Ben o oldum, o dahi ben oldu, artık kimse yoktur,
Bu tek varlık içinde onunla çekişmekten yana.

Onunla onda oldum, hitap vasfı yok aramızda,
Evvel böyleydik, yine öyleyiz gelecekten yana.

Evet… nefis kalktı ortadan, akıl da uçup gitti,
Uyandım uykumdan, muhtaç değilim uykudan yana.

Hakkı bana aynen hakikatim olarak gösterdi,
Benim say, güzel alında ne varsa ışıktan yana.

Cemalime cila vurdum da aynaları süsledim,
Tâ ki çıksın ne varsa, kemal baskılarından yana.

Onun vasıfları hep vasfım, zatı dahi zatımdır,
Onun huyları benim, cemalde parlamadan yana.

İsmim gerçekten isimdir, hatta zatına isimdir,
İsim, evsaf benim, ne varsa bağlılarından yana.

Abdülkerim Ciylî

Donandı dağlar, bahar olunca,
Gölgem kayboldu gönlüm dolunca,
Güzeli görmek boylu boyunca,
Sizde bir türlü, bizde bir türlü.

İstemem versen cihan varını,
Gönül nakşetti güle yarını,
Her yüzde görmek dost dîdârını,
Sizde bir türlü, bizde bir türlü.

Ey oğul birdir, kap değişse su,
Varlık bir gölge, benlik bir pusu,
Ne diyelim ki Rabbin duygusu,
Sizde bir türlü, bizde bir türlü.

Rast İlahi
Güfte : İbrahim Yurtören
Beste : Tahir Karagöz
Usul : Sofyan

Bu nasıl yüz böyle,
Bu nasıl ışık?
Bu nasıl ay böyle,
bu nasıl güneş?
Mağaradan mı çıktı,
Dağdan mı iniyor,
O yalnızlığın adamı,
O dost?

Boş yere arama şarap testisini sen.
Koklama onun ağzını sen boş yere.
Şu meyhaneciden mi geliyor sandın onu;
dostum, onu sen kendin gibi belleme.

Yolda o yapayalnızsa ne olur?
Başında sarık yoksa ne çıkar?
Ne bundan güneşe bir leke olur,
ne ayın gösterişine zarar.

Bu gece uyuma dostum, ne olur uyuma.
Bir kolayına getir onu bul.
Sarhoşlar meclisine hep böyle geceleyin gelir o.
Bu gece uyuma dostum, ne olur uyuma.

Biz duvara asılı duran resimleriz.
Bizi yapan ressamın varlık şavkı
Duvarın üzerine bir vurdu mu,
Bakarsın o anda canlanıvermiş, kımıldanmışız
Onun selvi boyu bir göründü mü,
bakarsın dünya güllük gülistanlık.
Kalktı bir salındı, kendini bir gösterdi mi.
bakarsın kıyamet koptu gitti.

Bakarsın Kalinus gibi hastalar ülkesindendir o,
Bakarsın hayret yurdunda dolaşır hastalar gibi.

Sustum artık ben,
Sustum artık,
Bu şiir utanıyor ondan.

Mevlâna Celâleddin-î Rûmî

Evvelimden evvel yoktur ki, katılayım ona,
Ahirimden ahir yok ki koşayım ona has mânâda.

Kemal çeşitlerine nail oldum gerçekten ben,
Tümden celaller cemaliyim ancak ben o varda.

Sonra… ne kadar görürsen maden, bitki çeşidi,
Ve… hayvanatın ünsiyet ettiği huyda, arda.

Ne kadar görürsen, unsur ve tabiat cinsinden,
Asıldan bir toz, koku, olarak ilk oluşlarda.

Ne kadar görürsen, denizlerden ve sahralardan,
Ağaç cinsi, ya da tepe başı yüce yukarda.

Ne kadar görürsen, manevî suret çeşidinden,
Hem de göze hoş gelenin bütünü canlı varda.

Ne kadar görürsen, fikir ve hayaldekilerden,
Akıldan, nefisten, kalpten ve ne ki var bunlarda.

Ne kadar görürsen, meleklere has yapılardan,
Ve… neyi ki var İblis ve hempasının nazarda.

Ne kadar görürsen, beşerde olan isteklerden,
Tabiat icabı, ya da Hak için ihsanlarda.

Ne kadar görürsen, önceki ve sonrakilerden,
Sonra bir kavme gitmiş sarılıp da kalmış orda.

Ne kadar görürsen, seyid ve seyidlik taslayan,
Ve aşık ki, kalmış Leyla’sından esen rüzgârda.

Ne kadar görürsen, parlak görünen yıldızlardan,
Aden cennetinden, ne hoştur kalmak buralarda.

Ne kadar görürsen, sonu gösteren pak ağaçtan,
Ve bir zil ki çalar çilenin dolduğu anlarda.

İşte… benimdir hep, tümden makamımdır oralar,
O değil, tecelli edeniyim hakikatlerde.

Düşün, halkın rabbi, hem de onların efendisi,
Zatım müsemması tüm isimdir o kalanlarda.

Mülk benim, melekut benim, dokurum iş işlerim,
Gayb benim ceberut gücümledir kuruluşlarda.

Şimdi dikkat et, anlattıklarımın hepsinde ben,
Zattan anlattım, Mevlâ’ya kulum her hal ü kârda.

Hem fakirim, hem hakirim, düşkünüm ve zelilim,
Günahlara esirim, bağlı kaldım hatalarda.

Ey saygı değer o Arab-ı kiram ve onlar ki,
Sardı onları şaşkınlık, hoş melce olsalar da.

Ziyaretinize geldim, suçlarım azığımdır,
Şefaatçim de sizsiniz bence umulanlarda.

Ey efendim, baştan sona kemal olan yüce zat,
Yoluna koşmaya kurbanım işte… yücel orda.

Alemlerin şeyhi aşkına, hep şeyhleri için,
Bir nur aşkına ki parlar kamilleri sarar da.

Selamım size, gecenin ve gündüzün tümünde,
Eklensin buna geçtikçe zaman tahiyatlar da.

Abdülkerim Ciylî

Mümin kalbine eyle, izzet ile hürmeti,
Daha enderi Hûda’dır, yıkma gönlün kimsenin.

Kalb-i mümin beyt-ü Hakk’tır, hacc-ı ekber andadır,
Belki Hakk onda bâkidir, yıkma gönlün kimsenin.

Ey Nesimi belki Hakk’ın, belki vahdetnamedir,
Secdegâh-ı Mustafa’dır, yıkma gönlün kimsenin.

Nesimî

Nerdedir diye ne şaşkın gezersin zan ile,
Gezme her menzili çünkü can mekânı sendedir.

Ben ne yüz ile diyeyim ki Hakk senden ayrıdır,
Çünkü gözümle görmüşüm Hakk’ın nizamı sendedir.

Kudsî bülbül isen başka bir gülistan arama,
Seyre çık, Ruh’ul emîn gülistanı sendedir.

Yüzün yedi mushaftır, onu iyice oku,
Âlim ol o yedisinden, çünkü okuyucusu sendedir.

Görünüşün ve sözün, ebedîyen zevali olmayana ait kelâmdır.
Halka izah et, çünkü açıklaması ve beyanı sendedir.

Ey Nesîmî, kuşların diliyle söyle ki,
Bileler Kaf dağının simurgunun yuvası sendedir.

Nesimî

____________________

Orijinal metin:

Ey özünden bihaber, gel Hakk’ı tanı, sendedir,
Gel vücûdun şehrine seyr et, gör ânı sendedir.

Kandadır deyü ne sergerdan gezirsen zan ilen,
Gezmegil her menzili çün cân mekânı sendedir.

Ben ne veçh ilen diyem Hakkı ki, senden ayrıdır,
Çün gözümle görmüşem, Hakk’ın nizâmı sendedir.

Bülbül-i kudsî isen, ayrı gülüstan gözleme,
Seyre çık, rûh’ul-emînin gülistanı sendedir.

Yeddi mushafdır yüzün, işte kırratlen tamam,
Âlim ol ol sebadan, çün sebagâni sendedir.

Suret ü nutkun kelâm-i lâyezeli tâ ebed,
Halka tefsir eyle çün, şerh ü beyânı sendedir.

Ey Nesîmî, menti kut-teyrin beyânın eyle kim,
Bileler sîmurg-i qâfın âşiyânı sendedir.

Nesimî

Gâh çıkarım gök yüzüne seyrederim âlemi,
Gâh inerim yer yüzüne yâr severim kime ne!

Gâh giderim medreseye ders okurum Hak için,
Gâh giderim meyhaneye dem çekerim kime ne!

Gâh giderim öz bağıma gül dererim yâr için,
Ben yetirdim o yâr için ben toplarım kime ne!

Sofular haram demişler bu aşkın şarabına,
Ben doldurur ben içerim günah benim kime ne!

Sofular secde ederler mescidin mihrabına,
Yar eşiği secdegâhım yüz sürerim kime ne!

Kelp rakip böyle diyormuş güzel sevmek pek günah,
Ben severim sevdiğimi günah benim kime ne!

Ey Nesimi sorsalar kim yârin ile hoş musun,
Hoş olayım olmayayım o yâr benim kime ne!

Nesimî

Nereye bakarsam dopdolusun,
Seni kanda koyam benden içeri.

O bir dilber durur yoktur nişanı,
Nişan olur mu nişandan içeri.

Beni bende demen, bende değilem,
Bir ben vardır bende benden içeri.

Tecelliden nasiperdi kimine,
Kiminin kamusudur bundan içeri.

Kime didar gününden şû’le değse,
Anın şûlesi var günden içeri.

Şeriat tarikat oldur varana,
Hakikat, meyvesi,andan içeri.

Süleyman kuş dilin bilir derler,
Süleyman var Süleyman’dan içeri.

Unuttum din diyânet kaldı benden,
Bu ne mezhep durur, dinden içeri.

Dinin terk edenin küfürdür işi,
Bu ne küfürdür, imandan içeri.

Miskin Yunus gözü tuş oldu sana,
Kapında bir kuldur, Sultandan içeri..

Yunus Emre

Bu fena gülzarına bülbül olanlar anlamaz,
Vech-i baki hüsnüne hayran olan anlar bizi.

Dünye vü’ukbayı ta’mir eylemekten geçmişiz,
Her taraftan yıkılıp viran olan anlar bizi.

Biz şol abdalız bıraktık eynimizden şalımız,
Varlığından soyunup üryan olan anlar bizi.

Kahr u lutf u şey-i vahid bilmeyen çekti azap,
Ol azabdan kurtulup sultan olan anlar bizi.

Zahida ayık dururken anlamazsın sen bizi,
Cür’ayı safi içip mestan olan anlar bizi.

Arifin her bir sözünü duymaya insan gerek,
Bu cihanda sanma kim hayvan olan anlar bizi.

Ey Niyazi katremiz deryaya saldık biz bugün,
Katre nice anlasın umman olan anlar bizi.

Halkı koyup la-mekan ilinde menzil tutalı,
Mısriya şol canlara canan olan anlar bizi.

Niyâzi Mısrî

Ben benliğimden geçtim, gözüm hicâbın açtım,
Dost valsına eriştim, gümanım yağma olsun.

Benden benliğim gitti, hep mülkümü dost tuttu,
Lâmekâna kavm oldum, mekânım yağma olsun.

Taallûktan üzüştüm, ol dost ‘tan yana uçtum,
Aşk divânına düştüm, divânım yağma olsun.

İkilikten usandım, birlik hanına kandım,
Derdi şarabın içtim, dermanım yağma olsun.

Varlık çün sefer kıldı, dost ondan bize geldi,
Viran gönül nur oldu, cihanım yağma olsun.

Geçtim bitmez sağınçtan, usandım yazu kıştan,
Bostanlar başın buldum, bostanım yağma olsun.

Yunûs ne hoş demişsin, balu şeker yemişsin,
Ballar balını buldum, kovanım yağma olsun.

Yûnus Emre