dolayısıyla yapılır. İstiğfar ise, günlük olaylar içinde, varoluş gayemizin hakkını şuûrlu bir biçimde edâ edememekten dolayı yapılan hatalı hareketlerin ardı sıra özür dilemektir.

1- AYETLERDE İSTİĞFAR

Kişinin yetersiz oluşunu fark etmesi ve bu yönde gayrete gelmesi istiğfarın ilk aşamasıdır: Sonra herkesin topluca döndüğü yerden siz de dönün ve (yetersizliklerinizden dolayı) istiğfar edin. Şüphesiz ki Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir. (Bakara-199)

İstiğfarın hakikatinin yaşandığı yegâne ibadet; hactır: (Hac süresi içinde) Rabbinizin fazlından istemenizde bir suç yoktur. Arafat’tan hep birlikte akıp dönerken, Meşari Haram’da(Müzdelife) Allah’ı zikredin. O’nu, hidâyetinin sizde açığa çıktığı kadarıyla zikredin. Muhakkak ki bundan önce siz (hakikatten) sapmışlardandınız. Sonra herkesin topluca döndüğü yerden siz de dönün ve (yetersizliklerinizden dolayı) istiğfar edin. Şüphesiz ki Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir. (Bakara-198-199)

Seher vakti; (biyolojik saat, beyin, astrolojik tesirler bakımından) istiğfar için en verimli zamandır: (Bu dışsal yorumu bir de içsel; batini yönü ile düşünelim) (Onlar) sabredenlerdir, sadıklardır, kanitlerdir (kulluğunun idrakıyla boyun eğmişlerdir), (muhtaçlara) bağışlayanlardır, seher vakti eksikliklerinden dolayı istiğfar edenlerdir. (Ali İmran-17) Seherlerde istiğfar ederlerdi. (Zariyat-18) (Seher Vakti; kanaatimizce takvimlerimizde İMSAK ile GUNEŞ arasındaki zamandır)

Kişi suçunu, yanlış fiil- düşüncesini, hakikatten perdelenip nefsine zulmedişini fark eder etmez istiğfara yönelmelidir: Onlar utanılacak bir iş yaptıklarında veya (Allah’tan perdelenerek) nefslerine zulmettiklerinde; Allah’ı düşünüp yaptıkları yanlış, kusur dolayısıyla istiğfar ederler. Suçları da Allah’tan başka kim bağışlayabilir (ki)! Onlar yaptıkları yanlışlarda ısrarlı değillerdir. (A.İmran-135)

Kim bir suç işler ya da nefsine zulmederse (benliği yüzünden-benliğini Allah’a şirk koşarsa); sonra (suçunu idrak edip) Allah’a istiğfar ederse, Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir (bağışlayıcıdır ve rahmetinden kaynaklanan güzellikleri yaşatandır)…(Nisa-110)

Sabret! Muhakkak ki Allah’ın vaadi haktır! Yanlışların için istiğfar et! Akşam ve sabah Rabbinin hamdi olarak tespih et! (Mümin-55)

Allah ehli zatları istiğfarımızda vesile kılmak, onlardan birine yönelmek bağışlanma sebebidir. (Ayete göre; suçu ve yanlışı mağdur olan tarafa samimi itiraf ve helallik almak da istiğfar kapsamındadır.) (Yusuf’un kardeşleri) dediler ki: “Ey babamız… Bizim için suçlarımızın bağışlanmasını dile… Doğrusu biz hata edenler olduk.” (Yakup) dedi ki: “Sizin için Rabbimden bağışlanma dileyeceğim… Muhakkak ki O, Gafûr’dur, Rahîm’dir.” (Yusuf- 97-98)

Hakikat ve risalet ilmini yaşayan bir zata; suçu açıkça itiraf etmek bir istiğfar çeşididir ve duası alınırsa mağfirete (bağışlanmaya) kapı açar: Biz her Rasûlü, kendilerine Allah’ın izniyle itaat edilmeleri için irsâl ettik. Eğer onlar nefslerine zulmettiklerinde sana gelselerdi de Allah’tan bağışlanma niyaz etselerdi, Rasûl de onlar için istiğfar dileseydi, elbette Allah’ı Tevvab ve Rahîm bulacaklardı. (Nisa-64) (Bu dışsal yorumu bir de içsel düşünün)

İstiğfar; hem içte hem dışta Rahim ismini açar, merhamet görmeye vesiledir: (Sâlih) dedi ki: “Ey kavmim! İyilikten önce kötülüğü niye acele istiyorsunuz? Merhamet görmeniz için Allah’a istiğfar etseniz iyi olmaz mı?” (Neml-46)

Akrabamız bile olsa, açıkça Allah’a şirk koşan için, bağışlanma temennisinde bulunmak doğru değildir: Ne en-Nebi’ye ne de iman edenlere, akraba dahi olsalar; ateş ehli oldukları açıkça belli olduktan sonra şirk koşanlar için bağışlanma dilemeleri olur şey değil (zira “Allah şirki mağfiret etmez”)! / Babası için İbrahim’in istiğfarı, ancak ona verdiği bir söz yüzünden idi… Onun bir Allah düşmanı olduğu açıkça kendisine belli olunca, ondan uzaklaştı… Muhakkak ki İbrahim ince kalpli ve hilm sahibiydi. (Tevbe- 113,114)

Yüksek ego sahipleri için teslimiyet de, hakikati kabul de çok zordur. Bu yüzden bağışlanmazlar, istiğfarın hakikati onlara açılmaz: Onlara: “Gelin, Rasûlullah sizin için mağfiret dilesin” denildiği vakit, başlarını çevirdiler; sen onların kendini beğenmiş benlik sahipleri olarak yüz çevirdiklerini görürsün. Onlar için mağfiret dilemen yahut dilememen onlara birdir! Allah onları asla mağfiret etmez! Muhakkak ki Allah inancı bozuklar topluluğunu hakikate erdirmez! (Münafikun-5,6)

İstiğfar; sistem içinde geçerli, kullanılması Allah tarafından önerilen paha biçilmez bir mekanizmadır: Dedim ki: “Rabbinizden mağfiret dileyin… Muhakkak ki O, Gaffar’dır.”( Nuh-16) Hâlâ Allah’a tövbe edip, bağışlanmaları için yalvarmayacaklar mı? Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir. (Maide- 74)

Bir toplulukta istiğfar edenlerin bulunması, toplu belalara karşı korunmadır, kalkandır: (Topluluğu ve kalkanı bir de içsel düşünelim) Hâlbuki sen onların içindeyken Allah onlara azap vermezdi (sen âlemlere rahmet olarak irsâl edilmiştin)… Ayrıca, istiğfar edenler de varken, Allah onlara azap edici değildir. (Enfal-33)

İstiğfarın hakikatini yaşayamamak; aleme- çevreye ibret olacak büyük belaları da çekebilir: “Rabbimiz! Hakikat bilgisini inkâr edenler için bizi sınav objesi kılma! Bizi mağfiret et Rabbimiz! Muhakkak ki sen Azîz’sin, Hakîm’sin.” (Mümtehine- 5)

İstiğfarın getirisi olacak mağfireti talep etmek; rutin duamız olmalıdır: “Rabbinizden mağfiret dileyin… Muhakkak ki O, Gaffar’dır.” (Nuh-10) Yanlışların için istiğfar et! Akşam ve sabah Rabbinin hamdi olarak tespih et! (Mümin- 55)

2- AYETLERDE GEÇEN ESMALAR VE BU ESMALARA YÜKLENEN ANLAMLAR:
http://www.ahmedhulusi.org/kuran/elesmaulhusna.htm

EL HALİYM… Açığa çıkan bir olaya ani ve fevrî tepki vermeyip, açığa çıkış amacı doğrultusunda değerlendirmeye alan.

EL ĞAFÛR… Allâh Rahmetinden asla ümit kesilmemesi gereken. Gerekli arınmayı yaptırtarak Rahîmiyetin nimetlerine erdiren. Rahîm ismini tetikleyen!

ER RAHIYM… Âlem sûretleri ile kendini seyir edendir! Bilinçli varlıkları, hakikatlerine erdirmek suretiyle; seyretmekte ve Esmâ’sı özellikleriyle yaşatmakta olanın, kendisi olduğu farkındalığıyla yaşatandır. “Ve kâne bil mu’miniyne Rahıyma = Hakikatine iman etmişlere Rahîm’dir“ (Ahzab: 43). Cennet diye işaret edilen yaşamın kaynağıdır. Melekî boyutun “var”lığını oluşturandır

ET TEVVAB… Hak ve hakikati algılatıp kavratarak, o birimin kendi hakikatine dönüşünü oluşturan. Tövbeyi yaşatır. Yani, birime yaptığı yanlışlardan dönmeyi ve verdiği zararları gidermeyi nasip eder. Bu isim özelliği açığa çıktığında Rahîm isminin özelliğini tetikler. Sonuçta kişinin hakikatinin getirisi olan güzellikleri ve müşahedeyi yaşatır.

EL AZİYZ… Karşı konulmaz güç sahibi olarak, dilediğini uygulayan! Tüm âlemlerde dilediğini karşı çıkacak güç olmaksızın yerine getiren. Bu isim Rab ismiyle paralel çalışan bir isimdir. Rab özelliği Azîz özelliğiyle hükmünü icra eder!

EL HAKİYM… İlminin kudretiyle açığa çıkmasını sebepler zincirine bağlayarak, nedenselliği oluşturan ve böylece kesret algılamasını oluşturan.

EL ALİYM… “İlim” özelliği sebebiyle sınırsız sonsuz her şeyi ve her boyutu, her yönüyle Bilen!

EL ĞAFFAR… Kudret veya hikmetin gereği olarak oluşmuş noksanlıklarını fark edip, bunların sonuçlarından kurtulmayı irade edenlere, örtüleyiciliğini yaşatan. Bağışlayan.

İSTİĞFAR TEFEKKÜRÜ

Tanımlar, ayetlerde görülen manalar ve esmalar doğrultusunda istiğfar konusunu değerlendirdiğimizde istiğfar etmemiz gereken en büyük suçun, en büyük yanlış algının, en büyük hatanın; ŞU ANKİ HAYATIMIZ, ŞU ANKİ HALİMİZ OLDUĞUNU GÖREBİLİYOR MUYUZ?…

“KİMSİN?”, SORUSUNA HALA İSİMLERİMİZLE, MESLEKLERİMİZLE, TOPLUMSAL UNVANLARIMIZLA CEVAP VERİYORSAK, BEDENE DAYALI BİR KİMLİK TANIMI VE YAŞAMI İÇİNDEYİZ DEMEKTİR Kİ; İNSAN OLUŞUMUZA, HALİFE BOYUTUMUZA EN BUYUK İHANET, EN BÜYÜK GÜNAH DA BUDUR!…

İstiğfarı tevbe ile karıştırmışız ve günahlarımıza tevbeyi istiğfarın hakikati sanıyoruz. Oysa Rasulullah’ın istiğfarı noktasından konuya bakarsak; yukarıda tanımını aldığımız ADEM’İN İSTİĞFARI VE İNSANI KAMİLİN İSTİĞFARINI düşünerek neye istiğfar edip, neyden bağışlanma dilememiz gerektiğini fark etmemiz gerekiyor!

Bedeni algıdan, bedensel yaşamdan; hayvanca yaşamdan İNSANCA-ŞUURCA-HALİFETULLAH OLARAK yaşamaya yönelmek ve bunu talep etmek; bu yönde çalışmalara girişmektir asıl istiğfar!… Hakiki mağfireti (bağışlanmayı ) getirecek olan da bu idrakin yaşamıdır.

Rasulullahın istiğfarından bizim anlayacağımız! Rasulullah günde 70 kez istiğfar edermiş. Geçmiş ve geleceği bağışlanmış Efendimiz (sav) elbette günaha istiğfar ediyor değildi.

Bizim bundan anlayacağımız; Beşeriyet gereği insanlar arasına girmekle, Kesret kalabalığına düşmekle; Zati boyutun hakkını verememe durumunu fark ederek istiğfar etmektir. Günde 70 kez bunu fark edebilir miyiz?…

70 li rakamlar Arapçada ÇOKLUK bildirmek üzeredir, sayı bildirmek üzere değil!…

Yani ÇOK ÇOK İSTİĞFAR, YANİ HER NEFESTE HER AN İSTİĞFAR!… Her perdeliliğimizi her fark edişte derhal istiğfar!…

Daha başka ne anlarız Rasulun 70 kez istiğfarından?!…

GUNDE 70 KEZ İÇİMİZDEN SESLENİYOR RASUL:

“SEN BU BEDEN DEĞİLSİN!”

“SEN BU ÇÜRÜYECEK TEN DEĞİLSİN.”

“SEN YUNUS’UN “ÖLEN HAYVAN İMİŞ” DEDİĞİ ÖLÜMLÜ HAYVAN DEĞİLSİN…”

“SEN, EZELİ VE EBEDİ ŞUUR VARLIK OLAN İNSANSIN!!!!!”

“SEN HALİFESİN!…. SİLKİN KENDİNE GEL….”

Evet günde 70 kez, her an böyle sesleniyor içimizden O Şefkatli, O merhametli, O kendinden çok bizi düşünen Rasül!…. Duyabiliyor muyuz?!…

Seherde istiğfar!… Ne demek?… Kur’an zaman üstü ise… Kur’an İNSANI, insandaki oluşum sistemlerini anlatıyor ise ne demek seherde istiğfar?…

Bize göre bu şu demek…. SEHER; uykudan uyanılan ilk vakit… Karanlığın aydınlığa dönüştüğü ilk an… Siz bir günah işlediniz… Siz gaflet içindesiniz… Siz, Kesret kalabalığında bedensel hayvanlık içinde yaşıyorsunuz… Ne zaman istiğfar edeceksiniz?…

GAFLETTEN UYANIŞI KENDİNİZDE İLK FARK ETTİĞİNİZ AN; İSTİĞFARIN HAKİKATINI ORTAYA KOYMANIZ GEREKEN ANDIR!… YOKSA OLAY SADECE GUN VE GECE BAGLAMINDAKİ SEHER İLE KAYDA GİRMEZ!… GAFLETTEN UYANMAYA BAŞLADIGINIZ İLK AN SİZİN SEHERİNİZDİR!…

Rasüle İtiraf ve Ondan mağfiret istemek ne demek?.. Enfüsünüzden bir Rasul demiş Kur’an… Size sizden merhametli, üzerinize titreyen bir Rasul demiş…. Kim o?.. Dışarıda Risaleti açan zatlar mı sadece?… Sadece onlar değil….

Sizin ŞUURSAL ASLINIZ, SİZDEKİ HALIFE BOYUTU içinizdeki Rasulunuz… Beden kaydı ile işlediğiniz suçu, düştüğünüz gafleti, acziyeti; suçu sağa sola atmadan Ona itiraf edin.. Kendinizi tanımladığınız beden halinizle, içinizdeki Rasule, kendi aslınıza zulmettiğinizi ona söyleyiniz!… “Ben sana yanlış yaptım ey Özüm” deyiniz!… “Ben kendime; hakikatime sırt döndüm” deyiniz. Bunu içtenlikle ve gayretle diyebilirseniz, içinizdeki Rasulun merhameti ve şefkati ile sizi hem içeriden hem dışarıdan sarmaladığını iliklerinize kadar hissedeceksiniz.

Rasüle böyle bir itirafın mağfireti çekeceğine ayet teminat vermiş, Tevvab ve Rahim mekanizmalarının tetiklenmesini işaret ederek; Eğer onlar nefslerine zulmettiklerinde sana gelselerdi de Allah’tan bağışlanma niyaz etselerdi, Rasûl de onlar için istiğfar dileseydi, elbette Allah’ı Tevvab ve Rahîm bulacaklardı..

Bir toplulukta istiğfar edenler varsa diğerlerinin de azaptan korunması ne demek? Topluluk dışsal olarak sosyal hayat ve insan kalabalığı… Ya içsel?… SİZDEKİ ESMA BİLEŞİMİ TOPLULUK…

Her esmanıza olan ihanetinizi itiraf da istiğfar da ilk planda mümkün olmayabilir… Fark ettiğiniz esmalarda, fark ettiğiniz perdeli noktalarda aczinizi itiraf ve istiğfara girişmeniz (içinizde istiğfar edenler) diye anlatılmış… Diğer itiraf edemediğiniz, perdeli kaldığınız manalar ise (topluluk) diye ifade edilmiş… Şu halde FARK EDEBİLDİĞİMİZ PERDELERİ ARALAMAYA ÇALIŞMAK, FARK EDEBİLDİĞİMİZ ESMALARIN HAKKINI VERMEYE ÇALIŞMAK; DİĞER GAFLET ALANLARIMIZ SEBEBİYLE İNECEK BELA VE AZABI DURDURMAKTADIR!..

Hakikatine, Allah İlmine yönelenler kendi hayatlarına baktıklarında, Allah tarafından nasıl korunduklarını fark edebileceklerdir.

Bu ayetten çıkacak diğer bir mana ise; Özündeki Risalet boyutu ile tanışmanın, bir bir tüm gaflet alanlarımızda istiğfara ve onun sonucu mağfirete start veren bir açılım olduğu noktasıdır!.. Ki bu da büyük bir müjdedir.

Ve İstiğfarın Hakikatinin yaşandığı ibadet: Hac!.. Nasip olanlara ne mutlu. Olmayanlara en tez zamanda, mebrur olarak nasip olsun!… (Amin amin amin)

Ben acizin, okuyabildikleri bunlar. Yanlış düşünceler benden, doğrular; Allah, Rasulu ve de Ehlullahtandır…

İSTİĞFARIN HAKİKATİNE EREN, MAĞFİRETE EREN KULLARDAN OLMAMIZ NİYAZIMLA…

1-AYETLER:

BAKARA

153-) Ya eyyühelleziyne amenüste’ıynu BisSabri vesSalati, innAllahe ma’asSabiriyn;
Ey iman edenler, hakikatinizin açığa çıkartacağı sabır (dayanma kuvvesi) ve salât (hakikatiniz olan Esmâ mertebesine yönelişin getirisi olan müşahede ile) yardım isteyin. Muhakkak ki Allah sabredenlerledir (Es Sabûr Esmâ’sıyla-mâiyet sırrı).

194-) Eşşehrülharamu Bişşehrilharami vel hurumatu kısas* femenı’teda aleykum fa’tedu aleyhi Bi misli ma’teda aleykum* vettekullahe va’lemu ennAllahe maalmüttekıyn;
Haram ay, haramınız olan aya bedeldir… Ve buna hürmette eşitlik esastır. O hâlde haddi aşıp (bu süreçte) size saldırana, saldırganlığının misliyle siz de saldırın! Allah’tan korunun, ve iyi bilin ki Allah korunanlarla beraberdir.

249-) Fe lemma fesale talutu Bil cunudi, kale innAllahe mübteliykum Bi neher* femen şeribe minhu feleyse minniy* vemen lem yat’amhü feinnehu minniy illâ menığterafe gurfeten Bi yedih* feşeribu minhu illâ kaliylen minhum* felemma cavezehu huve velleziyne amenu meahu, kalu la takate lenel yevme Bi calute ve cunudih* kalelleziyne yezunnune ennehum mulakullahi kem min fietin kaliyletin ğalebet fieten kesiyraten Bi iznillah* vAllahu meas Sabiriyn;
Talut, ordusuyla yola çıktığında (askerlerine) dedi ki: “Muhakkak Allah sizi bir nehir ile sınayacaktır. Kim ondan içerse benden değildir. Kim ondan tatmazsa o da bendendir. Eliyle bir avuç kadar alan müstesna”… Fakat içlerinden pek azı hariç, ondan içtiler. Ne zaman ki O ve beraberindekiler nehrin karşı yakasına geçtiler, “Calut ve ordusuna karşı savaşacak gücümüz kalmadı” dediler. Allah’a kavuşacaklarını (imanları sebebiyle) özlerinden gelen (yakîn) ile bilenler ise: “Pek çok defa, az bir topluluk Allah’ın izniyle (biiznillah), kendilerinden çok fazla topluluğu yenmiştir. Allah dayananlar ile beraberdir” dediler.

NİSA

108-) Yestahfune minen Nasi ve la yestahfune minAllahi ve HUve meahüm iz yübeyyitune ma la yerda minel kavl* ve kânAllahu Bi ma ya`melune muhıyta;
(Münafıklar-ikiyüzlüler) insanlardan gizleyebilirler ama Allah`tan asla! Oysa O beraberdi (tasavvufî anlayışla mâiyet sırrı-Allah`ın, kulun her zerresini Esmâ`sıyla varetmesi hakikati) onlarla gece boyu, Allah`ın hoşlanmadığı şeyleri kurgularlarken. Allah yapmakta olduklarına Muhît`tir!

ENFAL

12-) İz yuhıy Rabbüke ilel Melaiketi enniy meaküm fesebbitülleziyne amenu* seulkıy fiy kulubilleziyne keferurru`be fadribu fevkal a`nakı vadribu minhüm külle benan;
Hani Rabbin melâikeye şöyle vahyetmişti: “Muhakkak ben sizinle beraberim (Allah melekle yan yana olmayacağına göre; anlatılmak istenen {tasavvufta mâiyet sırrı diye bahsedilen}: meleklerin, kendilerindeki kuvvet ve kudretin Allah`ın kuvvet ve kudreti bilincini taşıdıkları realitesine işaret olunmaktadır)… İman edenleri sâbitleyin… Hakikat bilgisini inkâr edenlerin kalplerinde korku oluşturacağım… (Onların) boyunlarının üstüne vurun (vehim üzere sâbitleyin) ve onların her parmağına darbedin.”

19-) İn testeftihu fekad caekümül feth* ve in tentehu fehuve hayrun leküm* ve in teudu neud* velen tuğniye anküm fietüküm şey’en velev kesüret, ve ennAllahe meal mu’miniyn;
Eğer siz fetih (zafer) istiyorsanız, işte size (Bedir’de) fetih geldi… Eğer (Rasûlullah’a direnmekten) vazgeçerseniz, o sizin için daha hayırlıdır… Şayet (şirke) dönerseniz, biz de döneriz! (O durumda) topluluğunuz çok da olsa size hiçbir faydası olmaz… Kesinlikle Allah iman edenlerledir (kendinde açığa çıkan havl ve kuvvetin Allah’ın olduğunu yaşayanlarladır)!

46-) Ve etıy’ullahe ve ResuleHU ve la tenazeu fetefşelu ve tezhebe riyhuküm vasbiru* innAllahe maas sabiriyn;
Allah’a ve Rasûlüne itaat edin, birbirinizle zıtlaşmayın; (yoksa) korkuya kapılırsınız ve rüzgârınız (kuvvetiniz) gider… Sabredin… Muhakkak ki Allah “Es Sabûr” isminin özelliğiyle sabredenlerledir.

66-) El ANe haffefAllahu anküm ve alime enne fiyküm da’fa* fein yekün minküm mietün sabiretün yağlibu mieteyn* ve in yekün minküm elfün yağlibu elfeyni Bi iznillah* vAllahu meas sabiriyn;
Şu an Allah sizden yükünüzü hafifletti, çünkü biliyor ki sizde zayıflık var… (O hâlde) sizden dayanan yüz olursa, iki yüze galip gelirler… Sizden bin olursa, Allah’ın izniyle (Bi-iznillah), iki bine galip gelirler… Allah sabredenlerle beraberdir.

TEVBE

36-) İnne ıddeşşühuri ındAllahisna aşere şehren fiy Kitabillahi yevme halekas Semavati vel’Arda minha erbaatün hurum* zâliked diynül kayyimü fela tazlimu fiyhinne enfüseküm ve katilül müşrikiyne kâffeten kema yükatiluneküm kâffeten, va’lemu ennAllahe maal müttekıyn;
Muhakkak ki Allah indînde, semâları ve arzı halkettiği süreçte Allah ilminde, ayların adedi on ikidir… Onlardan dördü haram (aylar)dır; (Muharrem, Receb, Zilkaide, Zilhicce)… İşte Din-i Kayyım (geçerli, payidar sistem) budur… Onlar (haram aylar) içinde nefslerinize zulmetmeyin… Müşriklerle savaşın, onların hep birlikte sizinle savaştıkları gibi… İyi bilin ki Allah korunanlarla beraberdir (mâiyet hakikatine işaret).

40-) İlla tensuruhu fekad nasarehullahu, iz ahrecehülleziyne keferu saniyesneyni, iz hüma fiyl ğayri, iz yekulü lisahıbihi la tahzen innAllahe meana* feenzelAllahu sekiynetehu aleyhi ve eyyedehu Bi cünudin lem teravha ve ceale kelimetelleziyne keferus süfla* ve kelimetullahi hiyel ulya* vAllahu Azîyzün Hakiym;
Gerçekten Allah O’na yardım etmiştir, siz O’na yardım etmeseniz de! Hani hakikat bilgisini inkâr edenler O’nu (yurdundan) çıkmak zorunda bıraktıklarında; O, ikinin ikincisi (iki kişiden biri) idi! Hani onlar (Hz.Rasûlullah ve Hz.Ebu Bekr) mağarada idiler… Hani arkadaşına: “Mahzun olma, muhakkak ki Allah bizimle beraberdir (mâiyet sırrına işaret ediyordu)” diyordu… Allah, sekinetini (güven duygusuyla oluşan sakinlik) O’nun üzerine inzâl etmiş ve O’nu görmediğiniz ordularla desteklemişti. Hakikat bilgisini inkâr edenlerin sözlerini süfla (en aşağı) kılmıştı… Allah sözü, işte ulyadır (en üstün)! Allah Azîz’dir, Hakîm’dir.

123-) Ya eyyühelleziyne amenu katilülleziyne yeluneküm minel küffari velyecidu fiyküm ğılzaten, va’lemu ennAllahe meal müttekıyn;
Ey iman edenler! Küffardan (gerçeği inkâr edenlerden) size yakın olanlarla savaşın! Sizde şiddet, azîm, yoğun iman yaşamını bulsunlar… Bilin ki Allah korunanlarla beraberdir!

HUD

36-) Ve uhıye ila Nuhın ennehu len yu`mine min kavmike illâ men kad amene fela tebteis Bima kânu yef`alun;

Nuh`a vahyolundu ki: “Halkından, iman etmiş olanlar dışında kimse iman etmeyecek… (Artık) onların yapmakta olduklarından dolayı üzgün olma!”

37-) Vasnaılfülke Bi a`yunina ve vahyina ve la tuhatıbniy fiylleziyne zalemu* innehüm muğrekun;

Gözlerimiz olarak (mâiyet sırrına işaret bu ifade), vahyimizce gemiyi yap… Zâlimler hakkında (şefaat için) bana yönelme… Kesinlikle onlar boğulacaklardır!

KEHF

24-) İlla en yeşaAllah* vezkür Rabbeke iza nesiyt ve kul asa en yehdiyeni Rabbiy li akrebe min hazâ raşeda;

Sadece “inşâ Allah = Allah inşa ederse” kaydıyla demen, müstesna!.. Unuttuğunda Rabbini (hakikatin olan Esmâ mertebesini) zikret (hatırla)!.. Ve de ki: “Umarım Rabbim beni kurbunda (mâiyet sırrının yaşandığı Tecelli-i Sıfat mertebesi. {İnsan-ı Kâmil, Sıfatların tecellisi bahsi; Abdülkerim Ceylî. A.H.}) olgunluğa erdirir.”

TAHA

45-) Kala Rabbena innena nehafü en yefruta aleyna ev en yatğa;
“Rabbimiz! Doğrusu biz, bizim aşırı üstümüze gelmesinden veya taşkınlık yapmasından korkarız” dediler.

46-) Kale la tehafa inneniy meaküma esmeu ve era;
“Korkmayın! Muhakkak ki Ben sizinle olarak işitir ve görürüm (mâiyet sırrı)” dedi. (Sahih Kudsi hadis: “……Ben kulumun görür gözü işitir kulağı olurum……”)

MÜMİNUN

27-) Fe evhayna ileyhi enisnaıl fülke Bi a`yüniNA ve vahyiNA feiza cae emruNA ve farettennuru, feslük fiyha min küllin zevceynisneyni ve ehleke illâ men sebeka aleyhil kavlü minhüm* ve la tühatıbniy filleziyne zalemu* innehüm muğrekun;
Bunun üzerine Ona (Nuh`a) vahyettik ki: “Gözlerimiz olarak (gözetimimiz anlamına gelse de burada mâiyet sırrına işaret vardır) ve vahyimizle gemiyi yap… İş başladığında (sular yükseldiğinde) ve fırın kaynadığı (buhar kazanı mı vardı acaba) vakit, her eşi olandan bir çift ve onlardan, aleyhine daha önce hüküm verilmiş olanlar hariç ehlini, gemiye al. Zâlimler hakkında benimle muhatap olma! Kesinlikle onlar boğulacaklardır.”

NAHL

128-) İnnAllahe mealleziynet tekav velleziyne hüm muhsinun;
Kesinlikle Allah korunanlar ve muhsinlerle (Allah için yaşamakta olduğunun farkındalığında olanlarla) beraberdir.

ANKEBUT

69-) Velleziyne cahedu fiyna lenehdiyennehüm sübüleNA* ve innAllahe lemeal muhsiniyn;
Biz’e (ermek için nefsine karşı) savaş verenlere gelince, elbette onları yollarımıza ulaştıracağız… Kesinlikle Allah, yakîn ehliyle (ihsan sahibi {Allah’a görüyormuşçasına yönelen}) elbette beraberdir! (Mâiyet sırrı.)

MUHAMMED

33-) Ya eyyühelleziyne amenu etıy’ullahe ve etıy’ur Rasûle ve la tubtılu a’maleküm;
Ey iman edenler! İtaat edin Allah’a ve itaat edin Rasûl’e; yaptıklarınızın getirisini geçersiz kılmayın!

34-) İnnelleziyne keferu ve saddu an sebiylillâhi sümme matu ve hüm küffarun felen yağfirAllahu lehüm;
Muhakkak ki hakikat bilgisini inkâr edenler, (insanları dışsallık veya içsellik yüzünden) Allah yolundan alıkoyanlar, sonra da hakikati inkârlarıyla ölenler var ya, Allah onları asla bağışlamayacaktır!

35-) Fela tehinu ve ted’u ilesSelmi, ve entümül a’levne, vAllahu meaküm ve len yetireküm a’maleküm; Gevşemeyin ve siz üstünken, selm’e (barışa, Hak ile bâtılı uzlaştırmaya) çağırmayın! Allah sizinle Birliktedir! Sizin yaptıklarınızı asla eksiltmeyecektir.

HADİD

4-) “HÛ”velleziy halekasSemâvati vel’Arda fiy sitteti eyyamin sümmesteva ‘alel’Arş* ya’lemu ma yelicu fiyl’Ardı ve ma yahrucu minha ve ma yenzilu minesSemâi ve ma ya’rucu fiyha* ve HUve me’akum eyne ma küntüm* vAllahu Bima ta’melune Basıyr;
O, semâları ve arzı altı süreçte yaratan, sonra da arşa istiva edendir! Arza gireni ve ondan çıkanı; semâdan inzâl olanı ve onun içinde urûc edeni bilir… Nerede olursanız O sizinle (hakikatinizin Esmâ ül Hüsnâ’sıyla varolması sonucu) beraberdir (Mâiyet sırrına işaret)! Allah yaptıklarınızı (yaratan olarak) Basîr’dir.

MÜCADELE

6-) Yevme yeb`asühümullahu cemiy`an feyunebbiuhüm Bima `amilu* ahsahullahu ve nesuHU, vAllahu `alâ külli şey`in Şehiyd;

Gün gelir, Allah onların hepsini bâ`s eder (yeni bir özellikle yeni bir boyutta diriltir) de yaptıklarını onlarda haber verir… Allah, onu (kendilerinden açığa çıkanları) kayda almış, onlar ise onu unutmuşlardır… Allah her şey üzerine Şehîd`dir.

7-) Elem tera ennAllahe ya`lemu ma fiysSemavati ve ma fiyl`Ardı ma yekûnu min necva selasetin illâ HUve rabi`uhüm ve la hamsetin illâ HUve sadisuhüm ve la edna min zâlike ve la eksere illâ HUve me`ahüm eyne ma kânu* sümme yunebbiuhüm Bima `amilu yevmelkıyameti, innAllahe Bikülli şey`in Aliym;

Bundan daha az da olsalar, daha çok da olsalar; nerede olursa olsunlar mutlaka O, onlarla beraberdir (Esmâ`sıyla, “yok”ken var kıldığı için – Mâiyet sırrı)! Sonra kıyamet sürecinde yaptıklarını (açığa çıkaran olarak) kendilerinde haber verir! Muhakkak ki Allah Bi-küllî şey`in (şey`in Esmâ`sıyla hakikati olarak) Bilen`idir.

HAŞR

23-) HuvAllahulleziy la ilahe illâ HU* el Melik`ül Kuddûs`üs Selâm`ul Mu`min`ul Müheymin`ul Aziyz`ul Cebbar`ul Mütekebbir* SubhanAllahi `amma yüşrikûn;
“HÛ” Allah, tanrı yok, sadece “HÛ”! Melîk`tir (efâl, oluşlar âleminde mutlak hükmü yürüyen), Kuddûs`tür (yaratılmışlığa ve kevne ait nitelenmelerden, yaratılmış kavramlardan münezzeh), Selâm`dır (yaratılmışlarda yakîn ve kurb hâlini oluşturup mâiyet sırrını açığa çıkartan), Mümin`dir (iman açığa çıkartarak hakikatini müşahedeye yönelten), Müheymin`dir (gözetip himaye eden, muhteşem azametini seyirde yaratılmışlığı kaldıran), Azîz`dir (karşı konulması imkânsız olarak dilediğini yapan), Cebbâr`dır (iradesini zorunlu kabul ettiren), Mütekebbir`dir (Mutlak yegâne Kibriyâ {eniyeti} olan)! Allah, onların ortak koştukları tanrı kavramlarından Subhan`dır!

BAKARA

190-) Ve katilu fiy sebiylillahilleziyne yukatilunekum ve la ta’tedu* innAllahe la yuhıbbul mu’tediyn;
Sizi öldürmek amacıyla savaşanlarla siz de Allah için savaşın. Haddi aşmayın. Muhakkak Allah onları sevmez.

204-) Ve minenNasi men yu’cibüke kavlühu fiyl hayatid dünya ve yüşhidüllahe alâ ma fiy kalbihi ve huve eleddül hısam;
İnsanlardan öylesi vardır ki, dünya hayatı hakkındaki sözü senin hoşuna gider ve o kalbindekine Allah’ı da şahit tutar… Oysa o, düşmanlarının en yamanıdır.

205-) Ve iza tevella sea fiyl Ardı li yüfside fiyha ve yühlikel harse vennesl* vAllahu la yuhıbbül fesad;
O dönüp gittiği zaman arzda fesat çıkarmaya, insanın ürününü ve neslini mahvetmeye koşar. Allah fesadı sevmez.

206-) Ve iza kıyle lehüttekıllahe ehazethül ızzetü Bil ismi fehasbühu cehennem* ve le bi’sel mihad;
Ona: “Allah’tan korun” denildiğinde, benliği onu suça sürükler. İşte onun hakkından cehennem gelir. Cidden çok kötü yataktır o!

275-) Elleziyne ye’külunerRiba la yekumune illâ kema yekumülleziy yetehabbetuhüşşeytanu minel mess* zâlike Bi ennehum kalu innemel bey’u mislürRiba* ve ehalellahul bey’a ve harremerRiba* fe men caehu mevızatün min Rabbihi fenteha felehu ma selef* ve emruhu ilellah* ve men ade feülaike ashabünnar* hum fiyha halidun;
Riba yiyenler, şeytan (cin) çarpmış kişi nasıl ayağa kalkarsa öylece kalkarlar. Bu onların, ribayı alışverişle aynı tutmalarından ileri gelir. Oysa Allah alışverişi helal kıldı, ribayı haram. (Alışverişte aldığının karşılığı ödenir; riba ise verilen borcun çeşitli miktarlarda fazlasıyla karşılığının alınmasıdır. Riba, karşılıksız yardımlaşma “infak” anlayışının tam zıddıdır.) Artık her kim Rabbinden gelen öğüt ile ribadan vazgeçerse, geçmişi ona aittir, hakkındaki hüküm ise Allah’ındır. Kim de döner riba alırsa, işte onlar ateş ehlidir. Onlar orada sonsuza dek kalırlar.

276-) YemhakullahurRiba ve yurbis Sadekat* vAllahu la yuhıbbu külle keffarin esiym;
Allah ribayı (gelirini) mahveder, sadakayı (gelirini) ise arttırır!.. Allah, suçlarında ısrar eden nankörlerin hiçbirini sevmez.

ALİ İMRAN

31-) Kul in küntüm tuhıbbunAllahe fettebiuniy yuhbibkümullahu ve yağfir leküm zünubeküm* vAllahu Ğafur’un Rahîym;
De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız bana tâbi olun; ki Allah sizi sevsin ve suçlarınızı bağışlasın. Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.”

32-) Kul etıy’ullahe verRasule, fein tevellev feinnAllahe la yuhıbbul Kafiriyn;
De ki: “Allah’a ve Rasûle itaat edin!”… Eğer yüz çevirirlerse, muhakkak Allah hakikati inkâr edenleri sevmez.

56-) Feemmelleziyne keferu feüazzibühüm azaben şediyden fid dünya vel ahireti, ve ma lehüm min nasıriyn;
“Fakat o hakikati inkâr edenlere gelince; onlara hem dünyada hem de sonsuz gelecek sürecinde şiddetle azap yaşatacağım. Onların hiçbir yardımcıları da olmaz.”

57-) Ve emmelleziyne amenu ve amilus salihati feyüveffiyhim ucurehüm* vAllahu la yuhıbbuz zalimiyn;
“Hakikatine” iman edip bunun gereği olan çalışmaları yapanlara gelince; onların yaptıklarının getirisi tamı tamına verir. Allah zâlimleri sevmez!

140-) İn yemsesküm karhun fekad messel kavme karhun mislüh* ve tilkel eyyamu nüdavilüha beynen Nas* ve liya’lemAllahulleziyne amenu ve yettehıze minküm şüheda’* vAllahu la yuhıbbuz zalimiyn;
Eğer size bir yara (-nın ızdırabı) dokunuyorsa, o topluluğa da bir benzeri dokunmuştur. Böyle günler, devridaim olurlar insanlar arasında. İman edenlerin Allah’ça bilinmesi (varlığındaki Esmâ mertebesince açığa çıkarılanın sonucunun meydana getirilmesi) ve hakikate hayatları pahasına şehâdet edenlerin oluşması içindir. Allah zulmedenleri (nefslerinin veya başkalarının hakkını vermeyenleri) sevmez.

NİSA

36-) Va’budullahe ve la tüşrikû BiHİ şey’en ve Bil valideyni ıhsanen ve Bi zil kurba vel yetama vel mesakiyni velcari zil kurba vel caril cünübi ves sahıbi Bil cenbi vebnis sebiyli ve ma meleket eymanüküm* innAllahe la yuhıbbu men kâne muhtalen fahura;
Allah’a kulluk edin ve hakikatiniz olana hiçbir şeyi şirk koşmayın (hiçbir varlığa tanrılık pâyesi vermeyin)! Ana-babanıza, yakınlarınıza, yetimlere, yoksullara, yakın komşulara ve uzak komşulara, yol arkadaşınıza, yolda kalmışlara ve eliniz altındakilere ihsanda bulunun. Muhakkak Allah kibirlenip övünenleri sevmez.

105-) İnna enzelna ileykel Kitabe Bil hakkı li tahküme beynenNasi Bi ma erakellah* ve la tekün lil hainiyne hasıyma;
Kesinlikle biz inzâl ettik sana hakikat bilgisini, Hak olarak insanlar arasında Allah’ın gösterdiği ile hüküm vermen için. Hainleri savunma!

106-) Vestağfirillah* innAllahe kâne Ğafuren Rahiyma;
Allah’tan mağfiret dile. Muhakkak Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.

107-) Ve la tücadil anilleziyne yahtanune enfüsehüm* innAllahe la yuhıbbı men kâne havvanen esiyma;
Nefslerine ihanet edenleri savunma! Muhakkak ki Allah nefsine ihanet suçuna ısrarla devam edeni sevmez.

108-) Yestahfune minen Nasi ve la yestahfune minAllahi ve HUve meahüm iz yübeyyitune ma la yerda minel kavl* ve kânAllahu Bi ma ya’melune muhıyta;
(Münafıklar-ikiyüzlüler) insanlardan gizleyebilirler ama Allah’tan asla! Oysa O beraberdi (tasavvufî anlayışla mâiyet sırrı-Allah’ın, kulun her zerresini Esmâ’sıyla varetmesi hakikati) onlarla gece boyu, Allah’ın hoşlanmadığı şeyleri kurgularlarken. Allah yapmakta olduklarına Muhît’tir!

148-) La yuhıbbullahul cehre Bissui minel kavli illâ men zulim* ve kânAllahu Semi’an Aliyma;
Zulme uğrayan dışında, kötü sözün açıktan konuşulmasını sevmez Allah! Allah Semî’dir, Alîm’dir.

MAİDE

64-) Ve kaletil yahudü yedullahi mağluletün, ğullet eydiyhim ve luınu Bi ma kalu* bel yedahu mebsutatani yünfiku keyfe yeşa’* ve leyeziydenne kesiyren minhüm ma ünzile ileyke min Rabbike tuğyanen ve küfra* ve elkayna beynehümül adavete velbağdae ila yevmil kıyameti, küllema evkadu naren lil harbi atfeehAllahu ve yes’avne fiyl Ardı fesaden, vAllahu la yuhıbbul müfsidiyn;
Yahudiler, “Allah’ın eli bağlıdır” dediler… Söyledikleri kendilerinde açığa çıktı, kendi elleri bağlandı ve lânetlendiler! Bilakis, Allah’ın iki eli de açıktır; dilediğince bağışlamaya devam ediyor! Andolsun ki, Rabbinden sana inzâl olunan, onlardan çoğunun inkâr ve tuğyanını (isyan ile haddini aşmayı) arttırır! Onların arasına kıyamet sürecine kadar düşmanlık ve nefret duygusu yerleştirdik! Her ne zaman savaş için bir ateş yaksalar, Allah onu söndürdü… (Gene de) yeryüzünde bozgunculuğa koşarlar… Allah inançları saptırma peşinde koşanları sevmez.

87-) Ya eyyühelleziyne amenu la tuharrimu tayyibati ma ehallAllahu leküm ve la ta’tedu* innAllahe le yuhıbbul mu’tediyn;
Ey iman edenler!.. Allah’ın sizin için helal ettiği pak rızıkları haram kılmayın ve haddi aşmayın (Allah’ın helal kıldığını haram kabul ederek)! Muhakkak ki Allah haddi aşanları sevmez.

ENAM

141-) Ve “HU”velleziy enşee cennâtin ma’ruşatin ve ğayre ma’ruşatin vennahle vezzer’a muhtelifen ükülühu vezzeytune verrummane müteşabihen ve ğayre müteşabih* külu min semerihi iza esmere ve atu hakkahu yevme hasadih* ve la tüsrifu* inneHU la yuhıbbul müsrifiyn;
Çardaklı ve çardaksız bahçeleri, hurmaları, yemişleri muhtelif ekinleri, zeytinleri ve narları, müteşabih ve gayrı müteşabih olarak inşa eden “HÛ”dur… O’nun ürünlerini meyve verdiğinde yeyin; hasadının gününde ise onun hakkını verin (zekât)… İsraf etmeyin, çünkü O, israf edenleri sevmez.

ARAF

31-) Ya Beniy Ademe huzu ziyneteküm ınde külli mescidin ve külu veşrebu ve la tüsrifu* inneHU la yuhıbbul müsrifiyn;
Ey Ademoğulları her secde mahallinde zinetinizi giyin… Yeyin, için (bunları değerlendirin), israf etmeyin (gereksiz şekilde kullanmayın)… Çünkü O, israf edenleri (elindeki nimetleri gereksiz yere kullananları) sevmez!

55-) Üd’u Rabbeküm tedarruan ve hufyeten, inneHU la yuhıbbul mu’tediyn;
Rabbinize yalvararak ve derûnunuzla dua edin… Muhakkak ki O, haddini aşanları sevmez.

ENFAL

58-) Ve imma tehafenne min kavmin hıyaneten fenbiz ileyhim alâ seva’* innAllahe la yuhıbbül hainiyn;
Şayet bir topluluğun ihanetinden endişen varsa, anlaşmayı geçersiz saydığını önceden onlara bildir! Muhakkak ki Allah ihanet edenleri sevmez.

NAHL

22-) İlahüküm ilahun vahıd * felleziyne la yu’minune bil ahireti kulubuhüm münkiretün ve hüm müstekbirun;
İlâh olarak düşündüğünüz Ulûhiyet sahibi BİR’dir! Sonsuz gelecek yaşamlarına iman etmeyenlere gelince, onların şuurlarını inkâr kaplamıştır ve güçlü bir benlikle yaşamaktadırlar (benliklerini şirk koşanlar)!

23-) La cerame ennAllahe ya’lemu ma yüsirrune ve ma yu’linun* inneHU la yuhıbbul müstekbiriyn;
Elbette ki Allah gizlediklerini de, açığa çıkardıklarını da bilir… Muhakkak ki O, benlikleriyle yaşayanları sevmez.

HAC

38-) İnnAllahe yudafiu anilleziyne amenu* innAllahe la yuhıbbü külle havvanin kefur;
Muhakkak ki Allah iman edenlere sahip çıkar! Muhakkak ki Allah hiçbir hain (emanete ihanet eden) ve nankörü (verileni değerlendirmeyeni) sevmez!

KASAS

76-) İnne Karune kâne min kavmi Musa febeğa aleyhim* ve ateynahu minel künuzi ma inne mefatihahu letenuü bil usbeti ülil kuvveti, iz kale lehu kavmühu la tefrah innAllahe la yuhıbbül ferihıyn;
Muhakkak ki Karun, Musa’nın kavminden idi de onlara haddi aşıp zulmetti… Ona öyle hazineler vermiştik ki onların anahtarları güçlü bir gruba ağır gelirdi… Hani yurttaşları ona dedi ki: “Şımarma, muhakkak ki Allah şımarıp taşkınlık gösterenleri sevmez.”

77-) Vebteğı fiyma atakellahüd darel’ ahırete ve la tense nasıybeke mined dünya ve ahsin kema ahsenAllahu ileyke ve la tebğıl fesade fiyl Ard* innAllahe la yuhıbbül müfsidiyn;
“Allah’ın sana verdiklerinden, gelecek yurdunu (kazandıracaklarını) iste, dünyadan da nasibini unutma! Allah sana ihsan ettiği gibi, sen de ihsan et! Yeryüzünde bozgunculuk yapma! Muhakkak ki Allah bozgunculuk yapanları sevmez!”

RUM

44-) Men kefere fealeyhi küfruh* ve men amile salihan feli enfüsihim yemhedun;
Kim küfür (inkâr) eder ise, onun inkârı kendi zararınadır… Kim de imanın gereğini uygularsa, kendi nefsi için hazırlamış olur (yaptıklarının karşılığını).

45-) Liyecziyelleziyne amenu ve amilussalihati min fadliHİ, inneHU la yuhıbbül kafiriyn;
(Allah,) iman edip imanın gereğini uygulayanlara kendi fazlından karşılık versin diye… Muhakkak ki O, hakikat bilgisini inkâr edenleri sevmez!

LUKMAN

17-) Ya büneyye ekımıs Salâte ve’mur bil ma’rufi venhe anil münkeri vasbir alâ ma esabek* inne zâlike min azmil ümur;
“Ey evladım… Salâtı ikame et… İmanına uygun olanla hükmet, kötü davranışlardan vazgeçir. Sana isâbet eden şeye de sabret! Muhakkak ki bunlar, azmetmeyi gerektiren işlerdendir.”

18-) Ve la tüsağğir haddeke linNasi ve la temşi fiyl Ardı mereha* innAllahe la yuhıbbu külle muhtalin fahur;
“Kibirlenerek insanlardan yüzünü çevirme ve yeryüzünde kendini beğenerek yürüme! Muhakkak ki Allah, elindekilerle gururlanan kibirli hiçbir kimseyi sevmez!”

ŞURA

40-) Ve cezaü seyyietin seyyietün mislüha* femen ‘afa ve asleha feecruhu alellah* inneHU la yuhıbbuz zâlimiyn;
Bir kötülüğün karşılığı, onun benzeri bir kötülüktür! Kim affeder ve barışırsa, onun ecri Allah’ın üzerinedir… Muhakkak ki O, zâlimleri sevmez.

HADİD

22-) Ma esabe min musıybetin fiyl’Ardı ve la fiy enfüsiküm illâ fiy Kitabin min kabli en nebraeha inne zâlike ‘alellahi yesiyr;
Arzda (bedeninizde-dış dünyanızda) ve nefslerinizde (iç dünyanızda) size isâbet eden hiçbir musîbet yoktur ki, bizim onu yaratmamızdan önce, bir kitapta (ilim boyutunda takdir edilmiş) olmasın! Muhakkak ki bu Allah üzerine çok kolaydır!

23-) Likeyla te’sev ‘alâ ma fateküm ve la tefrahu Bima ataküm* vAllahu la yuhıbbu külle muhtalin fehur;
(Bunu bildiriyoruz) ki elinizden kaçana üzülmeyesiniz ve size verdiği ile de sevinip şımarmayasınız! Allah çok övünen kibirli hiçbir kimseyi sevmez!

BAKARA

2-) Zalikel Kitab’u lâ raybe fiyhi, hüden lil müttakiyn;
Hakkında şüphe edilmesi mümkün olmayan o Hakikat ve Sünnetullah BİLGİsi (KİTAP), korunmak isteyenlere gerçeği idrak etme kaynağıdır.

3-) Elleziyne yu’minune Bil ğaybi ve yukiymunas salate ve mimma rezaknahum yünfikun;
İşte onlar gayblarındaki (algılayamadıkları) hakikate (Nefslerinin Allah Esmâ’sının anlamlarının bir terkip-bileşimi şeklinde meydana geldiğine) iman ederler, salâtı ikame ederler (fiilen edâ yanı sıra anlamını yaşarlar) ve kendilerine verilen maddi-manevî yaşam gıdasını Allah adına karşılıksız paylaşırlar.

4-) Velleziyne yu’minune Bi ma ünzile ileyKE ve ma ünzile min kabliK (E) ve Bil ahireti hum yukinun;
Onlar hakikatinden sana (boyutsal geçişle) inzâl olunana ve öncekilere inzâl olmuşlara iman ederler; geleceklerindeki sonsuz yaşam süreçlerine de ikân (kesin idrakten kaynaklanan kabul) hâlindedirler.

215-) Yes’eluneke mazâ yunfikun* kul ma enfaktüm min hayrin felil valideyni vel akrabiyne vel yetama vel mesakiyni vebnissebiyl* ve ma tef’alu min hayrin feinnAllahe Bihi ‘Aliym;
Sana soruyorlar, neyi, kime Allah (rızası) için karşılıksız bağışlayacaklarını. Hayır olarak bağışlayacağınız şeyler, ana-baba, akraba, yetimler, yoksullar ve evinden uzak düşmüş yolcular içindir. Hayırdan ne yaparsanız, Allah (Esmâ’sıyla nefsinizi yaratan olarak) bilir.

219-) Yes’eluneke anil hamri vel meysir* kul fiyhima ismün kebiyrun ve menafiu linNas* ve ismühuma ekberu min nef’ıhima* ve yes’eluneke ma zâ yunfikun* kulil afv* kezâlike yübeyyinullahu lekumül ayati leallekum tetefekkerun;

Sana sarhoşluk veren şeyler ile kumardan soruyorlar. De ki: “Her ikisinde de büyük kötülük ve insanlar için bazı yararlar vardır. Fakat zararları yararlarından daha fazladır.” Allah yolunda ne kadar harcayacaklarını soruyorlar. De ki: “El Afv (zaruri harcamalarınızdan) arta kalanı bağışlayın!” Allah böylece gereken apaçık işaretleri veriyor size… (Nedenini) derin düşünmeniz için.

261-) Meselülleziyne yunfikune emvalehum fiy sebiylillâhi kemeseli habbetin enbetet seb’a senabile fiy külli sünbületin mietü habbetin, vAllahu yudaıfu limen yeşa’* vAllahu Vasi’un’Aliym;
Mallarını Allah’a imanları dolayısıyla insanlara karşılıksız bağışlayanların misali, yedi başak oluşturan ve her başağında yüz tane bulunan tek bir buğday tohumu gibidir. Allah dilediğine daha da katlar. Allah Vâsî’dir, Alîm’dir.

262-) Elleziyne yunfikune emvalehum fiy sebiylillâhi sümme la yutbiune ma enfeku mennen ve la ezen lehum ecruhum ınde Rabbihim* ve la havfün aleyhim ve la hum yahzenun;
Mallarını Allah’a imanları dolayısıyla insanlara karşılıksız bağışlayan, sonrasında da bu yaptıklarına başa kakma ya da eziyet gibi davranışlar eklemeyenlerin, Rableri indînde (nefslerinin hakikatini meydana getiren Esmâ bileşimlerinden kaynaklanan) özel ecirleri vardır. Onlara korkacakları bir şey yoktur, hüzün duyacakları bir şey de!..

265-) Ve meselülleziyne yunfikune emvalehumüb tiğae merdatillahi ve tesbiyten min enfüsihim kemeseli cennetin Bi rabvetin esabeha vabilün fe atet üküleha dı’feyn* fe in lem yusıbha vabilün fe tall* vAllahu Bi ma ta’melune Basıyr;
Allah rızasını isteyerek veya enfüslerindeki bir tespitten (Esmâ bileşimlerinin kendilerinde oluşturduğu anlayış ile) mallarını infak edenlerin misaline gelince… Kendisine şiddetli bir yağmur isâbet edip, yemişlerini iki kat vermiş tepedeki bir bahçeye benzer. Ona böyle bol yağmur yerine çiseleyen bir yağmur dahi yeterlidir. Allah yaptıklarınıza Basîr’dir.

267-) Ya eyyühelleziyne amenu enfiku min tayyibati ma kesebtüm ve mimma ahrecna lekum minel Ard* ve la teyemmemül habiyse minhu tunfikune ve lestüm Bi ahıziyhi illâ en tüğmidu fiyh* va’lemu ennAllahe Ğaniyy’ün Hamiyd;
Ey iman edenler, kazandıklarınızın ve arzdan sizin için çıkardıklarımızın temiz olanlarından infak edin. Göre göre, alıcısı olmayacağınız habis şeyleri başkalarına infak etmeye kalkışmayın. İyi bilin ki Allah Ganî’dir, Hamîd’dir.

270-) Ve ma enfaktüm min nefekatin ev nezertüm min nezrin fe innAllahe ya’lemuh* ve ma lizzalimiyne min ensar;
Her ne nafaka verdiyseniz veya ne vermeyi adadıysanız, muhakkak Allah onu bilir (karşılığını verir). Ama zâlimlere bir yardımcı yoktur.

271-) İn tübdüs sadekati feniımma hiye, ve in tuhfuha ve tü’tuhel fukarae fe huve hayrun lekum* ve yükeffiru ankum min seyyiatikum* vAllahu Bi ma ta’melune Habiyr;
Sadakalarınızı açıktan verirseniz ne güzeldir. Ama sadakalarınızı kimse bilmeden gizlice verirseniz sizin için daha hayırlıdır. Ve bu davranış sizin yanlış davranışlarınızın kefareti olur. Allah yaptıklarınızdan (hakikatiniz olması nedeniyle) Habîr’dir.

272-) Leyse aleyke hüdahum ve lakinnAllahe yehdiy men yeşa’* ve ma tünfiku min hayrin felienfüsikum* ve ma tünfikune illebtiğae vechillah* ve ma tünfiku min hayrin yüveffe ileykum ve entüm la tuzlemun;
Onların hidâyet bulması senin işlevin değildir!.. Ne var ki Allah dilediğine hidâyet eder (hidâyet kişinin varlığını meydana getiren Esmâ terkibindeki Hâdî isminin mânâsının açığa çıkmasının dilenmesiyle oluşur; dışarıdan verilmez)! Hayır olarak ne bağışlarsanız bu kendi yararınız içindir. Zaten siz vechullah için (vechullahı bildiğiniz veya gördüğünüz için) bağışlarsınız. Hayır olarak ne bağışlarsanız tamı tamına size geri ödenir ve asla hakkınız yenmez.

273-) Lil fukarailleziyne uhsıru fiy sebiylillâhi la yestetıy’une darben fiyl Ardı, yahsebühumül cahilü ağniyae minet teaffüf* ta’rifühum Bi siymahum* la yes’elunen Nase ilhafa* ve ma tünfiku min hayrin fe innAllahe Bihi ‘Aliym;
(İnfaklarınız) şu fakirler içindir ki, kendilerini hepten Allah yoluna vermişler, dünyalık yaşam gıdası için çalışmaya vakit ayırmamışlardır. İstemekten çekindikleri için de, iç yüzlerine vâkıf olmayanlar onları zengin sanır. Ancak sen onları yüzlerinden tanırsın. Yüzsüzlük edip kimseden bir şey talep etmezler. (Artık) hayırdan ne bağışlarsanız muhakak Allah onu Alîm’dir.

274-) Elleziyne yünfikune emvalehum Bil leyli vennehari sirran ve alaniyeten felehum ecruhum ınde Rabbihim* ve la havfün aleyhim ve la hum yahzenun;
Mallarını gece ve gündüz, gizli veya açık infak edenler var ya, işte onların ecirleri Rableri indîndedir (hakikatlerinden gelip şuurlarında açığa çıkacak şekildedir). Onların ne korkacağı bir şey olur ne de hüzünleneceği.

ALİ İMRAN

92-) Len tenalül birra hatta tünfiku mimma tuhıbbun* ve ma tünfiku min şey’in fe innAllahe Bihi’Aliym;
Sevdiğiniz şeyleri başkalarına karşılıksız olarak bağışlamadıkça “Birr”e (hayra) eremezsiniz. Neyi Allah için karşılıksız bağışlarsanız, Allah onu (yaratanı olarak) bilir (karşılığını da halkeder).

116-) İnnelleziyne keferu len tuğniye anhüm emvalühüm ve la evladühüm minAllahi şey’en, ve ülaike ashabünnari, hüm fiyha halidun;
Hakikati inkâr edenlere gelince; onların ne malları ne de evlatları Allah’a karşı hiçbir koruma sağlamayacaktır. Onlar yanmaya mahkûmdurlar, sonsuza dek!

117-) Meselü ma yünfikune fiy hazihil hayatid dünya kemeseli riyhın fiyha sırrun esabet harse kavmin zalemu enfüsehüm fe ehlekethu, ve ma zalemehümullahu ve lâkin enfüsehüm yazlimun;
Onların şu süflî madde boyutunda (esfeli sâfîliyn-dünya hayatı) harcadıklarının misali, kendi nefslerine zulmeden bir topluluğun ekinlerine isabet edip, onu mahveden dondurucu bir rüzgâra benzer. Allah onlara zulmetmedi, lâkin onlar kendilerine zulmediyorlar.

133-) Ve sariu ila mağfiretin min Rabbiküm ve cennetin arduhes Semavatu vel Ardu, uıddet lil müttekıyn;
Koşuşun, Rabbinizden (hakikatinizdeki Esmâ bileşiminden kaynaklanacak olan) mağfirete ve semâlar (idrak mertebeleri) ile arz (bedensellik) genişliğindeki (Allah Esmâ’sının kuvveleriyle tahakkuk ortamı olan) cennete… Korunanlar için hazırlanmıştır o!

134-) Elleziyne yünfikune fiys serrai ved darrai vel kazımiynel ğayza vel afiyne aninNas* vAllahu yuhıbbul muhsiniyn;
Onlar ki, bollukta ve darlıkta Allah için karşılıksız bağışta bulunurlar, kızdıklarında öfkelerini kontrol ederler, insanların kusurlarını affederler. Allah ihsan edenleri sever.

NİSA

38-) Velleziyne yünfikune emvalehüm riaen nasi ve la yu’minune Billahi ve la Bil yevmil ahıri, ve men yeküniş şeytanü lehu kariynen fesae kariyna;
Hakikatlerini de Esmâ’sıyla vareden Allah’a ve gelecekte yaşayacakları sürece iman etmedikleri hâlde, mallarını, insanlara gösteriş amaçlı harcarlar. Şeytan kimin yakını olursa, o ne kötü arkadaş sahibidir.

MAİDE

64-) Ve kaletil yahudü yedullahi mağluletün, ğullet eydiyhim ve luınu Bi ma kalu* bel yedahu mebsutatani yünfiku keyfe yeşa’* ve leyeziydenne kesiyren minhüm ma ünzile ileyke min Rabbike tuğyanen ve küfra* ve elkayna beynehümül adavete velbağdae ila yevmil kıyameti, küllema evkadu naren lil harbi atfeehAllahu ve yes’avne fiyl Ardı fesaden, vAllahu la yuhıbbul müfsidiyn;
Yahudiler, “Allah’ın eli bağlıdır” dediler… Söyledikleri kendilerinde açığa çıktı, kendi elleri bağlandı ve lânetlendiler! Bilakis, Allah’ın iki eli de açıktır; dilediğince bağışlamaya devam ediyor! Andolsun ki, Rabbinden sana inzâl olunan, onlardan çoğunun inkâr ve tuğyanını (isyan ile haddini aşmayı) arttırır! Onların arasına kıyamet sürecine kadar düşmanlık ve nefret duygusu yerleştirdik! Her ne zaman savaş için bir ateş yaksalar, Allah onu söndürdü… (Gene de) yeryüzünde bozgunculuğa koşarlar… Allah inançları saptırma peşinde koşanları sevmez.

ENFAL

2-) İnnemel mu’minunelleziyne iza zükirAllahu vecilet kulubühüm ve iza tüliyet aleyhim ayatuHU zadethüm iymanen ve alâ Rabbihim yetevekkelun;
Kesinlikle iman edenler o kimselerdir ki, “Allah”ı anıp düşündüklerinde onların şuurlarında ürperti olur (o azamet yanında kendi acziyetlerini düşünmekten); onlara O’nun işaretleri okunduğunda, onların imanlarını arttırır (düşünebildikleri oranda)… Onlar Rablerine tevekkül ederler (hakikatlerindeki El-Vekîl isminin gereğini yerine getireceğine iman ederler).

3-) Elleziyne yukıymunes Salate ve mimma razaknahüm yünfikun;
Onlar ki, salâtı ikame ederler (Allah’a yönelişleri sonucu tüm varlığın O’nun hükmüne uyduğu; âlemlerde Allah Esmâ’sından başka {dûnunda} hiçbir şey olmadığı yaşanarak ‘Bâkî Allah’tır’ hakikati açığa çıkar) ve onları rızıklandırdıklarımızdan (maddi veya salâtı yaşamanın sonucu oluşan manevî rızkı) infak ederler.

4-) Ülaike hümül mu’minine Hakka* lehüm deracatün ınde Rabbihim ve mağfiretün ve rizkun keriym;
İşte onlardır hakkıyla (tahkike dayalı) iman edenler… Onlar için Rableri indînde (hakikatleri olan Esmâ mertebesinin getirisi olan) dereceler, mağfiret (Esmâ kuvvesi olan ilmin benliği örtmesiyle oluşan bağışlanma) ve kerîm rızık (cömert-şerefli rızık, maddi veya manevî rızık) vardır.

36-) İnnelleziyne keferu yünfikune emvalehüm li yasuddu an sebiylillâh* fe seyünfikuneha sümme tekûnu aleyhim hasreten sümme yuğlebun* velleziyne keferu ila cehenneme yuhşerun;
O hakikat bilgisini inkâr edenler, Allah yolundan engellemek için mallarını bağışlarlar! Kalanları da harcayacaklar! Sonra bu harcamaları onlar için bir yürek acısı oluşturacak! Sonra yenilirler! (Nihayet) hakikat bilgisini inkâr edenler hep bir arada, cehenneme toplanır.

TEVBE

34-) Ya eyyühelleziyne amenu inne kesiyren minel’ahbari ver ruhbani leye’külune emvalenNasi bil bâtıli ve yesuddune an sebiylillâh* velleziyne yeknizunez zehebe vel fiddate ve la yünfikuneha fiy sebiylillâhi febeşşir hüm Bi azâbin eliym;
Ey iman edenler! Muhakkak ki ahbardan (hahamlar) ve ruhbandan birçoğu, insanların mallarını bâtıl olarak yerler ve onları Allah yolundan alıkoyarlar… Altın ve gümüşü depolayıp gizleyen ve onları Allah yolunda infak etmeyenlere gelince, onları acı bir azap ile müjdele!

53-) Kul enfiku tav’an ev kerhen len yütekabbele minküm* inneküm küntüm kavmen fasikıyn;
De ki: “Kendi arzunuzla veya isteksizce Allah uğruna, diyerek bağış yapın, sizden asla kabul olunmayacaktır… Çünkü siz fâsık (inanç sistemi bozulmuş) bir grup oldunuz!”

54-) Ve ma meneahüm en tukbele minhüm nefekatühüm illâ ennehüm keferu billahi ve Bi ResuliHİ ve la ye’tunes Salâte illâ ve hüm küsala ve la yünfikune illâ ve hüm karihun;
İnfaklarının (Allah için yaptıkları harcamaların) onlardan kabul edilmesine engel şudur: Onlar, Esmâ’sıyla onların hakikati olarak Allah’ı ve Rasûlünü inkâr edenlerden oldular; salâta ancak tembel tembel gelirler ve ancak istemeye istemeye bağışta bulunurlar.

91-) Leyse aled duafai ve la alel merda ve la alelleziyne la yecidune ma yünfikune harecün iza nasahu Lillahi ve ResuliHİ, ma alel muhsiniyne min sebiyl* vAllahu Ğafurun Rahîym;
Allah ve Rasûlüne içtenlikle durumlarını açan malî yetersizlik içinde olanlara, hastalara ve bu yolda bağışlayacak bir şeyi bulamayanlara (sefere çıkmadıkları için), bir vebal yoktur… İyilik yapmak için yaşayanların kınanması söz konusu değildir. Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.

92-) Ve la alelleziyne iza ma etevke li tahmilehüm kulte la ecidü ma ahmilüküm aleyh* tevellev ve a’yünühüm tefıydu mineddem’ı hazenen ella yecidu ma yünfikun;
Kendilerine silah-binek vermen için geldiklerinde: “Sizi bindirecek bir şey bulamıyorum” dediğinde; infak edecek bir şey de bulamadıklarından dolayı, üzüntüden gözyaşları içinde dönen kimselere de kınama olmaz!

99-) Ve minel a’rabi men yu’minu billahi vel yevmil ahıri ve yettehızü ma yünfiku kurubatin ındAllahi ve salevatir Resul* ela inneha kurbetün lehüm* seyudhıluhumullahu fiy rahmetiHİ, innAllahe Ğafurun Rahîym;
Bedevîlerden kimi de vardır ki, Esmâ’sıyla onların hakikati olan Allah’a ve yaşanacak sonsuz sürece iman eder ve infak ettiğini Allah indînde yakınlığa vesile olacak şeyler olarak düşünür; Rasûlullah’ın dualarında yer almak için vesile edinir… Dikkat edin, muhakkak ki o (infak ettikleri), kendileri için bir yakınlık vesilesidir… Allah onları rahmetine dâhil edecektir… Muhakkak ki Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.

121-) Ve la yünfikune nefekaten sağıyreten ve la kebiyreten ve la yaktaune vadiyen illâ kütibe lehüm li yecziyehümullahu ahsene ma kânu ya’melun;
Ne zaman küçük veya büyük bir bağış infak etseler, yeryüzünde yolculuk yapsalar; bu onlara kesinlikle yazılmış olduğu içindir… Bu, Allah’ın kendilerini, yapmakta olduklarının en güzeliyle mükâfatlandırması içindir!

İBRAHİM

31-) Kul liıbadiyelleziyne amenu yukıymus Salâte ve yünfiku mimma razaknahüm sirran ve alaniyeten min kabli en ye’tiye yevmün la bey’un fiyhi ve la hılal;
İman etmiş kullarıma de ki: “Salâtı ikame etsinler ve verdiğimiz yaşam gıdalarından gizlice veya açıkça bağışta bulunsunlar, alış-veriş ve dostluğun olmadığı süreç gelmeden önce.”

NAHL

75-) DarebAllahu meselen abden memluken la yakdiru alâ şey’in ve men razaknahu minna rizkan hasenen fehuve yünfiku minhu sirran ve cehra* hel yestevun* elHamdu Lillah* bel ekseruhüm la ya’lemun;
Allah (şöyle) bir misal veriyor: Bir şeye gücü yetmeyen köle ile, kendisini bizden güzel bir yaşam gıdası ile beslediğimiz ve ondan, gizli ve açık başkalarına bağışta bulunan kişi… Bunlar hiç eşit olur mu? Hamd, Allah’a aittir! Hayır, onların çoğunluğu bilmezler.

HAC

34-) Ve likülli ümmetin cealna menseken liyezkürusmAllahi alâ ma razekahüm min behiymetil en’am* feilâhuküm ilahun vahıdün feleHU eslimu* ve beşşiril muhbitiyn;
Allah ismini anmaları için, kurbanlıklarla rızıklandırdığımız her ümmete bir mensek (ibadet yeri-Rahmanî hakikatin gereği) kıldık… Sizin ilâh olarak düşündüğünüz, Ulûhiyet sahibi TEK’tir! Bu durumda O’na teslimiyetinizin farkında olun! Teslimiyet ve itaati fark etmeye müsait olanları müjdele!

35-) Elleziyne iza zükirAllahu vecilet kulubühüm ves sabiriyne alâ ma esabehüm vel mukıymis Salâti ve mimma razaknahüm yünfikun;
Onlar ki, “Allah” anıldığında o anlam şuurlarında haşyet oluşturur… Kendilerine isâbet edenlere sabredenler ve salâtı ikame edenlerdir… Kendilerini beslediğimiz yaşam gıdalarından, başkalarına da bağışlarlar.

KASAS

52-) Elleziyne ateynahümül Kitabe min kablihi hüm Bihi yu’minun;
Ondan önce kendilerine Hakikat BİLGİsi (Kitap) verdiğimiz kimseler var ya, onlar O’na (hakikatlerine) iman ederler.

53-) Ve iza yütla aleyhim kalu amenna bihİ innehül hakku min rabbina inna künna min kablihİ müslimiyn;
Onlara bildirildiğinde: “Biz O’na iman ettik… Muhakkak ki O, Rabbimizden Hak’tır… Doğrusu biz O’ndan önce de, Rabbimize teslim olmuşluğumuzun farkındaydık!” dediler.

54-) Ülaike yü’tevne ecrehüm merreteyni Bima saberu ve yedreune bil hasenetisseyyiete ve mimma rezaknahüm yünfikun;
İşte onlara sabrettikleri için bunun karşılığı iki kere verilir… Bunlar, kötülüğü güzel davranışla yok ederler ve beslediğimiz yaşam gıdalarından karşılıksız bağışlarlar.

SECDE

15-) İnnema yu’minu Bi ayatiNElleziyne iza zükkiru Biha harru sücceden ve sebbehu Bi Hamdi Rabbihim ve hüm la yestekbirun;
Bizim işaretlerimize sadece şunlar iman ederler ki, onlarla hatırlatma yapıldığında, secde ile yere kapandılar; benliksiz, Rablerinin Hamdi olarak tespih (işlevlerini yerine getirdiler) ettiler. (15. âyet secde âyetidir.)

16-) Tetecafa cünubühüm anilmedaciı yed’une Rabbehüm havfen ve tamea* ve mimma razaknahüm yünfikun;
(Gece) yataklarından kalkıp; korkarak ve umarak Rablerine dua ederler… Kendilerini beslediğimiz yaşam gıdalarından Allah için karşılıksız bağışta bulunurlar

ŞURA

38-) Velleziynestecabu liRabbihim ve ekamus Salâte, ve emruhüm şura beynehüm* ve mimma razaknahüm yünfikun;
Onlar ki Rablerine icabet edip salâtı ikame ederler; işleri, aralarında istişare ederek çözerler… Kendilerini beslediğimiz şeylerden de infak ederler…

HADİD

10-) Ve maleküm ella tunfiku fiy sebiylillâhi ve Lillahi miyrasüsSemâvati vel’Ard* la yesteviy minküm men enfeka min kablilfethı ve katel* ülaike a’zamu dereceten minelleziyne enfeku min ba’du ve katelu* ve küllen ve’adAllahulhüsna* vAllahu Bima ta’melune Habiyr;
Ne oluyor size ki, semâların ve arzın mirası Allah’a ait olduğu hâlde (sonunda her şeyinizi dünyada terk edeceğiniz hâlde), Allah yolunda infak etmiyorsunuz? Sizden fetihten önce infak etmiş ve savaşmış kimse (bunu yapmayanla) bir olmaz! Bunlar derece itibarıyla, (fetihten) sonra infak etmiş ve savaşmış kimselerden daha büyüktür! Allah hepsine en güzeli vadetmiştir. Allah yaptıklarınızda Habîr’dir.

ALİ İMRAN

147-) Ve ma kâne kavlehüm illâ en kalu Rabbenağfir lena zünubena ve israfena fiy emrina ve sebbit akdamena vensurna alel kavmil kafiriyn;
Onların söyledikleri şu idi: “Rabbimiz suçlarımızı ve yaptıklarımızdaki aşırılığı bağışla; bize metanet ve sebat ver; hakikati inkâr edenlere karşı bize yardım et, zafer ver.”

NİSA

6-) Vebtelül yetama hatta iza beleğun nikah* fein anestüm minhüm rüşden fedfeu ileyhim emvalehüm* ve la te’küluha israfen ve bidaren en yekberu* ve men kâne ğaniyyen felyesta’fif* ve men kâne fakıyren felye’kül Bil ma’ruf* feiza defa’tüm ileyhim emvalehüm feeşhidu aleyhim* ve kefa Billahi Hasiyba;
Yetimleri nikâhlanabilecekleri yaşa gelene kadar gözetip deneyin. Şayet onların olgunlaştığını gözlerseniz, mallarını kendilerine teslim edin. Onlar büyüyünce mallarına sahip olacaklar diye, acele edip mallarını israf etmeyin. Zengin olan iffetli davransın (yetim malını yemekten uzak dursun). Yoksul olan ise, ondan örfte olan kadarıyla (haddi aşmadan) yararlansın. Mallarını kendilerine iade ederken de şahit bulundurun (yaptıklarınızın değerlendirilmesi için). Hakikatiniz olan Allah Esmâ’sından Hasîb isminin özelliği size yeterlidir.

MAİDE

32-) Min ecli zâlike ketebna alâ beni israiyle ennehu men katele nefsen Bi ğayri nefsin ev fesadin fiyl Ardı fe keennema katelen Nase cemiy’a* ve men ahyaha fekeennema ahyenNase cemiy’a* ve lekad caethüm Rusulüna bil beyyinat* sümme inne kesiyren minhüm ba’de zâlike fiyl Ardı lemüsrifun;
Bu nedenledir ki İsrailoğulları üzerine şunu yazdık: “Kim bir kişiyi bir kişiye karşılık (kısas) veya yeryüzünde fesada karşılık olmaksızın öldürürse, bütün insanları öldürmüş gibidir… Kim de onu diriltirse, bütün insanları diriltmiş gibidir…” Andolsun ki Rasûllerimiz onlara açık deliller olarak geldi; ama hâlâ onlardan birçoğu bunun ardından, yeryüzünde israf etmektedirler (verdiklerimizi değerlendirmemekteler).

EN’AM

141-) Ve “HU”velleziy enşee cennâtin ma’ruşatin ve ğayre ma’ruşatin vennahle vezzer’a muhtelifen ükülühu vezzeytune verrummane müteşabihen ve ğayre müteşabih* külu min semerihi iza esmere ve atu hakkahu yevme hasadih* ve la tüsrifu* inneHU la yuhıbbul müsrifiyn;
Çardaklı ve çardaksız bahçeleri, hurmaları, yemişleri muhtelif ekinleri, zeytinleri ve narları, müteşabih ve gayrı müteşabih olarak inşa eden “HÛ”dur… O’nun ürünlerini meyve verdiğinde yeyin; hasadının gününde ise onun hakkını verin (zekât)… İsraf etmeyin, çünkü O, israf edenleri sevmez.

ARAF

31-) Ya Beniy Ademe huzu ziyneteküm ınde külli mescidin ve külu veşrebu ve la tüsrifu* inneHU la yuhıbbul müsrifiyn;
Ey Ademoğulları her secde mahallinde zinetinizi giyin… Yeyin, için (bunları değerlendirin), israf etmeyin (gereksiz şekilde kullanmayın)… Çünkü O, israf edenleri (elindeki nimetleri gereksiz yere kullananları) sevmez!

81-) İnneküm lete’tuner Ricale şehveten min dunin nisa’* bel entüm kavmün müsrifun;
“Siz, kadınları bırakıp erkeklerle yatıyorsunuz! Hayır siz, sınırları aşan bir toplumsunuz!”

YUNUS

12-) Ve iza messel İnsaneddurru deana licenbihi ev kaıden ev kaima* felemma keşefna anhü durrahu merre keen lem yed’una ila durrin messeh* kezâlike züyyine lil müsrifiyne ma kânu ya’melun;
İnsan, sıkıntı veren bir olay yaşadığında; uzanmış, otururken ya da ayaktayken bize yönelip yardım ister! Fakat o olaydan feraha çıkardığımızda, sanki kendisini sıkan o olay için bize dua etmemiş gibi yürür gider! İşte haddi aşanlara, yapmakta oldukları böylece süslendirilmiştir.

83-) Fema amene li Musa illâ zürriyyetün min kavmihî alâ havfin min fir’avne ve meleihim en yeftinehüm* ve inne fir’avne lealin fiyl Ard* ve innehu leminel müsrifiyn;
Firavun ve ileri gelenlerinin başlarına belâ olacağı korkusuyla, Musa’ya, kendi halkından genç bir gruptan başka kimse iman etmedi… Muhakkak ki Firavun yeryüzünde zorba hükümran idi! Muhakkak ki O, israf edenlerdendi!

ENBİYA

9-) Sümme sadaknahümül va’de feenceynahüm ve men neşau ve ehleknel müsrifiyn;
Sonra Onlara bildirimimizi gerçekleştirdik; Onları ve dilediğimiz kimseleri kurtarıp, müsrifleri helâk ettik.

ŞUARA

150-) Fettekullahe ve etıy’un;
“O hâlde Allah’tan (kesinlikle yaptıklarınızın sonucunu yaşatacağı için) korunun ve bana itaat edin.”

151-) Ve la tutıy’u emrel müsrifiyn;
“Yetkisini aşanların emrine itaat etmeyin!”

152-) Elleziyne yüfsidune fiyl Ardı ve la yuslihun;
“Ki onlar (yetkilerini aşanlar) dünyada insanları yanlışa yönlendirirler, düzeltici olmazlar.”

YASİN

18-) Kalû inna tetayyerna Biküm lein lem tentehu lenercümenneküm ve leyemessenneküm minna azâbün eliym;
Dediler ki: “Kuşkusuz sizde uğursuzluk olduğunu düşünüyoruz… Andolsun ki, eğer vazgeçmezseniz, kesinlikle sizi taşlayarak öldüreceğiz ve elbette size bizden feci bir azap dokunacaktır.”

19-) Kalu tairuküm meaküm* ein zükkirtüm bel entüm kavmün müsrifun;
Dediler ki: “Sizin uğursuzluğunuz sizinledir… Eğer (hakikatinizle) hatırlatılıyorsanız bu mu (uğursuzluk)? Hayır, siz israf eden bir toplumsunuz.”

20-) Ve cae min aksalmediyneti racülün yes’a, kale ya kavmit tebiul murseliyn;
Şehrin uzak tarafından koşarak bir adam geldi: “Ey halkım, Rasûllere tâbi olun” dedi.

21-) İttebiu men lâ yes’elüküm ecren vehüm mühtedun;
“Sizden bir karşılık istemeyen; kendileri hakikat üzere olanlara tâbi olun!”

MÜMİN

28-) Ve kale racülün mu’minun, min ali fir’avne yektümü imanehu etaktülune racülen en yekule RabbiyAllahu ve kad caeküm bil beyyinati min Rabbiküm* ve in yekü kaziben fealeyhi kezibüh* ve in yekü sadikan yusıbküm ba’dulleziy yeıdüküm* innAllahe la yehdiy men huve müsrifün kezzab;
Firavun ailesinden olup o ana kadar imanını açıklamamış bir adam dedi ki: “Rabbim Allah’tır, dediği için mi bir adamı öldürüyorsunuz? Oysa O, size Rabbinizden apaçık delillerle gelmiştir… Eğer o yalancı ise, yalanı kendi aleyhinedir… Şayet doğru söyleyen ise, sizi uyardığı azap size isâbet eder! Muhakkak ki Allah, (hakikat sermayesini) israf eden, çok yalancı kimseye hidâyet etmez.”

34-) Ve lekad caeküm Yusufu min kablü bil beyyinati fema ziltüm fiy şekkin mimma caeküm Bih* hatta iza heleke kultüm len yeb’asâllahu min ba’diHİ Rasûla* kezâlike yudıllullahu men huve müsrifün murtab;
Daha önce Yusuf da size apaçık delilleriyle gelmişti de Onun size getirdiklerinden kuşku duyarak yaşamıştınız… Nihayet (Yusuf) vefat ettiğinde de: “Allah, O’ndan sonra bir Rasûl asla bâ’s etmez” demiştiniz… Allah, israf eden, kuşkulu kimseyi böylece saptırır.

35-) Elleziyne yücadilune fiy ayatillahi Bi ğayri sultanin etahüm* kebüre makten ındAllahi ve ındelleziyne amenu* kezâlike yatbeullahu alâ külli kalbi mütekebbirin cebbar;
Onlar ki kendilerine gelmiş reddedilemez bir delil olmaksızın Allah’ın işaretleri hakkında mücadele ederler… (Bu durum) hem Allah indînde ve hem de iman edenlerin indînde şiddetli gazaba sebep oldu… Böylece Allah, her kibirlenen, zorba bilinci kilitler.

43-) La cerame ennema ted’uneniy ileyhi leyse lehu da’vetün fiyd dünya vela fiyl ahireti ve enne mereddena ilAllahi ve ennel müsrifiyne hüm ashabun nar;
“Hakikat şu ki: Sizin beni kendisine davet ettiğinizin ne dünyada ve ne de sonsuz gelecek yaşamda bir daveti yoktur… Muhakkak ki bizim dönüşümüz Allah’adır… Muhakkak ki (ömrünü) israf edenler Nâr arkadaşlarıdır!”

ZUHRUF

4-) Ve inneHU fiy Ümmil Kitabi ledeyNA le Aliyyün Hakiym;
Muhakkak ki O, katımızda, Ana BİLGİde (İlmullah), Âliyy’dir, Hakîm’dir.

5-) Efenadribü ankümüz Zikre safhan en küntüm kavmen müsrifiyn;
Siz (hakikatinizdeki kuvveleri) israf eden bir topluluksunuz diye, sizi uyarmaktan vaz mı geçelim?

DUHAN

31-) Min fir’avn* innehu kâne aliyen minel müsrifiyn;
Firavun’dan (benliğin sembolü)! Muhakkak ki O, üstünlük taslayan, israf edenlerden (hakikatindeki kuvveleri boşa harcayan) idi.

ZÜMER

53-) Kul ya ıbadiyelleziyne esrefu alâ enfüsihim la taknetu min rahmetillah* innAllahe yağfiruzzünube cemiy’a* inneHU “HU”vel ĞafururRahıym;
De ki: “Ey nefslerinin hakkını vermede israf etmiş kullarım (nefsinin hakikatini yaşamak yerine ömrünü bedensellik yolunda harcamış olan)! Allah Rahmetinden ümit kesmeyin! Muhakkak ki Allah bütün suçları (tövbe edene) mağfiret eder… Muhakkak ki O, Gafûr’dur, Rahîm’dir.”

İSRA

33-) Ve la taktülün nefselletiy harramAllahu illâ bil Hakk* ve men kutile mazlumen fekad cealna liveliyyihi sultanen fela yüsrif fiylkatl* innehu kane mensurea;
Allah’ın haram kıldığı nefsi, Hak olarak hariç (kısas gereği dışında), öldürmeyin! Kim haksız yere öldürülür ise, biz onun velîsine bir yetki vermişizdir. O da öldürmekte ileri gitmesin (kısas sınırını aşmasın)! Çünkü o yardım olunmuştur.

FURKAN

67-) Velleziyne iza enfeku lem yüsrifu ve lem yaktüru ve kâne beyne zâlike kavama;
Onlar ki, karşılıksız bağışta israf etmezler, cimrilik de etmezler… İkisi arasında ölçülü ve hakkaniyetlidirler.

BAKARA

195-) Ve enfiku fiy sebiylillahi ve la tülku Bi eydiykum ilet tehlüketi ve ahsinu* innAllahe yuhıbbul muhsiniyn;
Fiysebilillah (Allah’a ermek için) karşılıksız bağışlayın ve (cimrilik yaparak) kendi kendinizi mahvetmeyin… Muhakkak Allah ihsan edicileri sever.

222-) Ve yes’eluneke anilmehıyd* kul huve ezen fa’tezilün nisae fiylmehıydı ve la takrabuhünne hatta yathürne, feizâ tetahherne fe’tuhünne min haysü emerakumullah* innAllahe yuhıbbut Tevvabiyne ve yuhıbbul mütetahhiriyn;
Sana kadınların aybaşı hâlinden soruyorlar… O sıkıntılı bir dönemdir. Kadınlarla, âdet kanaması sürecinde, (kandan) temizleninceye kadar cinsel ilişkiye girmeyin. Temizlendikten sonra Allah’ın hükmettiği yerden yaklaşabilirsiniz. Allah kesinlikle yanlışlarından (dolayı) çok tövbe edenleri, çok arınanları sever.

ALİ İMRAN

31-) Kul in küntüm tuhıbbunAllahe fettebiuniy yuhbibkümullahu ve yağfir leküm zünubeküm* vAllahu Ğafur’un Rahîym;
De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız bana tâbi olun; ki Allah sizi sevsin ve suçlarınızı bağışlasın. Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.”

75-) Ve min ehlil kitabi men inte’menhü Bi kıntarin yüeddihı ileyke, ve minhüm men in te’menhü Bi diynarin la yüeddihı ileyke illâ ma dümte aleyhi kaima* zâlike Bi ennehüm kalu leyse aleyna fiyl ümmiyyiyne sebiyl* ve yekulune alAllahil kezibe ve hüm ya’lemun;
Kendilerine hakikat bilgisi gelmiş olanlardan öyleleri vardır ki, kantar (dolusu) emanet bıraksan, onu sana aynen iade eder. Öyleleri de vardır ki, tek bir dinar (altın) emanet etsen, tepesine dikilip zorlamadıkça sana geri vermez. Bu onların, “Bize karşı olan ümmîlerin (hakikati bilmeyenlerin) hiçbir hakkı yoktur” diye (düşünmelerinden kaynaklanır). Onlar bile bile Allah üzerine yalan söylüyorlar.

76-) Bela men evfa Bi ahdihi vetteka feinnAllahe yuhıbbul müttekıyn;
Evet, kim sözünün arkasındaysa ve korunursa, şüphesiz ki Allah korunanları sever.

134-) Elleziyne yünfikune fiys serrai ved darrai vel kazımiynel ğayza vel afiyne aninNas* vAllahu yuhıbbul muhsiniyn;
Onlar ki, bollukta ve darlıkta Allah için karşılıksız bağışta bulunurlar, kızdıklarında öfkelerini kontrol ederler, insanların kusurlarını affederler. Allah ihsan edenleri sever.

146-) Ve keeyyin min Nebiyyin katele meahu ribbiyyune kesiyr* fema vehenu lima esabehüm fiy sebiylillâhi ve ma daufu ve mestekânu* vAllahu yuhıbbus sabiriyn;
Nice Nebiler, beraberlerinde Rablerinin kulluğu içinde olduklarını yaşayanlar olduğu hâlde savaştılar da; Allah yolunda başlarına gelenler yüzünden gevşemediler, zaaf göstermediler ve boyun eğmediler. Allah güçlüklere tahammül edenleri sever.

147-) Ve ma kâne kavlehüm illâ en kalu Rabbenağfir lena zünubena ve israfena fiy emrina ve sebbit akdamena vensurna alel kavmil kafiriyn;
Onların söyledikleri şu idi: “Rabbimiz suçlarımızı ve yaptıklarımızdaki aşırılığı bağışla; bize metanet ve sebat ver; hakikati inkâr edenlere karşı bize yardım et, zafer ver.”

148-) Featahumullahu sevabeddünya ve husne seva Bil’ ahireti, vAllahu yuhıbbul muhsiniyn;
Allah da onlara hem dünya sevabını verdi hem de sonsuz gelecek sürecinin en güzel sevabını verdi. Allah ihsan edenleri sever.

159-) FeBima rahmetin minAllahi linte lehüm* ve lev künte fazzan ğaliyzal kalbi lenfaddu min havlike, fa’fü anhüm vestağfir lehüm ve şavirhüm fiyl emr* fe iza azemte fe tevekkel alAllah* innAllahe yuhıbbül mütevekkiliyn;
Allah’ın, hakikatinden açığa çıkardığı rahmet ile onlara yumuşak davrandın. Eğer sert ve keskin olsaydın onlar dağılıp giderlerdi. Onları affet ve bağışlanmalarını iste. Toplumsal konularda karar verirken onların fikirlerini al. Karar verip uygulamaya koyulduktan sonra da Allah’a güven! Muhakkak ki Allah kendisine tevekkül edenleri (hakikatlerindeki El-Vekîl isminin gereğini yerine getireceğine iman edenleri) sever.

MAİDE

13-) Fe Bi ma nakdıhim miysakahüm leannahüm ve cealna kulubehüm kasiyeten, yuharrifunel kelime an mevadııhı ve nesu hazzan mimma zükkiru Bihi, ve la tezalu tattaliu alâ hainetin minhüm illâ kaliylen minhüm fa’fü anhüm vasfah* innAllahe yuhıbbul muhsiniyn;
Ahdlerini bozmaları ile onları lânetledik ve kalplerini katılaştırdık (anlayışlarını kilitledik)! Kelimelerdeki mânâları asıl anlamlarından saptırırlar. Uyarıldıkları hakikatlerden haz almayı unuttular… Pek azı hariç, onlardan daima hainlik görürsün… Onları affet, aldırma! Muhakkak ki Allah ihsan sahiplerini sever.

42-) Semmaune lil kezibi ekkâlune lissuht* fein cauke fahküm beynehüm ev a’rıd anhüm* ve in tu’rıd anhüm felen yedurruke şey’a* ve in hakemte fahküm beynehüm bil kıst* innAllahe yuhıbbul muksitıyn;
(Onlar) sürekli yalan dinleyenler, çokça haram yiyenlerdir… Eğer sana gelirlerse aralarında hükmet yahut onlardan yüz çevir… Eğer onlardan yüz çevirir isen, sana hiçbir şekilde zarar veremezler… Şayet hükmedersen onların arasında adaletle hükmet… Muhakkak ki Allah muksitleri (âdil olup her şeyin hakkını verenleri) sever.

93-) Leyse alelleziyne amenu ve amilus salihati cünahun fiyma taımu iza mettekav ve amenu ve amilus salihati sümmettekav ve amenu sümmettekav ve ahsenu* vAllahu yuhıbbul muhsiniyn;
İman edip imanının gerektirdiği fiilleri ortaya koyanlar, korunmaya devam ederlerse (bir üst mertebede) imana ulaşıp, o imanın gereği çalışmalar yaparlar… Sonra bu anlayışa göre korunarak daha üst mertebede iman anlayışına kavuşurlar… O anlayışla imanlarının sonucu olarak da ona göre korunmaya başlarlar… Bundan sonra, ulaştıkları bu anlayışa göre korunmaya devam etmeleri, onları ihsana (Müşahede mertebesine) erdirir… İhsan mertebesine erdikten sonra, geçmişte (bilmeyerek) yediklerinin bir mahzuru yoktur artık! Allah muhsinleri sever.

TEVBE

4-) İllelleziyne ahedtüm minel müşrikiyne sümme lem yenkusuküm şey’en ve lem yüzahiru aleyküm ehaden feetimmu ileyhim ahdehüm ila müddetihim* innAllahe yuhıbbul müttekıyn;
Anlaşma yaptığınız müşriklerden, (anlaşma şartlarınızda) size karşı bir eksik uygulama yapmamış, sizin aleyhinize hiç kimseye yardım etmemiş olanlar hariç… Anlaşmaların süresi kadarıyla sözünüzü yerine getirin. Muhakkak ki Allah korunanları sever.

7-) Keyfe yekûnü lilmüşrikiyne ahdün ındAllahi ve ınde ResuliHİ illelleziyne ahedtüm ındel MescidilHaram* fe mestekamu leküm festekıymu lehüm* innAllahe yuhıbbul müttekıyn;
Müşriklerin, Allah ve Rasûlünün indînde bir anlaşmaları nasıl olabilir? Mescid-i Haram indînde sözleştikleriniz müstesna… Onlar size sözlerine bağlı olarak davrandıkça, siz de onlara dosdoğru davranın… Muhakkak ki Allah, hükmüne boyun eğerek azabından korunanları sever.

108-) La tekum fiyhi ebeda* lemescidün üssise alet takva min evveli yevmin ehakku en tekume fiyh* fiyhi Ricalün yuhıbbune en yetetahheru* vAllahu yuhıbbul muttahhiriyn;
O mescidin (mescid-i dırar’ın) içinde asla namaza durma! Tâ ilk gününden temeli takva üzere tesis edilmiş mescid, içinde kıyam etmene elbette daha lâyıktır… Orada arınmışlığı seven rical vardır… Allah arınanları sever.

HUCURAT

9-) Ve in taifetani minel mu’miniynaktetelu feaslihu beynehüma* fein beğat ihdahüma alel uhra fekatillületiy tebğıy hatta tefi’e ila emrillah * fein faet feaslihu beynehüma bil adli ve aksitu* innAllahe yuhıbbul muksitıyn;
Eğer iman edenlerden iki topluluk çarpışırlarsa, onların arasını düzeltin… Eğer onlardan biri diğerine karşı haddi aşıp tecavüz ederse, o tecavüz edenle, Allah’ın emrine dönünceye kadar savaşın! Eğer dönerlerse, adaletle aralarını bulun. Muhakkak ki Allah, her şeyin hakkını verenleri sever.

MUMTEHINE

8-) La yenhakümullahu ‘anilleziyne lem yukatiluküm fiyddiyni ve lem yuhricuküm min diyariküm en teberruhüm ve tuksitu ileyhim* innAllahe yuhıbbulmuksitıyn;
Allah sizi, din yüzünden sizinle savaşmamış ve sizi yurtlarınızdan çıkarmamış kimselere iyilik yapmanızdan ve onlara adaletli davranmanızdan engellemez. Muhakkak ki Allah muksitleri (her şeye hakkını verenleri) sever.

SAF

4-) İnnAllahe yuhıbbulleziyne yukatilune fiy sebilihi saffen keennehüm bünyanun mersusun;
Allah, kendi yolunda çelik karkas blok bina bütünlüğünce saf bağlayarak savaşan kimseleri sever.

BAKARA

139-) Kul etühaccunena fiyllahi ve HUve Rabbuna ve Rabbükum* ve lena a’maluna ve lekum a’malükum* ve nahnü leHU muhlisun; De ki: “Allah hakkında bizle mi tartışıyorsunuz? O, Rabbimiz ve Rabbinizdir! Bizim yaptıklarımız bize, sizin yaptıklarınız (-ın sonuçları da) sizedir. Biz O’na ihlâsla yönelenleriz.”

YUNUS

22-) “HU”velleziy yüseyyiruküm fiyl berri vel bahr* hatta iza küntüm fiyl fülki ve cerayne Bihim Bi riyhın tayyibetin ve ferihu Biha caetha riyhun asıfün ve caehümül mevcü min külli mekanin ve zannu ennehüm uhıyta Bihim, deavullahe muhlisıyne lehüd diyn* lein enceytena min hazihi le nekûnenne mineş şakiriyn;
“HÛ” ki sizi karada ve denizde seyrettirmekte… Hatta siz gemideyken; gemiler, içindekileri sakin bir rüzgâr ile akıp götürdükleri sırada bundan mutlularken; onlara fırtına gelip çatar, dalgalar her taraftan onları vurur! Onlar da dalgalarla kuşatıldıklarını ve büyük tehlikede olduklarını düşündüklerinde, tüm oluşumun Allah’ın kudret elinde olduğuna inanmış olarak dua ederler: “Andolsun ki eğer bizi şundan kurtarırsan, kesinlikle şükredenlerden olacağız.”

ANKEBUT

65-) Feiza rakibu fiyl fülki deavullahe muhlisıyne lehüd diyn* felemma neccahüm ilel berri iza hüm yüşrikûn; Gemiye bindikleri vakit, inançlarını sırf O’na yönlendirerek Allah’a dua ederler… Onları karaya (çıkarıp) kurtarınca, bir de bakarsın onlar şirk koşuyorlar

LUKMAN

32-) Ve iza ğaşiyehüm mevcün kezzuleli deavullahe muhlisıyne lehüd diyn* felemma neccahüm ilel berri feminhüm muktesıd* ve ma yechadü Bi ayatiNA illâ küllü hattarin kefur; Onları kara bulutlar gibi bir dalga kapladığında, inançlarını sadece O’na hâlis kılarak Allah’a dua ederler… Onları karaya (çıkarıp) kurtardığımızda, onlardan bazısı orta yolu tutar. İşaretlerimizi çok gaddar ve çok nankör olandan başkası bile bile inkâr etmez.

ZÜMER

2-) İnna enzelna ileykel Kitabe bil Hakkı fa’budillahe muhlisan lehüd diyn; Muhakkak ki biz sana O BİLGİyi Hak olarak (hakikatin olan Esmâ boyutundan açığa çıkardık) inzâl ettik! O hâlde Din’i, (varlıktaki sistem ve düzenin mutlak hâkimi-hükümranı olarak) Allah’a kulluğunun farkındalığıyla yaşa!

11-) Kul inniy ümirtü en a’budAllahe muhlisan lehüd diyn; De ki: “Kesinlikle hükmolundum ki, sistem ve düzeninde O’ndan başka etken görmemek üzere Allah’a kulluk edeyim.”

14-) Kulillahe a’büdü muhlisan lehu diyniy; De ki: “Sistem ve düzeninde O’ndan başka etken görmemek üzere Allah’a kulluk edeyim…”

YUSUF

24-) Ve lekad hemmet Bihi ve hemme Biha* levla en rea burhane Rabbih* kezâlike linasrife anhüssue velfahşa’* innehu min ıbadinel muhlesıyn; Andolsun ki (o kadın) Onu arzulamıştı… Rabbinin burhanı olmasaydı (aklı duygusuna hâkim olmasaydı Yusuf da) ona meyletmiş gitmişti! Biz böylece Ondan kötülüğü (nefsanî duyguları) ve şehveti uzak tuttuk! Çünkü O, ihlâslı kullarımızdandır.

HİCR

39-) Kale Rabbi Bima ağveyteniy le üzeyyinenne lehüm fiyl Ardı ve leuğviyennehüm ecmeıyn;
(İblis) dedi ki: “Rabbim! Bende açığa çıkan Esmâ’n sonucu azdırman yüzünden, yemin ederim ki, arzda (bedenli yaşamlarında) onlara (suçları; Sünnetullah’a göre perdelilik oluşturan fiilleri) süsleyeceğim ve onları toptan azdıracağım.”

40-) İlla ıbadeke minhümül muhlesıyn; “Onlardan ihlâslandırılmış kulların müstesna!”

MERYEM

51-) Vezkür fiylKitâbi Musa* innehu kâne muhlesan ve kâne Rasûlen Nebîya; Gelen BİLGİ içinde Musa’yı da hatırlat (zikret)… Muhakkak ki O muhlas (Allah’a kulluğunun farkındalığında olan, seçilmiş) idi; Rasûldü, Nebiydi.

MÜMİN

65-) “HU”vel Hayyü la ilahe illâ HUve fed’uhu muhlisıyne lehüd diyn* elHamdu Lillahi Rabbil alemiyn; “HÛ”dur El Hayy! Tanrı yoktur; sadece “HÛ”! Dini O’na has kılarak, O’na yönelin artık! Hamd, âlemlerin (insanların) Rabbi Allah’a aittir.

SAFFAT

39-) Ve ma tüczevne illâ ma küntüm ta’melun; Yaptıklarınızın sonucundan başka bir şey yaşamazsınız!

40-) İlla ıbadAllahil muhlesıyn;Allah’ın ihlâsa (samimiyete, sâfiyete) erdirilmiş kulları (azaptan) müstesna.

71-) Ve lekad dalle kablehüm ekserul evveliyn; Andolsun ki onlardan önce, ilk nesillerin çoğunluğu da (Hakikatten) sapmıştı!

72-) Ve lekad erselna fiyhim münziriyn; Andolsun ki onların da içinde uyarıcılar irsâl ettik. 73-) Fenzur keyfe kâne akıbetül münzeriyn; O uyarılanların sonu nasıl oldu bir bak!

74-) İlla ıbadAllahil muhlesıyn; Sadece Allah’ın ihlâsa (samimiyete, saflığa) erdirilmiş kulları bunun dışında kaldı.

127-) Fekezzebuhu feinnehüm lemuhdarun; Onu (İlyas’ı) yalanladılar! Muhakkak ki onlar zorunlu huzura çıktılar!

128-) İlla ıbadAllahil muhlesıyn; Sadece Allah’ın ihlâsa (samimiyete, saflığa) erdirilmiş kulları müstesna.

158-) Ve cealu beynehu ve beynel cinneti neseba* ve lekad alimetil cinnetü innehüm lemuhdarun;
O’nunla (Allah ile) cinler (normal insan duyularının algılayamadığı bilinçli varlıklar) arasında bir bağ oluşturdular! (Onlara Allah dûnunda tanrısallık atfettiler)… Andolsun cinler de bilir ki, muhakkak onlar muhdarîndir (zorunlu olarak huzurda hazır tutulacaklardır)!

159-) SubhanAllahi amma yesıfun; Allah onların vasıflandırmalarından münezzehtir!

160-) İlla ıbadAllahil muhlesıyn; Sadece Allah’ın ihlâsa (samimiyete, saflığa) erdirilmiş kulları müstesna (gerisi “muhdarîn” olarak anlatılan sınıftandır).

167-) Ve in kânu le yekulun;Muhakkak ki (o müşrikler) şöyle de diyorlardı: 168-) Lev enne ındeNA zikren minel evveliyn; “Eğer bizim yanımızda da atalarımızdan bize ulaşmış bir bilgi olsa idi…”

169-) Lekünna ıbadAllahil muhlesıyn; “Elbette biz de Allah’ın ihlâsa (samimiyete, saflığa) erdirilmiş kulları olurduk.”

SAD

82-) Kale feBi ızzetiKE le uğviyennehüm ecmeıyn; (İblis) dedi ki: “İzzetine (karşı konulmaz gücüne) yemin ederim ki, onların hepsini şaşırtıp (kendilerini beden kabul ettirerek, bedenin zevkleri peşinde koşturarak; hakikatlerini oluşturan ruhun konusundan) saptıracağım.”

83-) İlla ıbadeKE minhümül muhlesıyn; “Ancak onlardan ihlâsa erdirilmiş (hakikatlerini yaşattığın) kulların müstesna.”

BEYYİNE

5-) Ve ma ümiru illâ liya’budullahe muhlisıyne lehüd diyne hunefae ve yukıymusSalâte ve yü’tüzZekâte ve zâlike diynülkayyimeh; Oysaki onlar, Hanîfler olarak Dini O’na (yalnız Allah’a) hâlis kılarak Allah’a kulluk yapmalarından, salâtı ikame etmelerinden ve zekâtı vermelerinden başka bir şeyle emir olunmadılar… İşte budur Din-i Kayyım (geçerli hak din-sistem)!

57-) Ve zallelna aleykumulğamame ve enzelna aleykumulmenne vesselva, külu min tayyibati ma rezaknakum ve ma zalemuna ve lâkin kanu enfüsehum yazlimun;
Ve sizi (yakıcı hakikatten perdeleyen ve beşeriyetinizin idâmesini sağlayan) bulutla gölgeledik; üzerinize menn (varlığınızı oluşturan Allah Esmâ’sındaki kudret kuvvesi) ve selva (manevî âleminizi hissetme duygusu) inzâl ettik (hakikatinizden şuurunuza)… “Rızık olarak verdiğimiz temiz şeyleri yeyin”, dedik. Onlar (hakikat bilgisini değerlendirmeyerek) bize zulmetmediler, kendi nefslerine zulmettiler! (Burada âyetin bir bâtın yorumuna yer verilmiştir zâhir anlamı yanı sıra. A.H.)

58-) Ve iz kulnedhulu hazihilkaryete fekülu minha haysü şi’tüm rağaden vedhulülbabe sücceden ve kulu hıttatün nağfir lekum hatayakum* ve senezidülmuhsiniyn;
Hani şunu demiştik onlara: “Şu karyeye (boyuta) girin ve orada dilediğiniz şekilde (o boyutun nimetlerini) yeyin… Kapısından da secde ederek (varlığınızın yokluğunu, yalnızca Allah Esmâ’sının var olduğunu itiraf ederek) girin ve (benlik hissinizden dolayı) mağfiret dileyin… Ki (benliğinizin oluşturduğu) hatalarınızı mağfiret edelim. Kendisine bağışlananları başkalarıyla karşılıksız paylaşanlara (muhsinlere) daha da arttıracağız.”

111-) Ve kalu len yedhulel cennete illâ men kâne huden ev nesara* tilke emaniyyühum* kul hatu bürhanekum in kuntum sadikıyn;
Dediler ki: “Yahudi veya Hristiyan olanlardan başkası cennete girmeyecek!”… Bu onların kuruntularıdır! De ki: “Eğer doğru söylüyorsanız delilinizi koyun ortaya!”…

112-) Bela men esleme vechehu Lillahi ve huve muhsinun felehu ecruhu ‘ınde Rabbihi, ve la havfün aleyhim ve la hum yahzenun;
Hayır (olay onların kuruntuladığı gibi değil)!.. Kim (vechinin) hakikatinin Allah (Esmâ’sının açığa çıkışı) için olduğunu hissederse, işte onun mükâfatı Rabbindendir (hakikatindendir). Onlara ne korku vardır ne de hüzün verecek bir şey!

195-) Ve enfiku fiy sebiylillahi ve la tülku Bi eydiykum ilet tehlüketi ve ahsinu* innAllahe yuhıbbul muhsiniyn;
Fiysebilillah (Allah’a ermek için) karşılıksız bağışlayın ve (cimrilik yaparak) kendi kendinizi mahvetmeyin… Muhakkak Allah ihsan edicileri sever.

236-) La cünaha aleykum in tallaktümün nisae ma lem temessuhünne ev tefridu lehünne feriydaten, ve mettiu’hünn* alel musiı kaderuhu ve alel muktiri kaderuh* metaan Bil ma’ruf* Hakkan alel muhsiniyn;
Eğer kendileriyle yatmadan veya mehr tespit etmeden önce boşarsanız size bir suç yoktur. Onları faydalandırın. İmkânları geniş olan, kapasitesince, imkânları dar olan da kendi ölçüsünde örfte olduğu üzere faydalandırmalıdır (boşanan eşlerini). İhsan ediciler üzerine bir görevdir bu.

AL-İ İMRAN

134-) Elleziyne yünfikune fiys serrai ved darrai vel kazımiynel ğayza vel afiyne aninNas* vAllahu yuhıbbul muhsiniyn;
Onlar ki, bollukta ve darlıkta Allah için karşılıksız bağışta bulunurlar, kızdıklarında öfkelerini kontrol ederler, insanların kusurlarını affederler. Allah ihsan edenleri sever.

148-) Featahumullahu sevabeddünya ve husne seva Bil’ ahireti, vAllahu yuhıbbul muhsiniyn;
Allah da onlara hem dünya sevabını verdi hem de sonsuz gelecek sürecinin en güzel sevabını verdi. Allah ihsan edenleri sever.

NISA

125-) Ve men ahsenü diynen mimmen esleme vechehu Lillahi ve huve muhsinun vettebea millete İbrahiyme haniyfa* vettehazAllahu İbrahiyme haliyla;
Muhsin olarak (varlığının Allah Esmâ’sının açığa çıkışıyla yaratıldığının idrakı içinde) vechinin, Allah için olduğunun teslimiyetinde olan ve hanîf olarak (tanrı kavramı olmayan-yalnızca Allah’a kulluk edilmekte olduğunun bilincinde) İbrahim milletine tâbi olanın din anlayışından daha güzeli ne olabilir ki! Allah, İbrahim’i Halîl edindi. (Ona “Hullet makamı” yaşamı ihsan etti. Bu konuda ek bilgi: El İnsan-ı Kâmil, Abdülkerim Ceylî, Abdülaziz Mecdi Tolun çevirisi. A.H.)

MAİDE

13-) Fe Bi ma nakdıhim miysakahüm leannahüm ve cealna kulubehüm kasiyeten, yuharrifunel kelime an mevadııhı ve nesu hazzan mimma zükkiru Bihi, ve la tezalu tattaliu alâ hainetin minhüm illâ kaliylen minhüm fa’fü anhüm vasfah* innAllahe yuhıbbul muhsiniyn;
Ahdlerini bozmaları ile onları lânetledik ve kalplerini katılaştırdık (anlayışlarını kilitledik)! Kelimelerdeki mânâları asıl anlamlarından saptırırlar. Uyarıldıkları hakikatlerden haz almayı unuttular… Pek azı hariç, onlardan daima hainlik görürsün… Onları affet, aldırma! Muhakkak ki Allah ihsan sahiplerini sever.

85-) Fe esabehümullahu Bi ma kalu cennatin tecriy min tahtihel enharu halidiyne fiyha* ve zâlike cezaül muhsiniyn;
Böyle düşünmeleri nedeniyle, Allah onları içinde ebedî kalacakları, altlarından nehirler akan cennetler ile mükâfatlandırdı… İşte budur muhsinlerin cezası! (ihsanın cezası=karşılığı=getirisi=sonucu, ihsandır.)

93-) Leyse alelleziyne amenu ve amilus salihati cünahun fiyma taımu iza mettekav ve amenu ve amilus salihati sümmettekav ve amenu sümmettekav ve ahsenu* vAllahu yuhıbbul muhsiniyn;
İman edip imanının gerektirdiği fiilleri ortaya koyanlar, korunmaya devam ederlerse (bir üst mertebede) imana ulaşıp, o imanın gereği çalışmalar yaparlar… Sonra bu anlayışa göre korunarak daha üst mertebede iman anlayışına kavuşurlar… O anlayışla imanlarının sonucu olarak da ona göre korunmaya başlarlar… Bundan sonra, ulaştıkları bu anlayışa göre korunmaya devam etmeleri, onları ihsana (Müşahede mertebesine) erdirir… İhsan mertebesine erdikten sonra, geçmişte (bilmeyerek) yediklerinin bir mahzuru yoktur artık! Allah muhsinleri sever.

ENAM

84-) Ve vehebna lehu İshaka ve Ya’kub* küllen hedeyna* ve Nuhan hedeyna min kablü ve min zürriyyetihi Davude ve Süleymane ve Eyyube ve Yusufe ve Musa ve Harun* ve kezâlike neczil muhsiniyn;
Biz O’na (İbrahim’e) İshak’ı ve Yakup’u bağışladık… Hepsine hidâyet ettik (hakikati bildirdik). Daha önce Nuh’a ve Onun zürriyetinden Davud’a, Süleyman’a, Eyyub’a, Yusuf’a, Musa’ya ve Harun’a da hidâyet etmiştik… Muhsinleri böyle mükâfatlandırırız.

ARAF

56-) Ve la tüfsidu fiyl Ardı ba’de ıslahıha ved’uhu havfen ve tame’an, inne rahmetAllahi kariybun minel muhsiniyn;
Düzene sokulduktan sonra arzda bozgunculuk yapmayın… Korkarak ve icabet edeceğine inanarak O’na dua edin! Muhakkak ki Allah Rahmeti muhsinlerden yakındır.

160-) Ve katta’na hümüsnetey aşrete esbatan ümema* ve evhayna ila Musa izisteskahü kavmühu enıdrib Bi asakel hacer* fenbeceset minhüsneta aşrete ayna* kad alime küllü ünasin meşrabehüm* ve zallelna aleyhimül ğamame ve enzelna aleyhimül menne vesselva* külu min tayyibati ma razaknaküm* ve ma zalemuna ve lâkin kânu enfüsehüm yazlimun;
Biz onları on iki gruba, (on iki) topluluğa ayırdık… Halkı ondan su istediklerinde Musa’ya: “Asa olarak (kendindeki kuvvelerle asanı bütünleştirmiş olarak) taşa vur” diye vahyettik… Ondan on iki kaynak fışkırdı… Her grup kendi meşrebini (içeceği yeri) hakikaten bildi… Bulutu üzerlerine gölge yaptık ve kudret helvası ve bıldırcın inzâl ettik… (Dedik): “Sizi rızıklandırdığımız temiz pak şeyleri yeyin”… Onlar bize zulmetmediler, nefslerine zulmetmekteydiler.

161-) Ve iz kıyle lehümüskünu hazihil karyete ve külu minha haysü şi’tüm ve kulu hıttatün vedhulül babe sücceden nağfir leküm hatıy’atiküm* seneziydül muhsiniyn;
Hani onlara: “Şu şehirde yerleşin… Ondan istediğiniz yerden yeyin. ‘Mağfiret et’, deyin ve kapısından secdenin anlamını yaşayarak girin ki, hatalarınızı sizin için mağfiret edelim… Muhsinlere daha da ziyade edeceğiz” denildi.

TEVBE

91-) Leyse aled duafai ve la alel merda ve la alelleziyne la yecidune ma yünfikune harecün iza nasahu Lillahi ve ResuliHİ, ma alel muhsiniyne min sebiyl* vAllahu Ğafurun Rahîym;
Allah ve Rasûlüne içtenlikle durumlarını açan malî yetersizlik içinde olanlara, hastalara ve bu yolda bağışlayacak bir şeyi bulamayanlara (sefere çıkmadıkları için), bir vebal yoktur… İyilik yapmak için yaşayanların kınanması söz konusu değildir. Allah Gafûr’dur, Rahîm’dir.

120-) Ma kâne li ehlil Mediyneti ve men havlehüm minel a’rabi en yetehallefu an Resulillahi ve la yerğabu Bi enfüsihim an nefsih* zâlike Bi ennehüm la yusıybuhüm zameün ve la nesabün ve la mahmesatün fiy sebiylillâhi ve la yetaune mevtıen yağıyzul küffare ve la yenalune min adüvvin neylen illâ kütibe lehüm Bihi amelün salih* innAllahe la yudıy’u ecrel muhsiniyn;
Gerek Medine halkına gerekse çevresindeki Bedevîlere, Allah Rasûlünden geri kalmaları ve kendi nefslerini O’nun nefsine tercih etmeleri yakışmaz! Onların Allah yolunda susuzluğa, yorgunluğa, açlığa maruz kalmaları, hakikat bilgisini inkâr edenleri öfkelendirecek yerlere yerleşmeleri, düşmana karşı bir zafer kazanmaları; kendilerine imanın gereği fiiller olarak yazılmıştır! Muhakkak ki Allah muhsinleri mükâfatsız bırakmaz.

HUD

115-) Vasbir feinnAllahe la yudıy’u ecrel muhsiniyn;
Sabret… Muhakkak ki Allah ihsan sahiplerinin mükâfatını zayi etmez.

YUSUF

22-) Ve lemma beleğa eşüddehu ateynahü hükmen ve ılma* ve kezâlike neczil muhsiniyn;
(Yusuf) aklını kullanacak yaşa erdiğinde, Ona hüküm ve ilim verdik. Muhsinleri işte böyle mükâfatlandırırız.

36-) Ve dehale meahüssicne feteyan* kale ehadühüma inniy eraniy a’sıru hamra* ve kalel aharu inniy eraniy ahmilü fevka ra’siy hubzen te’külüt tayru minh* nebbi’na Bi te’viylih* inna nerake minel muhsiniyn;
Zindana Onunla (Yusuf ile) beraber iki de delikanlı konmuştu… Onlardan biri dedi ki: “(Rüyamda) gördüm ki, şarap yapmak için üzüm sıkıyordum”… Öbürü de dedi ki: “Ben de (rüyamda) gördüm ki, başımın üstünde ekmek taşıyorum, kuşlar da ondan yiyor”… “Bunların işaret ettiği hakikatleri bize haber ver… Doğrusu biz seni muhsinlerden görüyoruz.”

56-) Ve kezâlike mekkenna li Yusufe fiyl Ard* yetebevveü minha haysü yeşa’* nusıybu Bi rahmetina men neşau ve la nudıy’u ecrel muhsiniyn;
İşte böylece o ülkede (Mısır’da) Yusuf’u yerleştirdik… Orada dilediği yerde dolaşır, konaklardı… Rahmetimizi dilediğimizde açığa çıkartırız… İhsan edicilerin yaptıklarını karşılıksız bırakmayız.

77-) Kalu in yesrık fekad sereka ehun lehu min kabl* feeserreha Yusufu fiy nefsihi ve lem yübdiha lehüm kale entüm şerrün mekâna* vAllahu a’lemü Bima tasıfun;
(Kardeşler) dediler ki: “Eğer o çaldı ise, daha önce onun kardeşi de çalmıştı!”… Yusuf bu (iftirayı) içine attı ve onlara bunu hiç belli etmedi: “Şimdi siz çok kötü bir konumdasınız… Kimi neyle tanımladığınızın içyüzünü Allah daha iyi bilir” dedi.

78-) Kalu ya eyyühel aziyzu inne lehu eben şeyhan kebiyran fehuz ehadena mekaneh* inna nerake minel muhsiniyn;
(Kardeşler) dediler ki: “Ey Azîz… Muhakkak ki onun çok yaşlı bir babası var… Onun yerine bizden birini al… Doğrusu senin çok iyi bir insan olduğunu görüyoruz.”

90-) Kalu einneke leente Yusuf* kale ene Yusufu ve hazâ ehıy* kad mennAllahu aleyna* innehu men yettekı ve yasbir feinnAllahe la yudıy’u ecrel muhsiniyn;
(Kardeşler) dediler ki: “Aa! Sen, evet sen gerçekten Yusuf’sun?”… (Yusuf) dedi ki: “Ben Yusuf’um ve bu da kardeşimdir… Gerçekten Allah bize lütfu ihsanda bulundu… Zira kim korunur ve sabreder ise, muhakkak ki Allah iyilik yapanların karşılığını boşa çıkarmaz.”

NAHL

128-) İnnAllahe mealleziynet tekav velleziyne hüm muhsinun;
Kesinlikle Allah korunanlar ve muhsinlerle (Allah için yaşamakta olduğunun farkındalığında olanlarla) beraberdir.

HAC

37-) Len yenalellahe lühumüha ve la dimauha ve lâkin yenalühüt takva minküm* kezâlike sahhareha leküm litükebbirullahe alâ ma hedaküm* ve beşşiril muhsiniyn;
Onların etleri de kanları da Allah’a asla erişmez; fakat sizden O’na takva (itaatle elde edilecek yararlar) ulaşır… İşte böylece (Allah) onları size boyun eğdirdi ki; size hakikati fark ettirdiği kadarıyla Allah’ı tekbir edesiniz… Muhsinleri müjdele!

KASAS

14-) Ve lemma beleğa eşüddehu vesteva ateynahu hükmen ve ılma* ve kezâlike neczil muhsiniyn;
(Musa) olgunluğa erişip (33 yaş) daha sonra da (olgunluğun getirisi olan, olayları hakkıyla değerlendirme) yaşına eriştiğinde (40 yaş) Ona hüküm ve ilim verdik… Muhsinleri işte böyle mükâfatlandırırız.

ANKEBUT

69-) Velleziyne cahedu fiyna lenehdiyennehüm sübüleNA* ve innAllahe lemeal muhsiniyn;
Biz’e (ermek için nefsine karşı) savaş verenlere gelince, elbette onları yollarımıza ulaştıracağız… Kesinlikle Allah, yakîn ehliyle (ihsan sahibi {Allah’a görüyormuşçasına yönelen}) elbette beraberdir! (Mâiyet sırrı.)

LUKMAN

1-) Elif, Lâââm, Miiiym;
Eliif, Lâââm, Miiim.

2-) Tilke ayatul Kitabil Hakiym;
İşte bunlar Kitab-ı Hakîm’in (o hikmetli BİLGİ’nin) işaretleridir.

3-) Hüden ve rahmeten lil muhsiniyn;
Görüyormuşçasına Allah’a yönelenler (ihsan sahipleri) için hakikate erdirici ve rahmet olarak.

4-) Elleziyne yukıymunes Salâte ve yü’tunez Zekâte ve hüm bil ahireti hüm yukınun;
Onlar ki, salâtı ikame ederler ve zekâtı verirler; onlar sonsuz geleceklerine ikân sahipleridir.

5-) Ülaike alâ hüden min Rabbihim ve ülaike hümül müflihun;
İşte onlar Rablerinden gelen hakikat bilgisi üzeredirler ve işte onlar kurtuluşa erenlerdir.

22-) Ve men yüslim vechehu ilellahi ve huve muhsinün fekadistemseke bil urvetil vüska* ve ilellahi akıbetül’ ümur;
Kim muhsin olarak vechini (şuurunu) Allah’a teslim ederse, gerçekten en sağlam kulpa tutunmuş olur… İşlerin sonu Allah’adır!

AHZAB

28-) Ya eyyühen Nebiyü kul li ezvacike in küntünne türidnel hayated dünya ve ziyneteha fetealeyne ümettı’künne ve üserrıhkünne serahan cemiyla;
Ey Nebi… Eşlerine de ki: “Eğer dünya hayatını ve onun zinetini diliyorsanız, gelin size boşanma bedeli vereyim ve sizi güzel bir şekilde serbest bırakayım.”

29-) Ve in küntünne türidnAllahe ve RasûleHU veddarel’ ahırete feinnAllahe eadde lilmuhsinati minkünne ecren azıyma;
“Yok eğer Allah’ı, Rasûlü’nü ve sonsuz gelecek yurdunu diliyorsanız, muhakkak ki Allah sizden, muhsin kadınlar (görürcesine Allah’a yönelmişler) için çok büyük bedel hazırlamıştır.”

SAFFAT

79-) Selâmun alâ Nuhın fiyl alemiyn;
İnsanlar arasında Nuh’a Selâm olsun.

80-) İnna kezâlike neczil muhsiniyn;
Doğrusu biz muhsinleri (müşahedelerinde Hak’tan gayrı bulunmayanları) böylece cezalandırırız!

104-) Ve nadeynahu en ya İbrahiym;
Biz Ona: “Ey İbrahim!” diye seslendik.

105-) Kad saddakterrü’ya* inna kezâlike neczil muhsiniyn;
“Gerçekten rüyanı doğruladın… Doğrusu biz muhsinleri (müşahedelerinde Hak’tan gayrı bulunmayanları) böylece cezalandırırız.”

109-) Selâmun alâ İbrahiym;
Selâm olsun İbrahim’e.

110-) Kezâlike neczil muhsiniyn;
Muhsinleri (Allah’a görürcesine kulluk edenleri) böylece cezalandırırız.

112-) Ve beşşernahu Bi İshaka Nebîyen minas salihıyn;
Ona, sâlihlerden bir Nebi olarak İshak’ı müjdeledik.

113-) Ve barekna aleyhi ve alâ İshak* ve min zürriyyetihima muhsinun ve zâlimun li nefsihi mübiyn;
Onun üzerine de İshak’ın üzerine de bereket lütfettik… O ikisinin neslinden muhsin de var, kendi nefsine apaçık zulmeden de var.

120-) Selâmun alâ Musa ve Harun;
Musa ve Harun’a Selâm olsun!

121-) İnna kezâlike neczil muhsiniyn;
Doğrusu biz, muhsinleri (Allah’a görürcesine kulluk edenleri) böylece cezalandırırız!

130-) Selâmun alâ İlyasiyn;
Selâm olsun İlYâsîn yolundan gidenlere!

131-) İnna kezâlike neczil muhsiniyn;
Doğrusu biz, muhsinleri (Allah’a görürcesine kulluk edenleri) böylece cezalandırırız.

ZÜMER

33-) Velleziy cae Bis sıdkı ve saddeka Bihi ülaike hümül müttekun;
Sıdkı (Allah kulu olunduğu ve bedende hilâfet hakikatinin yaşandığı gerçeğini) getiren ve Onu tasdik edene (Hz.EbuBekir) gelince, işte onlar Müttekî’lerin ta kendileridir!

34-) Lehüm ma yeşaune ınde Rabbihim* zâlike cezaül muhsiniyn;
Onlar için Rablerinin indînde diledikleri her şey vardır! İşte bu muhsinlerin (Allah’a görürcesine kulluk etmekte olanların) cezasıdır!

58-) Ev tekule hıyne teral azâbe lev enne liy kerreten feekûne minel muhsiniyn;
Yahut azabı gördüğünde şöyle der: “Keşke bir kere daha (bedenle yaşama) sahip olsam da, muhsinlerden olsam.”

AHKAF

12-) Ve min kablihi Kitabu Musa imamen ve rahmeten, ve hazâ Kitabun musaddikun lisanen Arabiyyen liyünzirelleziyne zalemu ve büşra lilmuhsiniyn;
Ondan (Kurân’dan) önce de bir önder ve bir rahmet olarak Musa’nın Kitabı (Bilgisi) vardı… Bu (Kur’ân) ise, (nefslerine) zulmedenleri uyarması ve muhsinlere de bir müjde olması için Arapça bir lisan ile (öncekileri de) tasdik eden bir Bilgi kaynağıdır!

ZARİYAT

15-) İnnel muttekıyne fiy cennatin ve uyun;
Muhakkak ki korunanlar cennetlerde ve kaynaklardadırlar.

16-) Ahıziyne ma atahüm Rabbühüm* innehüm kânu kable zaâlike muhsiniyn;
Rablerinin kendilerine verdiğini alıcılar olarak (içten dışa çıkış olarak)! Muhakkak ki onlar bundan önce muhsindiler.

17-) Kânu kaliylen minel leyli ma yehceun;
Geceden az bir bölümde uyurlardı.

18-) Ve bil eshari hüm yestağfirun;
Seherlerde istiğfar ederlerdi.

19-) Ve fiy emvalihim hakkun lissaili vel mahrum;
Onların mallarında talep eden ve sıkıntıda olan için bir hak vardı.